WEBVTT 00:00.022 --> 00:04.144 ‫به دلیل تصاویر و موضوعات مطرح‌شده ‫این برنامه برای مخاطبان بزرگسال توصیه می‌شود 00:09.853 --> 00:11.604 ‫آنچه گذشت... 00:59.490 --> 01:09.490 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 02:10.676 --> 02:14.557 ‫« هـنـر خـوشـی » 02:20.770 --> 02:24.770 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 02:24.771 --> 02:28.771 ‫ترجمه از «امــیــررضــا» 02:40.788 --> 02:41.702 ‫برو ببینم 02:42.420 --> 02:43.651 ‫برو! 02:45.058 --> 02:46.239 ‫نباید وارد این خونه بشی 03:06.136 --> 03:06.976 ‫نه 03:08.056 --> 03:10.016 ‫توی اتاق من نه... 03:38.897 --> 03:41.657 ‫مرگ لئونورا رو حس می‌کردم ‫که توی سراسر خونه پرسه می‌زنه 03:41.857 --> 03:43.297 ‫فکر می‌کردم همراه خودم آوردمش 03:43.937 --> 03:46.217 ‫و همراه با لئونورا، ‫مُرده‌های دیگه هم اومده بودن 03:47.137 --> 03:48.617 ‫مُرده‌هایی که دیگه بهشون فکر نمی‌کردم 03:49.217 --> 03:51.817 ‫اونا رو احساس می‌کردم، ‫همه‌جا دنبالم می‌اومدن 03:53.017 --> 03:54.017 ‫مثل سایه‌ی خودم بودن 03:55.937 --> 03:57.697 ‫صبح بخیر، خانم. ‫خوب خوابیدید؟ 03:57.817 --> 03:59.017 ‫- اجازه هست بیام داخل؟ ‫- بله 03:59.537 --> 04:03.177 ‫اینم از صبحانه‌تون. ‫یا به قول فرانسوی‌ها «اُپلا» 04:04.097 --> 04:06.577 ‫تخت‌تون رو مرتب کردید؟ ‫نیازی نیست، من اون کارها رو انجام میدم 04:06.737 --> 04:09.137 ‫بهش عادت کردم. ‫توی صومعه خودمون مرتب می‌کنیم 04:09.337 --> 04:11.697 ‫- سردتونه؟ آتیش رو روشن کنم؟ ‫- نه 04:11.897 --> 04:15.057 ‫کمک‌تون چمدون رو خالی کنم؟ ‫لیوان‌تون رو هم آوردید؟ 04:16.177 --> 04:18.097 ‫نمی‌دونستم دارن می‌فرستنم کجا، پس... 04:18.337 --> 04:20.577 ‫- من نقره هستم ‫- مودستا 04:20.737 --> 04:23.337 ‫- اینجا بهتون صبحانه میدم ‫- اسم قشنگی داری 04:23.457 --> 04:26.217 ‫اسم واقعیم لوئیجاست، ‫اما شاهدخت بهم میگه نقره 04:26.377 --> 04:28.177 ‫چون خیلی حرف می‌زنم ‫و هیچوقت آروم نمی‌گیرم 04:28.377 --> 04:31.017 ‫- شاهدخت؟ ‫- آره، شاهدخت برندیفورتی 04:31.577 --> 04:34.537 ‫نمی‌شناسیدش؟ این خونه مال اونه 04:35.057 --> 04:36.337 ‫این خونه‌ی ویلاییشه 04:36.417 --> 04:37.937 ‫کاخ بزرگش توی کاتانیاست 04:38.017 --> 04:40.817 ‫متاسفانه، به‌خاطر شروع جنگ ‫مجبور شدیم بیایم اینجا 04:41.817 --> 04:43.657 ‫این برای شماست، ‫برای اینکه یاد بگیرید چطور رفتار کنید 04:43.737 --> 04:46.537 ‫اما شاهدخت گفت بهتون بگم ‫می‌تونید هر کاری دوست دارید بکنید 04:46.577 --> 04:48.097 ‫می‌تونید توی بوستان قدم بزنید 04:48.217 --> 04:51.937 ‫یا با آب داغ حموم کنید. ‫عالیه، حموم رو آماده می‌کنم! 04:52.097 --> 04:53.297 ‫و اگه بلدید پیانو بزنید، 04:53.417 --> 04:55.657 ‫یه پیانوی بزرگ توی ‫سالن موسیقی هست 04:58.817 --> 05:00.977 ‫و اجازه ندارید برید طبقه‌ی بالا 05:01.057 --> 05:04.497 ‫- رفتن به اونجا کاملاً ممنوعه ‫- در واقع دیشب شنیدم... 05:04.657 --> 05:06.617 ‫نزدیک بود مهم‌ترین مطلب رو یادم بره! 05:06.817 --> 05:09.937 ‫شاهدخت می‌خواد شما رو ببینه. ‫بعدازظهر به صرف چای شما رو می‌بینه 05:10.097 --> 05:13.537 ‫حتماً محترمانه باهاش صحبت کنید، ‫اما خیلی رسمی نباشه 05:13.697 --> 05:17.417 ‫شاهدخت اهل پیدمونت‌ـه. ‫در شمال ایتالیا. مادرش فرانسوی بود 05:17.817 --> 05:19.697 ‫از تشریفات خوشش نمیاد. ‫اگه اجازه بدید من برم 05:21.017 --> 05:23.897 ‫میرم که صبحونه‌تون رو بخورید. ‫اگه خوشتون اومد بهم بگید 05:24.057 --> 05:25.577 ‫- روز خوبی داشته باشی ‫- روز خوش 05:55.977 --> 05:56.817 ‫و چطوره؟ 05:57.297 --> 05:58.457 ‫نمی‌دونم 05:58.697 --> 05:59.617 ‫حتماً خوشگله 06:00.057 --> 06:00.937 ‫حتماً یه چیزی دیدی 06:02.617 --> 06:04.337 ‫بهم بگو 06:05.737 --> 06:08.297 ‫بهت گفتم، مامان. ‫منم از دور دیدمش 06:37.795 --> 06:38.755 ‫بیا 07:01.067 --> 07:04.507 ‫خداروشکر شبیه بقیه‌ی هیولاهایی نیست ‫که توی صومعه‌مون هستن 07:07.307 --> 07:11.667 ‫اگه لباس‌هات رو نادیده بگیریم، ‫در کل ظاهر زیبایی داری 07:12.547 --> 07:15.787 ‫کاوالینا، باید بهم می‌گفتی ‫که خیلی عادیه 07:15.867 --> 07:19.147 ‫شاید خوشگل نباشه، اما عادی هست. ‫باید بهم می‌گفتی 07:20.827 --> 07:23.307 ‫اون بئاتریچ‌ـه، ‫به اسم کاوالینا هم شناخته میشه 07:25.827 --> 07:30.667 ‫بئاتریچ خواهر کوچیک‌تر لئونوراست، ‫مادر والای صومعه 07:34.667 --> 07:37.827 ‫- مادر لئونورا اینجا زندگی می‌کرده؟ ‫- آره، اینجا به دنیا اومد 07:39.307 --> 07:41.627 ‫دوست داشتم مدتی ‫پیش ما زندگی کنی 07:41.667 --> 07:45.947 ‫دوست داشتم دختری رو ببینم ‫که دخترم خیلی بهش وابسته شده بود 07:46.067 --> 07:47.667 ‫میشه لطفاً بگی اسمت چی بود؟ 07:47.747 --> 07:50.587 ‫- مودستا ‫- وای، خدا، چه اسم وحشتناکی! 07:51.627 --> 07:53.227 ‫عجب صفت غم‌انگیزی ‫(مودستا: متواضع، فروتن) 07:54.667 --> 07:57.187 ‫ناراحت نشی، اما باید ‫اسمت رو عوض کنیم 07:58.267 --> 08:01.107 ‫- آره، باید عوضش کنیم ‫- اصلاً ناراحت نشدم 08:01.227 --> 08:03.667 ‫- بشین ‫- چای بریزم، شاهدخت؟ 08:03.787 --> 08:06.107 ‫خب، آره، زمان چای خوردنه 08:12.187 --> 08:15.467 ‫خواهر کوستانزا چطوره؟ 