WEBVTT 00:00.140 --> 00:08.140 «ارائه‌ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus 01:40.530 --> 01:46.530 ‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی 02:00.078 --> 02:03.039 ‫آقای مک‌آلیستر نامه نوشته ‫قراره به مهمانی چای‌خوری امروزم بیاد 02:03.039 --> 02:05.875 ‫مک‌آلیستر بازی پیچیده‌ای راه انداخته 02:05.875 --> 02:07.669 ‫دلم می‌خواد وقتی خانم استور ‫باخبر میشه باشم و ببینم 02:07.669 --> 02:09.921 ‫قراره پیچیده‌تر از چیزی بشه که فکرشو می‌کنه 02:09.921 --> 02:12.131 ‫- چرا همچین حرفی می‌زنی؟ ‫- خودت بعداً می‌بینی 02:12.131 --> 02:14.926 ‫درضمن، داره خانم وینترتون رو ‫با خودش میاره 02:14.926 --> 02:16.510 ‫- منظورت تورنره؟ ‫- آره 02:16.510 --> 02:18.471 ‫میاره خونه‌ی ما؟ ‫همچین اجازه‌ای بهش میدی؟ 02:18.471 --> 02:20.765 ‫مک‌آلیستر فکر می‌کنه بعضیا ‫حاضرن توی "مت" جایگاه بگیرن 02:20.765 --> 02:23.058 ‫حتی اگر از قبل توی آکادمی ‫جایگاه داشته باشن 02:23.058 --> 02:24.643 ‫اینطوری تنبیه نمیشن؟ 02:24.643 --> 02:27.146 ‫اعتبار دادن به تالار جدید ‫یه جرم جدی نیست؟ 02:27.146 --> 02:29.022 ‫نکته اینجاست که ‫به قدیمی‌ها احتیاج داریم 02:29.022 --> 02:31.066 ‫و جاشوا وینترتون ‫از اعضای اصلی اونجاست 02:31.066 --> 02:33.110 ‫اگر اونا جایگاه بگیرن ‫هر تعداد دیگه‌ای ممکنه پشت سرشون بیان 02:33.110 --> 02:36.780 ‫و اعتراضی نداری؟ ‫که از خدمتکار سابقت پذیرایی کنی؟ 02:36.780 --> 02:39.908 ‫نمی‌تونم اعتراضی کنم ‫حتی اگر برام مثل زهر باشه 02:39.908 --> 02:41.409 ‫ولی میشه بهش اعتماد کرد؟ 02:41.409 --> 02:44.329 ‫دلش نمی‌خواد کسی بفهمه ‫زمانی خدمتکار شخصی بوده 02:44.329 --> 02:46.372 ‫در این مورد ‫من دست بالا رو دارم 02:46.372 --> 02:48.541 ‫گل‌ها آماده‌ی بازبینی‌تون هستن، خانم 02:48.541 --> 02:50.741 ‫ممنونم 02:53.254 --> 02:56.716 ‫چورچ، باید اینو بگم ‫که یکی از مهمانان امروزم 02:56.716 --> 02:59.427 ‫ممکنه باعث غافلگیریت بشه ‫ولی لطفاً چیزی بروز نده 02:59.427 --> 03:01.627 ‫چشم، خانم 03:06.809 --> 03:08.477 ‫امروز دارن چیکار می‌کنن؟ 03:08.477 --> 03:12.397 ‫مطمئن نیستم ‫ولی موج‌موج دارن از راه می‌رسن 03:12.397 --> 03:14.816 ‫- آدم‌ها از راه می‌رسن؟ ‫- آره، آدما 03:14.816 --> 03:17.819 ‫خب، این خانواده‌ی راسل ‫هیچی ازشون بعید نیست 03:17.819 --> 03:18.945 ‫حتی اگر می‌دیدم 03:18.945 --> 03:21.156 ‫سیرک بارنم و بیلی رو استخدام کردن ‫که توی سالن‌شون اجرا کنن هم 03:21.156 --> 03:22.490 ‫ تعجب نمی‌کنم 03:22.490 --> 03:26.619 ‫به‌نظر میاد اکثراً خانم هستن ‫پس احتمالاً سیرک نیست 03:26.619 --> 03:29.998 ‫قبل از اینکه قطعی بگم ‫ترجیح میدم لیست مهمان‌هاشون رو ببینم 03:29.998 --> 03:33.459 ‫اوه، اگنس ‫دلت برای مهمانی‌ها تنگ نشده؟ 03:35.086 --> 03:37.286 ‫داری برنامه‌ای می‌ریزی؟ 03:37.463 --> 03:39.966 ‫می‌خوام کشیش جدید رو ‫برای ناهار دعوت کنم 03:39.966 --> 03:42.885 ‫مجبوریم تمام صبح یکشنبه ‫به حرف‌های بی‌پایانش گوش کنیم 03:42.885 --> 03:45.262 ‫واقعاً خدا انتظاری بیشتر از این ازمون داره؟ 03:46.639 --> 03:48.891 ‫گرچه... 03:48.891 --> 03:50.934 ‫- چیه؟ ‫- شاید بشه استفاده‌ی خوبی 03:50.934 --> 03:53.062 ‫از این دین‌داری جدیدت کرد 03:53.062 --> 03:55.022 ‫ایمانم چیز جدیدی نیست 03:55.022 --> 03:58.859 ‫باشه، باشه. ولی، دشل مونتگومری ‫برام نامه نوشته 03:59.568 --> 04:01.153 ‫- خب؟ ‫- خوشبختانه 04:01.153 --> 04:03.405 ‫ماریان حسابی نظرش رو جلب کرده 04:03.405 --> 04:06.005 ‫و ازم می‌خواد ازش حمایت کنم 04:06.074 --> 04:07.909 ‫با ماریان در موردش صحبت کردی؟ 04:07.909 --> 04:09.494 ‫نه 04:09.494 --> 04:11.955 ‫شاید سنش یکم بالاتر باشه ‫ولی مورد مناسبیه 04:11.955 --> 04:14.874 ‫و ماریان باید قدردان باشه ‫ولی کله‌شقه 04:14.874 --> 04:16.793 ‫شاید لجبازی کنه 04:16.793 --> 04:18.753 ‫باید بادقت هدایتش کنیم 04:18.753 --> 04:20.671 ‫من اصلاً نمی‌خوام هدایتش کنم 04:20.671 --> 04:22.840 ‫همراه کشیشت برای ناهار دعوتش می‌کنیم 04:22.840 --> 04:23.966 ‫کشیش من نیست 04:23.966 --> 04:27.136 ‫امیدوارم قبل از دسر ‫خطبه‌ش تمام بشه 04:38.564 --> 04:40.816 ‫آقا و خانم تامس هاوارد 04:44.694 --> 04:47.280 ‫خانم جاشوا وینترتون 04:49.824 --> 04:50.950 ‫حالت خوبه؟ 04:50.950 --> 04:53.203 ‫مطمئن نیستم، قربان ‫فکر کردم الان... 04:53.203 --> 04:54.370 ‫آره خودش بود 04:54.370 --> 04:55.747 ‫واقعاً خانم تورنر بود؟ 04:55.747 --> 04:58.416 ‫خودم به کارها رسیدگی می‌کنم ‫برگرد پایین توی آشپزخونه 05:12.012 --> 05:14.212 ‫- کجا میری با این عجله؟ ‫- اون اومده! 05:14.848 --> 05:17.309 ‫اون اومده! همین الان طبقه‌ی بالا دیدمش! 05:17.309 --> 05:18.727 ‫کی اومده؟ 05:18.727 --> 05:20.771 ‫ادلهاید، داری می‌لرزی ‫آروم باش 05:20.771 --> 05:22.272 ‫نه! باید بهتون بگم! 05:22.272 --> 05:25.400 ‫خانم تورنر ‫خدمتکار شخصی بانو، اومده! 05:25.400 --> 05:26.943 ‫- طبقه‌ی بالاست! ‫- چرا؟ 05:26.943 --> 05:28.111 ‫می‌خواد شغلش رو پس بگیره؟ 05:28.111 --> 05:31.406 ‫نه، برای مهمانی چای‌خوری اپرای ‫خانم راسل اومده! 05:31.406 --> 05:33.283 ‫- به عنوان یک مهمان! ‫- چی؟ 05:33.283 --> 05:35.201 ‫اومد داخل و کتش رو داد دست من 05:35.201 --> 05:37.996 ‫و آقای چورچ به عنوان ‫خانم وینترتون معرفی‌ش کرد 05:37.996 --> 05:39.998 ‫- متوجه نمیشم ‫- منم همینطور 05:39.998 --> 05:42.458 ‫چشماتونو باز کنین. اینجا آمریکاست ‫آدم می‌تونه هرچی می‌خواد باشه 05:42.458 --> 05:43.668 ‫من بهتر از همه می‌دونم 05:43.668 --> 05:45.086 ‫می‌بینم که همگی خبرها رو شنیدین 05:45.086 --> 05:47.964 ‫- حقیقت داره؟ ‫- که خانم تورنر اومده؟ آره 05:47.964 --> 05:50.758 ‫خانم راسل بهم هشدار داد ‫ولی جزئیاتش رو نگفت 05:50.758 --> 05:53.886 ‫منم مثل همه غافلگیر شدم ‫ولی همه‌مون وظایفی داریم 05:53.886 --> 05:56.180 ‫جاشوا وینترتون مرد خیلی پولداریه 05:56.180 --> 05:57.640 ‫ثروتش در املاک بی‌اندازه‌ست 05:57.640 --> 05:59.600 ‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- روزنامه می‌خونم 05:59.600 --> 06:03.478 ‫خدمتکارها حق ندارن ‫در مورد مهمان‌های کارفرماشون صحبت کنن 06:03.478 --> 06:05.856 ‫ولی خانم تورنر یه مهمان ساده نیست 06:05.856 --> 06:10.235 ‫اسمش الان خانم وینترتونه ‫و از دوستان بانوی خونه‌ست 06:10.235 --> 06:12.487 ‫- ولی آخه... ‫- به حرف‌های آقای چورچ گوش کن 06:12.487 --> 06:14.698 ‫ و یک‌سری پارچه‌ مونده ‫که باید جمع‌و‌جور بشن 06:14.698 --> 06:16.699 ‫مگر اینکه هنوزم ‫طبقه‌ی بالا کاری داشته باشی 06:16.699 --> 06:18.899 ‫شاید بهتر باشه ‫همین پایین بمونه 06:19.869 --> 06:22.069 ‫آره 06:22.538 --> 06:24.624 ‫میرم الان باهاش صحبت کنم ‫ممنونم، خانم فیش 06:24.624 --> 06:26.167 ‫اوه، خانم راسل 06:26.167 --> 06:27.877 ‫ببخشید. خانم فیش کارم داره 06:27.877 --> 06:30.329 ‫خب، پس، بهتره بری ببینی چیکارت داره 06:30.796 --> 06:33.758 ‫آقای راسل ‫خیلی لطف کردی که پذیرای ما شدی 06:33.758 --> 06:35.050 ‫برای هدف خوبیه 06:35.050 --> 06:38.387 ‫هدفی که داره ‫طبقه‌ی اعیان نیویورک رو به‌هم می‌ریزه 06:38.387 --> 06:40.472 ‫نمی‌دونم خوبه یا نه 06:40.472 --> 06:42.672 ‫همسرم هر هدفی داشته باشه خوبه 06:45.978 --> 06:47.896 ‫می‌خوام از همه‌تون تشکر کنم ‫که تشریف‌فرما شدین 06:47.896 --> 06:49.856 ‫می‌دونم برخی‌تون نیاز داشتین ‫شجاعت زیادی به‌خرج بدین 06:49.856 --> 06:51.691 ‫ولی همه‌ی ما ‫علاقه‌مون به هنر 06:51.691 --> 06:54.861 ‫توسط محدودیت‌های آکادمی موسیقی محدود شده 06:54.861 --> 06:57.530 ‫ولی فقط تا این لحظه ‫به متروپولیتن نیاز داریم 06:57.530 --> 06:58.656 ‫نه فقط برای خودمون 06:58.656 --> 07:02.285 ‫بلکه برای اینکه شهر بی‌نظیری مثل نیویورک ‫تالار اپرایی در شأن خودش داشته باشه 07:02.285 --> 07:05.830 ‫درضمن، فکر کردم شاید بخواید بدونید 07:05.830 --> 07:09.667 ‫که تصمیم گرفتیم فصل‌مون رو ‫در 22 اکتبر آغاز کنیم 07:09.667 --> 07:12.878 ‫ولی اینکه روز آغاز آکادمی موسیقیه! 07:12.878 --> 07:14.088 ‫به‌نظرم همینطوره 07:14.088 --> 07:16.882 ‫پس قراره دو تالار اپرا سرشاخ بشن؟ 07:16.882 --> 07:19.552 ‫درسته. سرشاخ میشن ‫و فقط یکی‌شون پیروز میشه 07:19.552 --> 07:21.720 ‫از آقای گیلبرت دعوت کردم ‫که امروز بهمون ملحق بشه 07:21.720 --> 07:24.765 ‫می‌تونه در مورد مسائل پیش‌رو ‫به تمام سوالاتتون جواب بده 07:24.765 --> 07:26.892 ‫من هم مثل خانم راسل بهتون خوش‌آمد میگم 07:26.892 --> 07:29.603 ‫و گفتم شاید بخواید بدونید ‫که ایشون جایگاهی رو 07:29.603 --> 07:31.803 ‫در هیئت مدیره‌ی ‫اپرای متروپولیتن پذیرفته 07:34.441 --> 07:36.693 ‫و حالا، کسانی که سوالی دارن... 07:36.693 --> 07:40.405 ‫که برنامه‌مون چیه ‫که چطور می‌تونید جایگاه تهیه کنید 07:40.405 --> 07:42.605 ‫من در خدمتم 07:45.201 --> 07:47.401 ‫خانم وینترتون 07:53.793 --> 07:56.212 ‫البته. بله، باهاتون موافقم 07:56.671 --> 07:59.840 ‫ببخشید دیر کردم ‫موندم که در تغییر فضای کلاس کمک کنم 07:59.840 --> 08:02.325 ‫یعنی حالا دیگه ‫اسباب‌اساسیه هم جابه‌جا می‌کنی؟ 08:02.927 --> 08:04.636 ‫جلسه‌تون هنوز شروع نشده؟ 08:04.636 --> 08:08.348 ‫همونطور که می‌بینی ‫منتظر خانم استور و آقای مک‌الیستر هستیم 08:08.348 --> 08:10.392 ‫از خانم اسکات خواستم یادداشت برداری کنه 08:10.392 --> 08:12.144 ‫خوشحالم اومدی 08:12.144 --> 08:15.981 ‫می‌خواستم ازت بخوام برای افتتاحیه‌ی ‫یک تئاتر جدید نوشته‌ی اسکار وایلد بیای 08:15.981 --> 08:18.984 ‫و بعد از تئاتر هم مهمانی داریم ‫سه‌شنبه‌ی هفته‌ی آینده‌ست 08:18.984 --> 08:22.112 ‫کارفرمات بهت مرخصی میده ‫که در همچین لهو و لعب‌هایی شرکت کنی؟ 