WEBVTT 00:01.097 --> 00:09.045 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 00:09.070 --> 00:11.070 ‫« سال 2006 » 00:15.104 --> 00:17.521 ‫- یوشی پسرِ دوست‌داشتنی‌ایه ‫- می‌دونستم! 00:17.604 --> 00:19.521 ‫فکر کردی تو باید بهمون بگی ‫پسرمون دوست‌داشتنیه یا نه؟ 00:19.604 --> 00:21.729 ‫پول نمیدیم ازش تعریف کنی. ‫بگو مشکلش چیه؟ 00:21.812 --> 00:26.396 ‫خب من نشونه‌های اختلال کم‌توجهی، ‫خوانش‌پریشی و اختلال عملکرد اجرایی می‌بینم 00:26.479 --> 00:27.687 ‫اختلالِ چی چی؟! 00:27.771 --> 00:29.812 ‫بهش کم‌توجهی کردم و حالا ‫کمبود پیدا کرده 00:29.896 --> 00:30.729 ‫صبر کن ببینم 00:30.812 --> 00:32.937 ‫نه، نه، شما مقصر نبودین 00:33.021 --> 00:35.729 ‫ساختارِ مغزِ یوشی به این شکله. ‫تقصیرِ کسی نیست 00:35.812 --> 00:38.562 ‫هیچ‌چیزی بی‌دلیل نیست. ‫مگه میشه تقصیرِ کسی نباشه؟ 00:38.646 --> 00:42.812 ‫خب یه اختلال نادر هست که در اثر تماس 00:42.896 --> 00:44.687 ‫- با یه سری میکروب توی بچگی شکل می‌گیره ‫- میکروب؟ 00:44.771 --> 00:47.521 ‫بعد توی نوجوانی خودش رو ‫با یه سری علائم نشون میده 00:47.604 --> 00:51.437 ‫عدم آگاهی فضایی، حواس‌پرتی، خویشتن‌داری ضعیف 00:51.521 --> 00:52.687 ‫عجب! 00:54.146 --> 00:55.062 ‫چه خفن شدی! 00:55.646 --> 00:56.729 ‫ای بابا 00:58.812 --> 01:01.937 ‫می‌تونیم آزمایشات بیشتری انجام بدیم ‫ولی رویکرد درمانی همونه 01:02.021 --> 01:05.687 ‫پس تنها دلیلِ گرفتنِ آزمایشات بیشتر اینه که ‫بهونه‌ای برای سرزنش خودتون پیدا کنین 01:05.771 --> 01:07.729 ‫- بعید می‌دونم... ‫- چه‌جور میکروبی؟ 01:07.812 --> 01:10.562 ‫بهش میگن سندروم پستانک پاک‌شده با لباس 01:10.646 --> 01:12.812 ‫یعنی وقتی پستونک بچه میفته زمین، 01:12.896 --> 01:15.062 ‫والدینش به‌جای اینکه ضدعفونیش کنن ‫یا یه دونه دیگه بخرن، 01:15.146 --> 01:18.604 ‫بمالن به لباس‌شون و بعد ‫دوباره بذارنش دهنِ بچه 01:18.687 --> 01:19.687 ‫وای! 01:19.771 --> 01:23.562 ‫خب اگه علتش اینه پس امکان نداره ‫پسرمون مبتلا شده باشه 01:23.646 --> 01:27.437 ‫میگم می‌خواین یه آزمایشی بدیم 01:27.521 --> 01:29.354 ‫تا خیالمون راحت بشه؟ 01:29.437 --> 01:30.271 ‫چی؟ واسه چی؟ 01:30.354 --> 01:32.396 ‫اگه هیچ‌وقت پستونک رو با لباس‌تون ‫تمیز نکردین... 01:32.479 --> 01:34.062 ‫حالا شاید یکی دوباری 01:34.146 --> 01:35.729 ‫- بعدِ افتادنِ پستونک... ‫- تو چیکار کردی؟ 01:35.812 --> 01:37.229 ‫با لباسم پاکش کرده باشم 01:37.312 --> 01:39.104 ‫- اگه فقط یه بار بوده... ‫- دیگه شوهرِ خودمم نمی‌شناسم 01:39.187 --> 01:41.604 ‫دیگه چی رو ازم پنهون کردی؟ ‫نکنه تو خونه اسلحه داریم؟ 01:41.687 --> 01:43.521 ‫یه خانواده دیگه زیر کف‌پوش‌ها قایم کردی؟ 01:43.604 --> 01:46.437 ‫اگه یه خانواده‌ی دیگه داشتم، ‫یه خونه‌ی جدا براشون می‌خریدم 01:46.521 --> 01:49.312 ‫پول نمیدی آشپزخونه‌مون رو بازسازی کنیم ‫ولی برای اون یکی خانواده‌ت خونه می‌خری 01:49.396 --> 01:52.229 ‫الان وقتِ مناسبی برای بازسازی ‫آشپزخونه نیست. پروژه‌ی بزرگیه 01:52.312 --> 01:54.729 ‫اگه فقط یکی دوبار بوده، ‫نیازی به نگرانی نیست 01:54.812 --> 01:56.604 ‫فقط در صورتی مشکل‌ساز میشه 01:56.687 --> 01:59.521 ‫که شما در سال اول زندگیِ یوشی، ‫هر روز، روزی چند بار 01:59.604 --> 02:01.979 ‫این کار رو تکرار کرده باشین 02:12.396 --> 02:14.312 ‫فکر کنم باید آزمایش‌های ‫تکمیلی رو انجام بدیم 02:14.396 --> 02:16.187 ‫تازه فکر می‌کنی؟! 02:16.616 --> 02:19.436 ‫« مخلص کلام » « فصل اول، قسمت سوم » 02:19.483 --> 02:29.483 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 03:04.738 --> 03:06.738 ‫« سال 2013 » 03:08.062 --> 03:09.021 ‫پنج دقیقه دیگه اونجام 03:09.104 --> 03:11.812 ‫اوضاع داره خطرناک میشه یوشی! 03:11.896 --> 03:13.187 ‫پس دو دقیقه دیگه می‌رسم 03:16.943 --> 03:18.231 « آمبولانس ژامبون» 03:21.146 --> 03:24.062 ‫ژامبون، ژامبون، ژامبون. ژامبون برای شما 03:24.146 --> 03:26.729 ‫ژامبون برای شما. اینم از ژامبون 03:28.979 --> 03:32.104 ‫ژامبون خدمتِ شما. ژامبون خدمتِ شما. ‫ژامبون خدمتِ شما 03:40.896 --> 03:43.354 ‫خیلی‌خب 03:44.104 --> 03:46.021 ‫من و تو، رفیق 03:49.229 --> 03:50.271 ‫ای وای! 03:54.104 --> 03:56.687 ‫مامان، دوباره خرابکاری کردم 04:00.646 --> 04:03.521 ‫نمی‌فهمم چرا توی اتاق قدیمیت نمی‌خوابی 04:03.604 --> 04:05.396 ‫اونی که کمد و کشو داره 04:05.479 --> 04:07.646 ‫آخه این‌جوری حس می‌کنم ‫دوباره برگشتم با ننه‌بابام زندگی کنم 04:07.729 --> 04:10.104 ‫نمی‌خوام سربار باشم. ‫همینجا رو کاناپه می‌خوابم 04:10.187 --> 04:11.687 ‫ممنون میشیم 04:15.354 --> 04:18.479 ‫ یوشی 22 سالشه. دیگه باید یکم ‫مسئولیت‌پذیر باشه 04:18.562 --> 04:20.146 ‫فقط 22 سالشه 04:20.229 --> 04:23.229 ‫من وقتی 22 سالم بود، می‌خواستم ‫با کوله پشتی دور دنیا سفر کنم 04:23.312 --> 04:25.021 ‫نمیشه که با کوله پشتی ‫دور دنیا رو گشت 04:25.104 --> 04:27.021 ‫خب نرفتم دیگه. نکته‌ش همینـه 04:27.104 --> 04:29.646 ‫نکته‌ی دیگه‌ام اینه که چرا ‫نمیشه با کوله دور دنیا رو گشت؟ 04:29.729 --> 04:31.729 ‫به نظرم تو بیش از حد دوستش داری و واقعیت رو نمی‌بینی 04:31.812 --> 04:34.646 ‫من به اندازه کافی دوستش دارم و ‫برای همین عیب‌هاش رو می‌بینم 04:36.021 --> 04:38.729 ‫وای، نمی‌تونم همینجور دست روی ‫دست بذارم. الان به کارن گتلمن زنگ می‌زنم 04:38.812 --> 04:40.104 ‫ساعت ده شبه ها! 04:40.187 --> 04:43.354 ‫مگه با این وضعیتِ بحرانی پسرم ‫خواب به چشمم میاد؟ 04:46.479 --> 04:50.354 ‫به خاطر اقیانوس‌ها! ‫واسه همین نمیشه با کوله دور دنیا رو گشت 04:53.062 --> 04:55.062 ‫می‌دونی با چه بدبختی‌ای این ‫کار رو برات جور کردم؟ 04:55.146 --> 04:58.604 ‫مجبور شدم 45 دقیقه به غرغرهای ‫کارن گتلمن راجع‌به مشکلاتِ روانی گربه‌ش 04:58.687 --> 04:59.604 ‫گوش بدم 04:59.687 --> 05:01.271 ‫پس این فرصت رو به باد نده 05:01.354 --> 05:04.021 ‫فرصت کار موقت توی کارخونه‌ی ‫قطعاتِ چرخ خیاطی 05:04.104 --> 05:05.437 ‫- همینو بگو! ‫- فرصتیه برای 05:05.521 --> 05:07.021 ‫اینکه از خونه بزنی بیرون 05:07.104 --> 05:09.229 ‫با آدم‌های جدید آشنا بشی و ‫اعتماد بنفس پیدا کنی 05:09.312 --> 05:10.729 ‫خودم اعتماد بنفس دارم 05:10.812 --> 05:11.687 از کجا؟ 05:11.771 --> 05:15.229 ‫می‌دونم یه چیزی هست که توش مهارت دارم. ‫فقط باید پیداش کنم 05:15.812 --> 05:18.771 ‫حالا تا اون روز برسه، باید کار کنی 05:18.854 --> 05:21.479 ‫سر راهت برای همه قهوه ‫و شیرینی دانمارکی بخر... 05:21.562 --> 05:23.604 ‫- منظورت «دانمارکی‌ها»‌ست؟ ‫- جمعش همون دانمارکیه 05:23.687 --> 05:24.521 ‫آخ! 05:29.104 --> 05:33.062 ‫آخ! ای وای! ای وای! نه، نه، نه! 05:33.146 --> 05:36.146 ‫وای ببخشید! ‫هنوز به ابعاد ماشینِ گنده‌م عادت نکردم 05:36.229 --> 05:39.187 ‫- برات قهوه می‌خرم ‫- مرسی آقا. وایسا ببینم 05:40.062 --> 05:42.521 ‫دمپایی پوشیدی؟ با کت و شلوار؟ 05:43.062 --> 05:46.687 ‫- چه جادوگری هستی تو؟ ‫- رئیسِ خودمم، هرجور بخوام لباس می‌پوشم 05:46.771 --> 05:48.604 ‫عجب! تا حالا لباس‌هات رو پشت‌ورو پوشیدی؟ 05:48.687 --> 05:49.562 ‫نه 05:49.646 --> 05:52.312 ‫تا حالا شده سمتِ راستت به مَرد باشه 05:52.396 --> 05:55.437 ‫و سمت چپت یه زنِ سکسی باشه ‫و این مکالمه بین‌تون شکل بگیره: 05:55.521 --> 05:57.562 ‫«سلام». «سلام». ‫«زیاد اینجا میای؟» 05:57.646 --> 05:59.354 ‫«من متأهلم» ‫«ولی حلقه دستت نیست» 05:59.437 --> 06:02.062 ‫«پول نداشتیم بخریم. شوهرم توی ‫کارخونه‌ی ذوب آهن کار می‌کنه» 06:02.146 --> 06:03.354 ‫«پس حتماً خیلی احساس تنهایی می‌کنی» 06:03.437 --> 06:04.771 ‫«آره» 06:06.771 --> 06:07.937 ‫«وای نه! برگشت» 06:08.021 --> 06:10.937 ‫«بنگ! بنگ! شتر دیدی ندیدی» 06:11.604 --> 06:14.104 ‫- ازت خوشم اومد ‫- مگه میشه خوشت نیاد؟ من دوست‌داشتنی‌ام 06:14.187 --> 06:15.604 ‫میگما، تا حالا شده... 06:15.687 --> 06:17.687 ‫نه، ولش کن. فکر نکنم خوشت بیاد 06:17.771 --> 06:18.896 ‫- چی شده؟ ‫- به دردت نمی‌خوره 06:18.979 --> 06:21.271 ‫- نمی‌خوام وقتت رو هدر بدم ‫-وقتم هیچ ارزشی نداره! 06:21.354 --> 06:24.729 ‫باشه ولی قبلش باید سوار ‫ماشینم بشی، چشم‌هاتو ببندی 06:24.812 --> 06:26.187 ‫و هیچ سوالی نپرسی 06:26.271 --> 06:28.396 ‫اصلاً هیچ سوالی به ذهنم نمی‌رسه 06:29.521 --> 06:31.812 ‫ما اینجا تیوب‌های تَمیت رو می‌سازیم 06:31.896 --> 06:32.937 ‫تیوب چی؟ 06:33.021 --> 06:35.354 ‫ت-م-ی-ت 06:35.437 --> 06:37.896 مخففِ جمله‌ی «یه تشک این توئه» 06:37.979 --> 06:40.062 ‫کجا؟ توی اون تیوب؟ تشک؟ 06:40.146 --> 06:41.271 دقیقاً 06:41.354 --> 06:42.896 ‫یعنی اون تو تشکه؟ 06:42.979 --> 06:44.312 ‫دقیقاً 06:47.271 --> 06:49.729 ‫پشمام! واقعاً یه تشک داخلش بود! 06:49.812 --> 06:52.271 ‫میگم می‌خوای... نه، چیزی نگم بهتره 06:52.354 --> 06:54.896 قیافه‌ت به کارمندهای کفش‌جلوبسته‌پوش می‌خوره 06:54.979 --> 06:58.021 ‫نه، نه، نه. تو اصلاً منو نمی‌شناسی. ‫مامانم مجبورم کرد اینا رو بپوشم 06:58.104 --> 07:00.854 ‫رفیق، به زودی در بهترین ‫زمان و مکان قرار می‌گیری 07:00.937 --> 07:04.021 ‫چون امروز... واقعاً نباید چیزی بگم 07:04.104 --> 07:05.062 ‫بسه! بگو دیگه! 07:05.146 --> 07:06.979 ‫دارم بهت فرصتِ 07:07.062 --> 07:11.354 ‫لانچِ(=عرضه/پرتاب) نرم «یه تشک این توئه» رو میدم 07:11.437 --> 07:13.396 ‫بازی با کلماتش هم کاملاً عمدیه 07:13.479 --> 07:16.854 ‫بازی با کلماتش مربوط به «نرم»ـه ‫یا «لانچ» 07:16.937 --> 07:18.312 ‫بازیش... 07:18.396 --> 07:19.354 ‫شامل جفتشه 07:22.437 --> 07:23.812 ‫کفش‌هات کو؟ 07:23.896 --> 07:25.187 ‫دادم رفت! 07:25.271 --> 07:26.521 ‫چه بلایی سر تخت‌مون آوردی؟ 07:26.604 --> 07:29.062 ‫خانم‌ها و آقایان، اگه بهتون بگم 07:29.146 --> 07:30.937 ‫یه تشک این توئه، چی میگین؟ 07:32.354 --> 07:33.812 ‫خب، هست 07:33.896 --> 07:35.271 ‫چی هست؟ 07:35.354 --> 07:38.646 ‫تشک هست. اون توئه. منظورم ‫بازی با کلمات هم نیست 07:39.146 --> 07:40.146 ‫من که مشکلی ندارم 07:40.229 --> 07:41.312 ‫برو، تشک! 07:43.479 --> 07:44.604 ‫خیلی‌خب 07:44.687 --> 07:49.187 ‫و اگه یه نفر مثل ما از قبل تشک ‫داشته باشه، به چه دردش می‌خوره؟ 07:49.271 --> 07:51.812 ‫این زاپاسه 07:51.896 --> 07:52.854 ‫برای وقتی که نداشته باشی 07:52.937 --> 07:54.187 ‫جالبه 07:54.271 --> 07:58.437 ‫الان یه چیزی بهتون نشون میدم ‫که 300 برابر جالب‌تره 07:58.521 --> 07:59.687 ‫بریم گاراژ 08:01.562 --> 08:02.646 ‫300تا ازشون خریدی؟ 08:02.729 --> 08:04.771 ‫اصلاً چطوری اینا رو آوردی اینجا؟ 08:04.854 --> 08:07.021 ‫با دنی وگبرایت 08:07.104 --> 08:08.312 ‫شوپرها! 08:08.396 --> 08:10.604 ‫- ون کرایه کردم! ‫- عالی شد! 08:10.687 --> 08:13.937 ‫همه رفیق‌هام وقتی 21 ساله شدن ‫کارت‌های شناسایی جعلی‌شون رو ریختن دور 08:14.021 --> 08:16.854 ‫ولی من گفتم اگه یه روز ‫بخوام ون کرایه کنم چی؟ 08:16.937 --> 08:19.646 ‫تازه کارت اعتباری هم می‌خواد که ‫من هشت‌تا دارم 08:19.729 --> 08:21.396 ‫اگه خواستم ماشینم رو بیارم بیرون چی؟ 08:21.479 --> 08:24.437 ‫- مگه کجا می‌خوای بری؟ ‫- سرکارم توی دانشگاه 08:24.521 --> 08:26.646 ‫بهش میگن «حرفه». ‫یه چیزیه که آدم‌های بالغ دارن! 08:26.729 --> 08:29.854 ‫این خیلی بهتره. همه‌ی این ‫تیوب‌ها رو می‌فروشم 08:29.937 --> 08:32.812 ‫متوجه نیستین؟ ‫آینده توی تیوبه 08:35.896 --> 08:37.687 ‫توی این تیوب‌هات نردبون هم داری؟ 08:37.771 --> 08:40.937 ‫به نظرم بهتره همونطوری که بهم توضیح دادن، ‫براتون توضیح بدم... 08:41.021 --> 08:42.854 ‫- امروز یه آقایی رو با دمپایی دیدم... ‫- یوشی، بس کن 08:42.937 --> 08:44.562 ‫همه رو برگردون توی ون 08:44.646 --> 08:47.229 ‫برو پولت رو پس بگیر. ‫الیوت، تو بشین پشت فرمون 08:47.312 --> 08:49.687 ‫بعید می‌دونم اون پسره بتونه ‫پشت ماشین‌آلات سنگین بشینه 08:51.396 --> 08:53.646 ‫وای! هنوز داره میاد بالا 08:58.854 --> 09:00.354 ‫گمونم حق با مامان باشه 09:00.437 --> 09:03.937 ‫می‌دونم احمقانه‌ست، مثل تمام چیزهایی ‫که به نظرم باحالن 09:04.021 --> 09:06.187 ‫چرا تنها چیزهایی که برای من منطقی‌ان 09:06.271 --> 09:08.812 ‫چیزهایین که هیچ منطق و معنایی ندارن؟ 09:10.104 --> 09:11.937 ‫وای! 09:12.021 --> 09:14.354 ‫گوش کن، به نظرم باید این کار رو انجام بدی 09:14.437 --> 09:15.312 ‫جدی؟ 09:15.396 --> 09:18.187 ‫وقتی همسنِ تو بودم می‌خواستم ‫با کوله دور دنیا رو بگردم 09:18.271 --> 09:20.104 ‫ولی عملی نبود 09:20.187 --> 09:22.521 ‫نمی‌خوام بقیه عمرت رو با این فکر بگذرونی که 09:22.604 --> 09:24.104 ‫اگه فلان کار رو می‌کردم چی می‌شد 09:24.187 --> 09:28.312 ‫دقیقاً. این کاریه که باید ‫به خاطر خودم انجامش بدم 09:28.896 --> 09:30.646 ‫بهتر نیست قبلش با مامان مشورت کنیم؟ 09:30.729 --> 09:33.646 ‫فکرش رو نکن. مامانت با من 09:37.405 --> 09:39.178 ‫« پاریس » 09:40.979 --> 09:42.187 ‫ببین چی پیدا کردم! 09:42.271 --> 09:44.646 ‫کارت پستالِ سفرمون به پاریس 09:44.729 --> 09:46.187 ‫غذاهای فرانسوی باب میلم نیستن 09:46.271 --> 09:48.187 ‫یادته مجبور شدیم هتل‌مون رو عوض کنیم؟ 09:48.271 --> 09:52.229 ‫اوهوم. به خاطر اون غازی بود که ‫صاف جلوی در هتل نشست 09:52.312 --> 09:53.979 ‫یه نشونه از طرفِ عمه سیلویام بود 09:54.062 --> 09:56.687 ‫داشت بهمون می‌گفت نریم ‫اون هتل و حق هم داشت 09:56.771 --> 09:58.687 ‫هتلش چهار سال بعد توی آتیش سوخت ‫و نابود شد 09:58.771 --> 10:00.437 ‫درسته. اگه بگم باورت نمیشه 10:00.521 --> 10:04.021 ‫ولی امروز که داشتیم با یوشی می‌رفتیم ‫تمیت‌ها رو تحویل بدیم 10:04.104 --> 10:05.729 ‫اون اتفاق تکرار شد 10:05.812 --> 10:07.271 ‫شوخی می‌کنی! 10:07.354 --> 10:10.187 ‫یه غاز صاف نشست روی کاپوتِ ون 10:10.271 --> 10:15.604 ‫پس یعنی عمه سیلویا نمی‌خواد ‫یوشی قیدِ ایده‌ی کسب‌وکارش رو بزنه 10:15.687 --> 10:17.854 ‫دقیقاً! چه معنیِ ‫دیگه‌ای می‌تونه داشته باشه؟ 10:17.937 --> 10:21.437 ‫می‌تونه به این معنی باشه که ‫شوهرم خیال می‌کنه زنش کودنه 10:21.521 --> 10:22.437 ‫چی؟ نه 10:22.521 --> 10:24.854 ‫دروغ‌گفتنت از پانتومیم‌بازی‌‫کردنت افتضاح‌تره 10:24.937 --> 10:27.812 ‫تازه اینو با در نظر گرفتنِ آبروریزیت جلوی ‫خانواده رزنتسوایگ میگم 10:27.896 --> 10:30.354 ‫اون دفعه پانتومیم بازی نمی‌کردم، ‫زنبور رفته بود توی لباسم 10:30.437 --> 10:34.354 ‫ولی ببین، من واقعاً باور دارم ‫یوشی با این کار به یه جایی می‌رسه 10:34.437 --> 10:35.271 ‫بعید می‌دونم باور داشته باشی 10:35.354 --> 10:39.229 ‫باشه ندارم. ولی می‌دونم خودش بهش باور ‫داره و به نظرم ارزشش رو داره که پرورشش بدیم 10:39.312 --> 10:43.104 ‫پس پرورشش بده. تا جایی که می‌تونی ‫پرورشش بده. من توی دنیای واقعی می‌مونم 10:43.729 --> 10:47.687 ‫میگه غاز دیدن! همه می‌دونن عمه ‫سیلویام فقط برای من به شکل غاز ظاهر میشه 10:49.187 --> 10:50.437 ‫به نظر خسته‌این 10:50.521 --> 10:52.021 ‫آهای! بعید می‌دونم این به کارت بیاد! 10:52.104 --> 10:54.771 ‫مطمئنم اصلاً خوشت نمیاد! ‫کجا میری؟ 10:54.854 --> 10:56.854 ‫آهای! اینجا رو داشته باش! 10:57.479 --> 10:58.771 ‫نه! 11:00.021 --> 11:01.021 ‫وای! 11:05.771 --> 11:09.062 ‫یه دونه تیوب هم نفروختم. ‫کاش می‌تونستم یه دونه بفروشم 11:09.146 --> 11:11.312 ‫تا فقط 299تای دیگه بمونه؟ 11:11.396 --> 11:12.354 ‫دقیقاً 11:12.437 --> 11:14.896 ‫دوباره بهم بگو چی این تشک‌ها رو خاص می‌کنه؟ 