08:19.627 --> 08:23.107 ‫یا بهتره بگم مادر کوستانزا، ‫چون لئونورا مُرده 08:23.227 --> 08:25.627 ‫- هنوزم زشته؟ ‫- حالش خوبه. ممنون 08:25.747 --> 08:28.107 ‫منم اگه زشت بودم ‫حتماً راهبه می‌شدم 08:38.587 --> 08:40.547 ‫لئونورا رو زیاد می‌شناختی؟ 08:43.547 --> 08:46.867 ‫بله، از ۹ سالگی که وارد صومعه شدم ‫اون رو دیدم 08:47.027 --> 08:48.947 ‫زمان زیادی کنار اون بودی؟ 08:50.027 --> 08:50.947 ‫آره 08:52.147 --> 08:53.587 ‫اون شب پیشش بودی؟ 08:55.027 --> 08:58.187 ‫نه، فقط موقع شام ‫توی سالن غذاخوری دیدمش 08:58.827 --> 09:02.067 ‫مادر لئونورا برای ‫همه‌مون آدم مهمی بود 09:02.187 --> 09:03.187 ‫اون همیشه... 09:04.067 --> 09:06.827 ‫به فکر بقیه بود، مثل یه قدیسه بود 09:07.027 --> 09:11.147 ‫ولی چطور اون اتفاق افتاده؟ ‫تونستید یه توضیحی براش پیدا کنید؟ 09:13.827 --> 09:14.667 ‫خب... 09:15.107 --> 09:18.267 ‫لبه‌ی برج که خراب شد ‫خیلی داغون شده بود، شاهدخت 09:20.547 --> 09:22.307 ‫لئونورا نمی‌دونست؟ 09:22.467 --> 09:25.307 ‫باغبون‌مون همیشه بهش می‌گفت ‫که اونجا باید تعمیر بشه 09:26.547 --> 09:29.467 ‫خیلی بهش گفت، خدایا... 09:31.667 --> 09:33.987 ‫اما اون لبه‌ی قدیمی خیلی زیبا بود، 09:34.387 --> 09:36.267 ‫و مادر لئونورا عاشق زیبایی بود 09:36.387 --> 09:39.307 ‫آره. توی خانواده‌ی ما ‫همه عاشق زیبایی هستن 09:44.947 --> 09:47.347 ‫قبل از اینکه بری، ‫باید مدارک رو امضا کنی 09:47.507 --> 09:48.627 ‫کدوم مدارک؟ 09:49.547 --> 09:50.947 ‫کدوم مدارک؟ 09:51.667 --> 09:55.627 ‫سر دفتر وقتی اومد بهت میگه، ‫الان دیگه برو، خسته‌ام 09:56.227 --> 09:58.107 ‫وقتی جوون‌ها رو ‫تماشا می‌کنم خسته میشم 09:58.227 --> 09:59.627 ‫چون زشت نیستی، 09:59.667 --> 10:02.827 ‫اجازه داری روزهای بعد هم ‫باهامون چای بخوری 10:02.987 --> 10:04.427 ‫اشارات واضح بودن 10:04.507 --> 10:07.627 ‫- الان خوشحال شدی، کاوالینا؟ ‫- البته، مامان، خیلی خوشحال شدم 10:07.667 --> 10:10.347 ‫مشکوک بودن که من ‫مسئول مرگ لئونورا هستم 10:13.267 --> 10:15.827 ‫نمی‌دونم چه فکری راجع به ما می‌کنی. ‫چون خیلی آدم مومنی هستی... 10:15.987 --> 10:17.827 ‫حس می‌کردم چشم همه ‫به من دوخته شده 10:17.987 --> 10:20.027 ‫...وقتی کلیسای رها شده‌مون رو ببینی 10:21.027 --> 10:22.667 ‫باید بیش‌تر احتیاط می‌کردم 10:23.907 --> 10:25.907 ‫تا همین‌جاش هم مرتکب ‫اشتباه‌های زیادی شده بودم 10:28.227 --> 10:29.267 ‫راه فراری نداشتم 10:30.347 --> 10:31.467 ‫اصلاً فرار کنم برم کجا؟ 10:33.507 --> 10:35.467 ‫اصلاً دوست نداشتم برگردم به صومعه 10:35.587 --> 10:36.867 ‫واقعاً می‌خوای راهبه بشی؟ 10:36.947 --> 10:38.507 ‫احتیاط 10:39.707 --> 10:42.947 ‫فقط به یه صورت می‌تونستم ‫کاری کنم بهم مشکوک نباشن 10:43.027 --> 10:46.547 ‫اینکه ثابت می‌کردم ‫آدم مومن و معتقدی بودم 10:47.987 --> 10:49.107 ‫یه آدم با تقوا 10:49.267 --> 10:50.667 ‫داشتن یه رسالت الهی چطوره؟ 10:51.307 --> 10:54.387 ‫چه حسی داره؟ 10:56.347 --> 10:57.507 ‫مثل... 10:58.227 --> 10:59.507 ‫نغمه‌ی پرنده‌هاست 11:01.267 --> 11:02.107 ‫چقدر قشنگ 11:03.987 --> 11:07.667 ‫مامان میگه دختری مثل تو ‫بهتره اینطور شغلی داشته باشه 11:07.827 --> 11:10.947 ‫چون زندگی توی صومعه نسبت ‫به دنیای خارج از صومعه برات امن‌تره 11:15.387 --> 11:17.067 ‫احتیاط 11:25.987 --> 11:27.107 ‫این اتاق لئونوراست 11:28.427 --> 11:30.467 ‫نمی‌تونیم بریم داخل، ‫دارن آماده‌ش می‌کنن 11:33.427 --> 11:34.867 ‫برای چه کاری آماده‌ش می‌کنن؟ 11:36.227 --> 11:39.587 ‫مامان دوست داره اتاق‌های آدم‌های مُرده ‫تمیز و مرتب باشن 11:39.667 --> 11:40.827 ‫آماده باشن برای وقتی که برمی‌گردن 11:42.387 --> 11:43.667 ‫کدوم آدم‌های مُرده؟ 11:44.107 --> 11:45.507 ‫اینجا همه مُردن 11:47.027 --> 11:48.787 ‫فقط من و مامان زنده‌ایم 11:48.907 --> 11:50.787 ‫باید پرده رو بکشیم، ‫مهمون داره نگاه می‌کنه 11:50.867 --> 11:52.547 ‫البته خدمتکارها هم زنده‌ان 11:54.107 --> 11:56.307 ‫با اینکه ممنوعه، ‫اما اتاق‌ها رو نشونت میدم 11:56.467 --> 11:57.427 ‫لطفاً من رو ببخشید 11:58.107 --> 11:59.427 ‫این راز کوچولوی بین خودمونه 12:00.507 --> 12:03.867 ‫نباید به کسی بگی، ‫حتی به نقره هم نگو، اون یه جاسوسه 12:06.987 --> 12:08.307 ‫می‌تونم بیام داخل یا... 12:09.587 --> 12:11.747 ‫یا دوست داری تنها باشی ‫و تفکر کنی؟ 12:17.587 --> 12:18.907 ‫تو یتیمی، درسته؟ 12:20.587 --> 12:21.507 ‫آره 12:22.547 --> 12:24.187 ‫پس لئونورا برات مثل یه مادر بوده 12:26.547 --> 12:28.387 ‫یه جورایی، آره 12:32.547 --> 12:34.667 ‫حقیقت داره که مادرت ‫زنده‌زنده توی آتیش سوخته؟ 12:35.987 --> 12:38.107 ‫ظاهراً اطلاعاتت راجع به من کامله 12:41.707 --> 12:42.667 ‫آره، حقیقت داره 12:49.507 --> 12:51.387 ‫نمی‌تونم قول بدم ‫که موقع شام می‌بینمت، 12:51.467 --> 12:53.547 ‫چون هر کی یه موقع غذا می‌خوره 12:54.787 --> 12:58.747 ‫و مامان وقتی عزاداره ‫هیچوقت شب‌ها از اتاقش بیرون نمیاد 13:01.787 --> 13:02.907 ‫فردا می‌بینمت پس 13:05.027 --> 13:06.027 ‫خداحافظ 14:31.431 --> 14:33.187 ‫هی، خیلی آدم آشغالی هستی 14:33.947 --> 14:35.267 ‫- چیه؟ ‫- بس کن 14:41.027 --> 14:42.387 ‫آفرین! 14:43.667 --> 14:44.667 ‫یا مادر مقدرس... 