08:22.112 --> 08:23.863 ‫بله، و خوشحال میشم. ممنونم 08:23.863 --> 08:25.281 ‫ماد بیتون هم میاد 08:25.281 --> 08:26.574 ‫می‌خواد بیشتر باهات آشنا بشه 08:26.574 --> 08:29.452 ‫ماد بیتون که اهل نیوپورته؟ چرا؟ 08:29.452 --> 08:31.996 ‫خب، شاید ارتباطی با اسکار داشته باشه 08:31.996 --> 08:34.290 ‫منظورت اسکار منه؟ ‫نه اون نویسنده‌ای که گفتی؟ 08:34.290 --> 08:35.875 ‫بله، پسر شما 08:35.875 --> 08:38.377 ‫ماد بیتون؟ در موردش چی می‌دونیم؟ 08:38.377 --> 08:40.045 ‫مادرش از خاندان استایفه‌سانت بوده 08:40.045 --> 08:43.841 ‫باید از شوهر خانم فیش بپرسی ‫مادربزرگش هم از خاندان استایفه‌سانت بوده 08:43.841 --> 08:45.009 ‫پولی هم دارن؟ 08:45.009 --> 08:48.262 ‫واقعاً، اگنس؟ ‫برای این حرف‌ها کمی زود نیست؟ 08:48.262 --> 08:49.513 ‫خب، همه‌مون خانواده‌ایم 08:49.513 --> 08:51.890 ‫به‌نظرم می‌دونیم ‫اولویت‌های اسکار چیا هستن 08:51.890 --> 08:53.684 ‫به‌نظرم پول زیادی دارن 08:53.684 --> 08:55.602 ‫خب پس، صلاحیت‌های لازم رو داره 08:55.602 --> 08:58.021 ‫من جات باشم ‫ تصمیمش رو می‌ذارم به عهده‌ی اسکار 08:58.021 --> 09:00.221 ‫تابه‌حال دیدی همچین کاری بکنم؟ 09:00.440 --> 09:02.640 ‫خانم استور 09:04.486 --> 09:06.686 ‫لینا، چقدر خوشحالم می‌بینمت 09:07.155 --> 09:08.489 ‫خب، حقیقتش رو بخوای... 09:08.489 --> 09:10.700 ‫- آقای مک‌آلیستر ‫- آقای راسل 09:10.700 --> 09:12.900 ‫- عالی بود ‫- ممنون 09:13.119 --> 09:15.746 ‫نمی‌تونم بمونم ‫قراره برم دیدن خانم استور 09:15.746 --> 09:17.999 ‫ممننون که خانم وینترتون رو آوردی 09:17.999 --> 09:20.362 ‫مطمئنی همزمان با آکادمی 09:20.362 --> 09:23.295 ‫افتتاح کردن کار عاقلانه‌ایه؟ 09:23.295 --> 09:25.214 ‫با این‌کار دنبال دردسر نیستی؟ 09:25.214 --> 09:27.091 ‫دنبال یه چیزی هستم 09:27.091 --> 09:28.967 ‫قصد داشتم توی هر دو افتتاحیه باشم 09:28.967 --> 09:31.167 ‫و حالا مجبوری انتخاب کنی 09:33.430 --> 09:35.891 ‫باید برم ‫خداحافظ، عزیزم 09:41.021 --> 09:42.689 ‫کالسکه‌ای منتظرتون هست، قربان؟ 09:42.689 --> 09:46.067 ‫نه، هوا خیلی دلپذیره ‫به‌نظرم پیاده برم بهتره 09:50.989 --> 09:53.189 ‫مراقب باش ‫کالسکه داره میاد، خانم 09:57.578 --> 09:59.778 ‫مراقب باش، جناب! 10:03.876 --> 10:05.753 ‫باید اعتراف کنم خانم راسل 10:05.753 --> 10:08.339 ‫روحیه‌ی جنگجوییش ‫از چیزی که فکر می‌کردم بیشتره 10:08.339 --> 10:10.341 ‫منظورت اینه که فکر می‌کردی ‫جلوی تو درنمیاد 10:10.341 --> 10:12.968 ‫نه، حداقل نه تا این حد 10:12.968 --> 10:15.512 ‫هرچی نباشه، مگه کسی که ‫ اونو به اینجا رسوند من نبودم؟ 10:15.512 --> 10:18.265 ‫قدردانی از غرایز طبیعی ‫افراد اون طبقه نیست 10:18.265 --> 10:20.559 ‫- اگنس ‫- آقای وارد مک‌الیستر 10:23.019 --> 10:25.605 ‫لطف کردی که اجازه دادی دعوتت کنم 10:25.605 --> 10:27.805 ‫مجبور شدی راه طولانی‌ای رو ‫ طی کنی، آقای مک‌الیستر؟ 10:29.359 --> 10:31.069 ‫نه چندان. نه 10:31.069 --> 10:35.782 ‫خوبه. می‌خوام در مورد خانم راسل و ‫روشی برای سر جا نشوندنش صحبت کنیم 10:35.782 --> 10:38.451 ‫و تو، خب ‫تو بهتر از همه‌مون می‌شناسیش 10:38.451 --> 10:41.871 ‫خب، اخباری به گوشم رسیده ‫که شاید براتون جالب باشه 10:41.871 --> 10:43.497 ‫منتظرمون نذار بگو چیه 10:43.497 --> 10:46.709 ‫شنیدم "هنری ابی" و بقیه‌ی 10:46.709 --> 10:48.461 ‫دست‌اندرکاران متروپولیتن رو راضی کرده 10:48.461 --> 10:52.047 ‫که افتتاحیه‌شون در شب ‫افتتاحیه‌ی آکادمی موسیقی باشه 10:52.047 --> 10:53.507 ‫- چی؟ ‫- جدی میگی؟ 10:53.507 --> 10:54.758 ‫- خدای من ‫- چطور جرات می‌کنن 10:54.758 --> 10:56.885 ‫سعی کنن شب آکادمی رو خراب کنن! 10:56.885 --> 10:58.554 ‫تاریخ ما مقدسه 10:58.554 --> 10:59.680 ‫به‌نظرم، این‌جوری 10:59.680 --> 11:01.682 ‫- رقابت تاحدودی شسته‌رفته‌تر میشه ‫- از چه نظر؟ 11:01.682 --> 11:03.850 ‫خب، همه مجبور میشن انتخاب کنن ‫طرف کدوم هستن 11:03.850 --> 11:05.227 ‫این‌کار چه ضرورتی داره؟ 11:05.227 --> 11:07.979 ‫خداروشکر که تمام افراد حاضر در اینجا ‫با هم متحد هستن 11:07.979 --> 11:11.900 ‫مطمئناً در شهری مثل نیویورک ‫جا برای دو تالار اپرا هست 11:11.900 --> 11:13.693 ‫چرند نگو. خب چیکار می‌تونیم بکنیم؟ 11:13.693 --> 11:16.487 ‫دستوراتت چیه؟ ‫توی نامه‌ت، گفتی وظیفه‌ای برامون داری 11:16.487 --> 11:17.655 ‫بله 11:17.655 --> 11:20.408 ‫اگنس، ازت می‌خوام ‫برای اعضای قدیمی آکادمی نامه بنویسی 11:20.408 --> 11:21.868 ‫بگی شایعه‌ای شنیدی که میگه 11:21.868 --> 11:25.204 ‫اگر هرکدومشون به فکر ‫گرفتن جایگاهی در متروپولیتن بیفتن 11:25.204 --> 11:26.914 ‫جایگاهشون در آکادمی ‫ازشون گرفته میشه 11:26.914 --> 11:28.040 ‫- خدای من ‫- واقعاً؟ 11:28.040 --> 11:32.211 ‫من نمی‌تونم نامه بنویسم، چون اینطوری ‫تهدیدش رسمی میشه، ولی تو می‌تونی 11:32.211 --> 11:34.004 ‫همه‌ش رو یادداشت کردی، خانم اسکات؟ 11:34.004 --> 11:36.173 ‫- کلمه به کلمه ‫- سریعاً نوشتن نامه‌ها رو شروع می‌کنیم 11:36.173 --> 11:38.373 ‫- مگه نه، خانم اسکات؟ ‫- معلومه 11:38.634 --> 11:41.053 ‫ممنونم. به‌نظرم دیگه برم 11:41.053 --> 11:43.472 ‫قبل از اینکه شروع به پخش اسلحه کنین 11:43.472 --> 11:45.672 ‫ای‌کاش به همین سادگی بود 11:47.809 --> 11:50.353 ‫خب، خانم اسکات ‫واقعاً دنبال درگیریه 11:50.353 --> 11:51.521 ‫شنیدم چی می‌گفت 11:51.521 --> 11:54.023 ‫به‌نظرم خانم راسل ‫هیچ شانسی برای پیروزی نداره 11:54.023 --> 11:55.608 ‫می‌دونستم حق با خانم ون راینه 11:55.608 --> 11:56.734 ‫حتماً اوضاع داره بالا می‌گیره 11:56.734 --> 11:59.362 ‫اگر خانم استور داره سعی می‌کنه ‫بقیه رو راضی کنه طرف اونو بگیرن 11:59.362 --> 12:00.780 ‫خانم ماریان که طرفدار "مت" ـه 12:00.780 --> 12:03.074 ‫- منم همینطور ‫- با همچین کاری به کجا می‌رسی؟ 12:03.074 --> 12:04.700 ‫نظرم اینه، همین 12:04.700 --> 12:07.203 ‫فقط چون خانم ادلهاید وبر ‫همچین نظری داره، اینطور فکر می‌کنی 12:07.203 --> 12:11.290 ‫بانو به خانم اسکات گفته ‫برای تمام اعضای آکادمی نامه بنویسه 12:11.290 --> 12:13.167 ‫که مطمئن بشه ‫کسی دست از پا خطا نمی‌کنه 12:13.167 --> 12:16.545 ‫چی؟ اون نمی‌تونه ‫برای همچین افرادی نامه بنویسه 12:16.545 --> 12:18.335 ‫چرا نمی‌تونه؟ وقتی آتیش درگیری 12:18.335 --> 12:21.133 ‫به‌قدر کافی گسترش پیدا کرد ‫دامن‌گیر همه میشه 12:21.133 --> 12:22.718 ‫خب، هندرسون امروز راه میفته؟ 12:22.718 --> 12:26.680 ‫آره، و یک سوئیت در هتل برانزویک ‫براش رزرو کردیم 12:26.680 --> 12:28.880 ‫- کالسکه‌ی فرداش چی؟ ‫- آماده‌ست 12:29.516 --> 12:32.143 ‫امیدوارم باعث نشه فکر کنه ‫ما توی مشتش هستیم 12:32.143 --> 12:33.603 ‫اولین کسی نیست 12:33.603 --> 12:36.314 ‫که می‌بینم زیادی خودشو دست‌بالا گرفته 12:36.314 --> 12:38.566 ‫دارم باهاش راه میام ‫تا راضیش کنم بگه قیمتش چقدره 12:38.566 --> 12:40.693 ‫اگر قیمتی نداشت چی؟ 12:40.693 --> 12:42.654 ‫اوه، داره 12:42.654 --> 12:45.031 ‫شاید یکم سربه‌سرمون بذاره ‫تا پیشنهاد‌مون رو بالاتر ببریم 12:45.740 --> 12:47.940 ‫ولی هر مرد زنده‌ای قیمتی داره 12:51.329 --> 12:52.580 ‫- خیلی‌خب ‫- ردیف اول 12:52.580 --> 12:53.956 ‫همه پر شدن 12:53.956 --> 12:55.833 ‫ولی، هنوز هم جایگاه‌هایی ‫در ردیف دوم مونده... 12:55.833 --> 12:57.001 ‫آقای راسل کجاست؟ 12:57.001 --> 12:58.669 ‫رفته دفترش. کار داشت 12:58.669 --> 13:00.379 ‫داره از جنگ اپرا لذت می‌بره؟ 13:00.379 --> 13:03.924 ‫خب، دوست داشت بدونه شما هم ‫جایگاهی می‌گیرین یا نه. منم می‌خوام بدونم 13:03.924 --> 13:06.551 ‫نیاز داری افراد قدیمی بیشتری بین اعضات باشن 13:06.551 --> 13:08.595 ‫چند تای دیگه‌شون رو جذب کن ‫تا ببینم چی میشه 13:08.595 --> 13:11.389 ‫خب، قراره وینترتون‌ها طرف کی رو بگیرن؟ 13:11.389 --> 13:14.643 ‫شاید تازه اومده باشه ‫ولی پول شوهرش خیلی قدیمیه 13:14.643 --> 13:17.479 ‫و جایگاه اجتماعیش ‫داره به سرعت بالا میره 13:17.479 --> 13:21.441 ‫ماه عسلشون در انگلستان ‫مشغول هم‌نشینی با طبقه‌ی اشراف بودن 13:21.441 --> 13:23.151 ‫ممنونم که دعوتم کردین 13:23.151 --> 13:24.610 ‫ای‌کاش می‌تونستین به ما بپیوندین 13:24.610 --> 13:26.863 ‫متاسفانه در آکادمی کاملاً راضی هستیم 13:27.572 --> 13:28.781 ‫مدت‌ها قبل، زنی رو می‌شناختم 13:28.781 --> 13:31.158 ‫که ناامیدانه تلاش می‌کرد ‫اسمشو وارد لیست‌شون کنه 13:31.158 --> 13:33.911 ‫پس به‌نظرم اگر ازش لذت نبرم ‫خیلی ناشکریه 13:34.328 --> 13:36.622 ‫دوستت بالاخره جایگاهی گیرش اومد؟ 13:36.622 --> 13:39.667 ‫نه. ولی مثل بسیاری دیگه که موفق نشدن 13:39.667 --> 13:41.377 ‫الان از "مت" حمایت می‌کنه 13:41.377 --> 13:43.712 ‫اوه، الان داشتم به خانم راسل می‌گفتم 13:43.712 --> 13:45.672 ‫که چقدر توی اروپا دوست پیدا کردین 13:45.672 --> 13:47.633 ‫به‌خصوص، دوک باکینگهام 13:47.633 --> 13:49.635 ‫آقای وینترتون توی اروپا ‫دوستان زیادی داره 13:49.635 --> 13:51.470 ‫از جمله دوک باکینگهام 13:51.470 --> 13:53.138 ‫وقتی اونجا بودیم ‫هر ازگاهی مهمان‌شون بودیم 13:53.138 --> 13:55.515 ‫- در عمارت‌شون در "دوون" ‫- چه جالب 13:55.515 --> 13:57.434 ‫و حالا داره میاد آمریکا 13:57.434 --> 13:59.936 ‫آره. قراره در نیوپورت به استقبالش بریم 13:59.936 --> 14:01.062 ‫اوه، عذر می‌خوام 14:01.062 --> 14:03.314 ‫می‌خوام قبل از اینکه خانم ویلسون بره ‫باهاش صحبت کنم 14:03.314 --> 14:06.317 ‫ولی وقتی برگشتم ‫میشه لطفاً سالن رقصت رو ببینم؟ 