11:14.979 --> 11:18.354 ‫ترکیبِ نوآوری و ساختارشکنیه، بابا. ‫ترکیب تشک و تیوبه 11:18.437 --> 11:23.729 ‫باشه یوشی ولی بگو به نظر خودت چرا ‫محصولِ خوبیه؟ 11:23.812 --> 11:25.437 ‫چون خودمم دلم می‌خواست یکی داشته باشم 11:25.521 --> 11:27.562 ‫توی روزهایی که از این ‫شهر به اون شهر می‌رفتم 11:27.646 --> 11:29.354 ‫دلم فقط یه چیز ثابت و موندگار می‌خواست 11:29.437 --> 11:32.062 ‫یه جایی که بتونم استراحت کنم ‫و مالِ خودم باشه 11:32.646 --> 11:35.604 ‫تازه کی حوصله داره یه تشکِ گنده رو ‫از پله‌ها بکشه بالا؟ 11:35.687 --> 11:38.979 ‫من که ندارم. اصلاً واسه همینه که ‫دوست‌پسرم رو ترک نمی‌کنم 11:39.062 --> 11:40.479 ‫منم همینو میگم 11:40.562 --> 11:43.312 ‫اگه تشک تیوبی داشت، ‫می‌تونست هرجا دلش می‌خواد بره 11:43.396 --> 11:45.979 ‫یعنی میگی یه تشک اون توئه؟ 11:46.062 --> 11:49.687 ‫آره ولی الان دارم با بابام حرف می‌زنم 11:49.771 --> 11:51.646 ‫وای ببخشید 11:52.437 --> 11:54.646 ‫بحث‌مون سر چی بود؟ ورزش؟ 11:56.812 --> 11:59.104 ‫وایسا! برگرد! برگرد! 12:00.312 --> 12:03.062 ‫وای! این دیگه چی بود؟ 12:03.146 --> 12:05.604 ‫گمونم بالاخره تونستی یه دونه بفروشی 12:05.687 --> 12:08.827 ‫♪ Cheap Synths - Went and Did It ♪ 12:25.687 --> 12:30.562 ‫این اشیای زیبا رو ببینید. ‫یادآور گذشته و میراث‌مون هستن 12:30.646 --> 12:33.146 ‫فکرش رو بکنین اگه ‫فک‌وفامیل‌مون تشک تیوبی داشتن، 12:33.229 --> 12:36.271 ‫الان چه گنجینه‌ای از خاطرات و یادگاری‌ها رو داشتیم؟ 12:36.354 --> 12:38.896 ‫گمونم این‌جوری، وقتی با کشتی مهاجران ‫از سرزمین مادری‌شون میومدن 12:38.979 --> 12:40.271 ‫کمتر غر می‌زدن 12:40.354 --> 12:42.562 ‫البته بازم یه غری می‌زدن، ‫من فک‌وفامیل‌مون رو می‌شناسم 12:42.646 --> 12:43.729 ‫ولی قطعاً کمتر! 12:48.979 --> 12:51.854 ‫- خیلی ممنون جوون ‫- جشنواره برنینگ من خوش بگذره 12:56.646 --> 12:59.562 ‫موفق شدم! تموم تشک‌ها رو فروختم! 12:59.646 --> 13:01.312 ‫- محشره! ‫- می‌دونستم از پسش برمیای 13:01.396 --> 13:02.854 ‫خب الان چیکار کنم؟ 13:02.937 --> 13:05.479 ‫به نظرت هنوزم می‌تونم برم ‫کارخونه قطعات چرخ خیاطی؟ 13:05.562 --> 13:06.979 ‫از خداشونم باشه استخدامت کنن 13:07.062 --> 13:10.146 ‫صبر کن ببینم. نمی‌خوای همین کار ‫رو ادامه بدی؟ واقعاً مهارتش رو داری 13:10.229 --> 13:13.229 ‫گمونم بازم بتونم سفارش بدم. ‫واقعاً بهم باور داری؟ 13:13.312 --> 13:14.354 ‫به چی باور داشته باشم؟ 13:14.437 --> 13:16.437 ‫نیازی نیست به قضیه آخر فرما ‫باور داشته باشی 13:16.521 --> 13:17.562 ‫وقتی اثباتش رو دیدی 13:17.646 --> 13:19.229 ‫آره! بیا بخورش فرما! 13:19.312 --> 13:22.437 ‫یوشی‌ جان. البته که ما خیلی بهت ‫افتخار می‌کنیم 13:22.521 --> 13:25.062 ‫ولی به قول شما تشک‌فروش‌ها 13:25.146 --> 13:27.396 ‫یه وقتایی باید بدونی کی وقتِ خوابه ‫(=کی کار رو تموم کنی) 13:27.479 --> 13:29.187 ‫واقعاً هم اینو میگیم 13:29.271 --> 13:31.146 ‫خب، خودت تا اینجا اومدی 13:31.229 --> 13:33.146 ‫به نظرت قدمِ بعدیت باید چی باشه؟ 13:34.437 --> 13:36.104 ‫هر وقت سردرگم میشم 13:36.187 --> 13:38.937 ‫از خودم می‌پرسم اگه مارک زاکربرگ بود ‫چیکار می‌کرد؟ 13:39.937 --> 13:45.062 ‫ایده‌ها همیشه توی محوطه‌ی دانشگاه ‫شکل می‌گیرن. جوون‌ها اونجان 13:45.146 --> 13:49.021 ‫خوشبختانه یه نفر رو می‌شناسم ‫که توی دانشگاه کار می‌کنه 13:49.104 --> 13:50.937 ‫می‌خوای تشک‌هات رو توی میدبِی بفروشی؟ 13:51.021 --> 13:53.312 ‫می‌خوام تشک‌هام رو به میدبی بفروشم 13:53.396 --> 13:55.354 ‫یه تیوب توی هر اتاقِ خوابگاه 13:55.437 --> 13:57.896 ‫زده به سرت؟ نمی‌تونی ‫همچین درخواستی از پدرت کنی 13:57.979 --> 13:59.521 ‫کار و خانواده رو قاطی نمی‌کنن 13:59.604 --> 14:02.771 ‫لازمه فاجعه‌ی آبنبات‌های پسح ‫سال 2002 رو بهت یادآوری کنم؟ 14:02.854 --> 14:05.937 ‫نه. یوشی، می‌تونم ترتیبِ یه جلسه ‫با رئیس دانشگاه رو بدم 14:06.021 --> 14:08.104 ‫ولی بهتره خوب روی ارائه محصولت کار کنی 14:08.187 --> 14:10.687 ‫واقعاً ممنونم بابا. ناامیدت نمی‌کنم 14:11.589 --> 14:12.890 ‫وایسا ببینم، چی شد؟ 14:16.229 --> 14:19.229 ‫ببین، اگه قبول نکرد هم اشکالی نداره 14:19.312 --> 14:21.354 ‫- چرا داره ‫- معلومه که نه داره 14:21.437 --> 14:24.187 ‫نه، اگه نتونم بهشون بفروشم ‫توی بد مخمصه‌ای میفتم بابا 14:24.271 --> 14:26.937 ‫چون ده هزارتا تیوب سفارش دادم 14:27.021 --> 14:28.562 ‫ده هزارتا؟ چی؟ واسه چی؟ 14:28.646 --> 14:31.979 ‫چاره‌ای نداشتم. اگه یه لحظه به ‫شکست فکر می‌کردم، شکست می‌خوردم 14:32.062 --> 14:34.354 ‫اینطوری مطمئنم دست‌پُر بیرون میام 14:34.437 --> 14:36.312 ‫این کارائوکه «چیپ تریک» نیست ‫(گروه راک آمریکایی) 14:36.396 --> 14:38.854 ‫«تسلیم شدن» جزئی از گزینه‌ها نیست ‫(اشاره به ترانه‌ای با این عنوان از گروه چیپ تریک) 14:38.937 --> 14:40.062 ‫چی؟ 14:40.146 --> 14:41.521 ‫تمایلی نداریم 14:42.562 --> 14:45.104 ‫- می‌خواین بیشتر براتون توضیح بدم... ‫- متوجه شدم 14:45.187 --> 14:48.646 ‫توش تشکه ولی خوابگاه‌های دانشگاه میدبی ‫خودشون تشک دارن 14:48.729 --> 14:50.646 ‫نمی‌خواین ارائه‌ش رو گوش بدین؟ 14:50.729 --> 14:54.271 ‫ولش کن بابا. شایدم من تمایلی نداشته باشم 14:54.354 --> 14:58.104 ‫- دانشگاه‌تون معمولی، کسل‌کننده و ضایع‌ست ‫- اومدی بهم توهین کنی؟ 14:58.187 --> 15:00.687 ‫من نمیرم قفس میمون‌ها ‫تا بهشون توهین کنم 15:00.771 --> 15:06.062 ‫من به احترام پدرم اومدم اینجا ‫ولی این ایده به درد استنفورد می‌خوره 15:06.146 --> 15:07.479 ‫فردا باهاشون جلسه دارم 15:07.562 --> 15:09.687 ‫پس سلامِ منو بهشون برسون 15:10.271 --> 15:14.229 ‫ولی باحال‌نبودن هم خودش عالمی داره 15:14.312 --> 15:16.646 ‫این همون رویکرد دانشگاه میدبی‌ـه 15:16.729 --> 15:21.437 ‫بذار استنفورد با نخبه‌های تکنولوژیش و ‫آزمایش‌های زندان باکلاسش خوش باشه 15:21.521 --> 15:25.104 ‫این یه تحول توی بازار نیست. صرفاً یه تشکه 15:25.187 --> 15:29.187 ‫یه تشکی که بتونی هرجا میری با خودت ببری، ‫هر چقدر هم که از خونه دور بشی 15:31.896 --> 15:32.979 ‫خونه 15:33.062 --> 15:35.979 ‫اینجا برای هزاران دانشجو حکمِ خونه رو داره 15:36.062 --> 15:39.521 ‫ولی فرض کن وقتی از اینجا میرن ‫یه یادگاری از خونه با خودشون ببرن 15:39.604 --> 15:41.896 ‫یعنی میگی تشک رو همراهِ خودشون ببرن؟ 15:41.979 --> 15:43.521 ‫به هر دانشجوی سال اولی یه تشک میدین 15:43.604 --> 15:45.979 ‫چهار سال دانشجویی این تشک همراهشونه 15:46.062 --> 15:50.812 ‫و در نهایت با یه یادگاری از ‫زمان حضورشون در اینجا، برمی‌گردن خونه‌هاشون 15:50.896 --> 15:52.104 ‫یادگاریِ صمیمانه و شخصی‌ایه 15:52.187 --> 15:53.646 ‫چیزِ شیکی نیست 15:53.729 --> 15:58.396 ‫صرفاً پیامش اینه: «دانشگاه میدبی. ‫تو برای یادگیری به اینجا اومدی.» 15:58.479 --> 15:59.979 ‫«پس بقیه‌ش رو... 16:00.062 --> 16:01.021 ‫بسپار به ما» 16:02.562 --> 16:04.562 ‫باید میومدی و پسرمون رو می‌دیدی 16:04.646 --> 16:06.854 ‫یه پا مایکل جردنی شده بود واسه خودش 16:06.937 --> 16:09.937 ‫یعنی اندازه‌ی 15تا مردِ معمولی ‫جذابیت جنسی داشت؟ 16:10.021 --> 16:13.229 ‫- نه، منظورم اینه که واقعاً گل کاشت ‫- اصلاً نمی‌دونم چی شد 16:13.312 --> 16:16.521 ‫یهو همه‌چی دستم اومد. ‫انگار می‌تونستم ذهنِ خانمـه رو بخونم 16:16.604 --> 16:17.729 ‫و فکرشو بکن، 16:17.812 --> 16:21.979 ‫اگه بهت نگفته بودم بری شیرینی دانمارکی بخری، ‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات نمی‌افتاد 16:22.062 --> 16:25.104 ‫فردا قرارداد می‌بندیم پس شام رو ‫مهمون من هستین 16:25.187 --> 16:28.312 ‫برای همه‌مون آب گازدار بیارین 16:28.396 --> 16:29.396 ‫وای خداجون! 16:32.104 --> 16:35.979 ‫کی آماده‌ست تا بهترین جشنواره‌ی ‫برنینگ منِ زندگیش رو تجربه کنه؟ 16:40.604 --> 16:41.479 ‫چی شده؟ 16:41.503 --> 16:43.307 ‫« هشدار ترافیک » ‫« تصادف زنجیره‌ای ناشی از انفجار تشک » 16:59.206 --> 17:01.206 ‫«نمودار فروش تمیت » ‫« درخواست استرداد وجه » 17:01.855 --> 17:03.855 ‫« لغو سفارش » ‫« درخواست استرداد وجه » 17:07.479 --> 17:10.312 ‫خب پس ظاهراً اوضاعِ کاسبیِ تیوب‌های تمیت ‫کساد شده 17:11.229 --> 17:14.896 بیچاره دانشگاه میدبی که می‌خواد توی این وضعیت باهام قرارداد ببنده 17:14.979 --> 17:15.812 ‫چیه؟ 17:15.896 --> 17:18.604 ‫فکر نکنم دیگه باهات قرارداد ببندن 17:18.687 --> 17:21.896 ‫یعنی خبرهای بد بهشون رسیده؟ 17:21.979 --> 17:24.187 ‫- آره ‫- و اینکه گاهی وقتا تیوب‌ها یهویی باز میشن 17:24.271 --> 17:26.312 ‫باعث میشه معامله‌مون بهم بخوره؟ 17:26.396 --> 17:29.062 ‫احتمالاً آره 17:29.146 --> 17:32.937 ‫آهان. اشکالی نداره. ‫پس دوباره یه سری تیوب روی دستم مونده 17:33.021 --> 17:35.729 ‫قبلاً هم فروختم‌شون. ‫بازم می‌تونم بفروشم، نه؟ 17:35.812 --> 17:36.812 ‫اوهوم 17:42.562 --> 17:43.771 ‫وای پسر 17:44.771 --> 17:45.646 ‫ای وای! 17:48.312 --> 17:49.937 ‫خونه پُر از تیوب شده 17:50.021 --> 17:51.479 ‫باید باهاش حرف بزنیم 17:51.562 --> 17:53.687 ‫همیشه منظورت از «ما»، ‫منـه 17:53.771 --> 17:55.437 یعنی میگی من باید باهاش حرف بزنم 17:55.521 --> 17:57.521 ‫تا تو پدرِ خوب و حامیش باشی 17:57.604 --> 18:01.271 ‫و من باید مادر بدجنسش باشم که ‫بهش بگم آرزوش احمقانه‌ست 18:01.354 --> 18:03.812 ‫هرچند که از همون اول می‌دونستم احمقانه‌ست. ‫می‌دونستم 18:03.896 --> 18:07.271 ‫و خوشحال نیستم که حق با من بوده ‫ولی می‌دونستم و چیزی نگفتم 18:07.354 --> 18:08.687 ‫چیزی نگفتی؟! 18:09.437 --> 18:10.354 ‫الیوت 18:16.312 --> 18:19.312 ‫عقلت رو به کار بنداز 18:21.187 --> 18:22.812 ‫وای! تو هم که مسخره‌مون کردی! 18:27.979 --> 18:29.562 ‫بابا؟ فهمیدم! 18:29.646 --> 18:31.229 ‫یوشی؟ تویی؟ 18:31.312 --> 18:32.812 ‫اینجام. بالاخره فهمیدم... 18:32.896 --> 18:34.896 ‫بابا؟ اینجایی؟ 18:34.979 --> 18:36.271 ‫روی کاناپه نشستم 18:39.354 --> 18:41.479 ‫تشک توی قوطی آلومینیمی! 18:41.562 --> 18:43.562 ‫اسمش رو می‌ذاریم: ‫«تشک قوطی‌ای» 18:43.646 --> 18:45.354 ‫فقط برای شروع یه سرمایه‌ی کوچیک نیاز دارم 18:45.437 --> 18:49.896 ‫به نظرم بهتره بیشتر از این ‫خرجِ این پروژه نکنی 18:49.979 --> 18:51.812 ‫تقریباً با صد هزار دلار کارم راه میفته 18:51.896 --> 18:55.437 ‫یه کاری رو امتحان کردی و موفق نشدی. ‫دیگه وقتشه رهاش کنی 18:55.521 --> 18:56.771 ‫رهاش کنم؟ نمی‌تونم 18:56.854 --> 18:59.062 ‫خوبم می‌تونی 18:59.146 --> 19:02.146 ‫یعنی میگی آرزوهام رو فراموش کنم؟ ‫باشه حتماً 19:02.229 --> 19:05.437 ‫منطقیه دیگه، چون خودتم همیشه ‫همین کار رو می‌کنی، مگه نه؟ 19:05.521 --> 19:07.687 ‫مثل وقتی که آرزو داشتی با کوله پشتی ‫دور دنیا سفر کنی 19:07.771 --> 19:08.771 ‫یوش، بس کن 19:08.854 --> 19:12.021 ‫ولی من عینِ تو نیستم، بابا. ‫نمی‌تونم خودمو کوچیک کنم 19:12.104 --> 19:15.979 ‫کوچیک؟ من از همه‌چیم زدم ‫تا تو رو به خواسته‌هات برسونم، 19:16.062 --> 19:17.812 ‫بعد این‌جوری جوابمو میدی؟ 19:17.896 --> 19:20.187 ‫من همیشه پشتت بودم 19:20.271 --> 19:24.021 ‫من توی تمام این ماجرای احمقانه‌ی فروش ‫این تشک‌های مزخرف کنارت بودم 19:24.104 --> 19:25.062 ‫ولی دیگه بسمـه! 19:25.146 --> 19:27.937 ‫ببین، احتمالاً با 40 هزار یا 45 هزارتا ‫هم کارم راه بیفته... 19:28.021 --> 19:31.146 ‫این بمب‌های ساعتی رو ‫از خونه‌ی من ببر بیرون! 19:31.229 --> 19:33.354 ‫اینا بمب نیسـ... ای وایِ من! 19:39.146 --> 19:41.146 ‫امشب مادرت رو شام می‌برم بیرون 19:41.229 --> 19:45.396 ‫و وقتی برگشتیم، هیچ‌کدوم از اینا ‫نباید توی خونه باشه 19:45.896 --> 19:47.521 ‫وگرنه از خونه می‌اندازمت بیرون! 19:51.104 --> 19:52.271 ‫شوپر! 19:54.187 --> 19:57.271 ‫دنی، می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم 19:57.354 --> 19:59.229 ‫با یه قیمتِ خوب این کامیون رو کرایه کردم 19:59.312 --> 20:01.979 ‫خواستن بیمه هم بهم قالب کنن ‫که گفتم: «داداش، 20:02.062 --> 20:05.812 ‫بیمه به چه کارم میاد؟ ‫من خودم بیمه نیستم.» 20:05.896 --> 20:09.604 ‫باید اینا رو ببرم بذارم توی انبار ‫تا یه فکر اساسی بکنم 20:09.687 --> 20:11.479 ‫داداش، رواله 20:11.562 --> 20:13.937 ‫ببین، من یه نفر رو سراغ دارم 20:14.021 --> 20:16.771 ‫که شغل دومش جور کردنِ ‫معامله اسلحه توی دارک وبه 20:16.854 --> 20:17.729 ‫معامله اسلحه؟ 20:17.812 --> 20:20.687 ‫اونور دنیا یه سری مبارز آزادی‌خواه هستن ‫که می‌خوان تیوب‌های تمیت رو بخرن 20:20.771 --> 20:23.229 ‫تا تبدیل‌شون کنن به موشک‌انداز تحت فشار 20:23.312 --> 20:26.104 ‫یعنی تیوب‌هام بشن ابزار جنگی؟ ‫دیگه چطوری شب‌ها بخوابم؟ 20:26.187 --> 20:29.354 ‫خب می‌تونی چندتا تشک برای خودت نگه داری 20:32.604 --> 20:35.229 ‫خیلی‌خب، آروم 20:35.312 --> 20:36.771 ‫آروم 20:38.021 --> 20:39.354 ‫خدانگهدار رفقای قدیمی! 20:40.437 --> 20:41.521 ‫تموم شد؟ 20:50.104 --> 20:51.187 ‫وای! 20:53.521 --> 20:55.979 ‫نه، نه! نه! نه! ای وای! 20:56.062 --> 20:57.062 ‫وای نه! نه! 21:00.271 --> 21:01.479 ‫نه! ای وایِ من! 21:02.437 --> 21:03.646 ‫نه، نه! 21:09.062 --> 21:10.396 ‫- ای بابا! ‫- نه، نه! 21:10.479 --> 21:11.687 ‫چه اوضاعی شد! 21:18.396 --> 21:20.146 ‫ای وای! ای وایِ من! 21:20.870 --> 21:30.870 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus 21:38.396 --> 21:39.437 ‫- آخیش! ‫- اینجا رو! 21:39.521 --> 21:42.979 ‫بالاخره می‌تونیم ته گاراژ رو ببینیم! ‫مایه‌ی دلگرمیه 21:46.187 --> 21:47.229 ‫چی؟ 21:49.062 --> 21:52.479 ‫چــــی؟! 21:55.104 --> 21:56.312 ‫من میرم بخوابم 21:57.062 --> 21:58.021 روی تختِ خودم 21:58.604 --> 21:59.521 تنهایی 22:07.896 --> 22:08.729 ‫متأسفم 22:10.646 --> 22:12.687 ‫- می‌دونم ‫- همه‌چی رو نابود کردم 22:13.479 --> 22:15.396 ‫تازه باهات بد حرف زدم... 22:15.479 --> 22:17.437 ‫بابا، نمی‌دونم چه مرگمه 22:17.521 --> 22:18.771 ‫حس می‌کنم شکستم ‫(=یه مشکلی دارم) 22:19.396 --> 22:20.729 ‫تو نشکستی 22:21.521 --> 22:23.021 ‫ظرف‌های چینی‌مون شکسته 22:27.562 --> 22:32.229 ‫وقتی شنیدم باب دیلن ‫توی فستیوال نیوپورت فولک، گیتار الکتریکی زده 22:32.312 --> 22:34.104 ‫خیلی ناراحت شدم 22:34.187 --> 22:36.646 ‫دیگه برام اون باب دیلن سابق نبود 22:36.729 --> 22:38.646 ‫اصلاً نمی‌فهمیدمش 22:40.271 --> 22:44.104 ‫ولی یکی از چیزهایی که باعث میشه ‫عاشقِ دیلن باشم 22:44.187 --> 22:46.562 ‫اینه که همیشه قرار نیست بفهممش 22:46.646 --> 22:50.646 ‫پس اگه اینکه گاهی وقتا ناامیدم می‌کنه، ‫بخشی از ماجراست 22:50.729 --> 22:53.937 ‫خب پس... خب پس... اینم بخشی از ماجراست 22:54.021 --> 22:54.854 ‫خب؟ 22:55.604 --> 22:57.562 ‫می‌فهمی چی میگم؟ 22:57.646 --> 22:58.979 ‫راستش نه 22:59.062 --> 23:01.812 ‫راست میگی، خودمم زیاد مطمئن نیستم 23:01.896 --> 23:06.521 ‫ولی حرفم اینه که من ‫همیشه عاشقِ باب دیلن می‌مونم 23:09.854 --> 23:15.062 ‫پس منظورت اینه که «زیاد بهش فکر نکن، درست میشه»؟ ‫(ارجاع به آهنگی با همین نام از باب دیلن) 23:15.146 --> 23:17.437 ‫اصلاً هم منظورم این نبود 23:19.479 --> 23:23.312 ‫ولی خب مادرت خیلی وقته می‌خواد ‫آشپزخونه رو بازسازی کنه پس شاید 23:23.396 --> 23:25.187 ‫این فرصت خوبی باشه 23:25.569 --> 23:32.069 ‫ترجمـه از سحـر 23:32.070 --> 23:37.070 ‫♪ Lawrence - Family Business ♪ 23:32.093 --> 23:42.093 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Insta & Telegram: @Film2Media_Plus