14:45.347 --> 14:46.947 ‫- بدو! ‫- سریع برو معذرت‌خواهی کن 14:47.067 --> 14:48.787 ‫بگو داشتیم مسخره‌بازی می‌کردیم 14:54.747 --> 14:55.747 ‫خانم... 14:59.867 --> 15:00.867 ‫خانم! 15:02.467 --> 15:03.507 ‫بمونید 15:05.867 --> 15:08.907 ‫دنبال چیزی می‌گشتید؟ ‫کمک می‌خواید؟ 15:09.027 --> 15:12.187 ‫نه، فقط از طبقه‌ی بالا ‫صداهای عجیب‌وغریب می‌شنیدم 15:14.467 --> 15:16.067 ‫لازم نیست نگران باشید 15:17.307 --> 15:19.827 ‫می‌ذارم برید استراحت کنید، ‫حتماً خیلی خسته‌اید 15:26.507 --> 15:28.587 ‫اگه باعث میشه خیالتون راحت‌تر باشه... 15:29.947 --> 15:31.107 ‫در اتاقتون رو قفل کنید 15:36.787 --> 15:40.027 ‫خودت می‌بینی، همه توی مراسم ‫بانوی بخشنده‌ی نیکوکار حاضر میشن 15:40.028 --> 15:42.227 ‫خانواده‌های بیسکاری، گراوینا و سراواله 15:42.387 --> 15:43.992 ‫حتی دوک‌های تارگاجی 15:43.993 --> 15:47.508 ‫چقدر خسته‌کننده. ‫آدم‌های غیرقابل تحملی‌ان 15:49.107 --> 15:51.787 ‫از اینکه تصمیم گرفتم ‫بریم اونجا پشیمون شدم 15:51.907 --> 15:55.907 ‫خوش می‌گذره. تازه، ‫کیک‌های خوش‌مزه‌ای هم دارن 15:56.027 --> 16:00.587 ‫- اسمشون چی بود، مامان؟ ‫- کیک انگشتیِ... نمی‌دونم چی 16:01.587 --> 16:03.107 ‫توی صومعه چیکار می‌کنید؟ 16:04.107 --> 16:06.227 ‫خب، مطالعه می‌کنیم... 16:07.467 --> 16:08.747 ‫سبزیجات پرورش می‌دیم... 16:09.747 --> 16:13.307 ‫گل‌دوزی می‌کنیم، موسیقی مطالعه می‌کنیم، ‫اما بیش‌تر دعا می‌خونیم 16:13.387 --> 16:15.067 ‫خیلی شبیه لئونورا هستی 16:17.387 --> 16:19.827 ‫طرز صحبت کردنت، رفتارت... 16:23.347 --> 16:25.187 ‫اصلاً انگار داری رفتار ‫اون رو تقلید می‌کنی 16:25.347 --> 16:28.187 ‫من هیچوقت ندیدمش. وقتی من ‫به دنیا اومدم اون توی صومعه بود 16:29.827 --> 16:30.667 ‫چی شده؟ 16:32.547 --> 16:33.987 ‫معذرت می‌خوام، شاهدخت 16:38.427 --> 16:39.707 ‫می‌خوای عرقت رو خشک کنی؟ 16:41.067 --> 16:42.027 ‫ممنون 16:43.067 --> 16:45.627 ‫تموم نشد؟ داریم ذوب می‌شیم 16:45.747 --> 16:46.707 ‫دیگه آخراشه 16:51.547 --> 16:55.267 ‫کاوالینا، بس کن! ‫شبیه یه کلاغ بی‌قرار شدی! 17:03.507 --> 17:04.507 ‫صاف بمون 17:13.227 --> 17:14.307 ‫سه تا کلاغ 17:15.667 --> 17:16.867 ‫شبیه سه تا کلاغیم 17:18.307 --> 17:21.707 ‫با لباس‌های سیاه... ‫سه تا پرنده‌ی بد شگون 17:26.027 --> 17:27.347 ‫سه تا کلاغ... 17:28.267 --> 17:31.387 ‫شاهدخت، می‌تونیم سوار بشیم ‫و سفرمون رو ادامه بدیم 17:34.107 --> 17:35.707 ‫نه. برمی‌گردیم خونه 17:37.227 --> 17:39.507 ‫دیگه دوست ندارم برم به بیانکاویلا 17:39.627 --> 17:41.747 ‫منصفانه نیست، گفتی باید بریم 17:41.907 --> 17:44.427 ‫- خب، نظرم عوض شده ‫- اما مامان... 17:44.547 --> 17:46.787 ‫حق ندارم حرف خودم رو عوض کنم؟ 17:46.907 --> 17:48.387 ‫حق ندارم برم؟ 17:48.467 --> 17:50.827 ‫از وقتی جنگ شروع شده ‫تا حالا هیچکس رو ندیدیم 17:50.947 --> 17:53.947 ‫مثل زندانی‌ها هستیم، ‫مثل راهبه‌های منزوی 17:54.067 --> 17:55.747 ‫- خب؟ ‫- خب، دیگه داریم می‌رسیم 17:55.827 --> 17:59.067 ‫- بیا مودستا رو ببریم دعا بخونه ‫- می‌تونه توی ویلا دعا بخونه 17:59.227 --> 18:02.667 ‫عبادتگاه قشنگی داریم. ‫هیچکس ازش استفاده نمی‌کنه، ولی مقدسه 18:02.747 --> 18:07.467 ‫حداقل یکی می‌تونه ازش استفاده کنه. ‫یالا، بجنبید، سریع سوار بشید 18:08.027 --> 18:09.587 ‫یالا! روکو! 18:12.307 --> 18:14.787 ‫- گفتم بجنبید! ‫- کلیسا... آخ! 18:15.587 --> 18:17.227 ‫می‌خواستم ببرمش کلیسا 18:20.867 --> 18:23.547 ‫- خودتون سوار نمی‌شید، شاهدخت؟ ‫- دارم سعی می‌کنم آروم بشم! 18:23.667 --> 18:26.347 ‫تو برو اون ماشین لامصب رو روشن کن! 18:35.427 --> 18:36.507 ‫خانم مودستا؟ 18:38.227 --> 18:42.387 ‫با توجه به چیزی که دیشب دیدید، ‫نمی‌خوام که... 18:42.507 --> 18:45.067 ‫به کسی چیزی نمیگم. ‫اگه نگران این هستید 18:45.947 --> 18:46.867 ‫ممنون 18:48.067 --> 18:49.867 ‫نباید شغلم رو از دست بدم 18:51.987 --> 18:55.707 ‫تازه، موضوع جدی‌ای نیست. ‫فقط همدیگه رو شاد می‌کنیم... 18:55.867 --> 18:57.667 ‫نیاز نیست کارتون رو توضیح بدید 18:58.827 --> 19:00.107 ‫اسم دختره «مِینا»ست 19:00.947 --> 19:03.827 ‫قبل از شروع جنگ با شوهرش ‫توی سیرک کار می‌کرد 19:04.587 --> 19:07.667 ‫خیلی برای مردم جذاب بود، ‫«زن خالکوبی‌دار» 19:09.667 --> 19:11.827 ‫ولی شوهرش برای جنگ ‫به خدمت گرفته شد 19:13.507 --> 19:15.267 ‫و خودش هم تونست ‫اینجا مشغول به کار بشه 19:18.787 --> 19:20.427 ‫همه‌ی مردها به ارتش ملحق شدن 19:21.747 --> 19:23.187 ‫مردهای زیادی نموندن 19:27.467 --> 19:30.107 ‫اسمت... روکوئه، درسته؟ 19:30.787 --> 19:31.707 ‫آره 19:32.507 --> 19:33.667 ‫تو چرا نرفتی جنگ؟ 19:36.667 --> 19:38.027 ‫ریه‌هام خرابن 19:39.387 --> 19:44.067 ‫وقتی بچه بودم سل داشتم، ‫و متاسفانه طرد داشتم 19:44.187 --> 19:45.107 ‫متاسفم 19:48.667 --> 19:49.907 ‫از تاریکی می‌ترسی؟ 19:51.427 --> 19:52.387 ‫اینم از این! 19:54.627 --> 19:57.227 ‫وقتی عمه آدلاید زنده بود ‫تعدادشون خیلی بیش‌تر بود 19:58.307 --> 19:59.907 ‫شبیه کلیسای جامع‌ان 20:03.027 --> 20:05.507 ‫اینجا کنار این همه ‫پرنده‌ی آوازخون می‌خوابید؟ 20:08.227 --> 20:09.907 ‫وقتی لئونورا به صومعه رفت، 20:09.987 --> 20:12.467 ‫عمه آدلاید هم دیگه ‫دوست نداشت کسی رو ببینه 20:13.387 --> 20:16.347 ‫حتی من رو هم نمی‌دید. ‫من رو که می‌دید یاد لئونورا می‌افتاد 20:18.307 --> 20:19.267 ‫از مامان متنفر بود 20:20.547 --> 20:23.067 ‫می‌گفت تقصیر اون بوده ‫که لئونورا رفته 20:24.227 --> 20:26.387 ‫فقط از این موجودات مراقبت می‌کرد 20:34.227 --> 20:35.107 ‫بهم گفتن... 20:37.387 --> 20:39.747 ‫وقتی یکی از پرنده‌های مادر می‌مُرده... 20:40.787 --> 20:42.107 ‫و تخم‌هاش تنها می‌موندن... 20:45.787 --> 20:46.947 ‫عمه براشون مادری می‌کرده 21:14.307 --> 21:15.627 ‫این سالن مخصوص رقصه 21:17.307 --> 21:18.307 ‫خوبه، نه؟ 21:19.787 --> 21:21.947 ‫وقتی خشک بشه بهت نشونش میدم 21:25.027 --> 21:26.907 ‫- ببخشید... ‫- چیزی نیست 21:27.867 --> 21:30.667 ‫خوبم. اصلاً زمین نخوردم 21:31.707 --> 21:32.667 ‫چی شده؟ 21:33.587 --> 21:35.067 ‫قضیه‌ی اون لبخند اندوهگین چیه؟ 21:35.787 --> 21:36.947 ‫متوجه شدی، نه؟ 21:40.347 --> 21:42.707 ‫به همین دلیل مامان ‫بهم میگه کاوالینا، یعنی اسب کوچولو 21:43.667 --> 21:44.787 ‫دلت به حالم می‌سوزه؟ 21:45.467 --> 21:46.387 ‫معلومه که نه 21:47.467 --> 21:48.787 ‫خیلی خوشگلی 21:49.307 --> 21:50.227 ‫ممنون 21:50.867 --> 21:53.427 ‫اگه جلوی مامان لنگ لنگان راه برم، ‫سرم داد می‌زنه 21:53.987 --> 21:56.307 ‫حق هم داره، هیچکس دوست نداره ‫به دختری که لنگ می‌زنه نگاه کنه 21:56.707 --> 21:59.467 ‫منم با احتیاط نقشم رو بازی کردم 21:59.627 --> 22:02.627 ‫اما نمی‌دونستم موثر هست یا نه 22:02.947 --> 22:04.747 ‫بیا بریم، می‌خوام ‫اتاق پذیرایی نیاکان رو نشونت بدم 22:05.067 --> 22:06.067 ‫همه چیز... 22:07.467 --> 22:09.467 ‫از جمله قدم‌های لرزانش... 22:10.827 --> 22:14.787 ‫بهم اطمینان می‌دادن که می‌تونم ‫اعتماد به نفس داشته باشم و لبخند بزنم 22:14.907 --> 22:16.587 ‫زیباییش من رو مسحور کرد 22:16.667 --> 22:18.107 ‫اما وقتی تنها بودم... 22:20.107 --> 22:21.867 ‫شک تمام وجودم رو می‌گرفت 22:32.227 --> 22:35.347 ‫اینکه بگیم خدا خلق‌شون کرده ‫یه جواب سرسریه 22:35.507 --> 22:37.707 ‫واسه‌ی اینکه زیبایی ‫پروانه‌ها رو توجیح کنیم 22:38.587 --> 22:40.307 ‫دایی جاکوبو همیشه اینطور می‌گفت 22:41.267 --> 22:45.107 ‫بجه‌ی موردعلاقه‌ی مامان بود. ‫خوشگل‌ترین عضو خانواده‌ی برندیفورتی بود 22:46.067 --> 22:47.267 ‫یه فیلسوف بود 22:48.507 --> 22:49.467 ‫مرتد بود 22:50.667 --> 22:54.107 ‫دایی جاکوبو دانشمند هم بود. ‫هواپیما طراحی می‌کرد 22:55.547 --> 22:56.947 ‫خلبان هم بود 22:57.827 --> 23:01.267 ‫ولی توی یه جنگ زخمی شد ‫و به صورت نیمه فلج برگشت 23:01.667 --> 23:03.347 ‫قبلاً هر روز بعدازظهر می‌اومدم اینجا 23:05.667 --> 23:07.187 ‫داستان‌های جنگ رو برام تعریف می‌کرد 23:07.267 --> 23:11.267 ‫گفت به لطف هواپیماها ‫جنگ به زودی تموم میشه 23:13.427 --> 23:14.867 ‫ولی جنگ یه چیز بی‌پایانه 23:33.747 --> 23:34.747 ‫خوابیدی؟ 23:58.067 --> 24:01.027 ‫یا مریم مقدس، بازم تویی. ‫چیکار می‌کنی؟ 24:01.227 --> 24:03.267 ‫بجنب، سالوو، هنوز توی خوابی؟ 24:03.427 --> 24:05.067 ‫من؟ خودت چی پس؟ 24:06.667 --> 24:08.507 ‫- صبح بخیر، خانم ‫- صبح بخیر 24:08.667 --> 24:11.427 ‫- از امروز دیگه عزاداری تموم شد ‫- به همین زودی؟ 24:11.587 --> 24:12.667 ‫دستور شاهدخته 24:13.747 --> 24:16.107 ‫- یالا، بذار کمکت کنم ‫- ممنون 24:17.107 --> 24:18.151 ‫- این رو بگیر ‫- صبح بخیر 24:18.152 --> 24:19.152 ‫از اینجاش؟ 24:37.467 --> 24:38.307 ‫خانم 25:05.267 --> 25:06.067 ‫اما... 25:08.787 --> 25:11.947 ‫- چطور ممکنه؟ ‫- تا حالا گرامافون ندیدی؟ 25:19.787 --> 25:22.107 ‫- این دستگاه دیگه چیه؟ ‫- می‌خورتت 25:23.787 --> 25:25.787 ‫تا حالا گرامافون ندیده 25:25.947 --> 25:29.587 ‫چرا چرت میگی، کاوالینا، به نظرت ‫توی صومعه گرامافون دارن؟ 25:29.747 --> 25:32.827 ‫به هر حال، وقتی می‌بینم ‫با اون لباس‌ها وارد اتاق میشی 25:32.987 --> 25:36.547 ‫مثل یه غروب زمستونی دلگیر میشم 25:38.107 --> 25:41.027 ‫تا وقتی که مهمون مایی، ‫باید تسلیم زیبایی بشی 25:41.227 --> 25:44.747 ‫این عادت مذهبی رو کنار بذار. ‫رنگ روشن بپوش 25:44.867 --> 25:48.307 ‫رنگ روشن می‌خوام! ‫نشاط می‌خوام. مودی! 25:50.027 --> 25:52.787 ‫اوه، بهت نگفته؟ ‫از این به بعد می‌خوام «مودی» صدات کنم 25:52.907 --> 25:56.547 ‫ورلن، بودلر، رَمبو. می‌شناسیشون؟ 25:56.987 --> 25:58.827 ‫- شاعران نفرین‌شده ‫- متاسفم، شاهدخت 25:58.907 --> 26:01.107 ‫- مودی یعنی «نفرین‌شده» ‫- نفرین‌شده 26:01.267 --> 26:04.747 ‫ازش به بهترین معنای کلمه استفاده می‌کنم، ‫تازه مسئله‌ی آوا هم هست 26:04.867 --> 26:07.427 ‫مودی، مودستا... 26:11.907 --> 26:13.507 ‫باید این شاعرها رو بشناسم؟ 26:13.587 --> 26:16.427 ‫البته. بیا بریم توی کتاب‌خونه، ‫چند تا کتاب بهت قرض میدم 26:17.787 --> 26:20.307 ‫اون خوندن بلد نیست، ‫اما من بلدم پیانو بزنم 26:48.187 --> 26:48.987 ‫اینم از این 26:49.067 --> 26:50.707 ‫- خوبه ‫- قشنگه 26:50.867 --> 26:52.267 ‫دکمه‌هاش زیادن 26:55.987 --> 26:56.907 ‫برو روی صندلی 26:59.947 --> 27:01.107 ‫خیلی قشنگه 27:02.107 --> 27:03.307 ‫حالا این... 27:05.467 --> 27:08.467 ‫خیلی تنگه، باید درست بشه 27:10.067 --> 27:12.667 ‫- داری گریه می‌کنی؟ ‫- نه، فقط چند روز باید این رو بپوشید 27:12.707 --> 27:17.187 ‫فقط برای راضی کردن بانو گایا. ‫لباس می‌مونه همون‌جا. فرار نمی‌کنه 27:17.867 --> 27:20.387 ‫تو آینه خودت رو ببین، ‫خیلی دل‌ربا شدی 27:26.507 --> 27:29.347 ‫این لباس خیلی برات احمقانه‌ست؟ 27:29.427 --> 27:31.627 ‫قشنگه. ازش خوشتون میاد؟ 27:32.907 --> 27:33.987 ‫می‌بینی؟ 27:35.867 --> 27:39.107 ‫- مراقب باشی نیُفتی ‫- چیکار می‌کنید؟ 27:41.387 --> 27:43.107 ‫ببین، حتماً می‌افته 27:50.547 --> 27:53.187 ‫«یک مو از تنش، یک رشته از چهره‌اش 27:53.307 --> 27:54.587 ‫در بیت آخر، 27:54.667 --> 27:58.307 ‫ورلن میگه وجدزدگی ‫مسیحیان گذشته رو تجربه می‌کنه» 27:58.467 --> 28:01.267 ‫داره با عشق زندگیش رَمبو ‫توی اروپا سفر می‌کنه 28:01.387 --> 28:04.667 ‫- یه جور ماه عسل... ‫- شاهدخت، روزنامه رو آوردن 28:04.787 --> 28:07.347 ‫- و همچنین می‌تونیم... ‫- همچنین امروز... 28:07.467 --> 28:10.667 ‫شمع و روغن چراغ هم برامون میارن، 28:10.787 --> 28:12.707 ‫اما پول زیادی برامون باقی نمونده 28:12.827 --> 28:16.187 ‫خیلی‌خب، آنتونیو، الان نه. ‫دارم با مودی حرف می‌زنم 28:17.227 --> 28:19.667 ‫- یالا، برو ‫- البته، شاهدخت 28:19.747 --> 28:23.587 ‫در واقع، نه، آنتونیو، بیا. ‫نقش «پوپی» رو بازی کن 28:23.667 --> 28:25.427 ‫- اما... ‫- یالا 28:26.067 --> 28:29.067 ‫پالادین اورلاندو! من اینجام! 28:29.227 --> 28:34.507 ‫ازت می‌خوام شمشیر وحشتناک من ‫و قدرتش رو امتحان کنی! 28:34.627 --> 28:36.347 ‫به افتخار خودمون! به سمت سلاح‌ها! 28:47.827 --> 28:49.827 ‫- ممنون، شاهدخت ‫- دیگه برو 28:51.467 --> 28:52.307 ‫برو! 28:55.787 --> 28:56.867 ‫آنتونیوی بیچاره 28:58.387 --> 29:00.227 ‫خیلی وقته داره پول‌های من رو می‌دزده 29:00.867 --> 29:03.267 ‫امیدوارم حداقل ازشون ‫خوب استفاده کنه 29:03.787 --> 29:06.547 ‫به هر حال اینجا همه ‫پول‌های من رو می‌دزدن 29:06.667 --> 29:07.627 ‫اما اشکالی نداره، 29:07.667 --> 29:10.787 ‫اگه برای خوش گذروندن ‫باید اون بها رو بپردازم، مشکلی نیست 29:12.227 --> 29:16.347 ‫«با صدای غم‌انگیز آوازِ ویولن‌های پاییز 29:16.507 --> 29:18.227 ‫قلب من...» 29:18.347 --> 29:20.067 ‫من می‌تونم مدیریتشون کنم 29:20.747 --> 29:22.907 ‫توی صومعه حسابداری یاد گرفتم 29:24.987 --> 29:29.107 ‫اگه بهم اجازه بدید، می‌تونم هزینه‌هایی ‫که آنتونیو ذکر کرد رو بررسی کنم 29:30.107 --> 29:31.747 ‫چقدر مفید 29:31.867 --> 29:37.667 ‫بچرخ، با لطافت. بچرخ. بچرخ 29:37.747 --> 29:40.587 ‫متکبرانه‌تر. بالاتر 29:40.907 --> 29:42.507 ‫صاف بمون. خم نشو 29:42.907 --> 29:44.587 ‫به آرومی بچرخ 29:44.747 --> 29:48.907 ‫همینطوری. با لطافت. بچرخ. بچرخ 29:49.067 --> 29:51.267 ‫خیلی خوبه. یه بار دیگه 30:56.547 --> 30:57.587 ‫محض رضای خدا! 31:01.507 --> 31:02.747 ‫معذرت می‌خوام، مودستا... 31:03.318 --> 31:04.547 ‫نمی... 31:06.587 --> 31:07.667 ‫ببخشید 31:32.427 --> 31:37.947 ‫- ببخشید، نمی‌خواستم مزاحم بشم ‫- نه، مشکلی نیست. مشغول دعا خوندن نبودم 31:38.467 --> 31:41.787 ‫به هر حال، وقتی برگردم به صومعه، ‫از صبح تا شب دعا می‌خونم 31:45.547 --> 31:46.907 ‫- ببخشید ‫- نه 31:49.413 --> 31:51.253 ‫دیگه کسی رو ندارم 31:51.337 --> 31:54.177 ‫صومعه تنها خونه‌ایه که دارم 31:55.697 --> 31:58.297 ‫ما مثل اونا نمی‌تونیم ‫سرنوشتمون رو انتخاب کنیم 31:59.017 --> 32:00.697 ‫دیگران سرنوشت من رو رقم می‌زنن 32:02.137 --> 32:03.497 ‫من رو فرستادن وسط جنگ 32:05.857 --> 32:07.592 ‫وقتی توی سنگر بودیم ‫و بارون می‌اومد 32:07.593 --> 32:08.593 ‫چندین هفته توی آب زندگی می‌کردیم 32:09.937 --> 32:12.537 ‫وقتی کفش‌هامون رو درمی‌آوردیم، ‫پوست پامون هم درمی‌اومد 32:15.777 --> 32:17.697 ‫اگه فرار نمی‌کردم، تا الان مُرده بودم 32:19.977 --> 32:21.097 ‫سرباز فراری هستی؟ 32:21.537 --> 32:23.977 ‫بقیه‌ی سربازها هم مثل من فقیر بودن 32:24.097 --> 32:27.577 ‫اهل فریولی و ساردینیا و اینجور جاها بودن... ‫اصلاً حرف‌هاشون رو نمی‌فهمیدم 32:29.617 --> 32:31.257 ‫و من باید برای ایتالیا می‌مُردم؟ 32:33.697 --> 32:35.817 ‫به مدت چندین ماه توی ‫سولفاتارا قایم شده بودم 32:37.337 --> 32:38.697 ‫اگه پیدات می‌کردن چی میشد؟ 32:39.217 --> 32:40.617 ‫می‌کُشتنم 32:40.697 --> 32:43.737 ‫وقتی سرباز فراری پیدا میشه ‫هم‌رزم‌های خودش بهش شلیک می‌کنن 32:43.857 --> 32:46.937 ‫حرومزاده‌ها. ببخشید که بی‌ادبی می‌کنم 32:47.577 --> 32:49.977 ‫فقط فکر کردن بهش ‫باعث میشه عصبانی بشم 32:52.497 --> 32:54.857 ‫پس اینکه ریه‌هات خرابن حقیقت نداره 32:57.577 --> 32:58.377 ‫نه 32:59.537 --> 33:01.577 ‫اینجا هیچکس نمی‌دونه ‫که من سرباز فراری‌ام 33:04.097 --> 33:07.297 ‫حتی نمی‌دونم چرا دارم به تو میگم... 33:08.937 --> 33:12.177 ‫حس می‌کنم می‌تونم بهت اعتماد کنم. ‫معذرت می‌خوام که اینقدر راحت باهات حرف می‌زنم 33:14.257 --> 33:15.657 ‫معلومه که می‌تونی بهم اعتماد کنی 33:26.217 --> 33:28.257 ‫نه، نه. کافیه 33:31.937 --> 33:33.537 ‫منم می‌خوام یه رازی رو بهت بگم 33:35.337 --> 33:37.337 ‫هیچوقت رسالت الهی‌ای نداشتم 33:38.777 --> 33:40.577 ‫وقتی دعا می‌کنم، ‫کسی رو خطاب نمی‌کنم 33:45.297 --> 33:46.617 ‫می‌تونی مودستا صدام کنی 33:47.617 --> 33:48.497 ‫خیلی‌خب؟ 33:49.577 --> 33:51.577 ‫خانم مودستا، همه‌جا رو دنبالتون گشتم 33:51.737 --> 33:54.137 ‫شاهدخت باهاتون کار داره، ‫توی اتاق مطالعه منتظره 33:54.217 --> 33:55.137 ‫خانم گایا... 33:56.057 --> 33:57.897 ‫وقتش رسیده دوباره سوار اسب بشی 33:58.537 --> 34:00.817 ‫- اما دیگه ضعیف و بی‌حال شدم ‫- الکی میگی 34:00.937 --> 34:04.257 ‫فقط تو می‌تونی من رو شکست بدی. ‫باز هم باید اسب‌سواری کنی 34:09.137 --> 34:10.737 ‫کارمین، اون... 34:11.737 --> 34:15.257 ‫همون دختریه که گفتم، ‫اسمش مودستاست، اما... 34:15.497 --> 34:17.937 ‫من ترجیح میدم مودی صداش کنم 34:19.537 --> 34:20.457 ‫صبح بخیر 34:21.777 --> 34:25.297 ‫- صبح بخیر ‫- کارمین از بچگی بخشی از خانواده‌ی ما بوده 34:25.577 --> 34:28.177 ‫اون اینجا رو مدیریت می‌کنه 34:28.897 --> 34:31.817 ‫کشاورزی، کارگرها، حیوانات... 34:32.097 --> 34:35.017 ‫خیلی از زمین‌هامون رو هم اجاره میده 34:35.137 --> 34:37.937 ‫مدیریت کردن همه‌شون برام سخت بود 34:39.137 --> 34:41.577 ‫- اما هنوزم مال خودتن ‫- آره، باشه 34:41.697 --> 34:42.817 ‫مال خودتن 34:43.737 --> 34:46.017 ‫به هر حال، سردفتر موسومچی ‫الان می‌رسه، 34:46.097 --> 34:48.817 ‫و می‌تونی اون مدارکی ‫که گفتم رو امضا کنی 34:49.697 --> 34:52.137 ‫- قبل از اینکه بری ‫- واقعاً؟ 34:52.257 --> 34:55.217 ‫- دو روز دیگه ‫- کسی بهم نگفته بود... 34:55.377 --> 34:56.857 ‫خب، الان دارم بهت میگم 34:56.937 --> 34:59.217 ‫یا باید یه پیغام برات می‌فرستادم؟ 34:59.337 --> 35:01.958 ‫کارمین، برو ببین گائتانو نرسیده 35:01.959 --> 35:04.103 ‫ممکنه پایین منتظر مونده باشه 35:05.177 --> 35:06.097 ‫بشین 35:15.057 --> 35:17.817 ‫نمی‌دونم به مرگ لئونورا فکر نکنم 35:19.697 --> 35:20.737 ‫حقیقت رو بهم بگو 35:23.657 --> 35:24.897 ‫داشت عذاب می‌کشید؟ 35:25.537 --> 35:29.177 ‫تو باهاش صمیمی بودی. ‫نظرت چیه؟ 35:32.017 --> 35:33.217 ‫از زندگی راضی نبود؟ 35:34.937 --> 35:36.897 ‫کارش از روی ناامیدی بود؟ 35:37.657 --> 35:39.257 ‫شاهدخت، فکر می‌کنید... 35:40.137 --> 35:40.977 ‫اون... 35:41.937 --> 35:42.897 ‫نه 35:43.737 --> 35:45.977 ‫نه، نباید... ‫نباید اونطور فکری بکنید. به خدا 35:47.097 --> 35:50.897 ‫لئونورا توی صومعه به آرامش رسیده بود. ‫زندگیش سرشار از خوشی بود 35:52.857 --> 35:54.897 ‫فقط یه حادثه‌ی وحشتناک بود 35:56.537 --> 35:59.159 ‫لبه‌ی برج خراب شده بود. ‫باید عوضش می‌کردن 35:59.160 --> 36:00.654 ‫چندین بار بهش گفته بودیم 36:04.657 --> 36:06.217 ‫حرف‌هات بهم آرامش میدن 36:08.017 --> 36:09.537 ‫وزن سنگینی از روی ‫قلبم برداشته شد 36:11.497 --> 36:12.337 ‫اومدن 36:12.937 --> 36:16.857 ‫خب، بیاید مدارک رو امضا کنیم، یالا 36:16.977 --> 36:19.897 ‫- صبح بخیر، شاهدخت ‫- صبح بخیر، همیشه دیر میایی 36:19.977 --> 36:22.897 ‫- یک ساعت پیش رسیدم ‫- بشین. بفرما 36:23.537 --> 36:25.737 ‫- ممنون ‫- یالا، کارمین 36:27.337 --> 36:28.257 ‫خب... 36:29.617 --> 36:30.697 ‫مودستا... 36:30.817 --> 36:32.137 ‫- اِسپاتارو ‫- اِسپاتارو 36:33.017 --> 36:36.057 ‫متولد ۱ ژانویه‌ی سال ۱۹۰۰ 36:37.857 --> 36:40.497 ‫روز اول قرن جدید به دنیا اومدی. ‫دختره‌ی خوش‌شانس 36:40.657 --> 36:41.777 ‫یالا. امضا کن 36:41.897 --> 36:43.977 ‫منطقه ذکر شده، کیانا دل بووه 36:44.057 --> 36:46.977 ‫اما شهر و آدرس دائمی نوشته نشده 36:47.057 --> 36:50.497 ‫آدرس صومعه رو بنویس. ‫قراره اونجا زندگی کنه 36:50.617 --> 36:53.137 ‫«در حضور شاهدخت گایا برندیفورتی 36:53.257 --> 36:54.977 ‫مودستای مذکور...» 36:55.057 --> 36:57.617 ‫تا من می‌خونم تو هم ‫لطفاً اینجا رو امضا کن 36:58.537 --> 37:00.457 ‫«برای تضمین داشتن آینده‌ای امن‌تر، 37:00.577 --> 37:02.817 ‫مادر لئونورا برندیفورتیِ فوت‌شده‌ی عزیز 37:02.977 --> 37:09.857 ‫برات یه مستمری ‫سالانه‌ی ۱۸۰۰ لیری تعیین کرده» 37:10.617 --> 37:11.617 ‫خب... 37:12.177 --> 37:13.737 ‫- تا آخر عمر؟ ‫- آره 37:13.817 --> 37:17.017 ‫اما اگه زندگی مذهبیت رو کنار بذاری ‫و بری سراغ لذت‌های دنیوی، 37:17.137 --> 37:18.457 ‫مستمریت قطع میشه 37:18.577 --> 37:23.257 ‫- اما اون اتفاق نمی‌افته. برو ‫- لطفاً اینجا رو هم امضا کن 37:25.697 --> 37:29.817 ‫- خب، هنوزم حضور من نیازه؟ ‫- آره، شاهدخت، اما بعداً میام پیشتون 37:29.937 --> 37:32.137 ‫پس من برم، ‫چون حوصله‌م داره سر میره 37:33.617 --> 37:34.617 ‫شاهدخت 37:38.217 --> 37:41.497 ‫اون وسیله چی بود؟ ‫همون کشتی هوایی آلمانی؟ 37:42.657 --> 37:47.097 ‫توی روزنامه‌ها نوشته بودن. ‫اون همه بمبارون وحشتناک 37:47.217 --> 37:50.017 ‫آشوب به پا شده بود. ‫همه ترسیده بودن 37:50.177 --> 37:51.377 ‫یه آشوب الکی 37:52.897 --> 37:55.457 ‫حتی به اهداف هم اصابت نکردن 37:56.297 --> 37:58.617 ‫پس منم رفتم به کاتانیا 37:58.737 --> 38:04.297 ‫و شروع کردم به تدریس رقص باله ‫به دخترهای بارونِ ویلاجویوزا 38:05.737 --> 38:08.777 ‫- محض رضای خدا ‫- بیچاره‌ها، شاهدخت... 38:09.537 --> 38:13.337 ‫چقدر ناامیدکننده. ‫اونا چاق و کوتاهن... 38:13.497 --> 38:16.817 ‫- پاهای کوتاهی دارن... ‫- شاهدخت، شبیه ۲ تا اردکن 38:16.897 --> 38:20.937 ‫حتی مادرشون هم شبیه یه گاوه. ‫همیشه همینطور بوده 38:24.097 --> 38:28.817 ‫در عوض بئاتریچ خیلی ‫با لطافت قدم برمی‌داره 38:28.937 --> 38:31.937 ‫- یه ویژگی خاص داره... چی می‌گفتن؟ ‫- نگرش 38:32.017 --> 38:34.377 ‫نگرش! دقیقاً! 38:39.657 --> 38:41.857 ‫ماتیلدار، چرا یه‌کم سرگرم‌مون نمی‌کنی؟ 38:42.577 --> 38:45.937 ‫استاد، باید آواز خوندنش رو ‫بشنوید. برعکس منه 38:46.097 --> 38:48.897 ‫واقعاً؟ بخون، بخون، دختر کوچولو 38:49.017 --> 38:50.817 ‫- مامان، اجازه هست؟ ‫- البته، عزیزم 38:50.937 --> 38:51.897 ‫خیلی‌خب 38:52.937 --> 38:55.377 ‫اگه شروع کنه به آواز خوندن، ‫دیگه دست برنمی‌داره 39:09.297 --> 39:10.657 ‫صداش شبیه صدای یه بلبله 39:10.937 --> 39:12.217 ‫کاوالینا، صبر کن! 39:14.057 --> 39:14.977 ‫مشکلت چیه؟ 39:15.737 --> 39:16.737 ‫پس داری میری؟ 39:18.297 --> 39:19.217 ‫علیاحضرت... 39:22.497 --> 39:23.377 ‫با احترام 39:25.697 --> 39:27.102 ‫- اون کیه؟ ‫- «پیترو»ئه 39:27.297 --> 39:29.977 ‫تنها کسیه که اجازه داره ‫بره طبقه‌ی بالا 39:31.017 --> 39:32.817 ‫میشه بدونم طبقه‌ی بالا چه خبره؟ 39:35.937 --> 39:37.177 ‫یه چیزی اون بالا زندگی می‌کنه 39:39.537 --> 39:43.422 ‫پیترو باهاش سروکله می‌زنه. ‫فقط اون می‌تونه، چون بزرگ و قویه 39:43.817 --> 39:46.257 ‫- اسم اون «چیز» چیه؟ ‫- نمی‌دونم 39:47.297 --> 39:48.137 ‫تا حالا ندیدمش 39:49.857 --> 39:51.257 ‫می‌خوام برم توی اتاقم 39:52.857 --> 39:53.777 ‫شب بخیر 40:49.297 --> 40:50.217 ‫مودستا! 40:52.697 --> 40:53.697 ‫صبح بخیر 40:56.017 --> 40:56.937 ‫صبح بخیر 40:58.537 --> 41:00.377 ‫- روز زیباییه، نه؟ ‫- آره 41:01.937 --> 41:04.577 ‫محل اقامت من اینجاست. ‫اینجا زندگی می‌کنم 41:10.137 --> 41:14.497 ‫داشتم به اون ماجرا فکر می‌کردم... ‫اون روز... 41:16.097 --> 41:19.097 ‫به حرف‌هامون فکر می‌کردم 41:19.937 --> 41:21.177 ‫هر دوتامون توی زندگی زجر کشیدیم 41:22.577 --> 41:23.857 ‫زندگی خیلی بهمون سخت گذشته 41:24.977 --> 41:28.737 ‫اما مهربونیت ‫و طرز اعتماد کردنت بهم... 41:29.497 --> 41:30.657 ‫باعث خوشحالیم شد 41:32.297 --> 41:36.097 ‫احتمالاً درست فکر می‌کنم ‫که تو هم از من بدت نمیاد... 41:36.737 --> 41:40.057 ‫باید اعتراف کنم که از همون روز اولی ‫که دیدمت، خیلی بهت علاقه‌مند شدم 41:40.217 --> 41:42.137 ‫- روکو، من نمی... ‫- صبر کن 41:43.657 --> 41:46.577 ‫گفتی نمی‌خوای برگردی ‫به صومعه، درسته؟ 41:46.697 --> 41:49.697 ‫گفتی رسالت الهی نداری. پس بمون 41:51.137 --> 41:52.617 ‫حاضرم باهات ازدواج کنم 41:56.097 --> 41:59.057 ‫اگه قبول کنی، به شاهدخت میگم ‫که عاشق همدیگه شدیم... 41:59.217 --> 42:04.639 ‫چون خوندن و نوشتن بلدی ‫می‌تونی توی دفتر حسابداری کار کنی 42:04.697 --> 42:07.017 ‫- آدم‌های زیادی بلد نیستن... ‫- آره، ولی آروم باش 42:08.617 --> 42:10.217 ‫روکو، نمی‌دونم چی بگم 42:12.617 --> 42:15.057 ‫تا همین چند هفته پیش ‫داشتم توی صومعه زندگی می‌کردم 42:15.857 --> 42:17.177 ‫و باید برگردم 42:20.937 --> 42:22.617 ‫حاضرم باهات ازدواج کنم 42:25.817 --> 42:27.137 ‫اما درک می‌کنم 42:27.297 --> 42:29.857 ‫و لازم نیست الان جوابم رو بدی 42:34.017 --> 42:37.857 ‫به هر حال، نترس، عاشق شدن ‫یعنی به هم علاقه داشتن 42:43.137 --> 42:44.097 ‫باهاش ازدواج کنم؟ 42:44.617 --> 42:47.057 ‫این راه موندن توی ویلا بود؟ 42:49.177 --> 42:52.623 ‫اما اگه به صومعه برنگردم، ‫ارثیه رو از دست میدم 42:54.057 --> 42:56.057 ‫مستمری سالانه‌ی لئونورا یه هدیه نبود 42:57.297 --> 42:58.577 ‫یه تله بود 42:59.217 --> 43:01.857 ‫- صبح بخیر، شاهدخت ‫- صبح بخیر، مودی 43:03.257 --> 43:05.497 ‫ممنون. این رو هم خوندم 43:08.977 --> 43:11.257 ‫- کتاب‌خون مشتاقی هستی، مودی ‫- آره 43:13.177 --> 43:16.177 ‫اگه اشکالی نداره، دوست دارم ‫کتاب اون یکی شاعر رو هم بخونم 43:17.017 --> 43:18.777 ‫با... باد... «بادلار»؟ 43:19.617 --> 43:21.137 ‫بودلر 43:21.337 --> 43:22.177 ‫بودلر... 43:22.257 --> 43:24.177 ‫البته. بهت قرض می‌دمش. بیا 43:25.217 --> 43:26.257 ‫بجنب 43:28.697 --> 43:33.097 ‫اینجاست، توی مخفی‌گاهم. ‫بیا داخل 43:36.777 --> 43:38.217 ‫بهت می‌دمش، اما... 43:39.497 --> 43:42.937 ‫نمی‌خوام اون راهبه‌های خداترس ‫که توی صومعه‌ان، پیداش کنن 43:43.537 --> 43:44.337 ‫ممنون 43:46.177 --> 43:47.737 ‫ناراحتم که قراره بری 43:50.897 --> 43:52.457 ‫اینجا همه خیلی حوصله سر برن 43:54.017 --> 43:57.097 ‫دختر ساکتی هستی، اما جالبی 43:58.977 --> 44:00.937 ‫خوب گوش دادن رو بلدی 44:06.937 --> 44:09.177 ‫وقتی سنت میره بالا ‫تنهایی خیلی وحشتناک میشه 44:09.617 --> 44:13.177 ‫تقریباً همه‌ی عزیزانم رو از دست دادم 44:15.257 --> 44:20.137 ‫اما مراقب باش، هر داغی که می‌بینی ‫به یه روش مختلف زجر می‌کشی 44:22.257 --> 44:26.977 ‫جاکوبو که رفت، ‫خیلی تنها شدم. برای همیشه 44:28.777 --> 44:29.777 ‫من و جاکوبو... 