14:06.317 --> 14:07.735 ‫معلومه 14:07.735 --> 14:09.570 ‫خانم فیش! 14:09.570 --> 14:11.770 ‫اوه، آلیس، بیا با هم بریم توی سالن 14:12.949 --> 14:15.534 ‫شنیدم واقعاً تونستی ‫اون سالن رقص رو پر کنی 14:15.534 --> 14:17.036 ‫شب خاصی بود 14:17.036 --> 14:19.079 ‫اگر می‌موندی خودت می‌دیدی 14:19.079 --> 14:22.307 ‫البته اینطوری در جایگاه متفاوتی ‫در جشن حضور داشتی 14:24.752 --> 14:28.589 ‫خب، امیدوارم به فکر ملحق شدن به ما باشی 14:28.589 --> 14:30.966 ‫اگر جای من بودی، ملحق می‌شدی؟ 14:30.966 --> 14:32.884 ‫منظورت رو از صحبت قبلیت متوجه شدم 14:32.884 --> 14:34.761 ‫ولی می‌تونی توی هر دو تالار ‫جایگاه داشته باشی 14:34.761 --> 14:35.887 ‫چرا؟ 14:35.887 --> 14:38.807 ‫اونم وقتی سال‌ها طول می‌کشه ‫که "مت" حتی بتونه رقابت کنه؟ 14:39.432 --> 14:41.017 ‫یه پروژه‌ی درجه دوئه 14:41.017 --> 14:44.103 ‫و تا آخر عمرمون هم ‫یه پروژه‌ی درجه دو می‌مونه 14:44.938 --> 14:47.440 ‫یا نکنه داری تهدیدم می‌کنی ‫که رازم رو افشا می‌کنی؟ 14:47.440 --> 14:50.026 ‫- قصد ندارم دردسر درست کنم ‫- خوبه 14:50.026 --> 14:53.029 ‫چون اگر برام دردسر درست کنی ‫جواب آتیش رو با آتیش میدم 14:53.029 --> 14:54.322 ‫- متوجه منظورت نمیشم ‫- اگر جای تو بودم 14:54.322 --> 14:57.283 ‫قبل از اینکه تصمیم بگیری جنجال به‌پا کنی ‫ با جورج صحبت می‌کردم 14:57.283 --> 15:00.161 ‫جورج؟ منظورت آقای راسله؟ 15:00.161 --> 15:02.679 ‫یعنی هیچوقت در مورد ‫ من و خودش بهت نگفت؟ 15:02.997 --> 15:04.873 ‫جالبه، فکر می‌کردم ‫به‌خاطر همین اخراج شدم 15:04.873 --> 15:07.376 ‫- چون حسادت می‌کردی ‫- حسادت به چی؟ 15:07.376 --> 15:09.576 ‫باید از شوهرت بپرسی 15:15.717 --> 15:19.471 ‫اوه، خانم راسل ‫برای دیدن سالن رقصت آماده‌م 15:19.471 --> 15:22.057 ‫هنوزم باورم نمیشه ‫باید خودم میومدم می‌دیدم 15:22.057 --> 15:24.606 ‫خب، پس خانم تورنر الان توی نیویورک 15:24.606 --> 15:26.394 ‫یک بانوی طبقه‌ی اعیانه 15:26.394 --> 15:29.689 ‫آدم رو به‌فکر می‌اندازه ‫اگر اون تونسته، پس هرکسی می‌تونه 15:29.689 --> 15:31.399 ‫دوست دارم بدونم چطوری تونست این‌کارو بکنه 15:31.399 --> 15:33.484 ‫خودت چی فکر می‌کنی؟ 15:33.484 --> 15:35.695 ‫دید هدفش چیه و براش تلاش کرد 15:35.695 --> 15:37.196 ‫پیتر؟ تو از کجا می‌دونی؟ 15:37.196 --> 15:38.572 ‫خودش بهم گفت 15:38.572 --> 15:40.825 ‫باهاش در تماس بودی؟ ‫از وقتی از اینجا رفته؟ 15:41.242 --> 15:43.285 ‫هرازگاهی 15:43.285 --> 15:45.329 ‫پس آقای وینترتون هدفش بوده 15:45.329 --> 15:47.529 ‫به‌نظرت چرا اونو انتخاب کرده؟ 15:48.374 --> 15:49.708 ‫جواب این سوالتو می‌دونم 15:49.708 --> 15:51.335 ‫این اواخر توی روزنامه‌ها ‫زیاد ازش اسم بردن 15:51.335 --> 15:54.213 ‫به عنوان یکی از حامیان بزرگ ‫موزه‌ی آثار هنری جدید 15:54.213 --> 15:56.173 ‫میلیون‌ها دلار بهشون اهدا کرده 15:56.173 --> 15:57.883 ‫اونم دنبال همچین کسی بود 15:57.883 --> 15:59.593 ‫دوست دارم بدونم چطور موفق شده 15:59.593 --> 16:04.055 ‫براش نامه نوشت ‫از سلیقه و کارهای خیرش تعریف کرد 16:04.055 --> 16:05.849 ‫و از فرهنگ بالا و خردمندیش 16:05.849 --> 16:07.600 ‫و اینکه امیدواره ‫یک‌روز همدیگه رو ببینن 16:07.600 --> 16:09.800 ‫همین کافی بود؟ یک نامه؟ 16:10.103 --> 16:12.838 ‫فقط همین کافی نبود 16:16.651 --> 16:19.904 ‫اوه، خانم اسکات ‫شاید یه مدت نباشم 16:19.904 --> 16:22.823 ‫چند تا ایده نوشتم که وقتی نیستم ‫روشون کار کنی 16:22.823 --> 16:24.033 ‫قراره کجا بری؟ 16:24.033 --> 16:25.151 ‫قراره بوکر تی. واشینگتن 16:25.151 --> 16:27.578 ‫توی مدرسه‌ی تربیتی تاسکیگی ‫ یک خوابگاه افتتاح کنه 16:27.578 --> 16:29.371 ‫و ازم دعوت کرده ‫که افتتاحیه‌ش رو پوشش بدم 16:29.371 --> 16:30.748 ‫با همه آشنایی 16:30.748 --> 16:33.959 ‫خب، پارسال که آقای واشینگتن ‫برای جمع‌آوری اعانه اومده بود اینجا دیدمش 16:33.959 --> 16:36.587 ‫- در موردش برام بگو ‫- باهوشه، با انگیزه‌ست 16:36.587 --> 16:39.006 ‫و توی جمع‌آوری اعانه‌های بزرگ ‫به‌شدت مهارت داره 16:39.006 --> 16:41.216 ‫آلفرد هینز پورتر هم ‫برای ساخت خوابگاهش کمک مالی کرد 16:41.216 --> 16:43.218 ‫پس، هدف‌مون اینه که ‫ نشون بدیم چطور در تاسکیگی 16:43.218 --> 16:45.345 ‫از پول سفیدپوست‌های بروکلین برای ساخت ‫موسسات رنگین‌پوست‌ها استفاده میشه 16:45.345 --> 16:46.763 ‫عمراً کسی از همچین چیزی باخبر باشه 16:46.763 --> 16:49.057 ‫برای همینه که قراره ‫مقاله‌ای در موردش بنویسیم 16:49.057 --> 16:51.257 ‫خب، خوش به حال آقای واشینگتن 16:52.143 --> 16:55.647 ‫اوه، گمونم با این خوابگاه ‫حالا دیگه می‌تونن از همه‌جای کشور 16:55.647 --> 16:56.773 ‫دانشجو جذب کنن 16:56.773 --> 16:57.899 ‫خب، هدف همینه 16:57.899 --> 17:00.818 ‫ولی نمی‌دونم چرا باید ‫یک دانشجوی رنگین‌پوست اهل نیویورک 17:00.818 --> 17:04.905 ‫این همه راه رو بره آلاباما، فقط برای اینکه ‫یاد بگیره چطوری کارگر مزرعه بشه 17:04.905 --> 17:08.450 ‫خب، شنیدم آقای واشینگتن ‫به دانشجوها در مورد معلمی هم درس میده 17:08.450 --> 17:11.245 ‫می‌دونم که قول دادن وقتی درسشون تمام شد ‫دو سال معلم باشن 17:11.245 --> 17:13.680 ‫ولی وقتی دو سالش تمام شد ‫فقط شغل‌هایی بهشون پیشنهاد میشه 17:13.680 --> 17:15.082 ‫که سفیدپوست‌ها حاضرن بهشون بدن 17:15.082 --> 17:18.252 ‫شاید از نظر آقای واشینگتن ‫این کار اولین قدمه 17:18.252 --> 17:20.452 ‫خب، باید همینو ازش بپرسم 17:20.837 --> 17:24.925 ‫بهت حسودیم میشه ‫از خدامه همچین مقاله‌ای رو بنویسم 17:24.925 --> 17:26.051 ‫قراره کجا بمونی؟ 17:26.051 --> 17:27.969 ‫پیش آقای واشینگتن و خانمش 17:27.969 --> 17:31.464 ‫می‌خواد برای مدرسه‌ش تبلیغ بشه ‫برای همین هیجان‌زده‌ست که قراره برم اونجا 17:31.639 --> 17:33.683 ‫آخرین بار کی رفتی جنوب؟ 17:33.683 --> 17:36.978 ‫سال‌هاست که نرفتم ‫و وقتی اونجا زندگی می‌کردم، برده بودم 17:39.522 --> 17:42.024 ‫- درک می‌کنم ‫- نه، نمی‌کنی 17:42.024 --> 17:44.224 ‫چون نمی‌تونی درک کنی 17:44.819 --> 17:48.114 ‫ولی به هر طریقی ‫باید این قضایا رو فراموش کنم 17:48.114 --> 17:51.951 ‫وقتی بوکر تی واشینگتن آدم رو احضار می‌کنه ‫باید برم پیشش 17:51.951 --> 17:54.119 ‫خب، امیدوارم به دیدگاهش فکر کنی 17:54.119 --> 17:55.852 ‫پس، از این فکر خوشت میاد 17:55.852 --> 17:58.790 ‫که اوج بلندپروازی‌مون دوشیدن گاوها باشه؟ 17:58.790 --> 18:00.876 ‫بذار بهت بگم از چی خوشم میاد 18:00.876 --> 18:03.211 ‫وقتی افراد رنگین‌پوست ‫راه رو برای بقیه باز می‌کنن 18:03.211 --> 18:05.255 ‫وقتی به بقیه کمک می‌کنن ‫درآمد کسب کنن 18:05.255 --> 18:07.757 ‫از استقلال و خودکفایی خوشم میاد 18:07.757 --> 18:09.759 ‫و حتی اگرم بی‌نقص نباشه 18:09.759 --> 18:12.595 ‫این مدرسه‌ی تاسکیگی ‫به‌نظر قدمی در جهت درست میاد 18:14.055 --> 18:16.724 ‫نظرت رو به اطلاع آقای واشینگتن می‌رسونم 18:16.724 --> 18:18.924 ‫ای‌کاش می‌تونستم خودم بهش بگم 18:19.978 --> 18:23.022 ‫می‌دونی که سفر کردن‌مون با همدیگه ‫به‌شدت غیرمعموله 18:23.022 --> 18:24.357 ‫چون زنم؟ 18:24.357 --> 18:25.942 ‫باید توی دنیای واقعی سیر کنیم 18:25.942 --> 18:29.320 ‫ولی من خبرنگار شدم ‫که دقیقاً همین داستان‌ها رو پوشش بدم 18:33.657 --> 18:35.618 ‫- بهش فکر می‌کنم ‫- این یعنی آره؟ 18:35.618 --> 18:37.818 ‫نه کاملاً 18:39.955 --> 18:42.155 ‫خیلی‌خب 18:44.584 --> 18:45.961 ‫بهتره برگردم سر کار 18:45.961 --> 18:47.254 ‫چرا؟ 18:47.254 --> 18:50.006 ‫بانوی کارفرمای بی‌رحمی داری ‫که اصلاً بهت فرصت استراحت نمیده؟ 18:50.006 --> 18:52.467 ‫کاملاً مستبده، از من بشنو 18:52.467 --> 18:54.667 ‫خب پس، دوباره منو ببوس 18:54.969 --> 18:57.430 ‫- بهت دستور میدم ‫- هرچی شما امر بفرمایید 18:57.430 --> 18:59.682 ‫ولی این باعث تاخیر در پایان کار میشه 18:59.682 --> 19:01.559 ‫خوبه 19:01.559 --> 19:02.977 ‫اینطوری بیشتر اینجا می‌مونی 19:02.977 --> 19:06.397 ‫و وقتی تمام شد ‫کار دیگه‌ای برات پیدا می‌کنم 19:06.397 --> 19:09.609 ‫خودت به‌تنهایی یک شغل تمام وقتی، خانم بلین 19:09.609 --> 19:12.402 ‫ولی شغلی که حاضرم ‫با کمال میل بر عهده ‌بگیرم 19:16.115 --> 19:18.993 ‫والدینت از اولین تابستون‌شون ‫در نیوپورت لذت می‌برن؟ 19:18.993 --> 19:20.661 ‫راستش، رفتن نیویورک 19:20.661 --> 19:22.788 ‫بعد از مهمانی آقای مک‌آلیستر رفتن 19:22.788 --> 19:24.373 ‫نگفته بودی دارن میرن 19:24.373 --> 19:26.416 ‫قصد نداشت بره، ولی اوضاع عوض شد 19:26.416 --> 19:27.542 ‫و توی شهر موند 19:27.542 --> 19:29.252 ‫تا مهمانی چای‌خوری ‫برای تالار اپرای جدید برگزار کنه 19:29.252 --> 19:31.087 ‫ولی قراره برگردن؟ 19:31.087 --> 19:32.297 ‫مادر برمی‌گرده 19:32.297 --> 19:34.132 ‫قصد داره بیشتر تابستون رو اینجا باشه 19:34.132 --> 19:36.551 ‫پس باید حواسمون رو جمع کنیم 19:36.551 --> 19:38.553 ‫دیدم چطوری بهم نگاه می‌کرد 19:38.553 --> 19:40.638 ‫نظرش برام مهم نیست 19:40.638 --> 19:41.764 ‫نظر هیچکس برام مهم نیست 19:41.764 --> 19:44.267 ‫برای من مهمه. قصد دارم ‫این تابستون حسابی خوش بگذرونم 19:44.267 --> 19:46.269 ‫ولی هیچ بهایی بابتش نپردازم 19:46.269 --> 19:49.939 ‫شعارم همیشه این بوده ‫که هم خدا رو داشته باشم هم خرما 19:49.939 --> 19:51.649 ‫خدمتکارها چی؟ 19:51.649 --> 19:53.567 ‫خب، ترنت حواسش بهشون هست 19:53.567 --> 19:55.152 ‫خب کی حواسش به ترنت هست؟ 19:55.152 --> 19:56.946 ‫نگران اینش نباش 19:56.946 --> 19:59.573 ‫من و سرخدمتکارم مدت‌هاست ‫که با همدیگه‌ایم 19:59.573 --> 20:03.160 ‫اصلاً نگران نیستم، چون دیوونتم 20:03.160 --> 20:05.245 ‫و می‌خوام از روی سقف فریادش بزنم 20:05.245 --> 20:08.248 ‫پس باید یاد بگیری ‫که خودت رو کنترل کنی 20:08.248 --> 20:10.103 ‫با این علم که به‌طور قطع 20:10.103 --> 20:12.318 ‫پاداش این‌کارت رو ازم می‌گیری 20:17.048 --> 20:20.427 ‫و حالا واقعاً باید برم ببینم ‫کارگرها به کجا رسیدن 20:21.386 --> 20:23.586 ‫آره، باید بری 20:24.305 --> 20:26.724 ‫درهرحال باید وسایلم رو ‫برای سفرم به نیویورک جمع کنم 20:26.724 --> 20:28.142 ‫توام قراره ولم ‌کنی بری؟ 20:28.142 --> 20:32.521 ‫زیاد طول نمی‌کشه. باید به یک‌سری ‫از املاک شوهرم رسیدگی کنم 20:32.521 --> 20:33.898 ‫خب، شاید بهتر باشه باهات بیام 20:33.898 --> 20:35.358 ‫خودمم قراره هفته‌ی بعد توی نیویورک باشم 20:35.358 --> 20:37.318 ‫همچین کاری عاقلانه‌ست؟ 20:37.318 --> 20:40.112 ‫خب، درهرحال، وقتی اونجاییم ‫باید کنار همدیگه باشیم 20:40.112 --> 20:42.364 ‫می‌دونی که همیشه آماده‌م کنارت باشم 20:52.499 --> 20:54.459 ‫تنهامون بذار 20:54.459 --> 20:56.659 ‫چشم، خانم 21:04.928 --> 21:07.128 ‫- چیزی شده؟ ‫- تو بهم بگو 21:07.805 --> 21:09.098 ‫حوصله‌ی معما حل کردن رو ندارم 21:09.098 --> 21:10.641 ‫خبرهای بدی از پیتسبرگ شنیدم... 21:10.641 --> 21:12.841 ‫خب، منم خبرهای بدی شنیدم 21:13.686 --> 21:15.187 ‫خب، در مورد چی؟ 21:15.187 --> 21:17.315 ‫در مورد تورنر 21:17.315 --> 21:19.515 ‫خانم وینترتون جدید 21:19.859 --> 21:21.443 ‫راضیش کردی جبهه‌ش رو عوض کنه؟ 21:21.443 --> 21:23.195 ‫نه. به هیچ عنوان قصد نداره 21:23.195 --> 21:25.698 ‫که از متروپلیتن حمایت کنه 21:25.698 --> 21:27.991 ‫فقط اومد اینجا که منو مسخره کنه 21:27.991 --> 21:30.077 ‫مسخره‌ت کنه؟ بابت چی؟ 21:30.077 --> 21:32.277 ‫بین تو و تورنر چه خبر بوده؟ 21:32.829 --> 21:35.832 ‫- چی بهت گفته؟ ‫- جواب سوالو بده 21:37.876 --> 21:40.076 ‫هیچ خبری نبوده 21:40.378 --> 21:41.880 ‫به‌جز... 21:41.880 --> 21:43.548 ‫به‌جز چی؟ 21:43.548 --> 21:45.175 ‫یک شب اومد توی اتاقم 21:45.175 --> 21:47.427 ‫اولش فکر کردم تویی 21:47.427 --> 21:49.345 ‫ولی با نور چراغ فهمیدم اشتباه می‌کردم 21:49.345 --> 21:51.545 ‫فقط اتاقت بوده، یا تختت؟ 21:52.306 --> 21:54.517 ‫تختم 21:54.517 --> 21:56.717 ‫لباس تنش بوده؟ 21:56.894 --> 21:59.094 ‫جوابمو بده! 21:59.647 --> 22:00.773 ‫نه 22:00.773 --> 22:02.066 ‫ولی هرگز بهت خیانت نمی‌کنم! 22:02.066 --> 22:04.610 ‫- همین الانشم خیانت کردی ‫- هیچ اتفاقی نیفتاد 22:04.610 --> 22:07.279 ‫به محض اینکه فهمیدم تو نیستی ‫از تخت دراومدم 22:07.279 --> 22:08.405 ‫اونم دراومد؟ 22:08.405 --> 22:11.366 ‫همون لحظه نه ‫برای همین بهش دستور دادم بره بیرون 22:11.366 --> 22:12.701 ‫ولی هیچوقت بهم نگفتی! 22:12.701 --> 22:14.077 ‫چون چیزی برای گفتن نبود 22:14.077 --> 22:16.580 ‫به‌نظر من که خیلی چیزا برای گفتن بوده 22:16.580 --> 22:18.498 ‫اون هیچ اهمیتی برام نداشت 22:18.498 --> 22:20.584 ‫و اصلاً امکان نداشت ‫اتفاقی بین‌مون بیفته 22:20.584 --> 22:22.294 ‫ولی می‌دونستم بهش وابسته‌ای 22:22.294 --> 22:23.920 ‫منطقی نبود به‌خاطر اشتباه احمقانه‌ش 22:23.920 --> 22:26.005 ‫خونه‌مون رو زیر و رو کنم 22:26.005 --> 22:29.259 ‫پس اجازه دادی زنی که کنار شوهرم لخت بوده 22:29.259 --> 22:32.345 ‫موهام رو مرتب کنه، لباسم رو انتخاب کنه 22:32.345 --> 22:35.640 ‫و حمامم رو آماده کنه؟ 22:35.640 --> 22:36.766 ‫تهوع‌آوره! 22:36.766 --> 22:38.726 ‫اگر تصمیم اشتباهی بوده معذرت می‌خوام 22:38.726 --> 22:41.520 ‫تصمیم؟ من به این میگم خیانت! 22:56.618 --> 22:58.995 ‫از اول شروع کن 22:58.995 --> 23:00.122 ‫داستان چندانی نداره 23:00.122 --> 23:03.124 ‫به عنوان یک بانک‌دار ‫کمابیش موفق به نیویورک اومدم 23:03.124 --> 23:05.377 ‫ازدواج کردم و فلورا به‌دنیا اومد 23:05.377 --> 23:07.577 ‫اوضاع خوب پیش نرفت 23:08.004 --> 23:10.089 ‫پدر خانمم ازش می‌خواست ‫از شر من خلاص بشه 23:10.089 --> 23:12.634 ‫قبل از اینکه همسرم ‫اموالش رو به ارث ببره 23:12.634 --> 23:15.470 ‫ترتیبی داد که خفت طلاق رو تجربه کنم 23:15.470 --> 23:16.721 ‫و تو بهش این اجازه رو دادی؟ 23:16.721 --> 23:18.921 ‫اونا قدرمندتر از من بودن 23:20.099 --> 23:22.602 ‫بگذریم، بخش بزرگی از اموالم رو به زنم دادم 23:22.602 --> 23:24.395 ‫و به گوشه‌ای رفتم ‫تا زخم‌هام رو التیام بدم 23:24.395 --> 23:25.771 ‫بعدش چی شد؟ 23:25.771 --> 23:29.773 ‫وقتی کمی بعد در بحران 1857 ‫همه‌چیزم رو از دست دادم 23:29.773 --> 23:31.235 ‫اثبات کردم پدرش حق داشته 23:31.235 --> 23:33.435 ‫و دیگه هرگز باهاشون تماس نگرفتی؟ 23:33.695 --> 23:36.365 ‫همسر سابقم علاقه‌ای نداشت ‫ارتباطش رو باهام حفظ کنه 23:36.365 --> 23:38.565 ‫برام قابل تصوره 23:39.159 --> 23:41.569 ‫روند تحصیل فلورا، محل زندگیشون 23:41.569 --> 23:43.955 ‫و مسائل این‌ چنینی رو دنبال می‌کردم 23:45.999 --> 23:48.960 ‫توی روزنامه‌ی تایمز ‫اعلامیه‌ی ازدواج رو دیدم 23:48.960 --> 23:50.837 ‫امکان نداشت دوباره ‫ به عرصه‌ی بانک‌داری برگردی؟ 23:50.837 --> 23:52.714 ‫یا به سایر کسب‌و‌کارها؟ 23:52.714 --> 23:55.091 ‫ورشکستگیم اعلام شده بود، پس، نه 23:56.509 --> 23:59.853 ‫شکست خورده بودم ‫و به‌طور رسمی اعلام شده بود 24:00.638 --> 24:02.838 ‫نه پولی داشتم، نه خونه‌ای 24:03.891 --> 24:06.091 ‫یک مدت، نزدیک بود بی‌خانمان بشم 24:07.061 --> 24:09.855 ‫ولی یک‌کاری که درکش می‌کردم ‫کار یک ملازم بود 24:09.855 --> 24:11.732 ‫ملازم خودمو داشتم 24:11.732 --> 24:13.067 ‫می‌دونستم چجور کاریه 24:13.067 --> 24:16.528 ‫برای همین یک‌جا رو پیدا کردم ‫و باقی جزئیاتش رو یاد گرفتم 24:17.154 --> 24:19.354 ‫فلورا گفت توی خیابون دیدتت 24:20.657 --> 24:22.857 ‫سال‌ها حواسم بهش بود 24:23.326 --> 24:24.995 ‫نباید خودمو بهش نشون می‌دادم 24:24.995 --> 24:27.205 ‫بهم گفت برم سمتش ‫ولی باید مخالفت می‌کردم 24:28.373 --> 24:30.583 ‫نمی‌دونستم خانواده‌ی راسل رو می‌شناسین 24:30.583 --> 24:32.752 ‫چرا باید بدونی؟ 24:32.752 --> 24:34.379 ‫باید ساکت می‌موندم 24:34.379 --> 24:37.632 ‫ولی نموندی، آقای کالیر ‫و حالا به اینجا رسیدیم 24:38.758 --> 24:42.762 من یه بانک‌دارم، همسرم از طبقه‌ی اعیانه و پدرش یه ملازمه 24:42.762 --> 24:45.765 ‫به‌نظرم توی بد مخمصه‌ای گیر افتادیم 25:06.243 --> 25:08.912 ‫میشه بهت یادآوری کنم که هندرسون ‫مردی که توی کارخونه‌ی فولادم کار می‌کنه 25:08.912 --> 25:10.747 ‫قراره برای ناهار بیاد؟ 25:10.747 --> 25:12.248 ‫به چورچ خبر دادی؟ 25:12.248 --> 25:13.625 ‫آره 25:13.625 --> 25:15.376 ‫داریم برای استقبالش آماده میشیم 25:15.376 --> 25:16.628 ‫مگه طرف دشمنت نیست؟ 25:16.628 --> 25:18.828 ‫اگر باشه، براش آماده‌م 25:19.047 --> 25:21.924 ‫ولی به کمکت احتیاج دارم ‫و بهم قول دادی 25:21.924 --> 25:23.217 ‫قولم مال قبلاً بود 25:23.217 --> 25:25.642 ‫برتا، وقتی رابطه‌مون به مشکل برمی‌خوره 25:25.642 --> 25:27.221 ‫کسب‌و‌کار من متوقف نمیشه 25:27.221 --> 25:29.140 ‫داری بچه‌بازی درمیاری 25:29.140 --> 25:31.340 ‫خودت می‌دونی هیچ اتفاقی نیفتاده 25:32.518 --> 25:35.020 ‫واقعاً قراره مسئول اعمال تورنر باشم؟ 25:35.020 --> 25:38.039 ‫قراره مسئول دست روی دست گذاشتن خودت باشی 25:38.691 --> 25:40.891 ‫چیه؟ 25:41.902 --> 25:43.737 ‫بله؟ 25:43.737 --> 25:46.939 ‫- می‌تونم بعداً برگردم ‫- نه، یا همین الان بگو یا فراموشش کن 25:48.075 --> 25:51.244 ‫لری و من برای دیدن تئاتری ‫به‌قلم اسکار وایلد دعوت شدیم 25:51.244 --> 25:52.787 ‫قراره بعدش یک مهمانی بگیرن 25:52.787 --> 25:53.914 ‫کی دعوتت کرده؟ 25:53.914 --> 25:56.583 ‫آرورا فین، ولی قراره جان آدامز همراهم باشه 25:57.500 --> 25:59.752 ‫- میشه برم؟ ‫- اگر خودت می‌خوای 26:00.712 --> 26:02.630 ‫یعنی می‌تونم برم؟ به همین راحتی؟ 26:02.630 --> 26:04.048 ‫آره. حرف دیگه‌ای داری؟ 26:04.048 --> 26:05.758 ‫گمونم نه 26:05.758 --> 26:07.958 ‫ممنون 26:08.386 --> 26:10.012 ‫چند دقیقه‌ی دیگه میام پایین 26:10.012 --> 26:11.764 ‫چی شده؟ 26:11.764 --> 26:13.964 ‫مادرت خیلی خسته‌ست 26:20.689 --> 26:24.318 ‫محض اطلاعت، می‌دونم که... 26:25.819 --> 26:29.698 ‫اشتباه کردم، قضاوتم غلط بوده، خطا کردم 26:30.782 --> 26:34.202 ‫ولی نمی‌دونم دیگه چی می‌تونم ‫در مورد این موضوع بگم 26:48.299 --> 26:51.344 ‫آقای چورچ، میشه باهات مشورت کنم؟ 26:51.344 --> 26:52.678 ‫معلومه 26:52.678 --> 26:54.388 ‫در مورد آقای "مک‌نیل"ـه 26:54.388 --> 26:56.588 ‫- دامادت؟ ‫- دقیقاً 27:03.439 --> 27:05.399 ‫یک پیشنهاد بهم داده 27:05.399 --> 27:07.484 ‫ناهار چطور بود؟ باهات بی‌ادبانه رفتار کرد؟ 27:07.484 --> 27:09.319 ‫نه. رفتارش خیلی باادبانه بود 27:09.319 --> 27:10.570 ‫تعجب می‌کنم 27:10.570 --> 27:13.448 ‫گرچه لحنش دوستانه بود ‫ولی پیشنهادش نبود 27:13.448 --> 27:15.033 ‫پیشنهادش چی بوده؟ 27:15.033 --> 27:17.661 ‫خب، اول از همه ‫می‌خواد مقرری سخاوتمندانه‌ای بهم بده 27:17.661 --> 27:20.914 ‫به‌نظرم مرد پولداریه ‫قطعاً آدم موفقیه 27:21.831 --> 27:24.542 ‫ازم می‌خواد به ساحل غربی نقل‌مکان کنم 27:24.542 --> 27:25.877 ‫برم سن‌فرانسیسکو 27:25.877 --> 27:28.171 ‫سن‌فرانسیسکو خیلی با اینجا فاصله داره 27:28.171 --> 27:29.630 ‫حاضرم انجامش بدم 27:29.630 --> 27:31.179 ‫ولی باید قسم بخورم 27:31.179 --> 27:33.301 ‫که تا آخر عمرم هیچ تلاشی 27:33.301 --> 27:36.762 ‫ برای دیدن دخترم یا فرزندانش نکنم 27:37.513 --> 27:38.681 ‫خدای من 27:38.681 --> 27:41.433 ‫مک‌نیل خبر حال و احوال‌شون رو بهم می‌رسونه 27:41.433 --> 27:44.561 ‫نباید به نامه‌هاش پاسخ بدم ‫یا سعی کنم با فلورا ارتباطی داشته باشم 27:44.561 --> 27:46.313 ‫ولی خرج زندگیت داده میشه؟ 27:46.313 --> 27:50.734 ‫قراره یک آپارتمان برام بخره ‫و یک حساب بانکی برام باز کنه 27:50.734 --> 27:53.987 ‫می‌تونم یک خدمتکار ‫و یک آشپز داشته باشم 27:53.987 --> 27:56.865 ‫پس آره، خرج زندگیم داده میشه 27:56.865 --> 27:59.414 ‫گمونم با توجه به جایگاهشون در نیویورک 27:59.414 --> 28:00.994 ‫پیشنهاد غیرمعقولی نیست 28:00.994 --> 28:03.155 ‫نه، چندان غیرمعقول نیست 28:03.155 --> 28:05.665 ‫حتی میشه بهش گفت سخاوتمدانه 28:07.500 --> 28:09.036 ‫ولی درهرحال 28:09.036 --> 28:11.796 ‫پیشنهاد سنگدلانه‌ایه 28:23.098 --> 28:24.475 ‫باید جناب هندرسون باشید 28:24.475 --> 28:26.675 ‫از این طرف بفرمایید 28:35.235 --> 28:37.279 ‫آقای هندرسون 28:37.279 --> 28:39.698 ‫- سلام، آقای راسل ‫- آقای هندرسون 28:40.574 --> 28:42.774 ‫- ممنون که تشریف آوردین ‫- خواهش 28:44.077 --> 28:47.539 ‫عزیزم، ایشون آقای هندرسونه 28:47.539 --> 28:49.749 ‫که برای دیدنم ‫ از پیتسبرگ تا اینجا سفر کرده 28:49.749 --> 28:52.168 ‫- از آشنایی‌تون خوشبختم، خانم ‫- بهتون خوش‌آمد میگم 28:52.168 --> 28:53.294 ‫لطف کردین تشریف آوردین 28:53.294 --> 28:55.004 ‫آقای راسل لطف کرد دعوتم کرد 28:55.004 --> 28:57.006 ‫تابه‌حال وارد همچین خونه‌ای نشده بودم 28:57.006 --> 28:59.175 ‫و فکر نکنم بعد از این هم بشم 28:59.175 --> 29:00.968 ‫پس امیدوارم از حضورتون لذت ببرید 29:00.968 --> 29:02.344 ‫هتل‌تون راحت بود؟ 29:02.344 --> 29:04.544 ‫تابه‌حال اینقدر راحت نبودم 29:05.931 --> 29:09.384 ‫ناهارمون آماده‌ست ‫پس بیاین بریم نوش‌جان کنیم 29:13.438 --> 29:15.524 ‫ممکنه چند روزی نباشم 29:15.524 --> 29:17.317 ‫قراره کجا بری؟ 29:17.317 --> 29:19.194 ‫تاسکیگی، آلاباما 29:19.194 --> 29:22.030 ‫آقای فورچن و من قراره بریم ‫یه مقاله در مورد یه مدرسه بنویسیم 29:22.030 --> 29:23.990 ‫از خانم ون‌ راین اجازه گرفتم 29:23.990 --> 29:26.326 ‫گفتی ممکنه؟ پس قطعی نیست 29:26.326 --> 29:28.495 ‫آقای فورچن هنوز رسماً تصمیم نگرفته 29:28.495 --> 29:30.663 ‫ولی به‌خوبی تونستم دلایل اومدنم رو بگم 29:30.663 --> 29:32.457 ‫فکر نکنم درخواستم رو رد کنه 29:32.457 --> 29:33.958 ‫دیگه کی قراره باهاتون بیاد؟ 29:33.958 --> 29:35.460 ‫خب، حرف از کس دیگه‌ای نزد 29:35.460 --> 29:38.171 ‫خب، نمی‌تونی تنها با یک مرد ‫این همه راه تا آلاباما بری 29:38.880 --> 29:41.716 ‫بهت که گفتم ‫یک سفر کاریه 29:41.716 --> 29:43.384 ‫و آقای فورچن کارفرمای منه 29:43.384 --> 29:45.970 ‫یک مرد و متاهل هم هست 29:47.012 --> 29:49.212 ‫مراقب باش. فقط همین 29:51.016 --> 29:53.018 ‫همیشه ساکن پیتسبرگ بودین؟ 29:53.018 --> 29:55.854 ‫نه، توی نیوجرسی متولد شدم ‫ولی برای کار رفتم اونجا 29:55.854 --> 29:57.314 ‫ولی همسرم اهل پیتسبرگه 29:57.314 --> 29:59.441 ‫چند وقته ازدواج کردین؟ 29:59.441 --> 30:02.319 ‫بیست و سه سال ‫نتیجه‌ش 6 تا بچه بوده 30:02.319 --> 30:04.738 ‫شش تا! خدایا! ‫ما از پس دو تاش هم برنمیایم 30:05.614 --> 30:08.074 ‫می‌دونین، سوزی هم شاغله ‫خیاطه 30:08.491 --> 30:09.617 ‫تحسینش می‌کنم 30:09.617 --> 30:11.817 ‫خب، باید خرج زندگی رو دربیاریم 30:13.663 --> 30:16.082 ‫نظرت چیه آقای هندرسون رو ببری کتابخونه؟ 30:16.082 --> 30:18.282 ‫می‌تونین اونجا راحت‌تر صحبت کنین 30:19.127 --> 30:21.379 ‫درسته! و بدترین نکته‌ش اینجاست 30:21.379 --> 30:24.966 ‫که ماریان زده روی دست ‫ بقیه‌ی معلم‌های فرانسس 30:24.966 --> 30:27.635 ‫از نظر ماریان ‫همه‌شون اشتباه می‌کنن 30:27.635 --> 30:29.835 ‫فقط خانم بروک حق داره 30:30.596 --> 30:32.306 ‫فرانسس دختر نازنینیه 30:32.306 --> 30:34.099 ‫ولی باید ازش بخوام ‫تحملش رو بالاتر ببره 30:34.099 --> 30:37.478 ‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم ‫چون ممکنه ازت بخواد معلم تمام کلاس‌ها بشی 30:37.478 --> 30:39.479 ‫نه فقط آب‌رنگ 30:39.479 --> 30:41.440 ‫- آب‌رنگ کار می‌کنی؟ ‫- آره 30:41.440 --> 30:43.316 ‫- و خیلی هم مهارت داره ‫- ممنون 30:43.316 --> 30:44.484 ‫چه خوب 30:44.484 --> 30:46.319 ‫معمولاً تمام توجه‌ها 30:46.319 --> 30:48.780 ‫معطوف نقاشی‌های رنگ روغن مشاهیر میشه 30:48.780 --> 30:50.824 ‫ولی به‌شخصه طرفدار آب‌رنگ هستم 30:50.824 --> 30:53.493 ‫اوه، منم همینطور. عاشقشونم 30:53.493 --> 30:56.246 ‫واقعاً، ایدا؟ ‫تابه‌حال نشنیده بودم اینو بگی 30:56.246 --> 30:59.431 ‫به‌طور خاص از کدوم نقاش آب‌رنگ خوشت میاد؟ 31:00.083 --> 31:02.502 ‫می‌دونم می‌خوای مچم رو بگیری 31:02.502 --> 31:06.172 ‫ولی از قضا نقاش آلمانی ‫آدولف منزل رو تحسین می‌کنم 31:06.881 --> 31:08.382 ‫مرد فوق العاده‌ایه 31:08.382 --> 31:10.718 ‫به سبک‌های خیلی متنوعی نقاشی می‌کنه 31:11.343 --> 31:13.470 ‫قرار نیست به‌زودی ‫نقاشی‌های منزل رو اینجا نمایش بدن؟ 31:13.470 --> 31:15.472 ‫این چیه؟ 31:15.472 --> 31:16.890 ‫سوپ 31:16.890 --> 31:19.184 ‫سوپ؟ برای ناهار؟ 31:19.184 --> 31:22.729 ‫مگه جورج چهارم نبود ‫که اعلام کرد هیچ مردی 31:22.729 --> 31:24.773 ‫نباید وسط روز سوپ بخوره؟ 31:24.773 --> 31:27.442 ‫این سوپ صدف نیو انگلنده 31:27.442 --> 31:28.777 ‫خواستم غافلگیرتون کنم 31:28.777 --> 31:31.321 ‫آره، شدیم ‫چجوری سر از میز من درآورده؟ 31:31.321 --> 31:33.281 ‫با آقای باور هماهنگ کردم 31:33.281 --> 31:34.783 ‫به چه دلیل، عمه ایدا؟ 31:34.783 --> 31:36.159 ‫جناب کشیش گفته بود 31:36.159 --> 31:40.538 ‫که داره توی نیویورک دنبال ‫سوپ صدف واقعی می‌گرده 31:40.538 --> 31:42.165 ‫آره فکر کنم گفتم 31:42.165 --> 31:44.584 ‫برای همین به آشپزمون گفتم براتون بپزه 31:44.584 --> 31:47.003 ‫دستورالعمل‌های زیادی رو امتحان کردیم 31:47.003 --> 31:49.203 ‫امیدوارم از انتخابش راضی باشین 31:49.588 --> 31:51.257 ‫بوش که معرکه‌ست 31:51.257 --> 31:55.636 ‫خب، اگر بیشتر از این در مورد سوپ صحبت کنیم ‫قابل خوردن نیست 31:55.636 --> 31:57.836 ‫درست می‌فرمایید، خانم ون راین 31:59.890 --> 32:02.090 ‫بی‌صبرانه منتظر تماشای تئاتر اسکار وایلدم 32:02.601 --> 32:04.603 ‫هیچی در مورد نمایش‌نامه‌ش نخوندم 32:04.603 --> 32:07.814 ‫ولی به‌خاطر یکی از دفعاتی که رفتیم انگلستان ‫کمی باهاش آشنا هستیم 32:07.814 --> 32:09.608 ‫مرد خیلی جالبی بود 32:09.608 --> 32:11.776 ‫و خانم بیتون هم قراره توی مهمانی باشه 32:11.776 --> 32:13.612 ‫خوشحالم. ازش خوشم میاد 32:13.612 --> 32:15.238 ‫و فکر کنم اونم ازت خوشش میاد 32:15.238 --> 32:17.615 ‫ولی باید بهم قول بدی ‫که قلبش رو نمی‌شکنی 32:17.615 --> 32:19.617 ‫نظرت خیلی بهم منفیه 32:19.617 --> 32:22.412 ‫خوراکی‌های نیو انگلندی بیشتری در راهه؟ 32:22.412 --> 32:24.288 ‫نه، فقط همین سوپ بود 32:24.288 --> 32:26.707 ‫- خیلی لطف کردی، عمه ایدا ‫- موافقم 32:26.707 --> 32:30.419 ‫و مهربانی بیشترین تاثیر مثبت رو در دنیا می‌ذاره 32:30.419 --> 32:32.463 ‫احسنت، جناب کشیش 32:32.463 --> 32:35.007 ‫- شراب بیشتری بریزم، خانم؟ ‫- قطعاً 32:36.967 --> 32:38.135 ‫از کجا شروع کنیم؟ 32:38.135 --> 32:40.335 ‫نظرت چیه با حقایق ساده شروع کنیم؟ 32:41.513 --> 32:43.390 ‫کارگرهای فولادسازیت ‫به‌طور متوسط 12 ساعت در روز 32:43.390 --> 32:45.590 ‫و شش روز در هفته ‫برای چندرغاز کار می‌کنن 32:46.018 --> 32:48.312 ‫وقتی صدای زنگ بهشون میگه آزادن برن 32:48.312 --> 32:52.232 ‫اونقدر درهم‌ شکسته‌ن ‫که فقط می‌تونن غذا بخورن و بخوابن 32:52.232 --> 32:54.432 ‫فقط زنده‌ن، زندگی نمی‌کنن 32:55.068 --> 32:57.862 ‫خودت می‌دونی که نمی‌تونم ‫بیشتر از حد مرسوم بهشون حقوق بدم 32:57.862 --> 32:59.531 ‫- چرا نمی‌تونی؟ ‫- بازار رو بهم می‌ریزه 32:59.531 --> 33:01.699 ‫که به نفع هیچکس نیست 33:01.699 --> 33:03.998 ‫به اعتقاد من، به مرور زمان ‫حقوق‌ها افزایش پیدا می‌کنن 33:04.022 --> 33:06.187 ‫ولی باید صبر کنین این چیزا ‫روند خودشون رو طی کنن 33:06.245 --> 33:08.498 ‫شرایط محیط کار چی؟ 33:09.332 --> 33:10.458 ‫اونا هم باید به مرور زمان بهتر بشن؟ 33:10.458 --> 33:12.918 ‫درحالیکه افراد به‌خاطر روش‌های کاری اشتباه ‫ناقص و کشته میشن؟ 33:12.918 --> 33:15.463 ‫زندگی خطرناکه، آقای هندرسون 33:16.422 --> 33:18.174 ‫من از دست‌اندرکاران ساخت پل بروکلینم 33:18.174 --> 33:20.593 ‫و بیش از 20 نفر در طی ساختش کشته شدن 33:20.593 --> 33:22.052 ‫ترجیح می‌دادی ساخته نمی‌شد 33:22.052 --> 33:23.846 ‫و نیویورک تا ابد شهری دو‌پاره می‌موند؟ 33:23.846 --> 33:26.046 ‫- نه ‫- نه 33:26.265 --> 33:28.517 ‫نمی‌تونیم تمام خطرات دنیا رو از بین ببریم 33:28.934 --> 33:30.310 ‫حتی برای راحتی کارگرانت 33:30.310 --> 33:32.229 ‫اوضاع داره عوض میشه، آقای راسل 33:32.229 --> 33:33.688 ‫اتحادیه‌ها الان قدرتمندتر شدن 33:33.688 --> 33:36.399 ‫و باز هم قدرتمندتر میشن ‫و باید باهاشون کنار بیاین 33:36.399 --> 33:38.151 ‫من اهل کسب‌و‌کارم 33:38.151 --> 33:41.738 ‫و در کارگاه‌ها و کارخونه‌ها و راه‌آهن‌هام 33:41.738 --> 33:44.741 ‫کارگر استخدام می‌کنم ‫و حقوق مرسوم رو پرداخت می‌کنم 33:44.741 --> 33:46.826 ‫اگر افرادت نمی‌خوان برای من کار کنن 33:46.826 --> 33:49.871 ‫توصیه می‌کنم راه رو ‫برای افراد بسیاری که می‌خوان باز کنن 33:49.871 --> 33:52.406 ‫فقط همینو داری بگی؟ ‫این همه راه اومدم نیویورک که اینو بشنوم؟ 33:52.406 --> 33:54.606 ‫نه کاملاً 33:55.501 --> 33:57.878 ‫اگر یک شغل مدیریتی ‫بهت پیشنهاد بدم چی؟ 33:57.878 --> 34:00.078 ‫احتمالش هست قبولش کنی؟ 34:00.923 --> 34:03.217 ‫- چرا باید قبول کنم؟ ‫- که ببینی بچه‌هات 34:03.217 --> 34:06.252 ‫سالم و سلامت و سیر هستن ‫و به بهترین مدارس میرن 34:06.553 --> 34:09.181 ‫که اجازه بدی همسرت اگر خواست ‫خیاطی رو بذاره کنار 34:09.556 --> 34:13.352 ‫که شخص مهمی در جامعه بشی ‫شخصی باارزش و تحسین‌برانگیز؟ 34:13.352 --> 34:14.978 ‫پس به سود خودمه؟ 34:14.978 --> 34:16.521 ‫- آره هست ‫- این چه کمکی 34:16.521 --> 34:18.064 ‫به نیروی کار می‌کنه؟ 34:18.064 --> 34:20.264 ‫آها، متوجه شدم قضیه از چه قراره 34:21.026 --> 34:23.737 ‫تو سنت مایکل هستی ‫که شمشیر آتشین به دست گرفتی 34:23.737 --> 34:26.737 ‫و من یه خان حریص دزد بیشتر نیستم 34:27.365 --> 34:29.742 ‫خودت گفتی، نه من 34:32.495 --> 34:34.695 ‫می‌دونی، کارت خیلی درسته‌ها 34:35.581 --> 34:38.125 ‫حق داشتن تو رو به عنوان سخنگوشون بفرستن 34:38.125 --> 34:41.461 ‫فقط ازت می‌خوایم ‫ کار درست رو انجام بدی، آقای راسل 34:41.670 --> 34:43.088 ‫مطمئنم که می‌دونی 34:43.088 --> 34:45.288 ‫کار درست چیه 34:45.466 --> 34:47.676 ‫امیدوارم حرفمو باور کنی 34:47.676 --> 34:51.305 ‫به صداقتت باور دارم ‫آقای هندرسون. واقعاً میگم 34:51.305 --> 34:53.432 ‫ولی باور داری که کارگرها ‫می‌تونن جلوی سرمایه بایستن؟ 34:53.432 --> 34:55.505 ‫سرمایه‌ای که، حقیقتش 34:55.529 --> 34:58.002 ‫تا دلت بخواد ازش دارم 35:00.355 --> 35:02.555 ‫حالا متوجه شدم چرا گفتی بیام اینجا 35:03.358 --> 35:07.112 ‫ولی اشتباه می‌کنی، آقای راسل ‫قضاوتت اشتباه بوده 35:08.363 --> 35:11.240 ‫آینده طرف ماست 35:11.491 --> 35:13.691 ‫و حالا دیگه باید برم 35:18.873 --> 35:21.459 ‫خب، تابه‌حال ‫غرب می‌سی‌سی‌پی رو به چشم ندیدم 35:21.459 --> 35:24.086 ‫دوست دارم اقیانوس آرام رو ببینم 35:24.086 --> 35:26.839 ‫شنیدم زمستون کالیفرنیا ‫مثل پاییز ماست 35:26.839 --> 35:29.039 ‫با این تفاوت که ‫رنگ برگ‌هاشون عوض نمیشه 35:29.967 --> 35:31.427 ‫فکر کنم دلم برای این تنگ بشه 35:31.427 --> 35:33.627 ‫یعنی قراره بری سن‌فرانسیسکو؟ 35:34.596 --> 35:36.932 ‫هنوز تصمیم نگرفتم 35:36.932 --> 35:38.606 ‫حس عجیبی داره که به‌زور 35:38.630 --> 35:41.478 ‫از زندگی بچه‌ت بیرونت کنن، اونم دو بار 35:42.437 --> 35:44.189 ‫البته، اولین باری که رفتم 35:44.189 --> 35:46.191 ‫کوچیک بود، تقصیری نداشت 35:46.191 --> 35:48.610 ‫یعنی فکر می‌کنی توی این پیشنهاد نقشی داشته؟ 35:48.610 --> 35:51.654 ‫خب، نمی‌تونم تصور کنم ‫پدرخانمش رو بدون پرسیدن نظر زنش 35:51.654 --> 35:54.282 ‫تبعید کنه اون‌ سر کشور 35:54.282 --> 35:55.491 ‫آره گمون کنم 35:55.491 --> 35:57.452 ‫شاید ایده‌ی خودش بوده 35:57.452 --> 35:59.652 ‫شوهرش فقط مسئول اجرا کردنش بوده 36:00.705 --> 36:03.749 ‫من بچه‌ای ندارم ‫پس نمی‌تونم در مورد حسی که داره نظری بدم 36:03.749 --> 36:07.461 ‫و تو هنوزم پدرشی ‫و همیشه خواهی بود 36:07.461 --> 36:09.546 ‫هیچکس نمی‌تونه اینو تغییر بده 36:09.546 --> 36:11.590 ‫شاید... 36:11.590 --> 36:14.968 ‫ولی قطعاً دارن سعی می‌کنن ‫تمام آثارش رو پاک کنن 36:14.968 --> 36:16.345 ‫چطور پیش رفت، آقای چورچ؟ 36:16.345 --> 36:19.348 ‫خب، عادت ندارم از کارگرهایی که ‫دست‌شون پینه بسته پذیرایی کنم 36:19.348 --> 36:21.016 ‫ولی به‌نظر میومد کمابیش خوب پیش رفت 36:21.016 --> 36:22.434 ‫خانم خونه سروکله‌ش پیدا شد؟ 36:22.434 --> 36:23.602 ‫اوه، آره 36:23.602 --> 36:26.146 ‫کاملاً خونسرد بود ‫کره می‌ذاشتی دهنش آب نمی‌شد 36:26.146 --> 36:27.439 ‫بحث‌شون سر چیه؟ 36:27.439 --> 36:29.315 ‫نمی‌دونم، ولی هنوز آقا رو نبخشیده 36:29.315 --> 36:30.442 ‫- هنوز که نه ‫- بالاخره می‌بخشه 36:30.442 --> 36:31.734 ‫فرستاده‌ی اتحادیه رفت؟ 36:31.734 --> 36:32.902 ‫آره، خداروشکر که رفت 36:32.902 --> 36:35.822 ‫تمام اتحادیه‌ها ‫فقط اوضاع رو بدتر از قبل می‌کنن 36:37.073 --> 36:39.450 ‫فکر نکنم دقیقاً اینطور باشه، آقای چورچ 36:39.450 --> 36:41.650 ‫اگر اتحادیه‌ی خدمتکارها رو راه انداختن چی؟ 36:41.827 --> 36:43.329 ‫حاضری عضو بشی؟ 36:43.329 --> 36:46.048 ‫ترجیح میدم رعدوبرق بهم بخوره و بیفتم بمیرم 36:46.123 --> 36:48.323 ‫به‌نظرم این یعنی نه 36:52.630 --> 36:54.830 ‫بابت امروز ممنون 36:56.175 --> 36:57.718 ‫کوتاه نیومد 36:57.718 --> 37:00.095 ‫فقط امیدوارم به حرف‌هایی که زدم فکر کنه 37:00.429 --> 37:02.629 ‫خوبه 37:03.306 --> 37:04.975 ‫میری بالا لباست رو عوض کنی؟ 37:04.975 --> 37:07.175 ‫نه، توی اتاقم غذا می‌خورم 37:09.229 --> 37:11.856 ‫بچه‌ها همراهم غذا می‌خورن ‫یا برنامه‌ی دیگه‌ای ریختی؟ 37:12.273 --> 37:14.901 ‫بحث بین ماست، نه اونا 37:15.568 --> 37:17.320 ‫ولی جفتشون قراره امشب برن تئاتر 37:17.320 --> 37:19.520 ‫پس قراره تنها غذا بخوری 37:21.699 --> 37:23.618 ‫قراره تا کی اینطوری بمونی؟ 37:23.618 --> 37:25.202 ‫نمی‌دونم، جورج 37:25.202 --> 37:27.580 ‫حس خیانت مثل آنفولانزا نیست 37:27.580 --> 37:30.207 ‫نه، بیشتر شبیه حکم اعدام می‌مونه 37:30.207 --> 37:32.407 ‫بهم اجازه نمیدی برات جبرانش کنم؟ 37:44.221 --> 37:46.973 ‫به فرمان امپراتور، در را بگشایید! 37:46.973 --> 37:50.477 ‫برادرها، همگی ماسک بر چهره بگذارید 37:50.477 --> 37:53.938 ‫مگر متوجه اعلامیه‌ها نشده‌اید، دوستان؟ 37:53.938 --> 37:55.482 ‫خیر، جناب 37:55.482 --> 37:57.150 ‫بگذارید ببینم که هستید 37:57.150 --> 38:00.111 ‫آن ماسک‌ها را از چهره بردارید 38:00.111 --> 38:03.906 ‫عقب بایستید، من هستم، ژنرال پوتمکین! 38:03.906 --> 38:06.284 ‫عالیجناب ولیعهد! 38:07.994 --> 38:10.663 ‫این خسته‌ کننده‌ترین تئاتر دنیاست 38:10.663 --> 38:11.831 ‫یا فقط توی نیویورک اینطوره؟ 38:11.831 --> 38:13.374 ‫برای وقتی که نویسنده‌ش رو دیدیم 38:13.374 --> 38:15.042 ‫بهتره یه نکته‌ی خوب توش پیدا کنی 38:15.042 --> 38:16.835 ‫چه اعصاب ‌خردکن 38:16.835 --> 38:18.420 ‫می‌خوام بدونم چرا فکر می‌کنه ‫ نمایش‌نامه نوشتن بلده 38:18.420 --> 38:19.963 ‫حرف زدن رو خوب بلده 38:19.963 --> 38:21.799 ‫پارسال که اینجا بود ‫سر شام دیدمش 38:21.799 --> 38:23.967 ‫و داشتم روده‌بر می‌شدم 38:23.967 --> 38:27.387 ‫شاید شوخ‌طبع باشه، ولی مشخصه ‫که یاد نگرفته چطور ازش استفاده کنه 38:27.387 --> 38:30.481 ‫فکر نکنم این تعریفی باشه که دنبالش می‌گردیم 38:34.561 --> 38:37.605 ‫خب، شبتان به‌خیر، عالیجناب 38:39.607 --> 38:41.609 ‫شب به‌بخیر 38:41.609 --> 38:44.737 ‫شب به‌خیر، ژنرال! 38:44.737 --> 38:47.323 ‫نجات یافتیم! آن هم توسط تو! 38:47.323 --> 38:50.785 ‫برادران، آیا اکنون به من اعتماد می‌کنید؟ 39:01.170 --> 39:02.838 ‫برات یه لیوان نوشیدنی بیارم؟ 39:02.838 --> 39:05.038 ‫- وقت داریم ‫- نه، بیا همین‌جا بمونیم 39:07.801 --> 39:09.845 ‫به مهمونی بعدش هم میری؟ 39:09.845 --> 39:12.045 ‫خب، آرورا ازم خواسته بیام ‫پس گمونم برم 39:13.932 --> 39:16.132 ‫مگر اینکه با هم برگردیم خونه‌ت؟ 39:16.685 --> 39:18.770 ‫هیچکس خبردار نمیشه 39:18.770 --> 39:20.772 ‫یا پیشنهاد ناجوریه؟ 39:20.772 --> 39:22.972 ‫قطعاً پیشنهاد وسوسه‌انگیزیه 39:24.150 --> 39:27.361 ‫من که چندان از نمایش‌نامه‌ش ‫خوشم نیومده، تو چطور؟ 39:30.031 --> 39:32.325 ‫حالا به آقای وایلد چی بگیم؟ 39:32.325 --> 39:35.202 ‫اگر نیام خیلی ناراحت میشی؟ 39:35.202 --> 39:36.704 ‫منظورم به مهمونیه 39:36.704 --> 39:40.040 ‫اگر ترجیح میدی ‫می‌تونیم برای بخش دوم نمایش هم نمونیم 39:41.709 --> 39:42.918 ‫ولی همه‌چی مرتبه؟ 39:42.918 --> 39:45.587 ‫اوه، فرانسس روز سختی داشته 39:45.587 --> 39:48.298 ‫- توی کلاس که به‌نظر خوب میومد ‫- آره، ولی همونطور که می‌دونی 39:48.298 --> 39:51.276 ‫مدرسه قراره یه مراسم چای‌خوری ‫ مادر-دختری برگزار کنه 39:51.301 --> 39:53.501 ‫- و از اونجایی که مادرش... ‫- متوجهم 39:55.096 --> 39:57.599 ‫مادرم خودمم وقتی بچه بودم فوت کرد 39:58.058 --> 40:01.019 ‫خودم رو گول می‌زنم ‫که من و فرانسس خیلی حالمون خوبه 40:01.019 --> 40:04.731 ‫و بعد یهویی، زندگی روی سرمون آوار میشه 40:05.773 --> 40:07.817 ‫معذرت می‌خوام که ‫حس‌و‌حال تو رو هم خراب کردم 40:07.817 --> 40:09.861 ‫میشه یه پیشنهادی بدم؟ 40:09.861 --> 40:12.029 ‫- معلومه ‫- درحدی نیستم که بخوام جایگزینی باشم 40:12.029 --> 40:14.907 ‫ولی خوشحال میشم همراه فرانسس ‫به مهمونی چای‌خوری برم 40:15.241 --> 40:17.451 ‫اگر این‌کار کمکی می‌کنه 40:17.451 --> 40:20.037 ‫خیلی کمک می‌کنه 40:21.163 --> 40:23.582 ‫و فرانسس خیلی خوشحال میشه 40:24.792 --> 40:26.752 ‫ممنونم 40:26.752 --> 40:28.879 ‫حالا دو برابر مدیونت شدم 40:28.879 --> 40:30.047 ‫منظورت چیه؟ 40:30.047 --> 40:32.247 ‫شرط بندی مسابقه‌ی تنیس 40:32.466 --> 40:34.666 ‫یادم نرفته 40:38.138 --> 40:40.515 ‫آقای راسل جوان کجاست؟ رفته؟ 40:40.515 --> 40:43.017 ‫خانم بلین رو برد خونه ‫سردرد داشت 40:43.017 --> 40:45.645 ‫چه قانع‌کننده، و چه لذت‌بخش 40:45.645 --> 40:47.845 ‫اوه، نه، قضیه اینطوریام نیست 40:48.314 --> 40:50.514 ‫آقای اسکار وایلد 40:55.821 --> 40:57.657 ‫خلیی لطف دارین، خانم فین 40:57.657 --> 40:59.492 ‫که اجازه دادین غل‌و‌زنجیر ‫تئاتر رو از خودم باز کنم 40:59.492 --> 41:02.953 ‫تا بتونم قدم میان طبقه‌ی اعیان بذارم ‫جوری که انگار مهره‌ای سوخته نیستم 41:02.953 --> 41:06.832 ‫اوه، این چه حرفیه، آقای وایلد ‫باعث افتخارمونه که مهمان‌مون هستین 41:06.832 --> 41:08.751 ‫خوشحالیم که می‌تونیم ازتون تجلیل کنیم 41:08.751 --> 41:10.951 ‫و منم عاشق اینم که ازم تجلیل بشه 41:11.295 --> 41:13.338 ‫حالا بذارین به برخی از ‫مهمان‌هامون معرفی‌تون کنم 41:13.338 --> 41:15.882 ‫- ایشون خانم "ماد بیتون"ـه ‫- خوشبختم 41:15.882 --> 41:19.386 ‫و هم‌اسم شما، پسرعمه‌م ‫اسکار ون راین 41:19.386 --> 41:21.596 ‫ما اسکارها باید کنار هم بمونیم 41:21.596 --> 41:23.390 ‫تا الان نظرتون در مورد آمریکا چی بوده؟ 41:23.390 --> 41:27.393 ‫خب، می‌تونم همه‌چیزش رو تحمل کنم ‫به‌جز غذا و کاغذدیواری‌هاش 41:29.687 --> 41:32.231 ‫از نمایش راضی بودین؟ 41:32.231 --> 41:33.608 ‫کم پیش میاد که بیننده‌ها راضی بشن 41:33.608 --> 41:35.401 ‫همین که مأیوس نشده باشن ‫ خودش جای شکر داره 41:35.401 --> 41:37.612 ‫ولی نظر شما چیه؟ 41:37.612 --> 41:39.405 ‫جالب بود 41:39.405 --> 41:41.099 ‫"جالب" کلمه‌ای دوپهلوئه 41:41.099 --> 41:45.151 ‫و معمولاً برای شونه خالی کردن ‫از دادن جواب واقعی استفاده میشه 41:45.786 --> 41:47.454 ‫از "ماری پرسکات" خوشم اومد 41:47.454 --> 41:49.123 ‫آره، اونقدر باشکوه هست 41:49.123 --> 41:52.376 ‫که ذهن‌مون رو از متن نمایش‌نامه منحرف کنه ‫ولی فکر نکنم موفقیت‌آمیز باشه 41:52.376 --> 41:55.754 ‫خب، شما موفق میشی، آقای وایلد ‫تا هرچقدر که دلت بخواد 41:55.754 --> 41:57.673 ‫- شما؟ ‫- جان آدامز 41:57.673 --> 41:59.549 ‫حالتون چطوره؟ 41:59.549 --> 42:01.968 ‫ایشون دوست جدیدمون ‫خانم گلادیس راسله 42:02.385 --> 42:05.472 ‫خب، امیدوارم از نمایش ‫ لذت برده باشی، خانم راسل 42:05.472 --> 42:08.099 ‫"لذت بردن" کلمه‌ی مناسبیه ‫وقتی یک تزار به قتل می‌رسه 42:08.099 --> 42:10.351 ‫و بعدازظهر با چاقو زدن ‫قهرمان زن داستان به خودش تمام میشه؟ 42:10.351 --> 42:12.895 ‫اوه، چه جوانه ‫و از همین الان یه منتقده 42:15.982 --> 42:18.442 ‫خب، با خانم بیتون دلنشین آشنا شدی؟ 42:18.442 --> 42:20.778 ‫گمونم فقط دیر یا زود داشت 42:20.778 --> 42:22.978 ‫خیلی ازش خوشم میاد 42:23.364 --> 42:25.032 ‫با گلادیس راسل اومدی؟ 42:25.032 --> 42:26.617 ‫به عنوانی یه دوست 42:26.617 --> 42:28.410 ‫اگر انتظار بیشتری ازت داشته باشه چی؟ 42:28.410 --> 42:31.205 ‫اونوقت مأیوس میشه ‫چون با کس دیگه‌ای هستم 42:33.916 --> 42:35.334 ‫تابه‌حال این آقایی که میگی رو دیدم؟ 42:35.334 --> 42:38.545 ‫نه. ولی به‌زودی به هم معرفی‌تون می‌کنم 42:42.007 --> 42:43.383 ‫کنارش خوشحالی؟ 42:43.383 --> 42:45.635 ‫اسکار، خودم با خودم خوشحالم 42:45.635 --> 42:47.835 ‫این تنها چیزیه که نیاز دارم و دنبالشم 42:49.222 --> 42:51.422 ‫بهت حسودیم میشه 42:51.975 --> 42:53.101 ‫خانم راسل کیه؟ 42:53.101 --> 42:55.853 ‫گمونم یکی از دختران پولدار مشهورتونه 42:55.853 --> 42:57.980 ‫چقدر شما باهوشی، آقای وایلد 42:57.980 --> 43:00.650 ‫آره، یکی از بهترین دخترهای هم‌سن خودشه 43:00.650 --> 43:03.944 ‫خب، ظاهراً این اتاق پر از دختران پولداره 43:03.944 --> 43:06.030 ‫پسرعمه‌ت دنبال کدومشونه؟ 43:06.030 --> 43:08.699 ‫نباید بهش اعتراف کنم ‫ولی البته، حق با شماست 43:08.699 --> 43:11.243 ‫الان خانم بیتون چشمش رو گرفته 43:11.243 --> 43:13.746 ‫و مرد جوانی که همراهشه؟ 43:13.746 --> 43:16.582 ‫جان آدامز ‫از دوستان قدیمی اسکاره 43:16.582 --> 43:19.960 ‫آره، معلومه، آره. و مشخصه ‫که ممکنه قضیه خیلی پیچیده بشه 43:19.960 --> 43:21.628 ‫نمی‌دونم منظورتون چیه 43:21.628 --> 43:24.172 ‫نباید هم بدونی ‫خیلی خوب تربیت شدی 43:30.637 --> 43:32.055 ‫خبر جنگ اپرایی 43:32.055 --> 43:33.473 ‫که در جریانه به گوشتون نخورده؟ 43:33.473 --> 43:35.600 ‫اوه، آره شنیدم ‫ولی به‌نظرم خیلی عجیبه 43:35.600 --> 43:38.102 ‫که آدم بخواد سر اون کارخونه‌ی آبجوسازی ‫با دیوارهای آجری زردش 43:38.102 --> 43:39.896 ‫توی تقاطع برادوی ‫و خیابون سی و نهم با کسی بجنگه 43:39.896 --> 43:41.063 ‫همچین حرفی غیرعادلانه نیست؟ 43:41.063 --> 43:42.440 ‫نه، کاملاً حق با توئه 43:42.440 --> 43:43.816 ‫اگر واقعاً کارخونه‌ی آبجوسازی بود 43:43.816 --> 43:45.943 ‫شاید کسی می‌تونست ‫تا حدی ازش لذت ببره 43:45.943 --> 43:48.946 ‫ما به اپرامون افتخار می‌کنیم، آقای وایلد 43:48.946 --> 43:52.074 ‫بر اساس تجربه‌ای که داشتم ‫شماها به خیلی چیزا افتخار می‌کنین 43:52.074 --> 43:55.744 ‫که سنخیتی با جهان قدیم نداره ‫(اروپا، آسیا و آفریقا) 43:55.744 --> 43:57.287 ‫ولی مگه جهان قدیم بهتره؟ 43:57.287 --> 44:00.207 ‫نمیشه گفت بهتره ‫ولی بیشتر با مرور زمان محک خورده 44:05.545 --> 44:06.922 ‫به این‌زودی برگشتی؟ 44:06.922 --> 44:08.465 ‫فکر می‌کردم قراره تمام تابستون ‫توی نیوپورت باشی 44:08.465 --> 44:11.468 ‫همراه آقای چورچ و آقای واتسون رفتم ‫ملازم ارباب 44:11.468 --> 44:14.345 ‫همه‌مون خیلی زودتر از چیزی که ‫ آقای چورچ انتظار داشت برگشتیم 44:14.345 --> 44:15.972 ‫خونه‌ی توی نیوپورت چجوریه؟ 44:15.972 --> 44:18.099 ‫باشکوه و بزرگه 44:18.099 --> 44:21.936 ‫بهش میگن کلبه ‫به‌نظر من که شبیه کلبه نیست 44:21.936 --> 44:23.438 ‫ولی از شهر خوشم میاد 44:23.438 --> 44:26.065 ‫به‌زودی برمی‌گردیم. فقط به‌خاطر ‫مهمانی چای‌خوری بانو اومدیم 44:26.065 --> 44:28.484 ‫- چطور پیش رفت؟ ‫- قضیه‌ی خانم تورنر رو می‌دونی؟ 44:28.484 --> 44:32.488 ‫خدمتکار شخصی بانو؟ ‫ اومد مهمونی، به عنوان یه مهمون 44:32.488 --> 44:34.406 ‫- چی؟ ‫- راست میگم 44:34.406 --> 44:37.034 ‫با یه پیرمرد پولدار ‫و ملک و املاک‌دار ازدواج کرده 44:37.034 --> 44:38.577 ‫و حالا نقل تمام محافل شده 44:38.577 --> 44:40.204 ‫نظر خانم راسل چی بود؟ 44:40.204 --> 44:41.622 ‫نمی‌تونه نظر خاصی بده 44:41.622 --> 44:44.249 ‫ولی فکر نکنم از این وضع ‫خوشش بیاد. حتی یک‌ذره 44:44.249 --> 44:46.752 ‫خانم ون راین هم خوشش نمیاد ‫اگر خانم آرمسترانگ بره 44:46.752 --> 44:49.171 ‫و به عنوان خانم راکفلر برگرده 44:49.171 --> 44:51.882 ‫خب دیگه، بهتره برگردم 44:52.632 --> 44:54.832 ‫زود باش، نذار آب بشن 45:00.181 --> 45:03.476 ‫می‌خوام یک سری لباس ‫به فروش خیریه اهدا کنم 45:03.476 --> 45:05.228 ‫بذارم اونجا؟ خیلی ممنون 45:05.228 --> 45:07.428 ‫- بله متوجهم ‫- به هیچ عنوان! 45:09.106 --> 45:11.233 ‫خانم بروک! 45:11.233 --> 45:12.693 ‫همه‌چی مرتبه؟ 45:12.693 --> 45:17.448 ‫اوه، آقای داوسن خیلی از ‫مراسم عشای ربانی‌مون ناراضی بود 45:17.448 --> 45:19.575 ‫از کجاش انتقاد می‌کرد؟ 45:19.575 --> 45:23.495 ‫از اینکه به کسایی شراب ‫و نان مقدس میدم که لیاقتش رو ندارن 45:23.495 --> 45:25.539 ‫با چه چیزهایی مجبوری سروکله بزنی 45:25.539 --> 45:29.675 ‫در این حد بگم که بعضی از فرزندان خدا ‫خیلی آدم رو خسته می‌کنن 45:30.252 --> 45:31.920 ‫اجازه داری همچین چیزی بگی؟ 45:31.920 --> 45:33.630 ‫نمی‌تونم بگم؟ به شما؟ 45:33.630 --> 45:35.671 ‫معلومه که می‌تونی 45:35.695 --> 45:37.133 ‫با هم دوستیم 45:37.133 --> 45:39.333 ‫خوبه 45:40.470 --> 45:42.722 ‫از ناهار لذت بردم 45:42.722 --> 45:45.892 ‫و واقعاً تحت‌تاثیر قرار گرفتم ‫که به آشپزتون گفتی سوپ صدف آماده کنه 45:45.892 --> 45:48.936 ‫اوه، اگر ازش لذت بردی خوشحالم 45:48.936 --> 45:50.229 ‫فکر کنم همه لذت بردن 45:50.229 --> 45:51.939 ‫البته شاید به‌جز خانم ون راین 45:51.939 --> 45:54.191 ‫اوه، خواهرم 45:54.191 --> 45:56.485 ‫برای راضی کردنش ‫کمابیش به معجزه احتیاج داری 45:56.485 --> 45:58.685 ‫خب، من کارم معجزه کردنه 45:59.238 --> 46:01.031 ‫یادته وقتی از آب‌رنگ حرف می‌زدیم 46:01.031 --> 46:02.533 ‫اسم آدولف منزل رو آوردی؟ 46:02.533 --> 46:03.909 ‫آره 46:03.909 --> 46:06.370 ‫نمایشگاه آثارش که گفتم رو پیدا کردم 46:06.370 --> 46:08.997 ‫توی گالری "راس" ‫توی خیابون چهل و دوم برگزار میشه 46:09.748 --> 46:11.948 ‫گفتم شاید بشه با همدیگه بریم 46:15.253 --> 46:17.714 ‫شنبه ساعت 4 میرم اونجا 46:18.423 --> 46:20.623 ‫اگر تونستی بهم ملحق بشی 46:30.476 --> 46:33.896 ‫چون به‌نظرم می‌تونم ‫باعث بهتر شدن داستان بشم 46:33.896 --> 46:36.816 ‫بهتر برای روزنامه‌تون ‫بهتر برای خواننده‌هاتون 46:39.276 --> 46:42.363 ‫فقط همینو دارم بگم ‫دیگه در موردش مزاحم‌تون نمیشم 46:46.658 --> 46:49.620 ‫- بلیط قطار؟ ‫- دوشنبه حرکت می‌کنیم 46:49.620 --> 46:52.414 ‫لباس‌های سبک بیار ‫آلاباما آب‌و‌هواش مرطوبه 47:08.513 --> 47:10.713 ‫منتظرت برگشتنت بودم 47:10.890 --> 47:12.517 ‫دقیقاً چرا؟ 47:12.517 --> 47:14.020 ‫به بهونه‌ای‌ نیاز دارم 47:14.044 --> 47:16.854 ‫که بتونم شنبه دو ساعتی از خونه برم بیرون 47:16.854 --> 47:19.054 ‫کاری هست که بتونم برم انجام بدم؟ 47:19.940 --> 47:21.692 ‫چیزی به ذهنم نمی‌رسه 47:21.692 --> 47:25.571 ‫خب، شاید درهرحال رفتم، خودم تنهایی 47:25.571 --> 47:29.583 ‫اگر اگنس پرسید کجام ‫می‌تونی بگی رفتم... فروشگاه "بلومینگ‌دیلز" 47:31.368 --> 47:33.912 ‫چقدر قضیه اسرارآمیز شد، عمه ایدا 47:33.912 --> 47:36.112 ‫قضیه چیه؟ 47:38.250 --> 47:42.212 ‫نباید یک کلمه هم به اگنس ‫یا حتی خانم اسکات بگی 47:42.212 --> 47:44.672 ‫ولی جناب کشیش آقای فورته ‫دعوتم کرده برم گالری آثار هنری 47:44.672 --> 47:46.872 ‫توی خیابون چهل و دوم دیدنش 47:48.176 --> 47:50.386 ‫چه جالب 47:50.386 --> 47:52.972 ‫ولی خب شاید ‫منظور خاصی نداشته باشه 47:52.972 --> 47:54.223 ‫شاید بهتر باشه نرم 47:54.223 --> 47:56.267 ‫این چه حرفیه ‫معلومه که باید بری 47:56.267 --> 47:58.811 ‫می‌خوام برم ‫ولی اگنس پرس‌و‌جو می‌کنه 47:58.811 --> 48:01.011 ‫و یهویی دست‌و‌پام رو گم می‌کنم 48:01.564 --> 48:03.764 ‫نظرت چیه همراهت بیام؟ 48:04.275 --> 48:05.609 ‫میای؟ 48:05.609 --> 48:06.986 ‫نمی‌مونم 48:06.986 --> 48:08.487 ‫فقط تا گالری همراهت میام 48:08.487 --> 48:09.780 ‫که عمه اگنس مشکوک نشه 48:09.780 --> 48:12.157 ‫و اگر پرسید قراره کجا بریم ‫بذار من صحبت کنم 48:12.157 --> 48:14.076 ‫حاضری همچین کاری بکنی؟ به‌خاطر من؟ 48:14.076 --> 48:16.411 ‫حالا ببین کی حیله‌گر شده، عمه ایدا 48:16.411 --> 48:18.611 ‫اوه، بس کن 48:22.584 --> 48:24.919 ‫نمی‌دونستم قراره بیای خونه 48:24.919 --> 48:27.119 ‫لباس‌های تابستونی بیشتری لازم داشتم 48:27.756 --> 48:30.717 ‫گمونم این یعنی ‫قراره تا آخر تابستون توی عمارت 48:30.717 --> 48:32.051 ‫خیابون شصت و یکم بمونی؟ 48:32.051 --> 48:33.344 ‫شاید 48:33.344 --> 48:34.887 ‫ولی این لباس‌ها رو 48:34.887 --> 48:37.265 ‫برای بازدید از مدرسه‌ی جدید ‫رنگین‌پوست‌ها توی تاسکیگی 48:37.265 --> 48:40.100 ‫به سرپرستی آقای ‫بوکر تی. واشینگتن لازم دارم 48:40.268 --> 48:42.144 ‫تاسکیگی توی ایالت آلاباما؟ 48:42.144 --> 48:44.105 ‫مگه شهر دیگه‌ای به این اسم هست؟ 48:44.105 --> 48:46.357 ‫چرا باید بری اونجا؟ 48:46.357 --> 48:48.442 ‫آقای فورچن بهم یه ماموریت داده 48:48.442 --> 48:51.070 ‫قراره افتتاحیه‌ی خوابگاه جدید رو پوشش بدیم 48:51.070 --> 48:53.270 ‫فرصت خیلی مهمیه 48:53.781 --> 48:55.324 ‫آره متوجهم، ولی... 48:55.324 --> 48:56.909 ‫پس مشکل چیه؟ 48:56.909 --> 48:58.618 ‫مشکل اینه که 48:58.618 --> 49:02.122 ‫تابه‌حال از خط میسون و دیکسون پایین‌تر نرفتی ‫(مرز پنسیلوانیا با مریلند و ویرجینیا) 49:02.122 --> 49:04.374 ‫قراره خونه‌ی اقای واشینگتن و خانمش بمونیم 49:04.374 --> 49:05.667 ‫یه خونه‌ی بزرگ دارن 49:05.667 --> 49:07.867 ‫و بعضی از اساتید مدرسه هم ‫اونجا زندگی می‌کنن 49:08.461 --> 49:09.671 ‫چیزیم نمیشه 49:09.671 --> 49:10.964 ‫خطرناکه 49:10.964 --> 49:13.174 ‫مادر 49:13.174 --> 49:16.344 ‫به دنبال زندگی متفاوتی به نیویورک اومدیم 49:16.344 --> 49:19.847 ‫یک زندگی که افراد رنگین‌پوست ‫توی جنوب نمی‌تونن داشته باشن 49:20.306 --> 49:21.849 ‫پدرت می‌دونه ‫داری کجا میری؟ 49:21.849 --> 49:23.726 ‫نه، خانم، یهویی اتفاق افتاد 49:23.726 --> 49:27.480 ‫ظاهراً متوجه نیستی ‫که وقتی از اون خط گذشتی 49:27.480 --> 49:30.080 ‫دیگه انسان نیستی 49:35.070 --> 49:38.982 ‫باید بهم قول بدی ‫که همیشه همراه هم‌نوعان خودت می‌مونی 49:38.991 --> 49:41.702 ‫- تنهایی هیچ‌جا نرو ‫- اینو قول میدم 49:41.702 --> 49:44.830 ‫توی چشم‌های هیچ سفیدپوستی نگاه نکن 49:45.539 --> 49:46.915 ‫و باهاشون صحبت نکن 49:46.915 --> 49:50.585 ‫حتی کوچک‌ترین حرکت یا نگاهی ‫می‌تونه بد برداشت بشه 49:50.585 --> 49:52.003 ‫داری میگی مطیعانه رفتار کنم؟ 49:52.003 --> 49:54.422 ‫دارم میگم چطوری زنده بمونی 49:55.298 --> 49:57.634 ‫و اگر تصمیمش با من بود ‫اصلاً نمی‌رفتی اونجا 49:57.634 --> 49:59.834 ‫خب، باید برم 50:00.845 --> 50:02.972 ‫به این کار نیاز دارم 50:02.972 --> 50:06.600 ‫باید به دنیا نشون بدم ‫که جوانان رنگین‌پوستی هستن 50:06.600 --> 50:08.811 ‫که واقعاً دارن ‫برای آینده‌شون تلاش می‌کنن 50:08.811 --> 50:10.563 ‫بهم حس هدف‌دار بودن میده 50:10.563 --> 50:13.440 ‫و اگر بتونم کل وجودم رو وقف کارم کنم 50:13.440 --> 50:16.610 ‫اونوقت یک لحظه هم وقت ندارم ‫به پسر بیچاره‌م فکر کنم 50:18.695 --> 50:22.032 ‫اوه، دختر نازنینم. می‌دونم 50:22.032 --> 50:24.368 ‫می‌دونم 50:24.368 --> 50:27.655 ‫واقعاً متاسفم که همچین شرایطی داری 50:27.679 --> 50:29.414 ‫ولی گوش کن چی میگم 50:29.414 --> 50:32.667 ‫جنوب جای مناسبی برای پیدا کردن آرامش نیست 50:32.667 --> 50:35.267 ‫و امیدوارم نظرتو عوض کنی 50:40.883 --> 50:44.137 ‫ظاهراً، این دوک قراره دو هفته‌ی دیگه 50:44.137 --> 50:47.014 ‫با کشتی "آر‌.ام.اس سرویا" بیاد ‫یکی از کشتی‌های "کونارد" 50:47.014 --> 50:48.974 ‫توی شرکت کونارد آشنا داری؟ 50:48.974 --> 50:50.935 ‫آره، یکی دو تا 50:50.935 --> 50:52.228 ‫این که میگی دوک باکینگهامه؟ 50:52.228 --> 50:54.021 ‫آره 50:54.021 --> 50:56.221 ‫میشه بفهمی وقتی میاد ‫قراره کجا بمونه؟ 50:56.982 --> 50:58.650 ‫بهشون بگم دلیل این سوالم چیه؟ 50:58.650 --> 51:00.068 ‫خب، نمی‌تونی بگی به‌خاطر کسب‌و‌کاره؟ 51:00.068 --> 51:02.112 ‫ولی به‌خاطر کسب‌و‌کار نیست، درسته؟ 51:02.112 --> 51:04.489 ‫اگر خبرش به گوشش برسه ‫و نتونم دلیل قانع‌کننده‌ای بیارم 51:04.489 --> 51:06.491 ‫باعث میشه چطور به‌نظر بیام؟ 51:06.491 --> 51:08.201 ‫اصلاً چیا در موردش می‌دونیم؟ 51:08.201 --> 51:11.997 ‫می‌دونیم یه دوک واقعیه و تورنر می‌خواد ‫باهاش تمام نیوپورت رو انگشت‌ به‌دهن بذاره 51:11.997 --> 51:14.197 ‫دیگه چی نیازه بدونیم؟ 51:14.708 --> 51:16.501 ‫هنوزم متوجه نمیشم 51:16.501 --> 51:18.878 ‫می‌خوام پوزه‌ی تورنر رو به خاک بمالم 51:18.878 --> 51:20.004 ‫باید بهم اعتماد کنی 51:20.004 --> 51:22.340 ‫بهت اعتماد دارم 51:22.340 --> 51:24.050 ‫فکر کنم بیشتر از چیزی ‫ که تو بهم اعتماد داری 51:24.050 --> 51:25.551 ‫پس اثباتش کن 51:25.551 --> 51:28.251 ‫حتماً کسی توی شرکت کونارد هست ‫که بتونه کمک کنه 51:28.304 --> 51:30.504 ‫اگر موفق شدم... 51:31.599 --> 51:33.799 ‫بابت اشتباهاتم بخشیده میشم؟ 51:34.560 --> 51:37.938 ‫دوک رو پیدا کن ‫من رو باهاش آشنا کن 51:37.938 --> 51:39.273 ‫اونوقت صحبت می‌کنیم 51:39.273 --> 51:41.859 ‫خیلی‌خب ‫تمام تلاشم رو می‌کنم 51:46.530 --> 51:48.490 ‫بهش گفتم در موردمون اشتباه می‌کنه 51:48.490 --> 51:50.242 ‫بهش گفتم با هم متحد هستیم 51:50.242 --> 51:52.452 ‫و اینکه هرچی هم شد ‫کنار هم می‌مونیم 51:52.452 --> 51:54.788 ‫- احسنت ‫- ولی به حرف‌هات گوش کرد؟ 51:54.788 --> 51:56.373 ‫اوه، فکر کرد می‌تونه منو بخره 51:56.373 --> 51:58.291 ‫ولی به‌نظرم الان می‌دونه ‫از این خبرا نیست 51:58.291 --> 51:59.709 ‫خب، حالا چی؟ 51:59.709 --> 52:01.711 ‫خیلی‌خب، اولین هدفش ‫اینه که بین ماها تفرقه بندازه 52:01.711 --> 52:03.713 ‫- به بعضی‌هامون پیشنهاد پول میده ‫- دقیقاً 52:03.713 --> 52:05.381 ‫مطمئناً آقای "کلی" پول بیشتری 52:05.381 --> 52:07.349 ‫به کارگرهای توی خط تولید پیشنهاد میده 52:07.349 --> 52:09.677 ‫و پیشنهادش به آمریکایی‌های اصیل ‫بیشتر از مهاجرها خواهد بود 52:09.677 --> 52:12.054 ‫هرکاری بتونن می‌کنن ‫که ما رو چند دسته کنن 52:12.054 --> 52:13.681 ‫و از این برای نابود کردن‌مون استفاده می‌کنن 52:13.681 --> 52:16.934 ‫نه، نمی‌کنن ‫چون اجازه نمیدیم موفق بشن 52:16.934 --> 52:19.395 ‫آقای راسل می‌دونه ‫که آماده‌ی اعتصاب کردنیم؟ 52:19.395 --> 52:21.772 ‫- برای همچین چیزی آماده‌ست؟ ‫- می‌دونه می‌تونیم اعتصاب کنیم 52:21.772 --> 52:23.482 ‫ولی حسابی برامون خط و نشون می‌کشه 52:23.482 --> 52:25.108 ‫اینو بهتون قول میدم 52:25.108 --> 52:26.610 ‫آقای راسل مرد ضعیفی نیست 52:26.610 --> 52:28.570 ‫و دلیلی نداره بخوایم جور دیگه‌ای تظاهر کنیم 52:28.570 --> 52:30.155 ‫پس بهتره خودمون رو آماده کنیم 52:30.155 --> 52:33.283 ‫و وقتی زمانش رسید ‫باید برای اعتصاب آماده باشیم 52:33.283 --> 52:34.784 ‫- درسته ‫- آماده‌ی نبرد باشیم 52:34.784 --> 52:36.661 ‫- موافقم ‫- دقیقاً 52:36.661 --> 52:39.914 ‫و اگر کار به اونجا رسید ‫باید برای مردن هم آماده باشیم 52:39.914 --> 52:41.166 ‫- درسته! ‫- آره 52:41.166 --> 52:43.366 ‫آره، درسته 52:52.426 --> 52:53.803 ‫اومد 52:53.803 --> 52:56.680 ‫‫تا از دیدن آثار لذت می‌برید میرم بیرون یه قدمی بزنم 53:13.989 --> 53:16.575 ‫خانم بروک ‫خیلی خوشحالم می‌بینمت 53:16.575 --> 53:17.951 ‫ببخشید دیر کردم 53:17.951 --> 53:20.161 ‫دیر نکردی. دقیقاً به موقع اومدی 53:20.161 --> 53:21.413 ‫تازه شروع کردم به دیدن نقاشی‌ها 53:21.413 --> 53:24.624 ‫چون مطمئن نبودم میای یا نه 53:24.624 --> 53:27.961 ‫اوه، از این یکی خوشم میاد، شما چی؟ 53:29.003 --> 53:31.203 ‫خیلی سرزنده و شلوغه 53:35.968 --> 53:39.388 ‫منزل خیلی گوشه‌گیره، می‌دونی 53:39.388 --> 53:43.475 ‫خیلی قدکوتاهه. 140 سانتی‌متره 53:43.475 --> 53:45.228 ‫با یک سر گنده 53:45.252 --> 53:48.288 ‫که شاید باعث خجالتی بودنش شده باشه 53:49.064 --> 53:51.108 ‫هیچوقت ازدواج نکرد 53:51.108 --> 53:53.944 ‫ولی ما نمی‌تونیم بابت همچین چیزی سرزنشش کنیم 53:54.736 --> 53:56.321 ‫اینجوری که میگین ‫میگم ای‌کاش می‌شناختمش 53:56.321 --> 53:57.820 ‫هنوز هم زنده‌ست 53:57.844 --> 54:00.450 ‫ولی الان دیگه خیلی پیر شده 54:00.450 --> 54:03.036 ‫شاید برای دوست جدید پیدا کردن ‫ زیادی پیر شده باشه 54:03.036 --> 54:06.113 ‫به‌خصوص با زن‌های مجرد خیابون پنجم 54:07.749 --> 54:09.751 ‫قهرمانش فردریک کبیره 54:09.751 --> 54:13.379 ‫اون نابغه‌ی نظامی ‫که حقیقتاً خیلی عجیبه 54:13.379 --> 54:15.579 ‫ولی تصویر فردریک ‫توی خیلی از نقاشی‌هاش هست 54:16.424 --> 54:18.676 ‫خیلی از اطلاعاتتون لذت می‌برم 54:18.676 --> 54:20.845 ‫اگر حرفم گستاخانه نباشه 54:20.845 --> 54:23.545 ‫به‌نظر من که تعریف خیلی بزرگیه 54:24.223 --> 54:28.477 ‫نظر خواهرتون چی بود ‫وقتی گفتین قراره بیاین دیدنم؟ 54:28.477 --> 54:32.189 ‫اوه، خب... خودت که اگنس رو دیدی 54:32.189 --> 54:34.399 ‫همیشه بابت همه‌چی نظر میده 54:36.985 --> 54:39.112 ‫امیدوارم نظرش در مورد من مثبت باشه 54:39.112 --> 54:40.822 ‫معلومه 54:40.822 --> 54:44.117 ‫جفتمون خیلی خوشحالیم ‫که شما کشیش اینجا شدین 54:44.117 --> 54:46.411 ‫واقعاً میگم، در پوست خودمون نمی‌گنجیم 54:46.411 --> 54:50.415 ‫منم خوشحالم، خانم بروک 54:50.415 --> 54:52.615 ‫به دلایل متعدد 54:57.255 --> 55:00.883 ‫اوه، این یکی رو ببین ‫زیبا نیست؟ 55:02.121 --> 55:07.121 ‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی 55:07.145 --> 55:12.145 «ارائه‌ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus