WEBVTT
00:00.200 --> 00:07.000
«ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا»
[ wWw.F2M.top ]
Telegram: @Film2Media_Plus
00:07.030 --> 00:11.000
مترجم: امیر کیـانی
00:14.430 --> 00:17.225
وقتی بیدار میشه، البته
اگه اصلاً خوابیده باشه،
00:17.891 --> 00:21.521
از غول‌هایی برام میگه
که درخت‌ها و بوته‌ها رو حمل میکنن.
00:27.234 --> 00:30.196
سروصدای بچه‌هایی که توی اتاق‌خواب
بازی میکنن، کلافه‌اش میکنه.
00:30.989 --> 00:32.531
بهشون میگه
از اتاق برن بیرون.
00:35.493 --> 00:37.786
از مردی میگه
که پا نداره
00:37.996 --> 00:40.289
و تمام شب رو توی تخت،
کنار اون دراز کشیده بوده.
00:40.914 --> 00:42.750
میگه هیچ‌کس حاضر نبوده
بهش کمک کنه.
00:50.424 --> 00:52.594
اسمش رو گذاشته
«مرد گل‌پوش».
00:56.514 --> 00:58.348
میگه مرد خیلی مهربونیه.
01:04.447 --> 01:08.615
«زندگی با یک رویاباف»
01:12.447 --> 01:14.615
ازم پرسید دیشب
اپرا رو دیدم یا نه.
01:15.700 --> 01:17.367
پرسیدم: کدوم اپرا؟
01:18.286 --> 01:21.498
توی پنجاه سالی که ازدواج کردیم،
اپراهای زیادی دیدیم.
01:23.625 --> 01:26.710
منظورش اجرایی بود که دیشب
توی حیاط پشتی خونه‌مون برگزار شده بود.
01:27.337 --> 01:31.507
صحنه، لباس‌ها
و نورپردازی رو توصیف میکنه...
01:33.510 --> 01:35.010
میگه حرفش رو باور نمیکنم.
01:36.471 --> 01:39.182
میگم مسئله باورکردن نیست؛
مسئله اینه که هرکدوم چی رو می‌بینیم.
01:39.516 --> 01:41.558
من نمی‌تونم چیزی رو ببینم
که اون میبینه.
01:43.061 --> 01:45.313
میگه واقعاً جای تأسفه.
01:45.980 --> 01:47.481
قبلاً قوه‌ی تخیل داشتم.
01:48.775 --> 01:50.859
تازه، از دوست‌دخترم هم خبر داره.
01:53.195 --> 01:54.822
اصلاً دوست‌دختری در کار نیست.
01:55.072 --> 01:57.825
ناگهان دایانا اپرا رو به یاد میاره.
01:58.867 --> 02:00.912
«تراویاتا» بود.
02:04.832 --> 02:06.918
حالا من هم تصویر خودم رو دارم.
02:08.419 --> 02:11.798
دایانا بیست‌ویک سالشه
و من بیست‌وپنج سالم.
02:12.298 --> 02:15.926
تازه به ساوت‌بند رسیده‌ایم؛ من اونجا
توی دانشگاه نوتردام انگلیسی درس میدم.
02:17.262 --> 02:20.056
دایانا همون لباس‌هایی رو می‌پوشید
که از انگلستان با خودش آورده بود...
02:20.889 --> 02:22.850
از جمله دامن کوتاهش رو.
02:24.644 --> 02:28.605
وقتی توی لندن با هم آشنا شدیم،
اواسط دهه‌ی شصت میلادی بود.
02:29.481 --> 02:32.985
اما کالج ما توی غرب میانه،
بیشتر حال‌وهوای دهه‌ی پنجاه رو داشت.
02:34.486 --> 02:36.197
اون موقع فقط پسرها رو می‌پذیرفتن.
02:37.031 --> 02:41.493
بعضی‌هاشان تا آن روز نه شیرینی عصرانه‌ی انگلیسی خورده
بودند، نه از چنین فنجان ظریفی چای نوشیده بودند.
02:44.788 --> 02:46.123
همه رو مبهوت کرد.
02:47.125 --> 02:49.331
بعدها مدرک تاریخ هنر گرفت
02:49.750 --> 02:52.540
و سرپرست موزه‌ی دانشگاه‌مون شد.
02:54.007 --> 02:56.467
هنر عشق و علاقه‌ی اصلی زندگی‌اش بود.
02:56.967 --> 02:59.888
برنامه‌ای برای بازدیدهای موزه طراحی کرد
که با سرفصل درس‌ها هماهنگ بود.
03:00.221 --> 03:03.056
دانشجویان شیمی درباره‌ی رنگ‌های نقاشی
در قرن هفدهم یاد می‌گرفتن.
03:03.432 --> 03:07.645
دانشجویان روان‌شناسی پرتره‌ها رو بررسی میکردن تا
نشونه‌هایی از وضعیت روانی افراد توی نقاشی پیدا کنن.
03:08.270 --> 03:12.275
نگاهشون دستش رو دنبال میکرد؛
دستی که به جزئیاتی درخشان اشاره میکرد...
03:13.151 --> 03:15.152
و به موسیقی صدایش گوش میدادن؛
03:15.819 --> 03:19.407
لهجه‌ی بریتانیایی‌اش هم طی این چند دهه
کم‌کم رنگ‌وبوی آمریکایی گرفته بود.
03:22.451 --> 03:25.705
بعد از سی سال، دانشجوها
متوجه شدن یه جای کار میلنگه.
03:26.372 --> 03:30.877
به دانشجوهای فرانسوی گفت
مردی به نام ژنرال ماریوس رو تماشا کنن.
03:34.040 --> 03:36.049
اما ژنرال ماریوس اون طرفِ گوشه‌ی سالن بود...
03:37.508 --> 03:39.009
توی یه تابلوی نقاشی دیگه.
03:41.804 --> 03:44.890
دایانا درمان پارکینسون رو شروع کرده بود.
03:45.349 --> 03:47.143
ترکیبی از چند دارو.
03:47.518 --> 03:50.020
جز خستگی، تقریباً هیچ علامت دیگه‌ای نداشت.
03:50.354 --> 03:52.899
اما حالا توی خونه هم چیزهایی میدید.
03:56.485 --> 03:58.362
پرسید گربه واقعیه یا نه.
03:59.530 --> 04:01.032
ازش پرسیدم دیگه چی میبینه.
04:01.991 --> 04:05.703
گفت آدمک‌های کوچولو،
مثل لی‌لی‌پوتی‌های سفرهای گالیور.
04:06.412 --> 04:10.959
مدتی بود شکل اشیا عوض میشد، اما حالا
چیزهایی یک‌دفعه از ناکجا ظاهر میشدن.
04:13.502 --> 04:17.125
متخصصی توی شیکاگو، چیزهایی رو که میدید
«خطاهای ادراکی» نامید؛
04:17.583 --> 04:20.331
احتمالاً عارضه‌ی جانبی داروها بودن.
04:20.677 --> 04:24.430
شروع کردیم مقدار مصرف داروها رو کم‌وزیاد
کردن، به این امید که این تصاویر کمتر بشن.
04:28.267 --> 04:31.228
این تصاویر همیشه ترسناک نبودن.
04:31.478 --> 04:34.564
خیلی‌هاشون انگار از کارش
در هنرهای تجسمی الهام گرفته بودن.
04:38.610 --> 04:41.197
میگفت: «کاش تو هم می‌تونستی این‌ها رو ببینی.»
04:44.826 --> 04:48.954
بالاخره تا موعد مقرر به کارش ادامه داد
و زودتر بازنشسته نشد.
04:49.163 --> 04:53.334
برای اینکه گیج نشه،
یادداشت‌های مفصلی برای بازدیدهاش مینوشت.
04:56.045 --> 05:00.300
بعدها، پذیرفتنِ اینکه این تصاویر واقعی نیستن
براش سخت‌تر شد.
05:05.430 --> 05:08.975
ازم می‌پرسید چرا این اتفاق‌ها
توی روزنامه‌ها نوشته نمیشن.
05:15.230 --> 05:17.733
توی خونه، هیچ‌چیز سر جاش بند نمیشد.
05:18.483 --> 05:20.653
سه زن حاضر نبودن
از کمد لباسش بیرون برن.
05:21.194 --> 05:23.613
مرد گل‌پوش توی خونه پرسه میزد.
05:23.740 --> 05:26.742
آدم‌های بی‌ادبی هم بودن
که توی کشوی دراور خودارضایی میکردن
05:27.410 --> 05:29.829
و روی کاناپه‌ی اتاق نشیمن
با هم رابطه‌ی جنسی داشتن.
05:35.709 --> 05:39.338
خونده بودم که انکار واقعی بودنِ
این تصاویر کمکی نمی‌کنه،
05:39.629 --> 05:41.882
برای همین وانمود کردم
که من هم اون‌ها رو میبینم.
05:42.591 --> 05:45.595
دوست‌هامون رو هم تشویق کردیم
همین کار رو بکنن و مدتی جواب داد.
05:46.428 --> 05:50.290
وقتی به این چیزها عادت کردیم،
حضور نفر پنجم سر میز شام چهارنفره‌مون
05:50.516 --> 05:52.810
دیگه مشکل چندانی ایجاد نمیکرد.
05:56.105 --> 05:59.067
گاهی میشد با تشر زدن،
این آدم‌های خیالی رو سر جاشون نشوند.
05:59.483 --> 06:03.153
می‌تونستم مثلاً بگم:
خودم نقاش رو تا دم در همراهی میکنم.
06:04.154 --> 06:08.826
از نظر دایانا، پرتره‌ی دخترمون هنوز وجود
داشت، اما انگار بخشی از اون پاک شده بود.
06:09.994 --> 06:11.579
اسم اون نقاشی رو گذاشته بود...
06:11.870 --> 06:13.497
«کودک نیم‌چهره».
06:15.791 --> 06:19.002
توی طول زمستون،
توهم‌های دایانا ترسناک‌تر میشن.
06:19.795 --> 06:23.173
توی چین، ویروسی تازه و مرگبار
در سراسر جهان پخش میشه.
06:24.007 --> 06:28.387
به‌خاطر پارکینسون، یا اصلاً خوابش نمیبرد
یا کابوس‌ها رهاش نمی‌کردن.
06:29.555 --> 06:33.016
وقتی ازش میپرسم بیداره یا نه،
میگه خودش هم نمی‌دونه.
06:33.935 --> 06:35.603
حسابی لاغر شده.
06:36.687 --> 06:39.399
کالری‌ها رو میشمرم
و هر چیزی گیرم بیاد با پروتئین مخلوط میکنم.
06:39.689 --> 06:42.192
یه روز صبح ازم میپرسه:
«تو کی هستی؟»
06:42.485 --> 06:43.903
«اینجا چه‌کار میکنی؟»
06:45.237 --> 06:46.750
حالا دیگه همه‌شون اسم دارن.
06:46.947 --> 06:48.865
نه اسم‌های بامزه‌ای مثل مرد گل‌پوش،
06:49.158 --> 06:52.995
بلکه اسم‌های تک هجایی مثل باب،
پیت، دیک، جورج و جک.
06:53.286 --> 06:54.788
میپرسم: کدوم جک؟
06:55.038 --> 06:56.706
«جک قصاب لندن.»
06:56.915 --> 06:59.540
توی ماه مارس، وقتی همه‌گیری
داشت گسترش پیدا میکرد،
06:59.750 --> 07:02.581
سعی میکردم براش توضیح بدم
چرا نمی‌تونه دوستان و خانواده‌اش رو ببینه.
07:03.130 --> 07:05.925
شروع میکنه یواشکی و بی‌خبر از من
از خونه بیرون رفتن.
07:10.000 --> 07:11.764
از پریدن توی رودخونه حرف میزنه.
07:12.682 --> 07:14.660
همسایه‌ها پیشنهاد میدن بخشی
از خریدهای ما رو انجام بدن،
07:14.684 --> 07:17.769
اما با بدتر شدن اوضاع همه‌گیری،
دیگه روم نمیشه ازشون کمک بخوام.
07:18.478 --> 07:21.690
بهم میگن سازمان‌های کمک‌رسان به سالمندان،
فعلاً کار نمیکنن.
07:22.899 --> 07:25.110
خودم هم شروع میکنم به قرص خوردن...
07:25.569 --> 07:28.447
قرص‌های آرام‌بخش رو
با چند لیوان شراب مرلو پایین میدم.
07:29.240 --> 07:32.826
زندگی‌مون خلاصه شده توی
کنسرو لوبیا و داروهای تجویزی.
07:34.786 --> 07:38.290
با این همه، گاهی دایانا
واقعاً خوشحاله.
07:39.791 --> 07:42.127
میگه: نگاه کن.
07:42.336 --> 07:43.838
چرا تو نمی‌تونی ببینی؟
07:45.173 --> 07:46.673
بهش میگم دارم تلاشم رو میکنم.
07:47.300 --> 07:48.925
عصبانی میشه و فریاد میزنه:
07:49.427 --> 07:52.180
خدایان! خدایان!
07:57.310 --> 07:59.312
ازش میپرسم: چی دستته؟
08:00.646 --> 08:03.315
میگه: یه نوزاد مرده.
08:05.985 --> 08:08.862
کسی به‌خاطر زنی که اینجا زندگی میکنه،
به پلیس خبر داده.
08:09.529 --> 08:11.031
بهشون میگم اون همسرمه.
08:12.574 --> 08:16.786
میپرسن چه کسی ازش مراقبت میکرده
و میترسم همین الان بازداشتم کنن.
08:18.663 --> 08:23.127
یکی پیشنهاد میده بهتره برای معاینه‌ی کامل
ببرنش اورژانس.
08:24.045 --> 08:26.338
دایانا نگران نوزاد مرده‌ایه...
08:26.505 --> 08:29.216
...که همین یه لحظه پیش
توی آغوشش بود.
08:34.054 --> 08:36.389
هیچ‌کس نظر من رو درباره‌ی اینکه
باید چه کار کرد، نمی‌پرسه.
08:39.309 --> 08:41.144
هیچ‌کس هم ازم نمی‌خواد
همراهشون برم.
08:44.148 --> 08:46.984
دایانا برای اینکه تحت نظر باشه،
توی بیمارستان بستری میشه.
08:47.567 --> 08:50.529
به‌خاطر محدودیت‌های کووید،
اجازه ندارم به ملاقاتش برم.
08:51.279 --> 08:53.032
داروهاش رو با هم قاطی میکنن.
08:53.533 --> 08:55.784
اگه یه نوبت داروش رو نخوره، چی میشه؟
09:00.121 --> 09:04.125
بالاخره تصمیم میگیرن
که من رو هم توی بیمارستان معاینه کنن.
09:04.710 --> 09:09.005
میگن از شدت خستگی، سوءتغذیه
و کم‌آبی بدن از پا افتادم.
09:14.220 --> 09:18.014
من هم سر از همون طبقه‌ای در میارم
که دایانا بستریه. به همه گفته...
09:18.265 --> 09:23.479
...کارگردانه و داره درباره‌ی هنردرمانی
توی بیمارستان‌ها مستند میسازه.
09:25.355 --> 09:28.567
هرچه از سوابق پزشکی دایانا می‌دونم،
براشون توضیح میدم.
09:30.528 --> 09:33.280
فقط اجازه دارم تلفنی
باهاش حرف بزنم.
09:35.032 --> 09:38.577
من و دخترمون، لورا، تصمیم گرفتیم
که مادرش باید...
09:38.660 --> 09:41.913
...به مرکز مراقبت از سالمندان در اوهایو
نقل مکان کنه، نزدیک محل زندگی لورا.
09:43.164 --> 09:46.460
باید قبول کنم که دیگه
از پس مراقبت ازش برنمیام.
09:51.332 --> 09:53.426
به زور از پس مراقبتِ خودم برمیام.
09:55.552 --> 09:58.346
کووید داره سراسر کشور رو درمی‌نورده.
09:58.471 --> 09:59.974
به تخت من نیاز دارن.
10:00.099 --> 10:03.852
دکترهام میپرسن میخوام سه روز
توی بیمارستان روان‌پزشکی بمونم یا نه.
10:05.312 --> 10:07.230
از استراحت و بهبودی حرف میزنن.
10:08.231 --> 10:12.235
اما جایی که ازش سر درمیارم، جای استراحت
و تجدید قوا نیست؛ بیشتر شبیه پادگانه.
10:12.861 --> 10:14.697
نه بند کفش مجازه، نه کمربند.
10:14.904 --> 10:18.158
هر سه ساعت، یه مشت قرص ریز و درشت
بهم میدن.
10:19.368 --> 10:22.580
شب‌ها همه‌ی بیماران رو به‌خاطر خطر خودکشی
زیر نظر میگیرن.
10:28.376 --> 10:30.712
به زور خوابم میبره.
10:31.339 --> 10:34.091
دایانا رو با ماشین به
مرکز مراقبتی اوهایو میبرن،
10:34.412 --> 10:37.720
جایی که قراره بعد از چهارده روز قرنطینه،
به زندگی ادامه بده.
10:39.263 --> 10:41.667
هنوز فکر میکنه در حال
ساخت یه مستنده.
10:43.683 --> 10:46.269
قبل از رفتنش اجازه ندارم ببینمش.
10:47.772 --> 10:51.149
هفتادونه سالمه و اون‌قدر ضعیفم که از پس
خیلی از کارهایی که ازم می‌خوان، برنمیام.
10:51.650 --> 10:55.988
توی جلسه‌ای آنلاین، قاضی میگه با اینکه
باید مدت بیشتری توی بیمارستان بمونم،
10:56.197 --> 10:58.823
لازم نیست شوک‌‌درمانی بشم.
11:05.998 --> 11:08.042
از اینکه کووید بگیرم وحشت دارم.
11:10.001 --> 11:12.754
یه روز مجبورم میکنن ریشم رو بتراشم.
11:16.801 --> 11:20.303
میبینم گوشه‌های لبم برای همیشه
توی حالتی از اخم گیر کرده.
11:24.933 --> 11:26.559
نمی‌تونم لبخند بزنم.
11:27.102 --> 11:30.625
توضیح میدم که اشتباهی شده
و باید همسرم رو نجات بدم،
11:30.750 --> 11:32.500
همون که بردنش اوهایو.
11:37.654 --> 11:41.200
به چهره‌های ناباور اطرافم نگاه میکنم
11:42.283 --> 11:47.206
و با خودم فکر میکنم دایانا چند بار
همین ناباوری رو توی چهره‌ی من دیده بود.
11:51.000 --> 11:55.004
به‌نحوی، وکیل خانواده‌مون
با یه مشاور مستقل حقوق بیمار تماس میگیره
11:55.755 --> 11:57.674
که میتونه آزادی‌ام رو جور کنه.
11:58.717 --> 12:00.845
چند برگه رو حتی نخونده امضا میکنم،
12:02.096 --> 12:03.596
و بعد آزاد میشم.
12:11.020 --> 12:13.581
وقتی با ماشین از همون مسیری که
دایانا رو برده بودن برمی‌گردم خونه،
12:13.816 --> 12:17.570
و به این فکر میکنم که از کارکنان بپرسم
تا حالا چیزی درباره‌ی مرد گل‌پوش شنیدن یا نه،
12:17.945 --> 12:19.279
درباره‌ی آدم‌های کوچولو،
12:19.363 --> 12:22.283
و غول‌هایی که درخت‌ها و بوته‌ها رو حمل میکنن.
12:23.616 --> 12:28.080
سال‌هاست که با تمام توان
تلاش کرده‌ام این چیزها رو ببینم.
12:29.831 --> 12:33.711
پنج ماه از برگشتم به خونه گذشته بود
که کووید به مرکز اوهایو هم رسید.
12:35.254 --> 12:38.716
مدتی تونستم از طریق صفحه‌نمایش
با دایانا ارتباط برقرار کنم.
12:39.133 --> 12:42.761
اما این روش بالاخره زیادی گیجش کرد
و برگشتیم به تماس تلفنی.
12:43.846 --> 12:46.932
آخرین بار که دیدمش، گفت
به یه چیزی مبتلا شده،
12:47.557 --> 12:49.934
چیزی که اسمش با حرف C شروع میشه.
12:51.979 --> 12:54.148
دایانا نزدیک بود از
کووید جان سالم به در ببره.
12:54.648 --> 12:57.942
بعد از مثبت‌شدن آزمایشش،
چند شب دیگه هم توی بیمارستان بستری شد،
12:58.235 --> 13:01.447
اما چون دمای بدنش طبیعی شده بود،
دوباره برش گردوندن به مرکز مراقبتی.
13:05.075 --> 13:07.076
تصور میکنم دوباره ببینمش...
13:08.745 --> 13:10.246
حتی لمسش کنم...
13:13.417 --> 13:16.419
من از اولین کسانی میشدم
که واکسن میزدن...
13:18.047 --> 13:22.217
از اولین کسانی‌که عزیزشون رو
بعد از مدت‌ها دوری در آغوش میگیرن.
13:23.594 --> 13:26.806
برام مهم نبود چند نفر از اون آدم‌های خیالی
همراهمون بیان،
13:27.056 --> 13:29.225
فقط کافی بود دایانا اونجا باشه
و بتونه اون‌ها رو ببینه.
13:32.686 --> 13:34.647
بعد، سطح اکسیژن خونش افت کرد.
13:34.897 --> 13:37.357
بعید بود تا صبح زنده بمونه.
13:38.609 --> 13:41.028
دخترمون گوشی رو
کنار گوشش گذاشت
13:41.736 --> 13:44.197
و اولین شعری که براش
سروده بودم رو خوندم؛
13:45.115 --> 13:50.287
شعری درباره‌ی صبحی که قبل از ازدواج‌مون، توی هتلی
کوچیک در پاریس، کنار هم از خواب بیدار شده بودیم.
13:56.585 --> 13:57.919
بابا، اِم...
14:01.256 --> 14:03.049
آفرین بابا، خیلی خوب داری میخونی.
14:05.469 --> 14:08.013
ولی می‌دونی، مامان واقعاً دلش میخواد
درباره‌ی...
14:08.389 --> 14:10.557
درباره‌ی مرد گل‌پوش بشنوه؟
14:10.832 --> 14:12.456
اِ...
14:25.655 --> 14:27.157
پس من...
14:27.700 --> 14:29.534
هرچی می‌دونستم
براش تعریف کردم.
14:35.700 --> 14:42.534
دایانا سی.ماتیاس 1945-2020
[جان و دایانا در پنجاهمین سالگرد ازدواج‌شان]
14:43.000 --> 14:47.000
مترجم: امیر کیـانی
14:47.030 --> 14:52.000
«دانلود فیلم و سریال بدون سانسور از فـیلــم2مـدیـا»
[ wWw.F2M.top ]
Telegram: @Film2Media_Plus
14:52.030 --> 15:00.000
«ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا»
[ wWw.F2M.top ]
Telegram: @Film2Media_Plus