44:30.857 --> 44:32.057 ‫همدیگه رو درک می‌کردیم 44:33.217 --> 44:34.857 ‫اون بچه‌ی موردعلاقه‌م بود 44:35.497 --> 44:39.897 ‫من آدم ریاکاری نیستم، ‫پس نمی‌تونم انکارش کنم. همه می‌دونستن 44:42.857 --> 44:43.817 ‫نه... 44:45.017 --> 44:47.777 ‫دخترم... دخترم فرق داره 44:48.817 --> 44:49.737 ‫اون... 44:50.657 --> 44:53.977 ‫یه احمق بود. با دست‌های خودش ‫زندگیش رو نابود کرد 44:54.137 --> 44:56.337 ‫با زیبایی و مقامی که داشت 44:56.537 --> 44:58.937 ‫می‌تونست توی زندگی ‫به همه چیز برسه 44:59.057 --> 44:59.977 ‫در عوض... 45:01.097 --> 45:04.817 ‫از مردی حامله شد ‫که نمی‌تونست باهاش ازدواج کنه 45:09.577 --> 45:13.177 ‫من و شوهرم مجبور شدیم ‫بارداریش رو پنهان کنیم... 45:14.537 --> 45:16.377 ‫تا اینکه بئاتریچ رو به دنیا آورد 45:18.097 --> 45:19.617 ‫متوجه نمیشم... 45:22.777 --> 45:25.977 ‫راجع به لئونورا حرف می‌زنم. ‫تنها دخترم 45:26.097 --> 45:29.257 ‫وقتی بچه‌ش به دنیا اومد، ‫اینجا پیش خودمون نگهش داشتیم، اما... 45:29.937 --> 45:32.777 ‫صومعه تنها گزینه‌ش بود 45:33.577 --> 45:35.577 ‫البته هیچوقت ما رو نبخشید، 45:35.657 --> 45:37.577 ‫دیگه نمی‌خواست ما رو ببینه 45:37.737 --> 45:39.377 ‫تمام نامه‌هام رو پاره می‌کرد 45:39.817 --> 45:43.137 ‫اگه دست من بود، ‫همین‌جا نگهش می‌داشتم 45:43.297 --> 45:46.937 ‫اما توی این کشور، ‫پدرها و شوهرها تصمیم‌گیرنده هستن 45:48.777 --> 45:51.537 ‫شاید هم به اندازه‌ی کافی براش نجنگیدم 47:15.537 --> 47:17.697 ‫اینقدر قیافه‌ت رو زشت نکن 47:27.217 --> 47:29.057 ‫چطور ممکنه مامان، مادر من باشه؟ 47:30.137 --> 47:31.697 ‫نمی‌بینی چقدر پیره؟ 47:33.897 --> 47:36.697 ‫همه می‌دونن یه نمایش برای ‫خدشه‌دار نشدن نجابته 47:36.698 --> 47:37.817 ‫هیچکس باور نمی‌کنه 47:40.297 --> 47:41.377 ‫فقط تو باور کردی 48:11.884 --> 48:12.877 ‫این چی؟ 49:15.657 --> 49:18.817 ‫و برای اولین بار توی زندگیم... 49:19.857 --> 49:22.177 ‫هنگام هم‌خوابه شدن با کسی ‫بهم عشق ورزیده شد 49:51.937 --> 49:56.377 ‫این چشم خوشگله، ‫این هم داداششه 49:57.217 --> 49:58.937 ‫این کلیسا کوچولوئه... 49:59.657 --> 50:01.497 ‫اینا هم برادرهای دینی‌ان 50:02.017 --> 50:05.777 ‫و دماغت هم ناقوس کلیساست ‫که پشت سر هم میگه دینگ‌دانگ، دینگ‌دانگ 50:06.617 --> 50:08.377 ‫مامان همیشه این کار رو باهام می‌کرد 50:11.657 --> 50:13.137 ‫تو از کجا یادش گرفتی؟ 50:18.617 --> 50:20.217 ‫دل همه‌مون برات تنگ میشه 50:23.457 --> 50:25.937 ‫فردا صبح ساعت ۶ ‫ماشین رو آماده می‌کنم 50:26.057 --> 50:27.097 ‫ممنون، روکو 50:27.617 --> 50:29.977 ‫آره، دل همه‌مون برات تنگ میشه 50:30.137 --> 50:32.857 ‫اینقدر ناله نکن، روکو! ‫اصلاً نیازی نیست 50:32.977 --> 50:37.297 ‫قراره از اینجا بره، نمی‌میره که. ‫محض رضای خدا بهش لبخند بزن! 50:38.697 --> 50:41.177 ‫- شب بخیر ‫- شب بخیر 50:59.217 --> 51:00.137 ‫برو 51:00.977 --> 51:01.937 ‫از خداحافظی متنفرم 51:14.337 --> 51:17.697 ‫چرا می‌خوای این رو ببری؟ ‫دیگه نمی‌تونی بپوشیش 51:17.857 --> 51:19.777 ‫چرا داری می‌بریش؟ 51:25.297 --> 51:28.617 ‫بانداژهایی که دوست‌شون داری ‫رو آتیش می‌زنم! 51:35.097 --> 51:36.377 ‫سنجاق سینه‌ی لئونورا 51:37.297 --> 51:41.337 ‫- و کتاب اشعار. تو یه دزدی! ‫- یه یادگاریه 51:41.457 --> 51:43.937 ‫مودستا، تو یه دزدی، ‫میرم به مامان میگم... 51:44.057 --> 51:46.937 ‫چرا یهویی اینقدر ظالم شدی؟ ‫فقط یه کتاب و یه سنجاق سینه برداشتم! 51:47.097 --> 51:50.657 ‫چون ناراحتم. ‫خیلی ناراحتم که داری میری 51:51.537 --> 51:54.857 ‫منم باهات میام به صومعه، ‫منم سوگندهای دینی رو یاد می‌کنم 51:56.257 --> 51:57.137 ‫تو مال منی 51:57.937 --> 51:59.177 ‫تو هم مال منی 52:03.657 --> 52:04.777 ‫نمی‌تونم طاقت بیارم 52:06.217 --> 52:08.377 ‫- پیشم بمون. بمون همین‌جا ‫- صبر کن... 52:08.497 --> 52:09.577 ‫اینجا پیشم بمون! 52:42.025 --> 52:46.025 ‫ترجمه از «امــیــررضــا» 52:46.026 --> 52:50.026 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 53:04.017 --> 53:05.217 ‫باهام ازدواج می‌کنی؟ 53:08.137 --> 53:10.977 ‫روکو! روکو! 53:11.937 --> 53:15.297 ‫روکو، عجله کن! ‫نمی‌تونم کنترلش کنم، بیا 53:15.377 --> 53:17.577 ‫عجله کن، روکو! ‫خیلی عصبانیه! 53:21.177 --> 53:24.017 ‫- چه بلایی سرت آورده؟ ‫- انواع و اقسام بلاها 53:24.177 --> 53:25.097 ‫چیکار کرده؟ 53:25.257 --> 53:28.137 ‫گازم گرفت، بهم چنگ انداخت، ‫با ناخن‌هاش و دندون‌هاش! 53:34.937 --> 53:37.777 ‫مجبور شدم ببندمش، ‫دیگه نمی‌تونستم کنترلش کنم 53:40.017 --> 53:43.857 ‫گوش کن. می‌شنوی؟ ‫خیلی عصبانیه 53:45.937 --> 53:47.777 ‫خانم، نیاید داخل. خطرناکه 53:48.937 --> 53:51.137 ‫برید بیرون، خانم! 53:53.057 --> 53:55.297 ‫آروم باش، آروم باش. بس کن! 54:23.097 --> 54:24.257 ‫بهش دست نزنید! 54:30.737 --> 54:32.617 ‫ولش کنید. ولش کنید 55:03.937 --> 55:05.017 ‫این یه معجزه‌ست... 55:07.177 --> 55:08.097 ‫یه معجزه‌ست 55:09.537 --> 55:11.577 ‫هیچوقت چنین اتفاقی نیُفتاده 55:12.977 --> 55:14.257 ‫آروم شد 55:17.937 --> 55:19.817 ‫خانم، شما یه قدیسه هستید 55:22.697 --> 55:23.777 ‫شما یه قدیسه هستید 55:30.177 --> 55:31.257 ‫یه معجزه‌ست 55:32.497 --> 55:35.937 ‫معجزه‌ست. بدون هیچ دارو ‫و تزریقی آروم شد 55:36.057 --> 55:37.137 ‫یه قدیسه! 55:39.363 --> 55:42.116 ‫[ آنچه در قسمت آینده خواهید دید ] 56:00.000 --> 56:06.021 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus