WEBVTT 00:07.836 --> 00:12.946 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus 00:12.970 --> 00:15.590 ‫حقیقتش اینه که من بی‌قرار بودم 00:15.590 --> 00:18.510 ‫روزی که رابرت ما رو ترک کرد ‫که به لندن برگرده 00:20.270 --> 00:21.890 من نمی‌خواستم بره 00:21.890 --> 00:25.440 ‫ما بعد از به دنیا اومدن نیک ‫وقتِ خیلی کمی باهم بودیم 00:26.610 --> 00:31.280 ‫ولی من نمی‌خواستم مجبور شه ‫بین خانواده و کارش انتخاب کنه 00:33.150 --> 00:36.950 ‫پس دریا بود، آفتاب درخشان می‌تابید، 00:36.950 --> 00:41.200 ‫ولی من نمی‌خواستم اونجا تنها باشم 00:41.324 --> 00:48.324 ‫« ترجمه از سینـا صداقت و سـحـر » ‫.:: SinCities & Sahar_frb ::. 00:52.460 --> 00:53.470 بزن بریم 00:56.300 --> 00:57.180 بزن بریم 00:59.390 --> 01:01.350 ‫- آقا؟ آقا؟ حالت خوبه؟ ‫- تو، زود بیا 01:01.350 --> 01:03.480 ‫- ممنون ‫- ممنون 01:13.190 --> 01:14.360 ‫نیکلاس؟ 01:17.990 --> 01:18.990 ‫خدایا 01:27.830 --> 01:30.420 ‫رابرت؟ بیدار شو 01:30.420 --> 01:31.500 ‫رابرت؟ 01:34.260 --> 01:35.590 ‫رابرت، بیدار شو 01:37.260 --> 01:38.300 ‫بیدار شو 01:39.390 --> 01:40.470 ‫محض رضای خدا 01:40.470 --> 01:41.470 ‫بیدار شو 01:42.180 --> 01:43.390 ‫نیک کجاست؟ 01:43.390 --> 01:45.890 ‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- نیک کجاست؟ 01:45.890 --> 01:47.690 ‫نمی‌دونم. احتمالاً پیش یکی از دوست‌هاشه 01:47.690 --> 01:49.690 ‫باشه. خب، کجاست؟ ‫باید پیداش کنیم 01:49.690 --> 01:51.690 ‫دیروز رفت سرِ کار، ‫قرار بود واسه شام برگرده، 01:51.690 --> 01:53.730 ‫- ولی که چی؟ ناسلامتی اون 25 سالشه ‫- نه، نه 01:53.730 --> 01:56.610 ‫اون ساعت 4 صبح بهم زنگ زد ‫و حالا نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم 01:56.610 --> 01:58.973 ‫- برنمی‌داره. جواب تلفنم رو نمیده ‫- احتمالاً اشتباهی زنگ زده 01:58.997 --> 01:59.956 نمی‌خواد باهات حرف بزنه 01:59.980 --> 02:02.620 ‫- نه، عزیزم. توی وضعیتِ افتضاحی بود ‫- اوه، واقعاً؟ 02:02.620 --> 02:05.370 ‫- داشت گریه می‌کرد ‫- اوه، واقعاً؟ 02:05.370 --> 02:07.040 ‫حرف نزد. هیچی نگفت 02:07.040 --> 02:09.370 ‫- فقط داشت اشک می‌ریخت ‫- اوه، واقعاً؟ 02:10.630 --> 02:11.630 ‫سلام، نیک 02:12.750 --> 02:15.130 ‫آره، رفیق. پدرت هستم 02:15.130 --> 02:17.880 ‫وقتی بیدار شدی بهم زنگ بزن. ‫فقط می‌خوام ببینم زنده‌ای یا نه 02:17.880 --> 02:19.840 ‫باشه. دوستت دارم. خدافظ 02:20.800 --> 02:22.510 ‫- اون می‌دونه ‫- اون چی رو می‌دونه؟ 02:23.810 --> 02:25.720 ‫- تو بهش چی گفتی؟ ‫- هان؟ 02:25.720 --> 02:28.140 ‫- در مورد من بهش چی گفتی؟ ‫- من هیچی بهش نگفتم 02:28.140 --> 02:29.560 ‫ولی قصد دارم بگم 02:29.560 --> 02:31.520 ‫خب، الان یکم دیر شده، مگه نه؟ 02:31.520 --> 02:33.940 ‫- یه نفر قبل از تو بهش گفته ‫- منظورت چیه؟ کی؟ 02:33.940 --> 02:36.230 ‫اون آشغال روانیِ دیوونه باهاش تماس گرفته 02:36.240 --> 02:41.160 ‫چی؟ منظورت پدرِ همون پسره‌ست که ‫در حال نجات جونِ نیک غرق شد؟ 02:41.160 --> 02:43.450 ‫- منظورت پدرِ اون آقا پسره... ‫- اوه، نه 02:43.450 --> 02:45.830 ‫که باهاش خوابیدی ‫و بعد آشنایی باهاش رو انکار کردی، 02:45.830 --> 02:48.750 ‫بعد از این که در حال نجات دادن بچه‌مون مُرد 02:48.750 --> 02:51.290 ‫منظورت اون آشغالِ روانی دیوونه‌ست؟ 02:51.290 --> 02:53.210 ‫- باورم نمیشه ‫- مگه نمی‌فهمی؟ 02:53.210 --> 02:55.420 ‫پسرمون در خطره، رابرت 02:55.420 --> 02:57.050 ‫تا حالا صداش رو اینجوری نشنیده بودم 02:58.050 --> 02:59.050 ‫می‌ترسم 02:59.050 --> 03:01.300 ‫آهان، می‌ترسی بد به نظر بیای، مگه نه؟ 03:01.300 --> 03:03.220 ‫یعنی، اون بالأخره قرار بود بفهمه 03:03.220 --> 03:05.390 ‫فقط ای کاش از زبونِ من می‌شنید 03:05.390 --> 03:08.350 ‫این تقصیرِ توئه، خب؟ ‫تو مسئول این اتفاقی 03:08.350 --> 03:10.940 ‫- مهم نیست تقصیرِ کیه، رابرت ‫- آخه چه انتظاری داشتی؟ 03:10.940 --> 03:13.520 ‫خب، فکر می‌کردی چه واکنشی نشون میده؟ 03:13.520 --> 03:16.480 ‫یعنی، تو مادرش بودی. ‫تو مسئولِ تمام اینایی 03:16.480 --> 03:18.690 ‫- هیچوقت به اون اهمیت ندادی ‫- پسوردش رو داری؟ 03:19.440 --> 03:21.280 ‫تو انقدر سرگرم دوست پسرت بودی 03:21.280 --> 03:24.070 ‫- که اون رو توی ساحل تنها گذاشتی... ‫- پسوردش رو می‌دونی؟ 03:24.070 --> 03:26.240 ‫- وقتی اصلاً شنا کردن بلد نبود ‫- پسوردش چیه؟ 03:26.240 --> 03:27.410 ‫اون نمی‌تونست شنا کنه 03:27.410 --> 03:30.500 ‫- میشه فقط پسوردش رو بهم بگی؟ ‫- خب، من پسوردش رو نمی‌دونم 03:30.500 --> 03:35.380 ‫چون به حریم خصوصی‌اش احترام میذارم. ‫محترمانه نگرانی‌ام رو بهش ابراز می‌کنم. 03:35.380 --> 03:37.880 ‫ولی انتظار داری چه فکری ‫در موردت بکنه، کاترین؟ 03:37.880 --> 03:39.170 ‫ناسلامتی تو مادرش بودی 03:39.170 --> 03:41.800 ‫تو کسی بودی که قرار بود ازش محافظت کنه 03:41.800 --> 03:43.550 ‫تو ازش محافظت نکردی. ‫فقط تمرکز کردی... 03:43.550 --> 03:45.510 ‫اون دوباره سیگار می‌کشه. می‌دونستی؟ 03:45.510 --> 03:49.850 ‫به من نگو چطور واسه بچه‌مون پدری کنم ‫وقتی خودت 20 سال توی زندگیش نبودی 03:49.850 --> 03:51.100 ‫چطور جرأت می‌کنی؟ 03:51.100 --> 03:53.020 ‫فکر می‌کنی من چه غلطی می‌کردم؟ 03:53.020 --> 03:54.440 ‫وای خدا. شغلش رو از دست داده 03:54.440 --> 03:55.860 ‫چی؟ نه، اینطور نیست 03:55.860 --> 03:59.690 ‫پس وقتی فکر می‌کردی سرِ کاره ‫تمام روز کجا بود؟ 04:01.360 --> 04:05.070 ‫اصلاً می‌دونی ممکنه پیش کی باشه؟ 04:05.070 --> 04:06.450 ‫دوست‌هاش؟ 04:06.450 --> 04:08.990 ‫یعنی، من که بعید می‌دونم دوستی داشته باشه 04:08.990 --> 04:10.450 ‫تو چی؟ 04:12.790 --> 04:14.920 ‫اون به دوست دخترش اشاره کرد 04:14.920 --> 04:17.500 ‫ولی من ندیدمش. اسمش رو نمی‌دونم 04:17.500 --> 04:18.420 ‫من... 04:19.670 --> 04:22.170 ‫اصلاً مطمئن نیستم که دختره ‫وجود داشته باشه، کاترین 04:25.340 --> 04:26.930 ‫نه، نه، نه، نه! 04:34.520 --> 04:35.730 ‫عزیزم؟ 04:39.320 --> 04:40.440 ‫نیکـه؟ 04:42.400 --> 04:43.450 ‫بله؟ 04:45.700 --> 04:48.870 ‫با این که نانسی اتفاقاتِ رخ داده 04:48.870 --> 04:53.710 ‫بین جاناتان و کاترین ریونزکرافت رو با جزئیات ‫و دقتِ فوق‌العاده توصیف کرده بود، 04:54.370 --> 04:56.960 توی یه سری از حقایق دست برده بود 04:58.210 --> 04:59.750 ‫این کاریه که نویسنده‌ها انجام میدن 05:00.710 --> 05:04.920 ‫برای مثال، جاناتان با دوست دخترش ‫به اروپا سفر کرده بود 05:04.930 --> 05:08.180 ‫این حقیقتیه که نانسی دست نخورده گذاشته بود 05:09.100 --> 05:12.680 ‫ولی دلیل بازگشتِ زودتر ساشا رو تغییر داده بود 05:13.480 --> 05:15.390 ‫خورشیدگرفتگی رو یادته؟ 05:15.390 --> 05:19.440 ‫ما توی انگلیس هر قرن یک بار ‫خورشیدگرفتگی کامل می‌بینیم، 05:20.770 --> 05:22.280 ‫و اونم توی روز ابری اتفاق افتاد 05:25.900 --> 05:27.030 ‫چقدر حیف شد 05:27.030 --> 05:28.240 زندگی توی بریتانیا همینه 05:28.240 --> 05:29.910 چیز مهمی نیست 05:29.910 --> 05:32.660 خب، این آخرین فرصتِ من برای دیدن خورشیدگرفتگی بود 05:32.660 --> 05:36.210 ‫همیشه می‌تونیم سعی کنیم ‫به بعدی برسیم، می‌دونی 05:36.210 --> 05:38.750 ‫- می‌تونیم سفر کنیم ‫- به ماداگاسکار؟ 05:39.330 --> 05:40.920 ‫- چرا که نه؟ ‫- این چرنده 05:40.920 --> 05:42.800 ‫کاملاً مسخره‌ست 05:43.670 --> 05:46.670 وقتت رو با کارهای بیهوده تلف نکن و اون یخچالِ لعنتی رو درست کن 05:46.680 --> 05:48.220 ‫داره دیوونه‌ام می‌کنه 05:48.220 --> 05:49.970 ‫- الو؟ ‫- سلام، نانسی 05:50.890 --> 05:53.140 ‫سلام، اِما. خوشحالم که صدات رو می‌شنوم 05:55.100 --> 05:56.190 ‫آهان، متوجهم 05:57.940 --> 06:00.060 ‫نه، نه، نه. خبر نداشتم. نه 06:03.940 --> 06:07.700 ‫خب، به نظرم خودشون ‫باید اختلافاتشون رو حل کنن 06:11.450 --> 06:13.950 ‫خب، بیا مسائل رو گُنده نکنیم، اِما 06:13.950 --> 06:16.410 ‫یعنی، ما نمی‌دونیم اونجا چه اتفاقی افتاده 06:16.410 --> 06:20.080 ‫اوه، نه. به وضوح دخترت ‫داره اغراق می‌کنه، چون... 06:22.960 --> 06:24.250 ‫اوه، این چرنده 06:27.380 --> 06:29.680 ‫نه، دیگه داری خیلی تُند میری، اِما 06:30.640 --> 06:33.260 ‫نه، واقعاً نیازی به این کار نیست، اِما 06:33.260 --> 06:36.140 ‫خیلی خب، اِما، از صحبت باهات خوشحال شدم. ‫ممنون که زنگ زدی. 06:36.140 --> 06:37.310 ‫خداحافظ 06:37.940 --> 06:39.140 ‫چیه؟ 06:42.310 --> 06:43.400 ‫چیه؟ 06:44.320 --> 06:46.570 ‫- چی شده؟ ‫- اِما مادر ساشا زنگ زده بود 06:46.570 --> 06:48.400 ‫ساشا برگشته لندن 06:49.200 --> 06:50.240 ‫اون کِی... 06:50.240 --> 06:53.950 ‫اون و جاناتان دعواشون شده ‫و دختره ولش کرده و برگشته 06:53.950 --> 06:55.660 ‫اون دختره خیلی داغونه 06:56.540 --> 06:58.660 ‫اون صدای آزاردهنده رو قطع می‌کنی یا نه؟ 07:00.290 --> 07:02.710 ‫خاله‌ی ساشا نمرده بود 07:02.710 --> 07:04.460 ‫علتِ برگشتنش به خونه این نبود 07:05.500 --> 07:07.340 ‫کتاب یه اثرِ داستانی بود، 07:08.010 --> 07:11.180 ‫ولی از بند حقیقت رها شده بود، 07:11.180 --> 07:14.470 ‫تا بتونه جلوه‌ی بهتری به خودش بگیره 07:14.470 --> 07:17.680 ‫اسکن‌ها نشون میدن که ‫اون دچارِ سکته‌ی مغزی شده... 07:17.680 --> 07:19.230 چی، سکته کرده؟ 07:19.230 --> 07:21.020 ‫- اون سکته کرده؟ ‫- بین افرادی که 07:21.020 --> 07:22.730 ‫- مواد تزریق می‌کنن خیلی متداوله ‫- خدای من! 07:22.730 --> 07:23.980 خب، حالش خوب میشه؟ 07:23.980 --> 07:25.400 ‫فعلاً وضعیتش پایداره، 07:25.400 --> 07:28.230 ‫ولی هنوز برای تعیینِ میزان آسیب خیلی زوده 07:28.240 --> 07:30.030 ‫- تا وقتی که بیدارش کنیم ‫- آسیب؟ منظورتون... 07:30.030 --> 07:32.410 ‫- منظورتون از آسیب چیه؟ ‫- آسیبِ عصبی، اگر باشه 07:32.410 --> 07:34.410 ‫چجور آسیب عصبی‌ای؟ 07:34.410 --> 07:36.740 ‫حرکتی، ادراکی، گفتاری 07:36.740 --> 07:38.290 ‫ولی نباید گمانه‌زنی کنیم 07:38.290 --> 07:41.290 ‫در حال حاضر وضعیتش پایداره ‫و این چیزیه که باید روش تمرکز کنیم 07:41.290 --> 07:42.370 ‫دکتر؟ 07:42.370 --> 07:43.920 ‫- شرمنده، من باید... ‫- خب کِی... 07:43.920 --> 07:45.750 ‫کِی قصد دارید بیدارش کنید؟ 07:45.750 --> 07:49.260 ‫اواخر امروز چندتا آزمایش جدید انجام می‌دیم، ‫و اگه نتایج خوب باشن، 07:49.260 --> 07:51.050 ‫فردا سعی می‌کنیم بیدارش کنیم 07:51.050 --> 07:54.220 ‫- ولی خوب میشه، مگه نه؟ به طور کامل ‫- بله. ممکنه. آره 07:54.220 --> 07:56.180 ‫شما گفتید ممکنه، ولی احتمالش چقدره؟ 07:56.180 --> 07:58.140 ‫یعنی، با توجه به تجربه‌تون ‫با موارد دیگه، دکتر؟ 07:58.140 --> 08:01.480 ‫خب، هر مورد فرق می‌کنه، ‫و من واقعاً متأسفم، 08:01.480 --> 08:03.087 ‫تنها کاری که ازمون برمیاد صبر کردنه 08:03.810 --> 08:06.860 ‫کاترین و رابرت به پرسیدن سؤال‌هایی ادامه میدن 08:06.860 --> 08:08.730 ‫که خودشون می‌دونن بی‌فایده‌ان، 08:09.570 --> 08:13.570 ‫ولی به امید گرفتنِ جوابی متفاوت اصرار می‌کنن 08:14.280 --> 08:16.280 ‫- جوابی که دلشون می‌خواد بشنون ‫- دکتر. دکتر 08:16.280 --> 08:17.990 ‫- خیلی متأسفم. من باید برم... ‫- آره 08:17.990 --> 08:20.120 ‫- ممنون ‫- ممنون 08:23.870 --> 08:26.540 ‫اگه دلت بخواد می‌تونی اول کنارش بشینی 08:58.740 --> 09:03.710 ‫از خودت می‌پرسی آیا نیکلاس همیشه ‫در معرض مرگِ زودرس بوده 09:05.790 --> 09:08.000 ‫اون قبلاً یک بار نجات پیدا کرده بود، 09:08.840 --> 09:13.050 ‫ولی وحشت داری که این دفعه ‫اونقدر خوش‌شانس نباشه 09:20.470 --> 09:22.980 ‫سردرگمی ذهنِ رابرت رو آشفته کرده 09:24.850 --> 09:30.270 ‫بستری شدن نیکلاس در بیمارستان ‫احساس گناه و اضطراب شدیدی ایجاد می‌کنه 09:31.570 --> 09:34.530 ‫اما اون احساسات نمی‌تونن ‫حسادتی رو از بین ببرن 09:34.530 --> 09:39.120 ‫که نسبت به پسر جوانی احساس می‌کنه ‫که با زنش رابطه داشته 09:39.120 --> 09:41.490 ‫و بعدش جونِ بچه‌اش رو نجات داده 09:43.450 --> 09:46.790 ‫شهیدی که برای همیشه ‫مردانگی‌اش رو زیر سؤال برده بود 09:50.840 --> 09:55.840 ‫همچنین به گفتگوی شب قبلش ‫با استیون بریگزستاک فکر می‌کنه 09:57.130 --> 09:59.510 ‫فروتنی و سادگیِ اون مرد، 10:00.180 --> 10:03.390 ‫و درک و همدردی زیادش 10:04.770 --> 10:08.060 ‫و این که تنها چیزی که استیون ‫و همسرش خواسته بودن 10:08.690 --> 10:12.400 ‫دیدنِ پسربچه‌ای بود که پسرشون ‫در حین تلاش برای نجات دادنش مُرده بود 10:14.070 --> 10:15.360 ‫- پیداش کردی؟ ‫- آره 10:15.360 --> 10:16.740 ‫- ردیفی؟ ‫- یعنی... 10:16.740 --> 10:18.780 ‫خب، من قبلاً نام کاربری ‫و کلمه‌ی عبورت رو وارد کردم 10:21.070 --> 10:23.620 ‫فقط روی مرکز کمک کلیک کن، ‫چطور حسابم را حذف کنم، 10:23.620 --> 10:25.790 ‫و بعدش حسابت رو برای همیشه حذف کن 10:25.790 --> 10:28.920 ‫خیلی خب. ازم می‌پرسه ‫«چرا می‌خواهید حساب خود را حذف کنید؟» 10:28.920 --> 10:30.080 ‫چی باید بنویسم؟ 10:30.080 --> 10:31.670 ‫هرچی دلت می‌خواد بنویس. ‫مهم نیست 10:32.710 --> 10:37.300 ‫خیلی خب، نگرانی در مورد ‫حریم خصوصی رو انتخاب می‌کنم 10:38.800 --> 10:41.680 ‫بهم میگه «این حذف برگشت ناپذیر خواهد بود» 10:41.680 --> 10:44.100 ‫آره. حیف میشه، می‌دونی 10:44.100 --> 10:46.020 ‫یکی از بهترین کارهام بود 10:46.020 --> 10:47.350 ‫دوباره کلمه‌ی عبورت رو وارد کن 10:53.940 --> 10:55.070 ‫«لطفاً تأیید کنید» 10:57.570 --> 11:00.070 ‫«مطمئنید می‌خواهید حساب خود را حذف کنید؟» 11:10.170 --> 11:13.460 ‫از رها کردنِ حساب اینستاگرام جاناتان ‫ناراحت بودم 11:14.500 --> 11:17.406 ‫ولی وقتش بود که شروع به مرتب کردن کنم 11:17.948 --> 11:20.451 ‫و آثار انگشتم رو پاک کنم 11:22.470 --> 11:23.390 ‫حذف شد 11:23.890 --> 11:25.260 ‫آره 11:25.260 --> 11:26.390 ‫تموم شد رفت 11:26.390 --> 11:27.470 ‫به همین راحتی 11:34.890 --> 11:36.206 ‫[رابرت ریونزکرافت] 11:36.230 --> 11:38.360 ‫- این واسه توئه، تامی ‫- ممنون 11:38.360 --> 11:40.150 ‫می‌تونی واسه خودت چندتا دوستِ جدید بخری 11:42.700 --> 11:44.570 ‫- الو؟ ‫- آقای بریگزستاک 11:44.580 --> 11:46.160 ‫رابرت هستم 11:46.160 --> 11:47.950 ‫- بله ‫- رابرت ریونزکرافت 11:50.410 --> 11:51.920 ‫وقتِ بدی که مزاحم نشدم؟ 11:52.670 --> 11:54.420 ‫نه، آقای ریونزکرافت 11:55.630 --> 11:58.260 ‫متأسفانه تماس گرفتم ‫خبرِ غم‌انگیزی بدم 11:58.920 --> 12:00.800 ‫نیکلاس توی بیمارستانه 12:00.800 --> 12:04.140 ‫اوه، چه بد. خیلی از شنیدنش متأسفم 12:04.140 --> 12:05.970 ‫حالش خوبه؟ 12:05.970 --> 12:09.310 ‫هنوز برای مطمئن بودن زوده ‫ولی وضعش پایدار به نظر میاد 12:10.350 --> 12:13.730 ‫خب، می‌تونم بپرسم مشکلش چیه؟ 12:13.730 --> 12:14.810 ‫بله 12:14.810 --> 12:20.440 ‫- نیکلاس مدتیه که درگیرِ اعتیاد بوده ‫- خدافظ 12:21.610 --> 12:23.150 ‫خیلی متأسفم 12:23.160 --> 12:26.370 ‫نمی‌تونم تصور کنم چه احساسی دارید 12:26.370 --> 12:29.410 ‫بله، خیلی سخته 12:30.870 --> 12:32.080 ‫می‌تونم بپرسم... 12:33.250 --> 12:40.000 ‫امکانش هست برم و نیکلاس رو ‫توی بیمارستان ملاقات کنم؟ 12:40.010 --> 12:44.890 ‫- یعنی، اگه از نظرتون اشکالی نداشته باشه ‫- بله، البته که می‌تونید 12:45.800 --> 12:49.930 ‫اون توی بخش مراقبت‌های ویژه ‫بیمارستان ایست اکتونـه 12:49.930 --> 12:51.140 ‫ممنون 12:51.140 --> 12:52.480 ‫امکانش هست... 12:54.650 --> 12:59.190 ‫امکانش هست همین امروز عصر به ملاقاتش برم؟ 12:59.190 --> 13:02.190 ‫البته. منم خیلی از دیدنتون خوشحال میشم 13:02.190 --> 13:04.200 ‫ممنون، آقای ریونزکرافت. ممنون 13:04.200 --> 13:05.860 ‫برای نیکلاس دعا می‌کنم 13:06.660 --> 13:10.490 ‫- خداحافظ. لطفاً مراقب خودت باش ‫- ممنون 13:18.880 --> 13:23.170 ‫از این که چقدر آسون قطعاتِ پازل ‫کنار هم قرار گرفتن غافلگیر شدم 13:24.590 --> 13:26.760 ‫پسره معتاده 13:27.550 --> 13:29.430 ‫البته که هست 13:30.600 --> 13:33.810 ‫و پدرِ خنگ و نفهمش، 13:34.520 --> 13:37.650 ‫خوراک رو توی یه سینی بهم تقدیم کرده بود 13:38.440 --> 13:41.020 ‫و تنها کاری که باید می‌کردم ‫لذت بردن ازش بود 13:58.790 --> 14:05.420 یادم میاد اون روز که لبِ ساحل بودیم هوا آفتابی و خیلی گرم بود 14:05.920 --> 14:06.930 ‫نیک... 14:16.100 --> 14:17.770 ‫تو! تو! 14:18.560 --> 14:20.860 ‫و یادمه احساس تنهایی می‌کردم، 14:24.070 --> 14:27.820 ‫و یادمه فکر می‌کردم چه مادرِ صبوری هستم، 14:27.820 --> 14:29.990 ‫و با فکر کردن بهش احساس گناه می‌کردم 14:38.920 --> 14:42.210 ‫و اون اولین باری بود که پسره رو دیدم 14:45.590 --> 14:51.180 ‫و از خودم پرسیدم از کِی اونجا بود ‫و یه جورایی بهمون زُل زده بود 14:53.220 --> 14:58.640 ‫و خیلی خجالت کشیدم. ‫یه جورایی احساس شرم کردم. 15:00.270 --> 15:03.570 ‫و فکر کردم اون دوربین واسه پسری ‫به اون جوونی خیلی گرون قیمته 15:05.730 --> 15:08.280 ‫یعنی، حتماً تا اون موقع ازمون ‫چندتا عکس گرفته بود، 15:08.280 --> 15:10.700 ‫ولی یادم نمیاد واقعاً انجامش داده باشه 15:13.580 --> 15:16.500 ‫رابرت بهت اجازه نمیده نزدیکش باشی 15:17.830 --> 15:20.330 ‫پس نوبتی کنارِ نیکلاس می‌شینید 15:22.290 --> 15:24.710 ‫به نحوی خیالت راحته که نمی‌بینیش 15:25.880 --> 15:28.170 ‫هیچ جایی برای فکر کردن به اون نداری 15:29.050 --> 15:31.430 ‫تنها چیزی که می‌خوای ‫اینه که با پسرت باشی، 15:32.640 --> 15:34.600 ‫و هر لحظه ارزشمنده 15:51.150 --> 15:52.160 ‫سلام، رفیق 15:58.330 --> 16:00.620 ‫- الو؟ ‫- الو، کاترین؟ 16:00.620 --> 16:02.920 ‫سارا فینچام هستم، ‫از منابع انسانی تماس می‌گیرم. 16:05.000 --> 16:08.130 ‫سلام، سارا. بله. چه کمکی ازم برمیاد؟ 16:08.130 --> 16:10.920 ‫فکر کنم دیروز توی دفتر ‫یه حادثه‌ای پیش اومده 16:10.920 --> 16:13.380 ‫سایمون میگه نمی‌خواد رسماً شکایت کنه 16:13.390 --> 16:16.930 ‫بااین‌حال مجبوریم به عنوان ‫حمله‌ی فیزیکی ثبتش کنیم 16:17.760 --> 16:19.390 ‫باید بره توی پرونده‌ت 16:20.020 --> 16:21.310 ‫که اینطور 16:21.310 --> 16:23.350 ‫ببخشید کاترین 16:23.350 --> 16:26.770 ‫ولی قوانین انضباطی باید شاملِ حالِ همه بشه 16:26.770 --> 16:29.030 ‫پس باید به اتهاماتی ‫که آقای استیون بریگزستاک 16:29.030 --> 16:31.650 ‫بهت وارد کرده رسیدگی کنیم. ‫چون خیلی جدی هستن 16:31.650 --> 16:34.360 ‫- جدی؟ ‫- مطمئنم که درک می‌کنی دیگه؟ 16:34.360 --> 16:35.870 ‫آره. آره 16:36.620 --> 16:39.200 ‫حرفی داری توی این مرحله بزنی؟ 16:41.710 --> 16:42.620 ‫نه 16:43.420 --> 16:46.460 ‫خب اولا که تا یه هفته برات مرخصی رد می‌کنم 16:46.460 --> 16:47.420 تا ببینیم چی میشه 16:48.380 --> 16:51.550 ‫- وایسین. ببینین نفس می‌کشه یا نه ‫- کاترین؟ پشت خطی؟ 16:51.550 --> 16:53.590 ‫آره، آره. می‌شنوم 16:54.590 --> 16:57.510 ‫متوجه هستم که سر کار تحت فشار بودی 16:57.510 --> 17:01.180 ربطی به کار نداره. من سر کار تحت فشار نبودم 17:01.180 --> 17:03.020 ‫خب خوشحالم این رو می‌شنوم 17:03.020 --> 17:05.810 ‫خیلی‌خب، پس مرخصی پزشکی برات رد کنم؟ 17:09.070 --> 17:10.070 ‫بله لطفا 17:10.070 --> 17:12.150 ‫ببین، به نظرم شاید بهتر باشه با مشاور 17:12.150 --> 17:14.780 ‫در رابطه با مدیریت خشمت صحبت کنی 17:14.780 --> 17:16.860 ‫ما هم می‌تونیم هزینه‌ش رو پرداخت کنیم 17:16.860 --> 17:19.620 ‫یه نفر که مستقل باشه و البته رازدار 17:19.620 --> 17:20.950 ‫نظرت چیه؟ 17:22.700 --> 17:24.580 ‫- این‌جوری... ‫- ببخشید، الان نمی‌تونم صحبت کنم 17:24.580 --> 17:25.870 ‫اومدم بیمارستان 17:25.870 --> 17:28.710 ‫یا خدا! متأسفم! همه حالشون خوبه؟ 17:30.090 --> 17:32.340 ‫نه، نه. اصلا اوضاعِ خوبی نیست 17:32.340 --> 17:33.590 ‫وای! متأسفم... 17:33.590 --> 17:35.630 ‫آره. خیلی‌خب. خیلی ممنون 17:35.630 --> 17:36.840 ‫خدا نگهدار 17:39.640 --> 17:42.310 ‫می‌دونی که آبرو و اعتبارت 17:42.310 --> 17:44.230 ‫دیگه از بین رفته. 17:45.310 --> 17:48.060 ‫دیگه هیچ‌چیز برات مثل سابق نمیشه 17:49.860 --> 17:51.150 ‫و برات مهم نیست 17:56.030 --> 17:58.660 ‫تصمیم گرفتم از اسپری جاناتان بزنم 18:00.200 --> 18:02.740 ‫ژاکت نانسی رو هم پوشیده بودم 18:04.080 --> 18:08.130 ‫سه نفری می‌تونیم تعادل رو برگردونیم 18:14.340 --> 18:15.420 ‫سلام 18:16.880 --> 18:19.800 ‫دنبالِ نیکلاس ریونزکرافت می‌گردم 18:20.350 --> 18:21.510 ‫سلام 18:21.510 --> 18:27.270 ‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت 18:27.270 --> 18:28.600 ‫سلام 18:29.730 --> 18:34.360 ‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت 18:36.320 --> 18:37.450 ‫سلام 18:38.530 --> 18:42.780 ‫اومدم ملاقاتِ نیکلاس ریونزکرافت 19:00.430 --> 19:01.760 ‫آفرین پسرِ خوب! 19:08.060 --> 19:09.900 ‫بپر. بپر 19:20.410 --> 19:23.910 ‫وقتی دیدم دارم نگاهم می‌کنه، ‫براش عشوه اومدم؟ 19:24.700 --> 19:29.210 ‫جوری رفتار کردم که ‫نشونه‌ی علاقه‌م بهش باشه؟ 19:29.210 --> 19:30.790 ‫فکر نمی‌کنم 19:30.790 --> 19:32.710 ‫بیا بریم شام بخوریم 19:36.050 --> 19:37.260 ‫گشنه‌ت نیست؟ 19:38.090 --> 19:41.260 ‫ولی باید اعتراف کنم که اون لبخندِ ریز 19:41.260 --> 19:44.260 ‫و اون ارتباط مختصر، حس خوبی بهم داد 19:46.520 --> 19:53.150 ‫و همین‌جور که از ساحل دور می‌شدم، ‫حس کردم داره از پشت سر نگاهم می‌کنه 20:41.990 --> 20:44.530 ‫حتما الان دیگه کل همکارهات کتاب رو خوندن 20:44.554 --> 20:45.346 ‫[جیسو کیم: بابت نیکلاس متأسفم. حالش خوبه؟] 20:45.370 --> 20:47.080 ‫ولی دیگه اهمیتـی نداره 20:49.080 --> 20:52.210 ‫هر چی هم که بشه حداقل اون قسمت تموم شده 20:54.420 --> 20:59.000 ‫می‌دونی که اگه نیکلاس زنده بمونه، ‫همه‌چیز آشکار میشه 20:59.630 --> 21:01.380 ‫اون از همه‌چی باخبر میشه 21:31.910 --> 21:34.160 ‫بذار دوباره بررسی کنم و بهت خبر میدم 21:35.540 --> 21:36.932 ‫باشه. خداحافظ. 21:38.047 --> 21:39.141 ‫یه دقیقه صبر کنید 21:41.590 --> 21:42.970 ‫بفرما. ممنون 21:45.300 --> 21:47.800 ‫- سلام. کمکی از دستم برمیاد؟ ‫- نیکلاس ریونزکرافت 21:47.800 --> 21:49.850 ‫ببخشید، متوجه نشدم 21:51.430 --> 21:55.520 ‫اومدم ملاقات نیکلاس ریونزکرافت 21:55.520 --> 21:58.020 ‫آهان بله، آقای ریونزکرافت گفتن تشریف میارین 21:58.020 --> 22:00.610 ‫دنبالم بیایین، راهنمایی‌تون می‌کنم 22:04.530 --> 22:07.490 ‫باید بهتون هشدار بدم که 22:08.240 --> 22:12.700 ‫نیکلاس در حال حاضر به کلی دستگاه وصل شده 22:12.700 --> 22:15.540 ‫پس شاید اون لحظه اول کمی ترسناک باشه 22:16.120 --> 22:20.170 ‫خب؟ ولی الان شرایطش پایداره 22:21.130 --> 22:23.960 ‫سلام. پدربزرگِ نیکلاس اومده 22:23.960 --> 22:25.260 ‫ممنون. 22:26.010 --> 22:27.300 ‫- سلام ‫- سلام 22:27.300 --> 22:28.390 ‫ممنون 22:30.220 --> 22:31.890 ‫آخرین تخت، سمت چپ 22:32.640 --> 22:33.640 ‫ممنون 23:10.550 --> 23:14.810 ‫می‌خواستم همه‌چیز رو از ‫کاترین ریونزکرافت بگیرم 23:16.930 --> 23:18.600 ‫همین‌جور که به هدفم نزدیک می‌شدم 23:18.600 --> 23:23.480 ‫قلبم تند تند می‌زد و از شدت ‫هیجان گوش‌هام داشت می‌ترکید 23:26.030 --> 23:29.820 ‫و نیکلاس تقریبا از دست رفته بود 23:32.160 --> 23:35.290 ‫بدون اینکه بهش دست بزنم، ‫به این روز انداختمش 23:38.000 --> 23:39.500 ‫هیچ‌چیزی رو حس نمی‌کرد 23:40.580 --> 23:42.630 ‫راستش راهِ خوبیه برای مُردن 23:44.800 --> 23:46.260 ‫بهتر از غرق شدنـه 23:48.340 --> 23:50.680 ‫فقط یه هُلِ کوچولو نیاز داشت 23:52.340 --> 23:54.350 ‫عواقبش برام مهم نبود 23:55.930 --> 23:57.680 ‫تنها چیزی که برام مهم بود 23:57.680 --> 24:03.020 ‫این بودم که کاترین ریونزکرافت ‫مثل من و نانسی عذاب بکشه 24:06.020 --> 24:06.900 ‫اینم از کلیدها 24:06.900 --> 24:10.400 ‫- مرسی. پدرتون اومدن ‫- جانم؟ 24:10.400 --> 24:12.280 ‫- پدرتون اومدن. الان پیشِ نیکلاس هستن ‫- نه پدرِ من... 24:28.960 --> 24:31.300 ‫چیکار می‌کنین؟ اون نباید اینجا باشه 24:32.180 --> 24:33.380 ‫اینجا چیکار می‌کنی؟ 24:33.390 --> 24:34.680 ‫نزدیکِ پسرم نشو 24:35.390 --> 24:36.720 ‫نزدیکِ پسرم نشو! 24:38.140 --> 24:40.470 ‫خوبی؟ تکون نخور. آروم باش 24:40.480 --> 24:42.560 ‫- پدرت فقط می‌خواست... ‫- اون پدرم نیست 24:42.560 --> 24:45.770 ‫- ... به پسرت سر بزنه ‫- فکر کردی کی هستی که میای اینجا؟ 24:45.770 --> 24:48.070 ‫من کلی بهت فرصت دادم 24:48.070 --> 24:49.610 ‫حتی اومدم خونه‌ت باهات صحبت کنم 24:49.610 --> 24:52.610 ‫- فقط اومده بودم ببینم حال نیکلاس چطوره ‫- حتی در رو روی من باز نکردی! 24:52.610 --> 24:53.860 ‫از اینجا ببرش بیرون 24:53.860 --> 24:56.120 ‫- یه بارم بهم زنگ نزدی ‫- یکی بیاد کمک 24:59.580 --> 25:01.790 ‫- باید همراهمون بیای ‫- نه، باید همراهمون بیای 25:01.790 --> 25:04.120 ‫- بهتره آرامشت رو حفظ کنی ‫- یارو می‌خواد یه بلایی سر پسرم بیاره 25:32.440 --> 25:34.530 ‫باید کم‌کم به بقیه خبر بدیم 25:35.490 --> 25:37.030 ‫بهشون بگیم چه اتفاقی افتاده 25:40.740 --> 25:42.500 ‫اول باید به ساشا زنگ بزنم 25:44.750 --> 25:47.250 ‫درستش اینه که اول به اون خبر بدیم 25:49.210 --> 25:52.340 ‫نمی‌خوام از زبونِ یکی دیگه بشنوه 26:04.350 --> 26:05.890 ‫سلام اِما 26:07.020 --> 26:10.570 ‫نانسی بریگزستاک هستم. امکانش هست ‫با ساشا صحبت کنم لطفا؟ 26:16.280 --> 26:17.870 ‫می‌دونی کی برمی‌گرده؟ 26:25.120 --> 26:28.210 ‫متوجه‌م ولی موضوع مهمیه، اِما 26:28.210 --> 26:30.960 ‫میشه لطفا گوش بدی؟ 26:30.960 --> 26:33.380 ‫خبر بدی براش داریم 26:33.380 --> 26:35.090 ‫جاناتان مُرده 26:48.020 --> 26:49.020 ‫اینکه... 26:49.730 --> 26:51.940 ‫اینکه جاناتان مُرده. منظورم این بود 26:51.940 --> 26:54.940 ‫توی ایتالیا رفته یه بچه رو نجات بده ‫ولی توی دریا غرق شده 26:57.490 --> 26:58.660 ‫همین کار رو بکن 27:01.950 --> 27:02.910 ‫ممنون 27:07.080 --> 27:08.420 ‫چی گفت؟ 27:10.080 --> 27:12.290 ‫ساشا خونه نبود ولی گفت بهش میگه 27:15.710 --> 27:17.010 ‫چیزِ دیگه‌ای نگفت؟ 27:17.760 --> 27:19.640 ‫تسلیت گفت 27:22.930 --> 27:24.060 ‫همین 27:26.020 --> 27:27.520 ‫گفت باید بره 27:30.100 --> 27:33.020 ‫هیچ‌وقت نفهمیدیم مامان ساشا بهش گفت 27:33.020 --> 27:34.730 ‫چه اتفاقی افتاده یا نه 27:34.730 --> 27:36.990 ‫چون دیگه خبری ازشون نشد 27:39.450 --> 27:42.160 ‫یه چیزی ساشا، دوست‌دخترِ ‫جاناتان رو فراری داده بود 27:42.160 --> 27:46.370 ‫و باعث شده بود برگرده پیش پدر و مادرش ‫و جاناتان رو توی ایتالیا تنها بذاره 27:47.500 --> 27:51.960 ‫یه اتفاقی اونجا افتاده بود که باعث شده بود ‫مادرش اینقدر پشت تلفن عصبانی باشه 27:58.720 --> 28:02.130 ‫نیکلاس مشکلی نداشت تنها بخوابه 28:02.140 --> 28:05.350 ‫البته به شرطی که در بین‌مون باز بمونه 28:05.350 --> 28:08.680 ‫تا وقتی بیدار شد منو ببینه 28:11.560 --> 28:15.940 ‫و وقتی چشم‌هاش رو می‌بست ‫دیگه خوابش می‌برد 28:19.990 --> 28:24.530 ‫و به وضوح یادمه اون شب چقدر خوشحال بودم 28:27.830 --> 28:31.290 ‫خیالم راحت شده بود که 28:32.000 --> 28:34.420 ‫بالاخره همه‌چیز درست شده بود 28:35.920 --> 28:41.050 ‫داشتم تنهایی با نیکلاس وقت می‌گذروندم 28:43.090 --> 28:46.180 ‫و تصمیم گرفتم شب رو 28:47.260 --> 28:50.270 ‫با خوردن یه لیوان شراب توی تراس ‫به پایان برسونم 28:55.560 --> 28:57.400 ‫میشه لطفا روبه‌جلو نگاه کنی؟ 28:57.400 --> 29:01.320 ‫خیلی وقت بود که زنی بهم توجه نشون نداده بود 29:02.110 --> 29:07.330 ‫حس خوبی داشت که بهم دست زد ‫و مراقب بود آسیب نبینم 29:08.120 --> 29:10.200 ‫- و با ملایمت باهام برخورد می‌کرد ‫- سه میلی‌متر گشادی مردمک 29:10.200 --> 29:11.620 ‫ممنون 29:11.620 --> 29:13.960 ‫و صداش هم دلنشین بود 29:14.460 --> 29:20.000 ‫واقعا نگرانم بود و از لطفش ممنون بودم 29:20.010 --> 29:23.220 ‫خیلی‌خب. تموم شد 29:24.840 --> 29:28.760 ‫- خوبی؟ ‫- گمونم آره 29:28.760 --> 29:30.970 ‫یکم اضطراب دارم 29:31.480 --> 29:33.770 ‫حق داری، عزیز. ‫ضربه‌ی ناجوری خوردی 29:33.770 --> 29:36.270 ‫اون زن عینِ شوهرمه 29:36.270 --> 29:38.770 ‫می‌دونم چه حسی داره این‌جوری بهت حمله بشه 29:40.280 --> 29:42.070 ‫همه علائم حیاتی نرماله 29:42.070 --> 29:44.030 ‫- اگه کاری داشتی، صدام بزن ‫- ممنون 29:44.030 --> 29:45.360 ‫مراقب خودت باش، اقای استیون 29:45.360 --> 29:46.450 ‫ممنونم 29:46.450 --> 29:47.450 ‫دیگه تموم شد 29:49.620 --> 29:50.950 ‫حالت خوبه دیگه 29:50.950 --> 29:53.540 ‫چند روزِ آینده یکم درد می‌کشی 29:53.540 --> 29:55.710 ‫برات مُسکن میارم 29:55.710 --> 30:00.000 ‫میشه یه قرصی بهم بدی بتونم بخوابم؟ 30:00.000 --> 30:01.420 ‫- محض احتیاط ‫- حتما 30:04.680 --> 30:06.550 ‫سلام. ملاقاتی دارین 30:06.550 --> 30:08.340 ‫خیلی متأسفم 30:08.350 --> 30:11.260 ‫شنیدم چه اتفاقی افتاده. ‫به محض اینکه شنیدم خودم رو رسوندم 30:11.270 --> 30:14.770 ‫می‌دونم همسرم چیکار کرده و واقعا شوکه شدم 30:14.770 --> 30:16.190 ‫خیلی متأسفم 30:16.190 --> 30:19.270 ‫تقصیرِ شما نیست آقای ریونزکرافت 30:19.270 --> 30:24.320 ‫گمونم ایشون هم شوکه شدن که منو اونجا دیدن 30:24.320 --> 30:27.360 ایشون خبر نداشتن شما بهم گفتین بیام؟ 30:27.360 --> 30:28.950 ‫راستش ما با هم صحبت نمی‌کنیم 30:28.950 --> 30:32.580 ‫می‌دونم با توجه به وضعیت نیک، عجیبه 30:32.580 --> 30:33.580 ‫ولی من... 30:34.960 --> 30:37.620 ‫هنوز درک نکردم چرا اون کار رو کرد 30:37.620 --> 30:39.670 ‫یا چرا حتی چیزی به من نگفت 30:39.670 --> 30:42.000 ‫من مسیرِ زیادی رو با اتوبوس اومدم 30:42.000 --> 30:47.220 ‫چون واقعا دلم می‌خواست نیکلاس رو ببینم 30:47.220 --> 30:51.430 ‫می‌دونم همسرم نانسی هم اگه ‫زنده بود همین رو می‌خواست 30:51.430 --> 30:56.560 ‫خیلی دوست داشت ‫با پسری که جاناتان نجاتش داده 30:56.560 --> 30:59.350 ‫آشنا بشه 30:59.350 --> 31:01.690 ‫خب نظرتون چیه یه بار دیگه بیایین؟ 31:04.030 --> 31:07.070 ‫- جدی میگین؟ ‫- بله. بله. چرا که نه 31:08.360 --> 31:10.120 ‫نیکلاس خیلی هم خوشحال میشه 31:10.910 --> 31:13.830 ‫به هیچ‌وجه نگران نباشین 31:15.000 --> 31:17.120 ‫هدیه‌ی عالی‌ای براش میشه 31:17.120 --> 31:22.500 ‫خیلی لطف دارین. ‫بله. خیلی خوشحال میشم 31:22.500 --> 31:24.800 ‫- ممنون ‫- اینم از مسکن‌هاتون 31:24.800 --> 31:26.090 ‫دوتا بخورین 31:26.090 --> 31:28.840 ‫و نباید این کار رو بکنم ولی ‫این کمک‌تون می‌کنه امشب بخوابین 31:28.840 --> 31:30.180 ‫ولی فقط یه دونه بخورین 31:31.090 --> 31:33.220 ‫بسیار خب. ممنونم. باشه 31:34.470 --> 31:38.230 ‫خیلی لطف کردین. خیلی ممنونم 31:38.230 --> 31:40.730 ‫خواهش می‌کنم. مراقب خودتون باشین 31:40.730 --> 31:42.190 ‫مرسی 31:44.570 --> 31:46.280 ‫نه، دیگه واقعا باید برم 31:46.280 --> 31:48.530 ‫- خیلی خسته‌م... ‫- بله، البته 31:48.530 --> 31:51.320 ‫اوضاع پیچیده‌تر شده بود 31:51.320 --> 31:56.660 ‫و یه لحظه پیش خودم گفتم باید به ‫تقدیر اعتماد کنم تا حقم رو بگیرم. 31:58.210 --> 32:02.580 ‫احتمالش بود که نیکلاس ریونزکرافت بمیره، 32:03.340 --> 32:05.750 ‫بدون نیاز به دخالتِ من 32:07.340 --> 32:09.800 ‫پرستار گفته بود که سکته کرده 32:11.130 --> 32:13.300 گفت ممکنه زنده بمونه 32:14.100 --> 32:18.060 ‫ولی ممکنه تا پایان عمرش به شدت ناتوان بشه 32:19.390 --> 32:22.480 ‫جذاب بود ولی کافی نبود 32:24.570 --> 32:27.980 ‫نمی‌خواستم به کاترین ریونزکرافت ‫این فرصت رو بدم که 32:27.990 --> 32:30.820 ‫نقش مادر دلسوز و فداکاری که 32:30.820 --> 32:34.660 ‫از پسرِ ناتوانش مراقبت می‌کنه رو بازی کنه 32:36.950 --> 32:41.290 ‫نه، می‌خواستم از نبودنِ پسرش عذاب بکشه 32:42.880 --> 32:44.880 ‫فقط مرگه که برگشت‌ناپذیره 32:46.710 --> 32:50.010 ‫فقط اون موقع می‌تونم بکشمش 32:52.590 --> 32:55.340 ‫فکر می‌کردم فرصت رو از دست دادم 32:55.350 --> 32:58.720 ‫ولی بعد پدرش که موجود ضعیف و ناتوانیه 32:58.720 --> 33:02.020 ‫- کلیدهای زرین رو بهم داده بود ‫- در باز می‌شود 33:02.020 --> 33:06.020 ‫فقط نیاز بود یه بار دیگه بیام ملاقات نیکلاس 33:08.150 --> 33:09.530 ‫در بسته می‌شود 33:14.200 --> 33:17.280 ‫ببخشید. میشه یه لیوان شراب سفید بدین ببرم اتاقم؟ 33:17.280 --> 33:18.660 ‫حتما 33:21.870 --> 33:23.830 ‫بهش لبخند زدم، آره 33:23.830 --> 33:29.710 ‫چون خجالت می‌کشیدم و نمی‌خواستم بی‌ادبی کنم 33:30.630 --> 33:34.380 ‫و حس بدی داشتم که می‌دونست تنهام 33:39.680 --> 33:42.100 ‫عادت نداشتم تنها باشم 33:42.100 --> 33:46.270 ‫و اصلا عادت نداشتم کسی این‌جوری نگاهم کنه 33:48.610 --> 33:52.150 ‫دوربینش، توجه شدیدش... 33:52.150 --> 33:56.660 ‫بهم اضطراب می‌داد ولی باید ‫اعتراف کنم که هیجان‌زده‌م هم کرد 33:58.740 --> 34:03.000 ‫ شاید بعدا در مورد این لحظه خیال‌پردازی کنم 34:06.170 --> 34:07.170 ‫شاید 34:08.790 --> 34:09.960 ‫شایدم نه 36:52.502 --> 37:02.502 ‫« ترجمه از سینـا صداقت و سـحـر » ‫ .:: SinCities & Sahar_frb ::. 37:02.651 --> 37:12.651 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus 37:21.700 --> 37:25.870 ‫اینجا بودی که پلیس اومد 37:25.870 --> 37:27.910 ‫و خبر مرگِ پسرت رو بهت داد 37:33.710 --> 37:34.630 ‫بشین 37:39.710 --> 37:41.550 ‫اول برات چای درست می‌کنم 37:47.600 --> 37:48.680 ‫باید درستش کنی 37:52.020 --> 37:53.520 ‫[زولپیدم] 37:53.810 --> 37:54.900 ‫پررنگ می‌خوری؟ 37:56.560 --> 37:57.650 ‫برام مهم نیست 38:00.320 --> 38:05.280 ‫کتابت خیلی با جزئیات و دقیق نوشته شده 38:07.990 --> 38:10.950 ‫من ننوشتم. نانسی نوشته 38:13.080 --> 38:14.710 ‫نویسنده‌ی خیلی خوبی بود 38:14.710 --> 38:19.630 ‫خب، تونسته بود خیلی ‫دقیق مکان‌ها رو توصیف کنه 38:22.420 --> 38:23.920 ‫ما هم رفتیم اونجا، یادته؟ 38:26.050 --> 38:28.220 ‫رفتیم جایی که جاناتان مُرد 38:28.220 --> 38:30.640 ‫بااین‌حال، شگفت‌انگیزه که 38:30.640 --> 38:35.520 ‫تونسته با چندتا عکس این داستان رو سرهم کنه 38:36.850 --> 38:40.230 ‫نویسنده‌های بزرگ این‌جورین دیگه 38:41.230 --> 38:45.900 ‫اونا از بخشی‌هایی از واقعیت کمک ‫می‌گیرن و جوری باهم ترکیبش می‌کنن 38:45.900 --> 38:50.580 ‫که حقیقتی ژرف رو نمایان کنه 38:51.120 --> 38:52.330 ‫بگیر بشین 38:55.120 --> 38:56.370 ‫آره 38:57.880 --> 39:02.590 ‫واقعا شگفت‌انگیزه که زنت تونسته 39:02.590 --> 39:05.260 ‫اینقدر باورپذیر درباره‌ی ‫این همه اتفاق بنویسه 39:05.260 --> 39:07.220 ‫در حالی که اصلا اون زمان اونجا حضور نداشته 39:09.680 --> 39:11.220 ‫واقعا هم زنِ شگفت‌انگیزی بود 39:25.780 --> 39:26.950 ‫صحیح 39:29.280 --> 39:30.660 ‫الان دیگه می‌تونم شروع کنم 39:47.340 --> 39:49.590 ‫وقتشه که حرف‌های منم شنیده بشه