WEBVTT 00:00.160 --> 00:08.160 «ارائه‌ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus 01:34.365 --> 01:40.390 ‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی 01:40.390 --> 01:43.720 ‫همونطور که می‌بینید ‫داریم وارد مرحله‌ی آخر 01:43.720 --> 01:45.220 ‫از ساخت سالن باشکوه‌مون میشیم 01:45.220 --> 01:46.560 ‫و مشتاقیم که همه‌تون 01:46.560 --> 01:48.350 ‫سرمایه‌گذارهای اصلی و پشتیبان‌های مالی‌مون 01:48.350 --> 01:49.730 ‫اولین کسانی باشین که می‌بینن 01:49.730 --> 01:52.070 ‫اپرای متروپولیتن جدید قراره چه چیزی رو 01:52.070 --> 01:53.650 ‫برای شهر بزرگ نیویورک به ارمغان بیاره 01:53.650 --> 01:56.240 ‫و حالا، شما رو به دستان ‫آقای گیلبرت می‌سپارم 01:56.240 --> 01:58.240 ‫تا بتونه هر سوالی که دارین رو پاسخ بده 01:58.240 --> 02:00.820 ‫خانم‌ها و آقایون ‫اگر میشه تشریف بیارید با همدیگه 02:00.820 --> 02:03.020 ‫بریم به سالن نمایش 02:12.130 --> 02:14.590 ‫از این طرف 02:14.590 --> 02:19.380 ‫شاید ساختش به پایان نرسیده باشه ‫ولی به‌زودی تمام میشه 02:19.380 --> 02:23.220 ‫و ساخت ردیف اول ‫ که اکثرتون اونجا جایگاه گرفتید 02:23.220 --> 02:26.220 ‫در مراحل آخره 02:28.560 --> 02:31.650 ‫و حالا، این شما و این هم ‫باشکوه‌ترین سالن اپرای دنیا 02:31.650 --> 02:33.850 ‫متروپولیتن جدید! 02:37.780 --> 02:39.980 ‫خدای من 02:45.120 --> 02:48.250 ‫همونطور که می‌بینید ‫صحنه‌ی نمایش بسیار عظیمه 02:48.250 --> 02:50.460 ‫خانم وینترتون، تشریف آوردی 02:50.460 --> 02:52.380 ‫نامه‌ت کنجکاوم کرد 02:52.380 --> 02:54.960 ‫و حق با توئه ‫خیلی باشکوهه 02:54.960 --> 02:57.300 ‫به فکر افتادی ‫که بیای سمت ما؟ 02:57.300 --> 02:58.970 ‫نه، متاسفانه نه 02:58.970 --> 03:01.800 ‫آقای وینترتون به جایگاهش ‫توی آکادمی خیلی اهمیت میده 03:01.800 --> 03:03.930 ‫مطمئنم خودت بیشتر از همه درک می‌کنی 03:03.930 --> 03:05.640 ‫خانم راسل، خانم وینترتون ‫میشه لطفاً 03:05.640 --> 03:07.350 ‫یک ثانیه در همین حالت بمونید 03:07.350 --> 03:10.020 ‫تا هنرمندمون یک طراحی ‫برای "دیلی گرافیک" بکشه؟ 03:10.020 --> 03:12.560 ‫نمی‌تونم. من از آکادمی حمایت می‌کنم 03:12.560 --> 03:16.190 ‫- پس فقط شما، خانم راسل ‫- البته 03:16.190 --> 03:17.530 ‫کدوم جایگاه مال توئه؟ 03:17.530 --> 03:19.780 ‫اوه، هنوز چیزی نهایی نشده 03:19.780 --> 03:22.320 ‫و باید همچین چیزی رو باور کنم؟ 03:24.660 --> 03:26.370 ‫لطف کردی که اجازه دادی امروز بیام 03:26.370 --> 03:28.290 ‫اونم وقتی می‌دونستی ‫که پیشنهادت رو قبول نمی‌کنم 03:28.290 --> 03:30.710 ‫ولی دلیل نمیشه ‫که نخوام وسوسه‌ت کنم 03:30.710 --> 03:32.290 ‫همه‌چیز داره بی‌دردسر پیش میره؟ 03:32.290 --> 03:33.670 ‫هیچ کارگری نمی‌بینم 03:33.670 --> 03:34.800 ‫اوه، حتماً به‌خاطر 03:34.800 --> 03:36.170 ‫بازدید سرمایه‌گذارها اینجا رو خالی کردن 03:36.170 --> 03:38.000 ‫خانم راسل، مقاله‌ای که به تازگی 03:38.000 --> 03:39.710 ‫توی روزنامه‌ی نیوپورت چاپ شد رو دیدین؟ 03:39.710 --> 03:41.550 ‫اسمی نیاورده بود، ولی مردم میگن 03:41.550 --> 03:44.550 ‫در مورد پسر شما و خانم بلین بوده 03:44.550 --> 03:46.300 ‫به‌نظر میاد خیلی از خانم بلین خوشش میاد 03:46.300 --> 03:48.010 ‫همه‌مون از خانم بلین خوشمون میاد 03:48.010 --> 03:49.680 ‫داره حرفه‌ی معماریش رو شروع می‌کنه 03:49.680 --> 03:52.060 ‫و خانم بلین استخدامش کرده ‫تا خونه‌ش رو اونجا براش نوسازی کنه 03:52.060 --> 03:54.690 ‫پس گمونم تونستن همدیگه رو حسابی بشناسن 03:54.690 --> 03:57.400 ‫بله، همه‌مون خانم بلین رو می‌شناسیم ‫و ازش خوشمون میاد 03:57.400 --> 04:00.690 ‫و دیگه باید برم 04:00.690 --> 04:01.570 ‫اوه 04:01.570 --> 04:03.450 ‫این آدما عجب رویی دارن 04:03.450 --> 04:05.660 ‫نمی‌دونم این مزخرفات رو از کجا میارن 04:05.660 --> 04:07.700 ‫مطمئنم بی‌پایه و اساسه، ولی... 04:07.700 --> 04:09.370 ‫ولی چی؟ 04:09.370 --> 04:11.500 ‫هیچی. جدی میگم ‫نمی‌خواستم بهت بگم 04:11.500 --> 04:13.420 ‫ولی وقتی همه‌مون رفتیم دیدن تئاتر 04:13.420 --> 04:14.870 ‫ماد بیتون یه چیزی گفت 04:14.870 --> 04:17.290 ‫ظاهراً فکر می‌کرد ‫بینشون یه خبرایی هست 04:17.290 --> 04:18.380 ‫ولی شوخی بود 04:18.380 --> 04:19.500 ‫معلومه که شوخی بوده 04:19.500 --> 04:22.260 ‫میشه باهاتون صحبت کنم، خانم راسل؟ 04:25.050 --> 04:26.930 ‫متاسفانه خبرهای بدی دارم 04:26.930 --> 04:27.760 ‫ارتباطی با 04:27.760 --> 04:29.060 ‫نبود کارگرها داره؟ 04:29.060 --> 04:30.100 ‫دقیقاً 04:30.100 --> 04:31.890 ‫پول تمام شده 04:31.890 --> 04:34.020 ‫توی برنامه‌مون برای فروش جایگاه‌ها 04:34.020 --> 04:35.560 ‫بدجوری عقب افتادیم 04:35.560 --> 04:36.730 ‫توی این مورد کمک می‌کنم 04:36.730 --> 04:39.150 ‫اگر می‌تونی کمک کنی، خانم راسل ‫لطفاً کمک کن 04:39.150 --> 04:41.350 ‫و هرچه سریع‌تر این‌کارو بکن 04:46.070 --> 04:47.450 ‫امیدوارم خانم ایدا متوجه باشه 04:47.450 --> 04:49.120 ‫که مهمونی گرفتن خیلی زحمت داره 04:49.120 --> 04:51.120 ‫برای هدف خوبیه 04:51.120 --> 04:52.500 ‫فکر کنم از کشیش خوشش میاد 04:52.500 --> 04:54.250 ‫اوه، حسابی ازش خوشش میاد 04:54.250 --> 04:56.460 ‫و لیاقت داره شاد باشه 04:56.460 --> 04:57.750 ‫تعمیر ساعت به کجا رسیده؟ 04:57.750 --> 04:59.250 ‫به جاهای خوبی رسیده، فکر کنم 04:59.250 --> 05:01.130 ‫می‌خوام همین هفته امتحانش کنم 05:01.130 --> 05:03.550 ‫لازمه همه‌مون کلاه ایمنی بپوشیم؟ 05:05.760 --> 05:07.090 ‫اوه 05:07.090 --> 05:09.100 ‫جناب اسقف "رایلی" سال‌هاست 05:09.100 --> 05:10.930 ‫که در مکزیکوسیتی مبلغ مذهبی بوده 05:10.930 --> 05:13.930 ‫و مشغول نجات جون آدما ‫و تبلیغ کلام خدا بوده 05:13.930 --> 05:16.400 ‫پس امیدوارم قانع‌تون کرده باشم 05:16.400 --> 05:18.990 ‫که در این راه شرافتمندانه ازش حمایت کنید 05:21.900 --> 05:22.820 ‫آروم باش 05:22.820 --> 05:24.690 ‫نطق گتیسبورگ که نبود ‫(از مشهورترین سخنرانی‌های آبراهام لینکلن) 05:24.690 --> 05:26.890 ‫حرف‌هاش خیلی تاثیرگذار بود 05:29.320 --> 05:31.990 ‫کتابچه‌های روش کمک به این کار خیر 05:31.990 --> 05:35.040 ‫وقتی دارین به سمت اتاق غذاخوری میرین ‫روی میز هستن 05:35.040 --> 05:37.710 ‫جایی که دعوتتون می‌کنیم ‫برای صرف چایی به ما ملحق بشید 05:37.710 --> 05:39.910 ‫ممنونم 05:44.010 --> 05:45.550 ‫فکر نمی‌کردم علاقه‌ی چندانی 05:45.550 --> 05:47.130 ‫به این قضایا داشته باشی 05:47.130 --> 05:49.010 ‫اومدم از خواهر زن‌عمو ایدا حمایت کنم 05:49.010 --> 05:50.850 ‫به‌علاوه، خانم بیتن می‌خواد 05:50.850 --> 05:52.600 ‫به گسترش مسیحیت کمک کنه 05:52.600 --> 05:54.640 ‫و نظر تو در این مورد چیه؟ 05:54.640 --> 05:56.480 ‫از خونه‌م در خیابان پنجم ‫در کمال آسودگی 05:56.480 --> 05:58.600 ‫ خوشحال میشم ‫از کارهای خیر حمایت می‌کنم 05:58.600 --> 06:01.270 ‫اون اسقف به‌نظر خیلی شجاع میاد 06:01.270 --> 06:02.520 ‫ای‌کاش منم اونقدر شجاع بودم 06:02.520 --> 06:04.780 ‫که بتونم یک کاری ‫برای کمک انجام بدم 06:04.780 --> 06:07.780 ‫نظرت چیه از طرف تو ‫مبلغی رو اهدا کنم؟ 06:07.780 --> 06:08.860 ‫واقعاً؟ 06:08.860 --> 06:11.120 ‫مدام من رو غافلگیر می‌کنی، آقای ون‌راین 06:11.120 --> 06:14.120 ‫و توام همیشه الهام‌بخش منی، خانم بیتون 06:17.790 --> 06:20.750 ‫ای‌کاش می‌دونستم ‫چه قضاوتی در مورد پسرعمه‌ت بکنم 06:20.750 --> 06:23.550 ‫خب، تابه‌حال ندیدم با کسی ‫اینطوری رفتار کنه 06:23.550 --> 06:25.420 ‫باعث میشی بهترین شخصیت رو پیدا کنه 06:25.420 --> 06:28.340 ‫و خوشحالم 06:28.340 --> 06:29.380 ‫باید بریم 06:29.380 --> 06:30.720 ‫به‌ این زودی میرین؟ 06:30.720 --> 06:32.600 ‫متاسفانه قراره خانم بروک بره 06:32.600 --> 06:34.180 ‫به مراسم چای‌خوری مدرسه‌ی دخترم 06:34.180 --> 06:35.270 ‫اوه 06:35.270 --> 06:36.470 ‫از طرفم از اسکار خداحافظی کن 06:36.470 --> 06:38.020 ‫حتماً 06:38.020 --> 06:39.020 ‫بریم؟ 06:39.020 --> 06:40.480 ‫خب، نیازی نیست همراهم بیای 06:40.480 --> 06:41.690 ‫راه مدرسه رو بلدم 06:41.690 --> 06:44.190 ‫کمترین کاریه که ازم برمیاد 06:44.190 --> 06:47.400 ‫اوه، توی سفرهام به عنوان مبلغ ‫یونان رو بیشتر از همه دوست داشتم 06:47.400 --> 06:50.240 ‫ولی اون مال خیلی وقت پیشه 06:50.240 --> 06:52.030 ‫همم 06:52.030 --> 06:54.030 ‫چرا ادامه ندادی؟ 06:54.030 --> 06:57.200 ‫وقتی پدرم مرد، مادرم تنها بود 06:57.200 --> 06:59.710 ‫تا زمان مرگش ازش مراقبت می‌کردم 06:59.710 --> 07:02.500 ‫ولی حتماً دلت برای مبلغ بودن تنگ شده 07:02.500 --> 07:05.050 ‫اگر من می‌خواستم ‫پشیمانی‌هام رو نام ببرم 07:05.050 --> 07:07.710 ‫سفر نکردن رو می‌ذاشتم شماره‌ی یک 07:07.710 --> 07:10.240 ‫برای سفر کردنت ‫هنوز خیلی دیر نشده 07:10.550 --> 07:12.113 ‫مخالفت نمی‌کنم 07:12.113 --> 07:14.850 ‫چون امیدوارم اینطور باشه 07:14.850 --> 07:20.060 ‫خانم بروک، هنوز خیلی کارها مونده ‫که می‌تونی انجام بدی 07:30.650 --> 07:34.240 ‫اوه، اینجایین 07:34.240 --> 07:35.700 ‫می‌خوام از جفتتون تشکر کنم 07:35.700 --> 07:37.870 ‫که این دورهمی رو برام ترتیب دادین 07:37.870 --> 07:40.210 ‫- با کمال میل انجامش دادیم ‫- خب، ایدا رو که می‌شناسی 07:40.210 --> 07:44.750 ‫وقتی کارهای خیر می‌کنه ‫از همیشه شادتره 07:44.750 --> 07:47.210 ‫مطمئنی چیز دیگه‌ای برای خوردن نمی‌خوای؟ 07:47.210 --> 07:49.710 ‫چای بیشتر می‌خوای؟ 07:49.710 --> 07:51.420 ‫باشه، یک فنجون چایی دیگه می‌خورم 07:51.420 --> 07:53.340 ‫خانم مونتگومری رو دیدم. ببخشید 07:53.340 --> 07:55.050 ‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم 07:55.050 --> 07:57.930 ‫دخترتون خیلی نازنینه ‫و نسبت به سنش خیلی عاقله 07:57.930 --> 07:58.810 ‫نه دخترم... 07:58.810 --> 08:00.140 ‫و درست مثل پدرشه 08:00.140 --> 08:02.100 ‫وقتی میاد دنبالش دیدمش 08:02.100 --> 08:04.730 ‫باید بگم، آداب رو خیلی خوب یادش دادی 08:04.730 --> 08:06.110 ‫مثل پدرشه، درسته 08:06.110 --> 08:07.860 ‫فکر نکنم تابه‌حال همدیگه رو ‫دیده باشیم، خانم مونتگوری 08:07.860 --> 08:10.570 ‫- من خانم "گلنی" هستم ‫- من خانم مونتگومری نیستم 08:10.570 --> 08:15.370 ‫من خانم "بروک"ـم ‫و از اقوام فرانسس هستم 08:15.370 --> 08:16.620 ‫- من اینجا درس میدم ‫- صحیح 08:16.620 --> 08:18.410 ‫عذر می‌خوام 08:18.410 --> 08:20.500 ‫اوه، پس دخترم رو می‌شناسی ‫سارا گلنی 08:20.500 --> 08:21.620 ‫البته 08:21.620 --> 08:23.250 ‫- مایه‌ی سرافرازیتونه ‫- بله 08:23.250 --> 08:25.580 ‫خب... خوبه 08:25.580 --> 08:27.780 ‫بهتره برم ببینم ‫حالش خوبه یا نه 08:30.010 --> 08:30.920 ‫اوناهاش 08:30.920 --> 08:32.470 ‫داشتی به خانم گلنی چی می‌گفتی؟ 08:32.470 --> 08:33.630 ‫چیز خاصی نمی‌گفتم 08:33.630 --> 08:35.430 ‫خانم بروک ‫خیلی خوشحالیم می‌بینیمتون 08:35.430 --> 08:36.800 ‫شما معلم مورد علاقه‌ی مایی 08:36.800 --> 08:39.260 ‫ممنون، ولی این بین خودمون بمونه 08:42.270 --> 08:43.640 ‫پدرت اومد 08:43.640 --> 08:45.480 ‫خیلی زود اومدم؟ 08:45.480 --> 08:48.310 ‫نه، فکر کنم دیگه داره تمام میشه 08:48.310 --> 08:51.530 ‫خیلی لطف کردی ‫که بعدازظهرت رو وقف فرانسس کردی 08:51.530 --> 08:52.940 ‫اوه، ازش لذت بردم 08:52.940 --> 08:54.990 ‫از دیدن دخترها و خانواده‌هاشون خوشحال شدم 08:54.990 --> 08:58.780 ‫و حالا، اینجا ایستادیم ‫هر سه تاییمون 08:58.780 --> 09:01.330 ‫چون ما هم الان ‫یه خانواده‌ی درست و حسابی هستیم 09:01.330 --> 09:02.450 ‫مگه نه؟ 09:02.450 --> 09:03.790 ‫اوه 09:03.790 --> 09:06.000 ‫نباید خانم بروک رو بترسونی 09:06.000 --> 09:08.130 ‫شما که نترسیدی، مگه نه؟ 09:08.130 --> 09:09.250 ‫دارم میام! 09:09.250 --> 09:10.920 ‫معلومه که نه 09:10.920 --> 09:13.760 ‫خیلی بهم خوش گذشت ‫ولی دیگه بهتره برگردم 09:13.760 --> 09:15.430 ‫- کالسکه بیرونه ‫- نه، پیاده میرم 09:15.430 --> 09:17.340 ‫- معمولاً پیاده میرم ‫- این چه حرفیه 09:17.340 --> 09:18.850 ‫هیچکس از اعضای خانواده‌مون راه نمیره 09:18.850 --> 09:20.930 ‫نه وقتی یک کالسکه‌ی خوب بیرون منتظره 09:20.930 --> 09:23.791 ‫خیلی ازتون قدردانه 09:23.791 --> 09:25.991 ‫منم همینطور 09:30.360 --> 09:33.070 ‫نگو که هنوزم نگران اون مقاله‌ی مسخره‌ای 09:33.070 --> 09:36.490 ‫مسخره باشه یا نباشه ‫باید مراقب باشیم 09:36.490 --> 09:39.410 ‫یه سری مزخرفات ‫برای ستون شایعات بیشتر نبود 09:39.410 --> 09:41.120 ‫چه اهمیتی داره؟ نادیده‌ش بگیر 09:41.120 --> 09:43.870 ‫تو یه جوان مجردی ‫که در اوج عیش و عشرته 09:43.870 --> 09:46.120 ‫چیزی برای از دست دادن نداری 09:46.120 --> 09:50.170 ‫زیادی نگرانی می‌کنی 09:50.170 --> 09:53.210 ‫هیچکس اهمیتی نمیده 09:53.210 --> 09:55.410 ‫مردم اهمیت میدن 09:58.220 --> 10:00.760 ‫چی شده؟ 10:00.760 --> 10:03.560 ‫مادرت برام نامه نوشته 10:03.560 --> 10:08.480 ‫ازم خواسته دفعه‌ی بعد ‫که رفتم نیویورک برم پیشش 10:08.480 --> 10:09.730 ‫و گفته چرا؟ 10:09.730 --> 10:11.270 ‫خب، به‌نظر میاد ‫در مورد راضی کردنم 10:11.270 --> 10:13.230 ‫برای گرفتن یک جایگاه توی متروپولیتنه 10:13.230 --> 10:15.360 ‫اوه، که اینطور 10:15.360 --> 10:16.530 ‫آره، باید همین باشه 10:16.530 --> 10:19.280 ‫ولی چرا نتونسته تا دفعه‌ی بعد ‫که میاد نیوپورت صبر کنه؟ 10:19.280 --> 10:21.240 ‫نمی‌خواد صبر کنه 10:21.240 --> 10:25.000 ‫فعلاً هیچ‌چیز دیگه‌ای توی ذهنش نیست 10:25.000 --> 10:28.250 ‫وقتی اونجایی میری دیدنش؟ 10:28.250 --> 10:31.790 ‫چه دلیلی دارم که دعوتش رو رد کنم؟ 10:31.790 --> 10:34.420 ‫فقط اجازه نده نگرانت کنه 10:36.420 --> 10:38.760 ‫کی برمی‌گردی نیوپورت؟ 10:38.760 --> 10:43.390 ‫پنج‌شنبه، به‌موقع برای مهمانی شام خانم فیش برمی‌گردم 10:43.390 --> 10:45.600 ‫ساعت 8 میام دنبالت 10:45.600 --> 10:48.020 ‫با همدیگه برسیم اونجا؟ 10:48.020 --> 10:50.440 ‫دم در پیاده‌ت می‌کنم ‫یه دور می‌زنم 10:50.440 --> 10:52.640 ‫و یکم بعدتر برمی‌گردم 10:55.360 --> 10:58.900 ‫و محض اطلاعت ‫من در حال عیش و عشرت نیستم 11:01.320 --> 11:03.520 ‫چون عاشقتم 11:05.450 --> 11:09.910 ‫و منم حس می‌کنم عاشقت شدم، آقای راسل 11:09.910 --> 11:14.630 ‫که بخشی از برنامه‌ی اصلیم نبود 11:27.930 --> 11:29.480 ‫امشب با هم غذا می‌خوریم؟ 11:29.480 --> 11:31.310 ‫فکر نکنم 11:31.310 --> 11:34.610 ‫حیف شد ‫چون خبرهای خوبی دارم 11:34.610 --> 11:37.400 ‫در مورد دوک باکینگهامه 11:37.400 --> 11:40.820 ‫برای جان بورنز نامه نوشتم ‫رئیس انگلیسی کونارد 11:40.820 --> 11:42.990 ‫ظاهراً دوک رو خیلی خوب می‌شناسه 11:42.990 --> 11:44.820 ‫به یک مهمانی دعوت شدیم 11:44.820 --> 11:46.450 ‫همراه دوک؟ 11:46.450 --> 11:48.910 ‫معلومه که همراه دوک 11:48.910 --> 11:51.160 ‫گفته بودم اگر روش تمرکز کنی ‫می‌تونی اوضاع رو درست کنی 11:51.160 --> 11:54.170 ‫گردش سرمایه‌گذارهای سالن اپرا چطور بود؟ 11:54.170 --> 11:55.540 ‫خوب پیش رفت؟ 11:55.540 --> 11:56.710 ‫نه چندان 11:56.710 --> 11:58.340 ‫یه مشکل داریم 11:58.340 --> 11:59.630 ‫کار متوقف شده 11:59.630 --> 12:01.090 ‫- حلش نمی‌کنن؟ ‫- شاید 12:01.090 --> 12:02.470 ‫ولی ممکنه تا بخواد درست بشه 12:02.470 --> 12:03.760 ‫ افتتاحیه عقب بیفته 12:03.760 --> 12:05.510 ‫حتی ممکنه خواننده‌هامون رو از دست بدیم 12:05.510 --> 12:07.680 ‫می‌خوای یه نگاهی به اوضاع بندازم؟ 12:07.680 --> 12:09.850 ‫اگر بکنی که ممنونت میشم 12:09.850 --> 12:12.310 ‫به‌جز این، حس کردی خوب پیش رفت؟ 12:12.310 --> 12:13.400 ‫فکر کنم 12:13.400 --> 12:15.270 ‫گرچه خانم وینترتون از فرصت استفاده کرد 12:15.270 --> 12:17.150 ‫تا عضویتش توی آکادمی رو به رخم بکشه 12:17.150 --> 12:20.030 ‫و یه خبرنگار در مورد ‫شایعات روزنامه‌ی نیوپورت ازم پرسید 12:20.030 --> 12:21.950 ‫که ظاهراً بعضی‌ها فکر می‌کنن 12:21.950 --> 12:23.990 ‫در مورد لری و خانم "بلین"ـه 12:23.990 --> 12:25.870 ‫- تو چی گفتی؟ ‫- چی می‌تونستم بگم؟ 12:25.870 --> 12:27.870 ‫که داره به عنوان معمارش براش کار می‌کنه؟ 12:27.870 --> 12:29.830 ‫- خب، این که حقیقت داره ‫- خبرش داره پخش میشه، جورج 12:29.830 --> 12:31.540 ‫به‌زودی توی تمام نیویورک پخش میشه 12:31.540 --> 12:34.170 ‫- کنترلش می‌کنی ‫- فقط به درد همین کار می‌خورم؟ 12:34.170 --> 12:36.790 ‫که با یه پتو بدوم اینور اونور ‫ آتیش‌ها رو خاموش کنم؟ 12:36.790 --> 12:38.880 ‫که حواسم باشه لری توی دردسر نیفته 12:38.880 --> 12:40.550 ‫که مطمئن بشم گلادیس ‫با آدم‌های درستی آشنا میشه 12:40.550 --> 12:43.220 ‫من هوای همه‌تون رو دارم ‫ولی کی هوای منو داره؟ 12:43.220 --> 12:44.970 ‫امیدوارم من داشته باشم 12:44.970 --> 12:47.550 ‫قصدم همینه 12:47.550 --> 12:51.220 ‫برای من، هیچ آدم زنده‌ای ‫مهم‌تر از تو نیست 12:51.220 --> 12:53.420 ‫می‌دونم 12:55.230 --> 12:57.150 ‫پیشنهاد میدی در مورد لری چیکار کنیم؟ 12:57.150 --> 12:59.400 ‫می‌خوام با خانم بلین صحبت کنم 12:59.400 --> 13:00.730 ‫می‌خوای چی بگی؟ 13:00.730 --> 13:02.690 ‫حقیقت رو میگم 13:02.690 --> 13:04.890 ‫معمولاً بهترین کاره 13:09.410 --> 13:11.830 ‫هنوز نامه‌ی خانم مک‌نیل رو پاسخ ندادی؟ 13:11.830 --> 13:14.580 ‫نه... و قبل از اینکه بپرسی 13:14.580 --> 13:18.040 ‫به‌خاطر اینه که نمی‌دونم ‫قراره چه جوابی بدم 13:18.040 --> 13:20.090 ‫حتماً خیلی برات سخته 13:20.090 --> 13:23.420 ‫چون باید مطمئن بشم ‫که تصمیمم به نفع دخترمه 13:23.420 --> 13:25.930 ‫فکر می‌کنی شوهرش ‫ زیر قول و قرارش می‌زنه؟ 13:25.930 --> 13:28.010 ‫نه، میگه زندگی راحتی برام می‌سازه 13:28.010 --> 13:29.300 ‫مطمئنم همین‌کارو می‌کنه 13:29.300 --> 13:32.390 ‫ولی باید مطمئن بشم ‫که اونم همینو می‌خواد 13:32.390 --> 13:33.930 ‫پس به شوهرش بگو 13:33.930 --> 13:35.890 ‫به شوهرش نامه بنویس و توضیح بده 13:35.890 --> 13:38.520 ‫که باید از دهن خودش بشنوی 13:38.520 --> 13:40.860 ‫حق با توئه 13:40.860 --> 13:43.060 ‫همین‌کارو می‌کنم 13:44.610 --> 13:46.740 ‫دیدنتون باعث افتخارمه، آقای واشینگتون 13:46.740 --> 13:47.950 ‫افتخارش مال منه 13:47.950 --> 13:49.740 ‫از نیویورک تا اینجا سفری طولانی داشتین 13:49.740 --> 13:51.280 ‫سفری مهم 13:51.280 --> 13:52.910 ‫خانمم خوشحال میشه ‫که یک خانم دیگه 13:52.910 --> 13:54.120 ‫ توی خونه کنارش باشه 13:54.120 --> 13:55.620 ‫مشتاقانه منتظرم ملاقاتشون کنم 13:55.620 --> 13:57.750 ‫و بی‌صبرانه منتظرم ‫که محل خوابگاه رو ببینم 13:57.750 --> 13:58.960 ‫- بله ‫- خب، ازتون ممنونم 13:58.960 --> 14:00.630 ‫که برای پوشش این خبر تا اینجا اومدین 14:00.630 --> 14:02.170 ‫تا خبرمون رو به گوش مردم برسونید 14:02.170 --> 14:03.670 ‫لیاقت یک مقاله‌ی خوب رو دارین 14:03.670 --> 14:05.220 ‫اوه، وقتی داری مقاله رو می‌نویسی 14:05.220 --> 14:07.300 ‫اینو بهت یادآوری می‌کنم 14:07.300 --> 14:08.930 ‫چطوری آقای پورتر رو راضی کردین 14:08.930 --> 14:11.970 ‫که کمک مالی به این بزرگی بکنه؟ 14:11.970 --> 14:14.140 ‫تازه از قطار پیاده شدی ‫و همین الانشم کارتو شروع کردی 14:14.140 --> 14:17.690 ‫خیلی خوبه 14:17.690 --> 14:19.060 ‫آقای تامسون 14:19.060 --> 14:21.610 ‫آقای واشینگتون، خبرهای فوق العاده‌ای 14:21.610 --> 14:23.070 ‫در مورد خوابگاه جدیدتون شنیدم 14:23.070 --> 14:25.320 بهتون تبریک میگم 14:25.320 --> 14:27.520 ‫خیلی لطف دارین. ممنون 14:30.120 --> 14:31.910 ‫اوضاع توی جنوب اینقدر عوض شده 14:31.910 --> 14:33.490 ‫یا فقط با شما اینطورن؟ 14:33.490 --> 14:36.000 ‫داریم قدم به قدم ‫رابطه‌مون رو با سفیدپوست‌ها تغییر میدیم 14:36.000 --> 14:38.330 ‫ولی تغییر شرایط خودمون از اون هم فراتره 14:38.330 --> 14:41.040 ‫وقتی به دانشگاه رسیدیم خودتون می‌بینید 14:43.040 --> 14:45.340 ‫می‌خواید باهام بیاید بیرون ‫و پدرم رو ببینید؟ 14:45.340 --> 14:46.420 ‫نمی‌تونم 14:46.420 --> 14:48.090 ‫قراره بعد از مدرسه ‫برم پارک دیدن عمه‌م 14:48.090 --> 14:51.930 ‫قراره تا خونه پیاده بریم 14:51.930 --> 14:53.510 ‫خانم بروک 14:53.510 --> 14:54.680 ‫سلام، خانم بارنز 14:54.680 --> 14:56.680 ‫میشه باهاتون صحبت کنم؟ 14:56.680 --> 14:58.140 ‫البته 14:58.140 --> 15:00.230 ‫جین آدامز رو می‌شناسین؟ 15:00.230 --> 15:02.480 ‫زندگیش رو وقف اصلاحات اجتماعی کرده 15:02.480 --> 15:05.230 ‫قراره باهاش همراه بشیم ‫و یک سری کلاس‌های خیریه تشکیل بدیم 15:05.230 --> 15:07.360 ‫که براشون نیاز به معلم داریم 15:07.360 --> 15:09.570 ‫می‌خوام در این راه کمک کنی 15:09.570 --> 15:12.030 ‫قراره توی کلاس‌های خانم آدامز ‫نقاشی درس بدم؟ 15:12.030 --> 15:15.160 ‫نه، به توانایی‌هایی نیاز دارن ‫که توی زندگیشون فرصت‌ساز باشه 15:15.160 --> 15:17.290 ‫خوندن، نوشتن ‫حساب و کتاب ساده 15:17.290 --> 15:20.040 ‫- از اینجور چیزها ‫- صحیح 15:20.040 --> 15:21.540 ‫ممنون که به فکر من افتادین 15:21.540 --> 15:23.740 ‫معلومه 15:31.630 --> 15:34.140 ‫از گل صدتومانی متنفری 15:34.140 --> 15:36.680 ‫نه. چرا باید همچین حرفی بزنی؟ 15:37.970 --> 15:40.520 ‫به زن‌های زیادی گل ندادم 15:40.520 --> 15:44.940 ‫ولی فکر نکنم ‫نگرانی موقع گل گرفتن عادی باشه 15:44.940 --> 15:46.820 ‫خیلی خوشگلن 15:46.820 --> 15:50.200 ‫ولی اعتراف می‌کنم، برام سواله 15:50.200 --> 15:52.490 ‫که اگر اگنس بفهمه چه فکری می‌کنه 15:52.490 --> 15:56.370 ‫این گل‌ها برای توئه، ایدا بروک 15:56.370 --> 15:58.080 ‫نه هیچکس دیگه‌ای 15:58.080 --> 16:00.580 ‫خیلی زیبان 16:00.580 --> 16:03.630 ‫ممنونم 16:06.000 --> 16:08.250 ‫اوه 16:08.250 --> 16:10.450 ‫آره 16:13.180 --> 16:14.680 ‫از این طرف، جناب ‫از این طرف 16:14.680 --> 16:16.880 ‫اوه، ممنونم 16:18.520 --> 16:20.720 ‫اوه خدای من 16:21.940 --> 16:23.270 ‫ماریان چی؟ 16:23.270 --> 16:25.110 ‫نمی‌تونیم بدون اون بریم 16:25.110 --> 16:27.940 ‫خب، توی این بارون نمیاد اینجا 16:27.940 --> 16:30.650 ‫نظرت چیه بریم دم مدرسه ‫و ببینیم اونجاست یا نه؟ 16:30.650 --> 16:33.150 ‫اوه، آره ‫بیا همین‌کارو بکنیم 16:38.200 --> 16:39.490 ‫شایعاتی به گوشم رسیده 16:39.490 --> 16:41.870 ‫که حقیقتاً برام نگران کننده‌ست 16:41.870 --> 16:44.830 ‫فکر می‌کردم برای صحبت ‫در مورد سالن اپرای جدید دعوتم کردی 16:44.830 --> 16:46.250 ‫اون قضیه بمونه برای بعد 16:46.250 --> 16:48.840 ‫مقاله رو دیدی؟ 16:48.840 --> 16:51.630 ‫در مورد تو و لری؟ 16:51.630 --> 16:54.090 ‫از کجا اینقدر مطمئنی؟ ‫توش اسمی نبرده بودن 16:54.090 --> 16:56.260 ‫فکر نکن برام مهمه ‫که در مورد تو چی می‌نویسن 16:56.260 --> 16:58.810 ‫ولی نمی‌خوام فکر کنن ‫بین تو و پسرم خبریه 16:58.810 --> 17:00.640 ‫لری داره برام کار می‌کنه 17:00.640 --> 17:02.810 ‫کیف و حالت رو کردی ‫وقتش نیست تمومش کنی؟ 17:02.810 --> 17:04.190 ‫منظورت چیه؟ 17:04.190 --> 17:06.900 ‫چی از جونش می‌خوای؟ 17:06.900 --> 17:09.360 ‫نمی‌تونی براش پسری بیاری 17:09.360 --> 17:11.480 ‫تا 20 سال دیگه ‫وقتی به دوران اوج زندگیش رسید 17:11.480 --> 17:13.490 ‫تو با عصا راه میری 17:13.490 --> 17:15.280 ‫حتی اگر از عذاب وجدان نتونه ولت کنه 17:15.280 --> 17:17.160 ‫بخشی از وجودش منتظر مرگت می‌مونه 17:17.160 --> 17:18.530 ‫حتماً از دوران زندگی با شوهرت 17:18.530 --> 17:19.950 ‫یادته که این چه حسی داشت 17:19.950 --> 17:21.910 ‫چطور جرات می‌کنی ‫همچین چیزهایی رو بگی؟ 17:21.910 --> 17:23.040 ‫جرات می‌کنم چون حقیقت دارن 17:23.040 --> 17:24.330 ‫- دیگه اینجا نمی‌مونم ‫- خیلی‌خب 17:24.330 --> 17:26.120 ‫- و در مورد سالن اپرا... ‫- اپرا برام مهم نیست 17:26.120 --> 17:27.790 ‫خب، خوبه ‫چون از زمانی که نامه نوشتم 17:27.790 --> 17:30.090 ‫جایگاه‌ها همه پر شدن 17:30.090 --> 17:31.340 ‫پس بی‌دلیل به‌ اینجا اومدم 17:31.340 --> 17:33.540 ‫متاسفانه اینطور به‌نظر میاد 17:45.190 --> 17:46.310 ‫ممنونم 17:46.310 --> 17:50.020 ‫با وجود بارون، واقعاً لذت بردم 17:50.020 --> 17:52.030 ‫بی‌صبرانه منتظر ملاقات بعدیمون هستم 17:52.030 --> 17:54.280 ‫گمونم یکشنبه همو ببینیم 17:54.280 --> 17:56.490 ‫میشه زودتر ببینمت؟ 17:56.490 --> 17:58.910 ‫چطوری؟ 17:58.910 --> 18:00.410 ‫می‌تونی بیای کلیسا 18:00.410 --> 18:03.580 ‫تا در مورد خیریه‌های مبلغان صحبت کنی 18:03.580 --> 18:07.000 ‫یا برای تمرین گروه سرود کنارم باشی 18:07.000 --> 18:10.000 ‫می‌تونی فردا بعدازظهر از خونه بیای بیرون؟ 18:10.000 --> 18:11.960 ‫زندانی اگنس که نیستم 18:11.960 --> 18:13.050 ‫خوبه 18:13.050 --> 18:14.210 ‫فکر نکنم تحمل داشته باشم 18:14.210 --> 18:17.130 ‫که تا یکشنبه صبر کنم 18:17.130 --> 18:19.330 ‫تا اون‌موقع خداحافظ 18:31.820 --> 18:34.230 ‫اوه 18:34.230 --> 18:36.070 ‫چی شد؟ 18:36.070 --> 18:37.530 ‫نیومدی پارک 18:37.530 --> 18:39.450 ‫مدیر مدرسه ازم خواست ‫که بعد از کلاس‌ها باهام صحبت کنه 18:39.450 --> 18:41.450 ‫و تا اون‌موقع بارون شروع شده بود ‫برای همین کالسکه گرفتم 18:41.450 --> 18:43.790 ‫- اوه ‫- کشیش تا اینجا رسوندت؟ 18:43.790 --> 18:45.250 ‫آره 18:45.250 --> 18:46.790 ‫اون اینا رو بهت داد؟ 18:46.790 --> 18:49.670 ‫آره 18:49.670 --> 18:52.170 ‫میشه دست تو باشن؟ 18:52.170 --> 18:54.880 ‫قدرت اینو ندارم ‫که برای اگنس توضیح بدم از کجا اومدن 18:57.170 --> 18:59.370 ‫بهتره لباسمو عوض کنم 19:03.510 --> 19:05.710 ‫به‌نظرم ارزشش رو داره 19:06.600 --> 19:08.350 ‫حتماً خیلی افتخار می‌کنی 19:08.350 --> 19:11.440 ‫این یعنی مدیر مدرسه ‫ارزش زیادی برات قائله 19:11.440 --> 19:14.360 ‫کی شروع میشه؟ ‫کلاس‌هات برای این گداها؟ 19:14.360 --> 19:16.940 ‫لطفاً بهشون نگو گدا 19:16.940 --> 19:19.950 ‫تو فکر بودم که فردا شب ‫اون روش پخت بره رو امتحان کنیم 19:19.950 --> 19:21.280 ‫که توی "مجله‌ی خانگی زنان" نوشته بود 19:21.280 --> 19:22.740 ‫دادمش به خانم باور 19:22.740 --> 19:25.080 ‫اوه، خانم ویلسون ‫برای شام دعوتم کرده 19:25.080 --> 19:26.490 ‫و فین‌ها هم قراره برن 19:26.490 --> 19:28.460 ‫قبول کردم چون فکر می‌کردم بیرون باشین 19:28.460 --> 19:29.710 ‫قرار شامم لغو شد 19:29.710 --> 19:31.080 ‫خانم تمپل مریض شده 19:31.080 --> 19:33.670 ‫به خانم باور میگم ‫قراره خودمون دو تا باشیم 19:35.920 --> 19:41.010 ‫راستش، برای فردا شب برنامه دارم 19:41.010 --> 19:42.680 ‫برنامه داری؟ 19:42.680 --> 19:43.550 ‫منظورت چیه؟ 19:43.550 --> 19:44.850 ‫چجور برنامه‌ای؟ 19:44.850 --> 19:48.480 ‫توی کلیسا کار دارم 19:48.480 --> 19:51.390 ‫حدس می‌زنم بازم مربوط به ‫کشیش‌مون آقای "فورته" باشه؟ 19:51.390 --> 19:54.480 ‫می‌خواد در مورد ‫خیریه‌های مبلغان باهام صحبت کنه 19:54.480 --> 19:56.230 ‫تمام روز مشغول کاره 19:56.230 --> 19:58.070 ‫برای همین ازم خواسته بعدازظهر برم 19:58.070 --> 19:59.650 ‫قراره تمرین گروه سرود بکنن 19:59.650 --> 20:01.570 ‫شام رو چیکار می‌‌کنی؟ 20:01.570 --> 20:03.910 ‫مطمئنم حواسش هست که گرسنه نمونم 20:04.990 --> 20:06.332 ‫اوه! 20:06.332 --> 20:08.500 ‫اوه 20:08.500 --> 20:12.080 ‫از نظر ماریان که ‫مشغول یه معاشقه‌ی تمام و کمالی 20:12.080 --> 20:13.210 ‫چی؟ 20:13.210 --> 20:14.830 ‫منظورت با کشیش آقای فورته‌ست؟ 20:14.830 --> 20:17.000 ‫- مگه کس دیگه‌ای هم هست؟ ‫- معلومه که نه 20:17.000 --> 20:18.800 ‫من هرگز همچین حرفی نزدم، عمه اگنس 20:18.800 --> 20:20.050 ‫فکر کنم گفتی 20:20.050 --> 20:21.970 ‫ماریان عادت داره غلو کنه 20:21.970 --> 20:24.010 ‫که سربه‌سر من بذاره ‫که سربه‌سر جفتمون بذاره 20:24.010 --> 20:26.680 ‫چون بعد از این همه سال ‫واقعاً ناشکریه 20:26.680 --> 20:28.310 ‫اگر قرار باشه الان ولم کنی بری 20:28.310 --> 20:31.180 ‫اگنس، چت شده؟ 20:31.180 --> 20:35.150 ‫پس، بین تو و آقای فورته خبری نیست؟ 20:35.150 --> 20:39.820 ‫مرد به‌شدت نازنینیه ‫و خیلی ازش خوشم میاد 20:39.820 --> 20:42.400 ‫احساسم بهش در همین حده ‫و کاملاً مطمئنم 20:42.400 --> 20:43.820 ‫که احساس اونم نسبت به من همینه 20:43.820 --> 20:45.700 ‫ولی اگر بیشتر بود چی؟ 20:45.700 --> 20:47.410 ‫اگر اما و اگر ظرف و ظروف بود 20:47.410 --> 20:48.700 ‫دیگه نیازی به بندزن نبود 20:48.700 --> 20:49.660 ‫جدی میگم 20:49.660 --> 20:51.870 ‫حاضر نیستم در مورد این موضوع ‫جدی صحبت کنم 20:51.870 --> 20:53.250 ‫اوه! 20:53.250 --> 20:55.040 ‫بنیستر، گل‌ها 20:55.040 --> 20:57.880 ‫و زنبوری که توشه رو ببر 20:57.880 --> 21:00.080 ‫گل‌ها از کجا اومدن؟ 21:04.300 --> 21:06.930 ‫مال من هستن 21:06.930 --> 21:08.050 ‫هدیه بودن 21:08.050 --> 21:11.020 ‫از طرف دشل؟ 21:11.020 --> 21:14.480 ‫از طرف والدین یکی از شاگردهام 21:14.480 --> 21:17.310 ‫بنیستر، غذامون تمام شده 21:21.070 --> 21:24.360 ‫این دیگه چه صداییه؟ 21:24.360 --> 21:28.070 ‫فکر کنم شاید ساعت من باشه 21:28.070 --> 21:29.200 ‫داره چی میگه؟ 21:29.200 --> 21:30.370 ‫که وقتشه بشقاب‌ها رو ببری آشپزخونه؟ 21:30.370 --> 21:33.960 ‫زود باش برو قطعش کن 21:33.960 --> 21:35.290 ‫میرم دسر رو بیارم 21:35.290 --> 21:36.460 ‫بهتره نیاری 21:36.460 --> 21:38.660 ‫ممکنه زنبورهای بیشتری بیان 21:41.590 --> 21:43.420 ‫معذرت می‌خوام که گفتم بیای اینجا 21:43.420 --> 21:44.550 ‫دارم لذت می‌برم 21:44.550 --> 21:46.970 ‫از آخرین باری که ‫توی دفتر بانک‌دارها بودم مدت‌‌ها گذشته 21:46.970 --> 21:48.970 ‫ولی منم زمانی دفتر خودمو داشتم 21:48.970 --> 21:50.680 ‫بفرما 21:50.680 --> 21:52.600 ‫چند نفر از همکاران خدمتکارت خبر دارن 21:52.600 --> 21:55.270 ‫که چرا اومدی اینجا؟ 21:55.270 --> 21:56.770 ‫فقط تعدادی از خدمتکارهای ارشد 21:56.770 --> 21:59.110 ‫سرخدمتکار، سرآشپز ‫و خانم خانه‌دار 21:59.110 --> 22:00.480 ‫همین 22:00.480 --> 22:02.110 ‫می‌خواستم دقیقاً همین اتفاق نیفته 22:02.110 --> 22:03.690 ‫که خبر ملازم بودن پدرزنت 22:03.690 --> 22:05.700 ‫توی نیویورک بپیچه؟ 22:05.700 --> 22:08.030 ‫انتظار ندارم درک کنی 22:08.030 --> 22:10.620 ‫ولی کاملاً درک می‌کنم 22:10.620 --> 22:12.290 ‫متاسفانه امکان نداره 22:12.290 --> 22:14.040 ‫که با خانم مک‌نیل ملاقات کنی 22:14.040 --> 22:16.920 ‫ازم خواسته از طرفش صحبت کنم ‫و ازت تشکر کنم 22:16.920 --> 22:18.380 ‫اگر تصمیم بگیری پیشنهادمون رو قبول کنی 22:18.380 --> 22:20.340 ‫و به سواحل غربی نقل‌مکان کنی 22:20.340 --> 22:23.300 ‫امیدوارم همین کافی باشه 22:23.300 --> 22:25.010 ‫نه، نیست 22:25.010 --> 22:26.130 ‫چرا نیست؟ 22:26.130 --> 22:28.300 ‫چون باید از دهن خودش بشنوم 22:28.300 --> 22:29.430 ‫متاسفم 22:29.430 --> 22:31.300 ‫منظورت اینه که دارم دروغ میگم؟ 22:31.300 --> 22:33.140 ‫نه 22:33.140 --> 22:34.600 ‫پس دلیلش چی می‌تونه باشه؟ 22:34.600 --> 22:36.890 ‫خواسته‌ش رو بهت گفتم ‫تصمیمش رو به اطلاعت رسوندم 22:36.890 --> 22:39.190 ‫چه دلیل دیگه‌ای ‫ ممکنه وجود داشته باشه که باور نکنی؟ 22:39.190 --> 22:40.560 ‫هیچ منظوری ندارم 22:40.560 --> 22:41.980 ‫قضیه این نیست که باور نمی‌کنم 22:41.980 --> 22:44.030 ‫دارم تا جای ممکن ‫باادبانه و مستقیم بهت میگم 22:44.030 --> 22:46.440 ‫که تا با دخترم صحبت نکردم 22:46.440 --> 22:48.280 ‫از شغلم دست نمی‌کشم 22:48.280 --> 22:51.070 ‫و از این شهر نمیرم 22:51.070 --> 22:52.660 ‫مرد خیلی کله‌شقی هستی 22:52.660 --> 22:54.830 ‫توام همینطور 22:54.830 --> 22:56.540 ‫خیلی‌خب 22:56.540 --> 22:59.000 ‫فلورا خیلی مایوس میشه که شادیش 22:59.000 --> 23:01.200 ‫هیچ اهمیتی برات نداره 23:03.500 --> 23:05.340 ‫جواب این حرفت رو نمیدم 23:05.340 --> 23:07.510 ‫چون خودت می‌دونی که دقیقاً برعکسه 23:07.510 --> 23:10.510 ‫پس نه تنها کله‌شقی، گستاخ هم هستی 23:10.510 --> 23:12.260 ‫با اجازه‌ت، آقای مک‌نیل 23:12.260 --> 23:15.520 ‫دیگه باید برگردم 23:50.220 --> 23:52.890 ‫خانم بروس؟ 23:52.890 --> 23:55.100 ‫اینجا چیکار می‌کنی؟ 23:55.100 --> 23:57.060 ‫اوه، اومدم منوهای غذا رو بذارم 23:57.060 --> 24:00.310 ‫چه دلیل دیگه‌ای... 24:00.310 --> 24:04.360 ‫کمی قبل‌تر که بیرون بودم، پوستری رو دیدم 24:04.360 --> 24:07.110 ‫که در مورد کنسرتی در سنترال پارک بود 24:07.110 --> 24:08.280 ‫اوه 24:08.280 --> 24:09.740 ‫چجور کنسرتی؟ 24:09.740 --> 24:11.320 ‫ترکیبی از چند آهنگ بود 24:11.320 --> 24:13.280 ‫یه سری اپرا... "وردی"، "برامس" 24:13.280 --> 24:15.740 ‫مقدمه‌ی مندلسون ‫بر نمایشنامه‌ی "رویای شب نیمه تابستان" 24:15.740 --> 24:17.940 ‫از اینجور چیزها 24:20.080 --> 24:22.210 ‫دوست دارید بریم؟ 24:22.210 --> 24:23.460 ‫چی؟ 24:23.460 --> 24:24.920 ‫باهمدیگه؟ 24:24.920 --> 24:29.340 ‫منظورم... خب، منظورم همین بود 24:29.340 --> 24:31.550 ‫آره، خوشحال میشم 24:34.720 --> 24:36.920 ‫خوشحالم کردین 24:45.770 --> 24:48.020 ‫آقای جاشوآ وینترتون؟ 24:51.070 --> 24:52.900 ‫لطف کردی اومدی 24:52.900 --> 24:56.530 ‫وقتی خانم استور منو فرا می‌خونه ‫می‌دونم باید چیکار کنم 24:57.120 --> 24:59.740 ‫ولی چرا نباید به خانم وینترتون می‌گفتم؟ 24:59.740 --> 25:01.500 ‫چون می‌خواستم وقتی فهمیدی قضیه چیه 25:01.500 --> 25:02.830 ‫خودت بهش بگی 25:02.830 --> 25:05.920 ‫بفرما 25:09.460 --> 25:12.720 ‫گفتنش خیلی سخته 25:12.720 --> 25:16.590 ‫وقتی این اواخر چیزهای بیشتری ‫در مورد زندگی خانم وینترتون فهمیدم 25:16.590 --> 25:18.890 ‫که باعث شده فکر کنم ‫که شاید کاملاً 25:18.890 --> 25:20.930 ‫از حضورش در آکادمی راضی نباشه 25:20.930 --> 25:22.980 ‫اوه، کاملاً از حضورش در آکادمی لذت می‌بره 25:22.980 --> 25:25.810 ‫اوه، مطمئنم اینطور فکر می‌کنه 25:25.810 --> 25:27.690 ‫ولی فکر نکنم وقتی 25:27.690 --> 25:29.900 ‫بقیه‌ی اعضا رو بهتر شناخت 25:29.900 --> 25:32.280 ‫باهاشون احساس سازگاری کنه 25:32.280 --> 25:34.070 ‫چرا؟ 25:34.070 --> 25:38.450 ‫زندگیش فراز و نشیب‌های خیلی زیادی داشته 25:38.450 --> 25:40.330 ‫منظورت چیه؟ 25:40.330 --> 25:44.160 ‫که خانم وینترتون به دلایلی ‫لیاقت عضویت رو نداره؟ 25:44.160 --> 25:46.580 ‫یعنی میگی در گذشته‌ی همسرم 25:46.580 --> 25:47.830 ‫دلیلی برای رسوایی وجود داره؟ 25:47.830 --> 25:49.090 ‫چون اگر اینطوره... 25:49.090 --> 25:51.960 ‫اصلاً همچین منظوری ندارم 25:51.960 --> 25:55.260 ‫ولی گذشته‌ش با بقیه‌ی خانم‌هایی ‫که اونجا ملاقات می‌کنه 25:55.260 --> 25:57.180 ‫بسیار فرق می‌کنه 25:57.180 --> 25:59.720 ‫نمی‌دونم منظورت چیه 25:59.720 --> 26:01.680 ‫میشه واضح‌تر بگی؟ 26:01.680 --> 26:04.140 ‫این رو باید خود خانم وینترتون بهتون بگه 26:04.140 --> 26:07.810 ‫ولی درهرحال، باید جایگاهمون رو تحویل بدیم 26:07.810 --> 26:09.020 ‫اگر ایرادی نداره 26:09.020 --> 26:12.030 ‫چرا ایراد داره ‫خیلیم ایراد داره 26:12.030 --> 26:14.490 ‫می‌دونی، اگر بریم ‫مجبور میشیم 26:14.490 --> 26:15.990 ‫بریم به متروپولیتن جدید 26:15.990 --> 26:20.370 ‫و هرچند تا از دوستان قدیمی‌مون رو ‫ که می‌تونیم با خودمون می‌بریم 26:20.370 --> 26:24.700 ‫با این‌حال، شاید اینطوری بهتر باشه 26:24.700 --> 26:27.370 ‫و این تصمیم همه‌ست؟ 26:27.370 --> 26:30.880 ‫هیئت مدیره در موردش تصمیم گرفته، بله 26:32.630 --> 26:35.170 ‫خیلی‌خب 26:35.170 --> 26:38.930 ‫وقتی تصمیم‌تون رو گرفتین ‫نمی‌تونم مخالفتی کنم 26:38.930 --> 26:41.220 ‫ولی بذار یه هشداری بهت بدم 26:41.220 --> 26:44.720 ‫این قضیه رو فراموش نمی‌کنم 26:44.720 --> 26:46.920 ‫شما هم نمی‌کنین 26:59.660 --> 27:00.950 ‫هنوز نرسیده 27:00.950 --> 27:03.120 ‫- از کجا اینقدر مطمئنی؟ ‫- اگر بیاد متوجه میشیم 27:03.120 --> 27:05.120 ‫وقتی دیدیمش چی صداش کنیم؟ 27:05.120 --> 27:07.540 ‫عالیجناب؟ قربان؟ 27:07.540 --> 27:09.620 ‫عنوان اصلیش اعلی حضرته 27:09.620 --> 27:11.420 ‫و باید بهش بگیم اعلی حضرت؟ 27:11.420 --> 27:12.540 ‫حتماً شوخیت گرفته 27:12.540 --> 27:14.750 ‫آقای مک‌آلیستر میگه ‫وقتی شخصاً باهاش ملاقات می‌کنیم 27:14.750 --> 27:17.170 ‫دوک صداش کنیم کافیه 27:17.170 --> 27:18.910 ‫اگر تنها فایده‌ی جنگ استقلال‌مون 27:18.910 --> 27:21.010 ‫خلاص شدن از شر القاب انگلیسی بوده باشه 27:21.010 --> 27:22.760 ‫مطمئناً ارزشش رو داشته 27:22.760 --> 27:25.560 ‫خانم راسل، اینجا چیکار می‌کنی؟ 27:25.560 --> 27:27.770 ‫اوه، نیاز بود از شما اجازه بگیریم؟ 27:27.770 --> 27:30.810 ‫منظورم این بود که اطلاع نداشتم ‫دوک رو می‌شناسین 27:30.810 --> 27:32.650 ‫شنیدم روند ساخت متروپولیتن 27:32.650 --> 27:34.770 ‫مدتی متوقف شده؟ 27:34.770 --> 27:36.110 ‫خب، حلش کردیم 27:36.110 --> 27:38.320 ‫یک مشکل جزئی بود، همین 27:38.320 --> 27:39.580 ‫پس توی برنامه‌تون برای 27:39.580 --> 27:41.610 ‫افتتاح همزمان با آکادمی ‫مشکلی ایجاد نمی‌کنه؟ 27:41.610 --> 27:43.780 ‫خوبه. مشتاقانه منتظرشم 27:43.780 --> 27:46.120 ‫همچنین. از رقابت لذت می‌برم 27:50.500 --> 27:52.170 ‫حقیقت داره؟ 27:52.170 --> 27:54.540 ‫که ساخت‌وساز متروپولیتن دوباره راه افتاده؟ 27:54.540 --> 27:55.840 ‫مشکل حل شد 27:55.840 --> 27:57.460 ‫فردا صبح ساخت‌و‌ساز دوباره شروع میشه 27:57.460 --> 27:59.220 ‫چی؟ چطوری؟ 27:59.220 --> 28:01.010 ‫امیدوارم از پول خودت استفاده نکرده باشی 28:01.010 --> 28:02.470 ‫چون قول داده بودم ‫مجبور نشی همچین کاری بکنی 28:02.470 --> 28:04.350 ‫نه، مشکل از حساب‌داری اشتباه بود 28:04.350 --> 28:06.810 ‫به "کلی" گفتم یه نگاهی بهش بندازه ‫و مشکل حل شد 28:06.810 --> 28:08.600 ‫فوق العاده‌ست 28:08.600 --> 28:10.800 ‫ممنونم 28:12.810 --> 28:15.320 ‫همین‌جا بمون 28:36.460 --> 28:38.590 ‫کمکی از دستم برمیاد، خانم؟ 28:38.590 --> 28:42.510 ‫نه، ممنون 28:42.510 --> 28:43.930 ‫بعداً می‌بینمت 28:43.930 --> 28:45.180 ‫خانم‌ها و آقایون 28:45.180 --> 28:47.390 ‫اعلی حضرت، دوک باکینگهام 28:59.860 --> 29:01.490 ‫اعلی حضرت 29:01.490 --> 29:03.910 ‫اوه، خیلی جوون‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم 29:03.910 --> 29:05.240 ‫انتظار داشتی چند سالش باشه؟ 29:05.240 --> 29:07.990 ‫خب، مگه اکثر دوک‌ها ‫در اواخر میان‌سالی این لقب رو به ارث نمی‌برن؟ 29:07.990 --> 29:09.240 ‫دوک‌های زیادی رو نمی‌شناسم 29:09.240 --> 29:10.660 ‫که بخوام مقایسه‌ی درستی بکنم 29:10.660 --> 29:12.120 ‫بله حتماً 29:12.120 --> 29:15.250 ‫می‌دونستین... 29:21.510 --> 29:22.630 ‫سر میز می‌بینمت 29:22.630 --> 29:24.830 ‫بیا بریم 29:29.350 --> 29:31.550 ‫آخه... 29:42.150 --> 29:44.490 ‫ببخشید، جناب ‫فکر کنم همسرتون 29:44.490 --> 29:46.700 ‫صندلیش رو اشتباه گرفته 29:46.700 --> 29:48.120 ‫اشتباه می‌کنی 29:48.120 --> 29:51.950 ‫خانم راسل دقیقاً همون‌جاییه که باید باشه 29:54.790 --> 29:56.620 ‫خانم راسل 29:56.620 --> 29:58.000 ‫خوشحالم می‌بینمتون 29:58.000 --> 30:00.390 ‫آقای بورنز چیزهای زیادی ‫در موردتون بهم گفته 30:04.420 --> 30:06.630 ‫امکان نداره اینجا بشینم 30:06.630 --> 30:08.970 ‫ظاهراً جاتون همین‌جاست، خانم وینترتون 30:08.970 --> 30:12.430 ‫نشستن اینجا اینقدر وحشتناکه؟ 30:12.430 --> 30:14.270 ‫خدای من، تویی 30:14.270 --> 30:16.810 ‫شبتون به‌خیر، آقای ون‌راین 30:16.810 --> 30:17.940 ‫امیدوار بودم بازم همدیگه رو ببینیم 30:17.940 --> 30:20.150 ‫ولی هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫در همچین حالتی باشه 30:20.150 --> 30:22.150 ‫زندگی پر از غافلگیریه 30:22.150 --> 30:23.610 ‫اگر مایوس شدی 30:23.610 --> 30:25.240 ‫که قراره کنار من بشینی متاسفم 30:25.240 --> 30:28.240 ‫موضوع این نیست ‫آخه بهم گفته بودن قراره... 30:31.330 --> 30:33.410 ‫اوه، فراموشش کن ‫کاریه که شده 30:33.410 --> 30:34.660 ‫آره 30:34.660 --> 30:36.040 ‫و تا آوردن غذای بعدی فرصت داری 30:36.040 --> 30:38.420 ‫که توصیف کنی چطور به اینجا رسیدی 30:38.420 --> 30:42.300 ‫چطور این‌کارو کردی؟ مشتاقم بشنوم 30:42.300 --> 30:44.130 ‫یجورایی، باعث آسایش خاطرمه ‫که کنار کسی نشستم 30:44.130 --> 30:45.880 ‫که تمام داستانم رو می‌دونه 30:45.880 --> 30:47.800 ‫ولی قبلش، بذار ببینم شوهرم حالش خوبه؟ 30:47.800 --> 30:49.140 ‫دنبال کی می‌گردی؟ 30:49.140 --> 30:50.890 ‫شوهرم، آقای وینترتون 30:50.890 --> 30:53.260 ‫ایشون خانم "ماد بیتون"ـه 30:53.260 --> 30:57.850 ‫خانم وینترتون، آقای وینترتون اونجا نشسته 30:57.850 --> 30:59.980 ‫کنار "لیلی لنگتری" که بازیگره 30:59.980 --> 31:01.610 ‫وقتی توی لندن بودم دیدمش 31:01.610 --> 31:03.480 ‫حتماً دوک رو می‌شناسه 31:03.480 --> 31:06.530 ‫یک رابطه‌ی عاشقانه‌ی طولانی ‫با شاهزاده‌ی "ولز" داشته ‫(عنوانی که به شاه آینده‌ی بریتانیا میدن) 31:06.530 --> 31:08.360 ‫وقتی توی قلعه‌ی سیدموث مهمان دوک بودیم 31:08.360 --> 31:10.070 ‫این خانم رو دیدم 31:10.070 --> 31:12.330 ‫شما دو تا همدیگه رو از کجا می‌شناسین؟ 31:12.330 --> 31:15.160 ‫قدیما یجورایی همسایه بودیم 31:18.710 --> 31:21.670 ‫اوهوم... 31:21.670 --> 31:23.870 ‫چیزی شده؟ 31:24.500 --> 31:26.170 ‫جوری که آمریکایی‌ها میز رو می‌چینن 31:26.170 --> 31:28.090 ‫نمی‌تونم بهش عادت کنم 31:28.090 --> 31:30.620 ‫این باعث میشه کوته‌فکر به‌نظر بیام؟ 31:30.840 --> 31:32.550 ‫متاسفم که درست نچیدن 31:32.550 --> 31:35.140 ‫اگر من میزبان شام بودم ‫قول میدم دقت می‌کردم 31:35.140 --> 31:37.140 ‫دارین دعوتم می‌کنی، خانم راسل؟ 31:37.140 --> 31:39.340 ‫اوه، ببینیم امشب چطور پیش میره 31:40.810 --> 31:43.110 ‫توی نیوپورت خونه داری، درسته؟ 31:43.110 --> 31:44.610 ‫قراره بیام اونجا... 31:44.610 --> 31:48.240 ‫ و خونه‌ی... وینترتون‌ها بمونم 31:48.240 --> 31:49.570 ‫چندان مشتاق به‌نظر نمیای 31:49.570 --> 31:52.200 ‫حقیقتشو بخوای ‫نمی‌دونم چطوری توی این مخمصه افتادم 31:52.200 --> 31:53.660 ‫ولی دلم می‌خواد شهر رو ببینم 31:53.660 --> 31:55.910 ‫چیزهای زیادی در مورد اونجا شنیدم 31:55.910 --> 31:59.040 ‫پس چرا به‌جاش نمیای پیش ما بمونی؟ 31:59.040 --> 32:01.080 ‫دو تا بچه داریم ‫که فقط کمی از شما جوون‌ترن 32:01.080 --> 32:02.500 ‫ای‌کاش می‌تونستم 32:02.500 --> 32:03.840 ‫معلومه که می‌تونی 32:03.840 --> 32:05.840 ‫وینترتون‌ها ناراحت نمیشن 32:05.840 --> 32:07.590 ‫مهمانی شامی ترتیب میدم و ازشون می‌پرسم 32:07.590 --> 32:08.720 ‫مطمئنم بهشون برنمی‌خوره 32:08.720 --> 32:10.380 ‫احتمالاً باری از روی دوششون برداشته میشه 32:10.380 --> 32:13.180 ‫- واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- کاملاً 32:13.180 --> 32:15.380 ‫همم 32:22.440 --> 32:24.650 ‫محوطه‌ی دانشگاه خیلی انرژی‌بخش بود 32:24.650 --> 32:27.860 ‫من رو یاد دوران تحصیلم ‫توی موسسه‌ی فیلادلفیا می‌اندازه 32:27.860 --> 32:29.610 ‫تمام این دانشجوهای رنگین‌پوست جوون 32:29.610 --> 32:32.410 ‫که دارن برای رسیدن به اهدافشون ‫تلاش می‌کنن، چه بهش برسن چه نرسن 32:32.410 --> 32:34.740 ‫درهرحال خیلی امیدبخشه 32:34.740 --> 32:37.290 ‫باید توی روزنامه‌تون ‫ دقیقاً همینطوری توصیفش کنین 32:38.040 --> 32:41.000 ‫تحسین برانگیزه، قبول دارم ‫ولی باید بی‌طرف باقی بمونیم 32:41.000 --> 32:43.250 ‫و بی‌جهت توسط شما یا این شام خوشمزه 32:43.250 --> 32:44.920 ‫تحت تاثیر قرار نگیریم 32:44.920 --> 32:45.960 ‫ممنون 32:45.960 --> 32:48.090 ‫می‌خوام "فنی" رو راضی کنم ‫که یک کلاس آشپزی 32:48.090 --> 32:49.130 ‫به درس‌هامون اضافه کنه 32:49.130 --> 32:51.090 ‫به‌قدر کافی کلاس‌های مفید درس میدم 32:51.090 --> 32:52.430 ‫مثلاً چی؟ 32:52.430 --> 32:54.180 ‫الان یک بخش خیاطی داریم 32:54.180 --> 32:55.930 ‫دانشجوهای دختر لباس‌ فرم‌هایی می‌دوزن 32:55.930 --> 32:57.350 ‫که ما می‌فروشیم 32:57.350 --> 32:59.520 ‫راه درآمدی برای دانشگاه شده 32:59.520 --> 33:02.020 ‫و دانشجوها رو برای کارهای خونگی ‫ با درآمد بالاتر آموزش میده 33:02.020 --> 33:04.270 ‫اگر نتونن یک شغل معلمی پیدا کنن 33:04.270 --> 33:05.810 ‫وقتی اینجایی بهت نشون میدم 33:05.810 --> 33:09.110 ‫البته دخترها با دیدن شغل تو ‫انگشت به دهن می‌مونن 33:09.110 --> 33:10.530 ‫چرا انگشت به دهن می‌مونن؟ 33:10.530 --> 33:12.650 ‫چیزیه که هرگز نمی‌تونن ‫برای خودشون تصور کنن 33:12.650 --> 33:14.280 ‫خب، از تصور اینکه 33:14.280 --> 33:16.650 ‫کسی بخواد جای من باشه شرمنده میشم 33:18.080 --> 33:20.290 ‫زمانی در مراسم شام رسمی ‫بیگ مصر شرکت داشتم 33:20.290 --> 33:22.210 ‫و درست بعد از خوردن پودینگ ‫کودتای مسلحانه شد 33:22.210 --> 33:23.710 ‫جدی نمیگی 33:23.710 --> 33:25.000 ‫البته که جدی میگم 33:25.000 --> 33:26.540 ‫تمام خدمتکارها ناپدید شدن، و در آخر 33:26.540 --> 33:28.090 ‫با همسر سفیر مصر 33:28.090 --> 33:29.960 ‫رفتم دنبال پنیر بگردم 33:29.960 --> 33:31.970 ‫و به‌جاش، با سرنیزه روبرو شدیم 33:31.970 --> 33:33.050 ‫اوه، خدای من 33:33.050 --> 33:34.220 ‫خب، به‌نظرم میشه با قطعیت گفت 33:34.220 --> 33:35.550 ‫که از شام امشب زنده درمیای 33:35.550 --> 33:37.470 ‫حاضری قول بدی؟ 33:37.470 --> 33:39.140 ‫قول میدم حداقل تا بعد از پنیر دووم میاریم 33:39.140 --> 33:40.640 ‫بله قطعاً همینطوره 33:40.640 --> 33:43.980 ‫پس میشه با اطمینان ‌خاطر پودینگ خورد؟ 33:43.980 --> 33:46.150 ‫خب آرورا در مورد من چی بهت گفته؟ 33:46.150 --> 33:48.440 ‫فقط گفت وضعیت خانواده‌ت پیچیده‌ست 33:48.440 --> 33:51.320 ‫مثل تمام خانواده‌هایی که می‌شناسم 33:51.320 --> 33:53.360 ‫داره از من برای کسب‌و‌کار 33:53.360 --> 33:55.280 ‫بدون استفاده از اسم خودش استفاده می‌کنه 33:55.280 --> 33:57.200 ‫نمی‌تونی بهش بگی نه؟ 33:57.200 --> 34:00.790 ‫تو وقتی پدرت زنده بود ‫می‌تونستی بهش نه بگی؟ 34:00.790 --> 34:02.990 ‫ای‌کاش می‌تونستم کمکت کنم 34:06.830 --> 34:08.510 ‫کاری که دارین می‌کنین رو تحسین می‌کنم 34:08.510 --> 34:10.670 ‫ولی نمی‌تونین بهشون جنگیدن یاد بدین؟ 34:10.670 --> 34:13.170 ‫شاید اینجا مدرکی کسب کنن ‫ولی توی دنیای سفیدپوست‌ها 34:13.170 --> 34:15.840 ‫این دانشجوهای پرغرور ‫باید یاد بگیرن که سینه‌خیز جلو برن 34:15.840 --> 34:17.180 ‫قبل از اینکه حق زندگی کردن رو پیدا کنن 34:17.180 --> 34:19.260 ‫زندگی ما هم چندان فرقی با اونا نداره 34:19.260 --> 34:20.850 ‫شاید توی جنوب اوضاع بدتر باشه 34:20.850 --> 34:23.270 ‫ولی حتی توی نیویورک هم ‫از در پشتی وارد میشیم 34:23.270 --> 34:24.980 ‫حق نداریم وارد مغازه‌ها یا رستوران‌ها 34:24.980 --> 34:26.390 ‫یا هرجای دیگه‌ی سفیدپوست‌ها بشیم 34:26.390 --> 34:28.190 ‫از من خواستن ‫شخصیت‌های داستان‌هام رو 34:28.190 --> 34:30.360 ‫سفیدپوست کنم تا بتونم چاپشون کنم 34:30.360 --> 34:33.190 ‫شاید، ولی درهرحال می‌تونی ‫از نویسندگی درآمد کسب کنی 34:33.190 --> 34:35.170 ‫یک دام‌دار رنگین‌پوست ‫که توی تاسکیگی تعلیم دیده 34:35.170 --> 34:37.400 ‫وقتی سفیدپوست‌ها ‫بهش حقوق عادلانه نمیدن چیکار می‌کنه؟ 34:37.400 --> 34:39.370 ‫چرا به یک رنگین‌پوست دیگه نفروشه؟ 34:39.370 --> 34:41.160 ‫چون اون نفر احتمالاً ‫کشاورز زمین دیگرانه 34:41.160 --> 34:42.080 ‫و پولی نداره 34:42.080 --> 34:44.620 ‫تا وقتی نخوایم حق و حقوق‌مون ‫به عنوان یک شهروند کامل رو بگیریم 34:44.620 --> 34:45.710 ‫به هیچ‌جایی نمی‌رسیم 34:45.710 --> 34:49.040 ‫کاملاً عصبانیتتون رو درک می‌کنم، آقای فورچن 34:49.040 --> 34:52.050 ‫فکر می‌کنی خودم خشمگین نیستم؟ 34:52.050 --> 34:54.460 ‫ولی توی جنوب فایده‌ای نداره 34:54.460 --> 34:56.720 ‫برای رسوندن تاسکیگی ‫به اینجایی که هست 34:56.720 --> 34:59.390 ‫مجبور شدم با سفیدپوست‌ها کنار بیام 34:59.390 --> 35:01.760 ‫سفیدپوست‌ها توی این مناطق ‫رنگین‌پوست‌ها رو عذاب میدن 35:01.760 --> 35:02.890 ‫و هیچکس کاری نمی‌کنه 35:02.890 --> 35:04.310 ‫من با سفیدپوست‌هایی 35:04.310 --> 35:06.390 ‫که ما رو عذاب میدن کار نمی‌کنم 35:06.390 --> 35:08.590 ‫چطوری تفاوتشون رو تشخیص میدی؟ 35:11.560 --> 35:14.650 ‫تو هم مثل من برده بودی 35:14.650 --> 35:17.780 ‫چطوری با کسایی که ما رو ‫خرید و فروش می‌کردن کنار میای؟ 35:17.780 --> 35:20.570 ‫کسایی که مثل دام روی بدنمون داغ می‌ذاشتن ‫شنبه‌ها ما رو شلاق می‌زدن 35:20.570 --> 35:23.450 ‫و یکشنبه بدون ذره‌ای شرمساری ‫می‌رفتن توی کلیسا می‌نشستن؟ 35:23.450 --> 35:25.330 ‫شاید بعضی‌ها سکوت اختیار کنن، آقای فورچن 35:25.330 --> 35:26.710 ‫چون روش شما رو امتحان کردن 35:26.710 --> 35:29.250 ‫و به‌خاطرش کشته شدن 35:30.750 --> 35:32.210 ‫نمی‌خوام بترسونمت، خانم اسکات 35:32.210 --> 35:33.590 ‫فقط داری حقیقت رو میگی 35:33.590 --> 35:35.880 ‫ولی اگر زمانی دیگه باهاشون راه نیای چی؟ 35:35.880 --> 35:39.380 ‫اگر دیگه آروم نبودی ‫و آرامش اوضاع رو حفظ نکردی؟ 35:39.380 --> 35:42.600 ‫داریم بزرگ‌ترین ‫ساختمون تاسکیگی رو افتتاح می‌کنیم 35:42.600 --> 35:45.430 ‫قراره توش چندین دفتر، یک آشپزخونه 35:45.430 --> 35:48.520 ‫و خوابگاه برای دانشجوها و کارکنان باشه 35:48.520 --> 35:50.270 ‫آدم با سرشاخ شدن با دیگران ‫به همچین چیزی نمی‌رسه 35:50.270 --> 35:52.310 ‫خب، به‌نظر من که دانشگاه تاسکیگی 35:52.310 --> 35:54.440 ‫به ‌نوبه‌ی خودش یک‌جور پیام سیاسیه 35:54.440 --> 35:57.070 ‫نمی‌بینین که خواسته‌ی جفتتون یکیه؟ 35:57.070 --> 35:59.780 ‫فقط روش‌هاتون فرق می‌کنه 35:59.780 --> 36:02.320 ‫فقط می‌دونم که حاضر نیستم ‫با کسایی کنار بیام 36:02.320 --> 36:05.540 ‫که هرموقع خواستن آدم رو لینچ می‌کنن ‫(ضرب‌وشتم و اعدام غیرقانونی در ملأ عام) 36:06.330 --> 36:08.040 ‫خانم واشینگتن، غذاتون واقعاً خوشمزه‌ست 36:08.040 --> 36:09.210 ‫واقعاً سنگ‌تمام گذاشتین 36:09.210 --> 36:11.410 ‫ممنونم 36:33.770 --> 36:35.650 ‫اوه 36:35.650 --> 36:37.280 ‫ببخشید که اینقدر زود بیدارت کردم 36:37.280 --> 36:38.280 ‫چیزی شده؟ 36:38.280 --> 36:39.570 ‫نه، نه 36:39.570 --> 36:41.200 ‫فقط دیشب یه فکری به ذهنم رسید 36:41.200 --> 36:43.450 ‫می‌خوام از دیدگاه دیگه‌ای ‫مقاله‌مون رو بنویسیم 36:43.450 --> 36:44.410 ‫خب، چه دیدگاهی؟ 36:44.410 --> 36:46.580 ‫می‌دونی، با هرکس تابه‌حال صحبت کردیم 36:46.580 --> 36:49.000 ‫مجبور بوده جلوی آقای واشینگتن صحبت کنه 36:49.000 --> 36:49.870 ‫- اوهوم ‫- نظرت چیه بریم 36:49.870 --> 36:51.330 ‫بدون حضورش ‫با بعضی از دانشجوها صحبت کنیم 36:51.330 --> 36:52.710 ‫تا بتونن حرف دلشون رو بزنن 36:52.710 --> 36:54.790 ‫که حضور در تاسکیگی ‫چه ارزشی براشون داره 36:54.790 --> 36:57.460 ‫و اینکه تحصیلشون ‫چه تاثیری روی آینده‌شون داره 36:57.460 --> 36:59.510 ‫می‌بینی، خانم اسکات ‫می‌دونستم یه دلیلی هست 36:59.510 --> 37:02.550 ‫که با خودم آوردمت اینجا 37:02.550 --> 37:05.320 ‫خب، روز یک دانشجو توی تاسکیگی ‫از همین ساعت شروع میشه 37:17.820 --> 37:19.980 ‫یعنی هر روز صبح این‌کارها رو انجام میدین؟ 37:19.980 --> 37:22.460 ‫فقط صبح‌هایی که می‌خوایم غذا بخوریم، قربان 37:23.110 --> 37:25.370 ‫دام‌داری رشته‌ی اصلیته؟ 37:25.370 --> 37:27.370 ‫می‌تونم همه‌جور کاری رو انجام بدیم 37:27.370 --> 37:29.660 ‫تازه برگشتم سراغ دام‌داری 37:29.660 --> 37:32.120 ‫قبلش داشتم خوابگاهی ‫که برای دیدنش اومدین رو می‌ساختم 37:32.120 --> 37:33.460 ‫خودتون ساختینش؟ 37:33.460 --> 37:35.130 ‫من و بقیه‌ی دانشجوها 37:35.130 --> 37:36.710 ‫بخشی از کلاس بنایی‌مونه 37:36.710 --> 37:38.670 ‫پس یک تکلیف واقعی بوده 37:38.670 --> 37:40.880 ‫آره، توی این دانشگاه ‫روش کار همینطوریه 37:40.880 --> 37:42.920 ‫مثلاً، صبح‌ها غلات رو می‌کاریم 37:42.920 --> 37:45.180 ‫و بعدازظهر خاک رو بررسی می‌کنیم 37:45.180 --> 37:46.640 ‫اوه! 37:46.640 --> 37:48.640 ‫تابه‌حال گاو ندیدی؟ 37:48.640 --> 37:50.600 ‫نه از این نزدیکی 37:50.600 --> 37:52.230 ‫نیویورکی‌ها دوست دارن حیوانات رو ببینن 37:52.230 --> 37:53.810 ‫ولی چندان بهشون دست نمی‌زنن 37:53.810 --> 37:55.440 ‫می‌خوای دوشیدنش رو بهت یاد بدم؟ 37:55.440 --> 37:57.110 ‫اوه، فکر نکنم 37:57.110 --> 37:58.820 ‫فقط برای نوشتن مقاله اومدیم 37:58.820 --> 38:00.400 ‫یه امتحانی بکن، خانم اسکات 38:00.400 --> 38:01.990 ‫کی فرصت دیگه‌ای نصیبت میشه؟ 38:01.990 --> 38:04.550 ‫توی خیابون شصت و یکم ‫که قطعاً فرصتش پیش نمیاد 38:08.280 --> 38:11.490 ‫باشه 38:11.490 --> 38:13.750 ‫باید خیلی محکم بکشی 38:13.750 --> 38:16.040 ‫نگران نباش، دردش نمی‌گیره 38:19.920 --> 38:21.420 ‫تونستم! 38:21.420 --> 38:23.010 ‫آره تونستی 38:23.010 --> 38:24.970 ‫ممنون! اسمت چیه؟ 38:24.970 --> 38:26.630 ‫دیوید استورت، خانم 38:26.630 --> 38:28.830 ‫خب، ممنونم دیوید 38:37.020 --> 38:39.270 ‫آدم اصلاً فکرشو نمی‌کنه ‫ساعت این همه قطعات داشته باشه 38:39.270 --> 38:40.570 ‫من که می‌دونستم 38:40.570 --> 38:42.480 ‫بهتر نیست بیخیالش بشی ‫و یدونه نو بخری؟ 38:42.480 --> 38:44.150 ‫اوه، وایسا و تماشا کن 38:44.150 --> 38:46.320 ‫شاید موقع شام زنگ زده باشه 38:46.320 --> 38:49.160 ‫ولی حالا دلیلشو می‌دونه ‫مگه نه، جک؟ 38:49.160 --> 38:50.660 ‫راست میگه، جان؟ 38:50.660 --> 38:52.790 ‫داری دلیلش رو پیدا می‌کنی؟ 38:52.790 --> 38:54.620 ‫فکر کنم 38:54.620 --> 38:57.460 ‫فکر کنم مشکل از چرخونه‌ی ثانیه‌شماره 38:57.460 --> 38:59.130 ‫که بهش میگن چرخ‌دنگ 38:59.130 --> 39:00.340 ‫اگر روغن زیادی روشه 39:00.340 --> 39:01.800 ‫شاید داره سرعتش رو کند می‌کنه 39:01.800 --> 39:03.300 ‫مثل دانشمندها حرف می‌زنی 39:03.300 --> 39:05.300 ‫داره مثل ساعت‌سازها حرف می‌زنه 39:05.300 --> 39:06.800 ‫که مهم‌تره 39:06.800 --> 39:08.130 ‫ولی چه کاری ازت برمیاد؟ 39:08.130 --> 39:09.640 ‫دارم سعی می‌کنم ‫چرخ‌دنگ رو اصلاح کنم 39:09.640 --> 39:11.640 ‫تا بتونه بدون روغن حرکت کنه 39:11.640 --> 39:14.060 ‫موفق باشی، من که فکر نمی‌کنم بتونی 39:14.060 --> 39:15.810 ‫اینقدر تند نرو 39:15.810 --> 39:18.730 ‫بیاین صبور باشیم ‫و ببینیم به کجا می‌رسه 39:20.310 --> 39:22.510 ‫دارم میرم، عزیزم 39:25.360 --> 39:27.070 ‫کجا داری میری؟ 39:27.070 --> 39:30.320 ‫قراره ساعت 11 لباسی رو پرو کنم ‫پس موقع ناهار می‌بینمت 39:30.320 --> 39:31.700 ‫قبل از اینکه بری، موضوعی هست 39:31.700 --> 39:33.790 ‫که می‌خواستم بهت بگم 39:33.790 --> 39:37.000 ‫می‌خواستم زودتر بگم ‫ولی نمی‌خواستم شام دوک رو 39:37.000 --> 39:38.830 ‫توی دهنت زهر کنه 39:38.830 --> 39:39.670 ‫سراپا گوشم 39:39.670 --> 39:41.330 ‫خانم استور ازمون خواسته 39:41.330 --> 39:44.000 ‫که جایگاه‌مون توی آکادمی رو تحویل بدیم 39:44.000 --> 39:45.670 ‫چی؟ چرا؟ 39:45.670 --> 39:47.760 ‫گفت مربوط به تفاوت زیاد گذشته‌ت 39:47.760 --> 39:49.380 ‫با زن‌های بقیه‌ی 39:49.380 --> 39:51.180 ‫صاحبان جایگاه‌هاست 39:51.180 --> 39:52.680 ‫ولی از کجا می‌دونست که...؟ 39:52.680 --> 39:54.880 ‫از کجا چیو می‌دونست؟ 39:56.180 --> 40:00.350 ‫که زمانی به عنوان نوعی هم‌نشین ‫برای خانم راسل 40:00.350 --> 40:02.360 ‫کار می‌کردم 40:02.360 --> 40:04.400 ‫خانم جورج راسل؟ 40:04.400 --> 40:06.030 ‫پولی نداشتم 40:06.030 --> 40:08.320 ‫باید یه‌جوری زندگی می‌کردم 40:08.320 --> 40:10.030 ‫فکر می‌کردم بهت گفتم 40:10.030 --> 40:11.740 ‫شاید گفتی 40:11.740 --> 40:14.870 ‫ولی مگه هم‌نشین بودن ‫چه ایرادی داره؟ 40:14.870 --> 40:18.000 ‫خیلی از زن‌هایی که راه دیگه‌ای ندارن ‫دقیقاً همین‌کارو می‌کنن 40:18.000 --> 40:20.540 ‫دقیقاً 40:20.540 --> 40:22.830 ‫ولی خانم راسل چه نیازی به هم‌نشین داشته 40:22.830 --> 40:26.840 ‫وقتی شوهرش کنارش بوده؟ 40:26.840 --> 40:30.550 ‫خب، برای همین رفتم 40:30.550 --> 40:34.220 ‫گمونم خودش این مسئله رو بازگو کرده 40:34.220 --> 40:35.390 ‫ولی امکان نداشته بدونه 40:35.390 --> 40:37.640 ‫که خانم استور ‫به این بدی واکنش نشون میده 40:37.640 --> 40:42.310 ‫نه، نمی‌تونسته انتظار ‫همچین چیزیو داشته باشه 40:44.650 --> 40:46.480 ‫رویای بچگیم بود 40:46.480 --> 40:47.690 ‫که دوک باشی؟ 40:47.690 --> 40:49.530 ‫ترجیح می‌دادم دوک باشم تا پادشاه 40:49.530 --> 40:51.570 ‫توی کشور خاصی؟ 40:51.570 --> 40:54.070 ‫به جزئیاتش فکر نکرده بودم 40:54.070 --> 40:56.270 ‫هشت سالم بود 40:56.660 --> 40:59.120 ‫بلدی منو بخندونی، آقای ون‌راین 40:59.120 --> 41:01.370 ‫بعد از یک روز ‫سروکله زدن با قراردادها 41:01.370 --> 41:03.210 ‫و گواهی‌های سهام ‫خیلی نیاز دارم بخندم 41:03.210 --> 41:05.540 ‫سرم داره گیج میره 41:05.540 --> 41:07.960 ‫خیلی بدم میاد ‫که درگیر این مسائلم 41:07.960 --> 41:10.630 ‫حتی به انجام کاری که گفتی هم فکر کردم 41:10.630 --> 41:13.510 ‫یادم بنداز توصیه‌ی خردمندانه‌م چی بوده 41:13.510 --> 41:15.930 ‫که بهش بگم نه 41:15.930 --> 41:19.560 ‫فقط باید جراتشو پیدا کنم 41:24.560 --> 41:27.360 ‫اگر کمکی از من بربیاد چی؟ 41:27.360 --> 41:28.400 ‫چطوری؟ 41:28.400 --> 41:29.650 ‫من یه بانک‌دارم 41:29.650 --> 41:31.860 ‫شاید کاری از دستم بربیاد 41:35.950 --> 41:38.150 ‫قاتل! 41:42.870 --> 41:46.920 ‫توی پیتسبرگ درگیر اعتصابی، آقای راسل؟ 41:46.920 --> 41:49.300 ‫می‌خوای همینطوری ‫ خواسته‌های کارگرانت رو نادیده بگیری؟ 41:49.300 --> 41:50.880 ‫قاتل! 41:50.880 --> 41:53.170 ‫دستات به خون آلوده‌ست، آقای راسل! 41:59.010 --> 42:01.810 ‫چرا باید توی هر داستان ‫من آدم بده باشم؟ 42:01.810 --> 42:03.850 ‫هزاران نفر زیر دستم کار می‌کنن 42:03.850 --> 42:06.650 ‫باعث شدم چندین و چند شهر ‫از فقر و فلاکت بیرون بیان 42:06.650 --> 42:07.980 ‫بعد میگن من ظالمی هستم 42:07.980 --> 42:10.190 ‫که پا روی صورت فقرا می‌ذاره 42:12.900 --> 42:15.320 ‫شنیدم تاریخی رو برای اعتصاب انتخاب کردن 42:15.320 --> 42:17.320 ‫مردان "پینکرتون" هم همینو میگن ‫(آژانس کارآگاهی مشهور) 42:17.320 --> 42:18.490 ‫و تاریخش به‌زودی می‌رسه 42:18.490 --> 42:19.780 ‫هرموقع شروع شد براش آماده‌ایم 42:19.780 --> 42:22.200 ‫اون سمت رودخونه ‫و اطراف کارگاه‌ها خطوط دفاعی تشکیل دادیم 42:22.200 --> 42:24.330 ‫و اونقدر کارگر برامون مونده ‫که تولید رو ادامه بدیم 42:24.330 --> 42:25.790 ‫بذار واضح بگم، آقای راسل 42:25.790 --> 42:27.500 ‫اعتصاب کننده‌ها هرکاری لازم باشه انجام میدن 42:27.500 --> 42:28.920 ‫که اجازه ندن بقیه‌ی کارگرها وارد بشن 42:28.920 --> 42:31.250 ‫فرماندار بهم قول داده 42:31.250 --> 42:33.970 ‫مردان مسلحش کارگران رو وارد کارگاه‌ها می‌کنن 42:33.970 --> 42:35.010 ‫امیدواریم 42:35.010 --> 42:38.010 ‫جلوی مردان مسلح مقاومت نمی‌کنن 42:38.010 --> 42:40.260 ‫اگر خودشون هم مسلح باشن می‌کنن 42:46.140 --> 42:48.190 ‫سلام. خانم بلین منتظرمه 42:48.190 --> 42:50.520 ‫ممنون. خودم با آقای راسل صحبت می‌کنم 42:50.520 --> 42:52.690 ‫ببخشید دیر کردم ‫ولی کالسکه آماده‌ست 42:52.690 --> 42:55.740 ‫و خانم "فیش" هم ناراحت نمیشه 42:55.740 --> 42:56.860 ‫لباستو عوض نکردی 42:56.860 --> 42:59.410 ‫برای شام نمیام 42:59.410 --> 43:01.160 ‫چی شده؟ 43:01.160 --> 43:02.910 ‫مریض شدی؟ 43:02.910 --> 43:04.620 ‫و چرا دم در وایسادیم؟ 43:04.620 --> 43:07.540 ‫- میشه بیام داخل؟ ‫- ترجیح میدم نیای 43:09.830 --> 43:12.050 ‫پس میشه دلیلشو بهم بگی؟ 43:12.050 --> 43:14.880 ‫فکر کنم بهتره رابطه‌مون رو متوقف کنیم 43:14.880 --> 43:16.050 ‫متوجه نمیشم 43:16.050 --> 43:18.430 ‫بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم 43:18.430 --> 43:20.140 ‫هیچ آسیبی پیش نیومده 43:20.140 --> 43:22.260 ‫چیزی نیست که بعد از یک هفته فراموش نشه 43:22.260 --> 43:25.890 ‫ولی اگر همینطور ادامه بدیم ‫ممکنه اوضاع پیچیده بشه 43:25.890 --> 43:27.520 ‫آره 43:27.520 --> 43:28.810 ‫اوضاع پیچیده میشه 43:28.810 --> 43:30.770 ‫چون قراره ازدواج کنیم 43:30.770 --> 43:31.980 ‫و تا زمان مرگ با هم زندگی کنیم 43:31.980 --> 43:33.530 ‫خواهش می‌کنم، لری، داری اوضاع رو 43:33.530 --> 43:34.980 ‫خیلی از اونی که باید سخت‌تر می‌کنی 43:34.980 --> 43:37.490 ‫به‌نظر من که باید حسابی سخت باشه 43:37.490 --> 43:38.910 ‫چی باعث شد همچین تصمیمی بگیری؟ 43:38.910 --> 43:41.110 ‫بگو! 43:42.490 --> 43:44.830 ‫به‌خاطر مادرم بود؟ 43:44.830 --> 43:46.620 ‫می‌خوای جلوش دربیام؟ چون حاضرم دربیام! 43:46.620 --> 43:48.540 ‫این‌کارو نکن 43:48.540 --> 43:50.460 ‫فایده‌ای نداره 43:50.460 --> 43:53.380 ‫- پس چیکار می‌تونم بکنم؟ ‫- هیچ‌کار 43:53.380 --> 43:55.510 ‫کاری نمیشه کرد 43:55.510 --> 43:58.470 ‫یه رابطه‌ی موقت داشتیم 43:58.470 --> 44:00.970 ‫و ازش لذت بردیم ‫حداقل من که لذت بردم 44:00.970 --> 44:04.390 ‫حالا وقتشه بریم سراغ زندگیمون 44:04.390 --> 44:07.770 ‫منو باش فکر می‌کردم ‫با همدیگه آینده‌ای داریم، ولی نه 44:07.770 --> 44:09.940 ‫خداحافظ، لری 44:09.940 --> 44:13.440 ‫مراقب خودت باش ‫و لطفاً سعی کن وقتی بهم فکر می‌کنی 44:13.440 --> 44:16.280 ‫در موردم قضاوت بد نکنی 44:16.280 --> 44:18.480 ‫صبر کن! 44:35.800 --> 44:41.130 ‫♪ به‌خاطر زیبایی زمین ♪ 44:41.130 --> 44:46.720 ‫♪ به‌خاطر شکوه آسمان‌ها ♪ 44:46.720 --> 44:48.930 ‫ببخشید 44:48.930 --> 44:51.940 ‫- بابت چی؟ ‫- بابت خندیدن توی کلیسا 44:51.940 --> 44:54.270 ‫خدا دوست داره خنده‌ت رو ببینه 44:54.270 --> 44:55.480 ‫من که می‌خوام 44:55.480 --> 44:58.570 ‫به‌نظر توهین‌آمیز میاد 44:58.570 --> 45:02.320 ‫بهت قول میدم، خدا ناراحت نمیشه 45:02.320 --> 45:05.870 ‫آقا و خانم دانکن رو می‌شناسی؟ 45:05.870 --> 45:10.410 ‫حدوداً سه نیمکت ‫پشت تو و خواهرت می‌شینن 45:10.410 --> 45:14.460 ‫جای نشستن تمام اعضای کلیسات رو می‌دونی؟ 45:14.460 --> 45:16.170 ‫اکثراً 45:16.170 --> 45:18.880 ‫آره 45:18.880 --> 45:20.920 ‫داشتی در مورد دانکن‌ها چی می‌گفتی؟ 45:20.920 --> 45:24.050 ‫اوه، برای سه‌شنبه‌ی آینده 45:24.050 --> 45:26.300 ‫جایگاه‌شون توی آکادمی موسیقی رو ‫ بهم پیشنهاد دادن 45:26.300 --> 45:28.310 ‫چه پیشنهاد سخاوتمدانه‌ای! 45:28.310 --> 45:30.270 ‫آره سخاوتمندانه‌ست 45:30.270 --> 45:32.350 ‫و باعث میشه حس کنم ‫یه نیویورکی واقعیم 45:32.350 --> 45:35.860 ‫همم 45:35.860 --> 45:40.780 ‫می‌خواستم ببینم می‌خوای ‫همراهم بیای یا نه 45:42.200 --> 45:45.700 ‫خدای من 45:45.700 --> 45:48.030 ‫خیلی لطف داری 45:48.030 --> 45:49.540 ‫قراره اپرای "آیدا" باشه 45:49.540 --> 45:51.040 ‫شنیدیش؟ 45:51.040 --> 45:54.370 ‫می‌دونم خیلی تاثیرگذاره 45:54.370 --> 45:56.840 ‫یک داستان عاشقانه‌ست 45:56.840 --> 46:00.710 ‫خب، البته یک داستان عاشقانه‌ی غم‌انگیزه 46:00.710 --> 46:02.910 ‫اوهوم 46:04.880 --> 46:06.260 ‫نظرت چیه؟ 46:06.260 --> 46:11.520 ‫خب، قبلش باید از اگنس بپرسم 46:11.520 --> 46:13.720 ‫ولی... 46:17.690 --> 46:21.740 ‫خوشحال میشم بیام 46:21.740 --> 46:23.990 ‫خیلی ممنون 46:26.570 --> 46:27.660 ‫خوبه 46:27.660 --> 46:30.620 ‫پس ساعت 6 میام دنبالت 46:30.620 --> 46:32.820 ‫اوهوم 46:35.750 --> 46:38.130 ‫عذر می‌خوام 46:38.130 --> 46:41.880 ‫یک سوال دیگه هم دارم 46:41.880 --> 46:44.340 ‫چیه؟ 46:44.340 --> 46:47.430 ‫می‌خواستم قبل از اپرا ازت بپرسم 46:47.430 --> 46:50.970 ‫ولی نمی‌تونم صبر کنم 46:53.390 --> 46:55.810 ‫چیکار داری...؟ 46:55.810 --> 46:59.360 ‫با من ازدواج می‌کنی، خانم ایدا بروک؟ 47:04.440 --> 47:07.360 ‫آره 47:07.360 --> 47:11.580 ‫آره، آقای لوک فورته 47:11.580 --> 47:13.780 ‫آره، ازدواج می‌کنم 47:46.490 --> 47:49.990 ‫لطفاً از طرف من ‫از خانم باور تشکر کن 47:49.990 --> 47:52.950 ‫چشم، خانم 47:52.950 --> 47:55.460 ‫ممنونم، بنیستر 48:12.010 --> 48:13.560 ‫خبری از دوک به دستم رسیده 48:13.560 --> 48:16.180 ‫میگه وقتی اومد نیوپورت میاد خونه‌ی ما 48:16.180 --> 48:17.680 ‫- واقعاً؟ ‫- واقعاً 48:17.680 --> 48:19.440 ‫و می‌دونی این یعنی چی؟ 48:19.440 --> 48:21.810 ‫اولین مهمانیم در اونجا ‫نقل تمام محافل شهر میشه 48:21.810 --> 48:23.230 ‫حتی یک نفر هم نیست که نیاد 48:23.230 --> 48:25.320 ‫مگر اینکه در بستر مرگ باشه 48:25.320 --> 48:27.780 ‫و حتی اون‌موقع هم ‫ شاید همراه تخت‌هاشون بیان 48:27.780 --> 48:29.610 ‫هیچوقت نگفتی ازش خوشت میاد یا نه 48:29.610 --> 48:33.070 ‫حقیقتش، برای دلنشین بودن یک دوک ‫ چیز چندانی لازم نیست 48:33.070 --> 48:34.700 ‫ولی آره، ازش خوشم میاد 48:34.700 --> 48:36.080 ‫جوونه، صمیمیه 48:36.080 --> 48:38.080 ‫و باادب‌تر از چیزیه که انتظار داشتم 48:38.080 --> 48:41.750 ‫و خانم وینترتون چه برداشتی ‫ از این قضیه پیدا می‌کنه؟ 48:41.750 --> 48:43.130 ‫یا برات مهم نیست؟ 48:43.130 --> 48:44.500 ‫باید احساسات خدمتکار سابقم 48:44.500 --> 48:45.920 ‫که سعی کرد 48:45.920 --> 48:49.630 ‫شوهرم رو اغوا کنه برام مهم باشه؟ 48:49.630 --> 48:52.390 ‫میشه به اینکه گفتی "سعی کرد" امیدوار بشم؟ 48:52.390 --> 48:54.720 ‫چیزی که قلبم رو شکست ادعای اون نبود 48:54.720 --> 48:57.020 ‫سکوت تو بود 48:57.020 --> 48:58.890 ‫حالا منو می‌بخشی؟ 48:58.890 --> 49:02.190 ‫اگر بخشیدم، ازش لذت ببر 49:02.190 --> 49:03.900 ‫اگر بازم همچین چیزهایی رو 49:03.900 --> 49:06.700 ‫ازم مخفی کنی ‫دیگه خبری از بخشش نیست 49:18.700 --> 49:21.750 ‫دلم برات تنگ شده بود، عزیزدلم 49:21.750 --> 49:24.580 ‫نمی‌دونی چقدر 49:24.580 --> 49:26.780 ‫جایی نرفته بودم 49:30.010 --> 49:32.210 ‫چرا رفته بودی 50:00.790 --> 50:04.750 ‫آرورا، عزیزم. اینو ببین 50:06.630 --> 50:09.050 ‫بهتره خودمون رو آماده کنیم، آقای بوردن 50:09.050 --> 50:12.630 ‫اگر قراره میزبان دوک باکینگهام باشیم 50:12.630 --> 50:14.970 ‫اوه، خدای من 50:14.970 --> 50:16.260 ‫چی شده؟ 50:16.260 --> 50:18.640 ‫ظاهراً، قراره خانم راسل 50:18.640 --> 50:21.470 ‫توی خونه‌ش در نیوپورت ‫میزبان یک دوک انگلیسی باشه 50:21.470 --> 50:22.730 ‫امکان نداره 50:22.730 --> 50:26.520 ‫قراره مهمان آقا و خانم جورج راسل 50:26.520 --> 50:28.060 ‫در نیوپورت باشه 50:28.060 --> 50:30.900 ‫قراره به افتخارش ‫مهمانی شامی ترتیب بده 50:30.900 --> 50:33.150 ‫شاید ما رو هم دعوت کنن 50:33.150 --> 50:36.490 ‫اول من رو از آکادمی می‌اندازه بیرون 50:36.490 --> 50:37.660 ‫و حالا هم این؟ 50:37.660 --> 50:39.700 ‫عزیزم، خواهش می‌کنم ‫خودتو ناراحت نکن 50:39.700 --> 50:41.160 ‫خودمو ناراحت می‌کنم 50:41.160 --> 50:43.200 ‫و بعد هم خانم جورج راسل رو ناراحت می‌کنم 50:43.200 --> 50:45.120 ‫حتی اگر آخرین کار عمرم باشه 50:45.120 --> 50:48.130 ‫"ایند"، بعداً دوک‌های دیگه‌ای هم میان 50:48.130 --> 50:50.710 ‫دوک‌های دیگه رو‌ نمی‌خوام! ‫همین دوک رو می‌خوام! 50:50.710 --> 50:53.630 ‫ما پیداش کردیم، و مال خودمه! 50:53.630 --> 50:57.510 ‫ولی اون ساحره اونو ازم دزدید! 50:59.050 --> 51:04.114 ‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی 51:04.114 --> 51:09.138 «ارائه‌ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus