WEBVTT 00:07.765 --> 00:15.858 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus 00:18.470 --> 00:19.470 ‫نه، صبر کن 00:21.850 --> 00:23.190 ‫ارضا نشو. صبر کن 00:25.440 --> 00:26.440 ‫نه، صبر کن 00:28.360 --> 00:29.440 ‫نه، صبر کن 00:29.440 --> 00:32.240 ‫نه، صبر کن. نه 00:34.490 --> 00:35.744 ‫نه، صبر کن 00:35.768 --> 00:37.716 ‫نه، صبر کن. صبر کن 00:41.750 --> 00:42.830 ‫ارضا نشو 00:43.710 --> 00:44.620 ‫صبر کن 00:46.290 --> 00:47.290 ‫صبر کن 00:55.050 --> 00:56.970 ‫- جقی! ‫- ببخشید 00:56.970 --> 00:58.930 ‫ببخشید. ببخشید 00:58.930 --> 01:00.930 ‫جدی میگم. تو واقعاً جقی هستی 01:00.930 --> 01:03.350 ‫- ببخشید ‫- یعنی کسی که زیادی جق می‌زنه 01:03.350 --> 01:07.400 ‫ببخشید. به خاطر قطاره. ‫تا حالا توی قطار سکس نکرده بودم. 01:07.400 --> 01:09.690 ‫آره، انگار من هر بار که ‫سوار متروی پیکادلی میشم سکس دارم 01:09.690 --> 01:11.230 ‫- داری؟ ‫- آره 01:11.230 --> 01:14.780 ‫سفر با متروی بینِ سیرک آکسفورد ‫و خیابون باند خیلی حشری‌ام می‌کنه 01:14.780 --> 01:16.820 ‫- واقعاً؟ ‫- آره 01:16.820 --> 01:17.780 ‫با کارمندهای دفتر؟ 01:17.780 --> 01:20.950 ‫خدای من. با کارمندهای دفتر. ‫و با اون توریست‌های لعنتی. 01:20.950 --> 01:24.330 ‫- توریست‌ها، البته ‫- و زمین‌های چسبناک 01:25.620 --> 01:27.080 عجب جنده‌ای هستی 01:28.040 --> 01:29.130 ‫آره. آهان 01:31.670 --> 01:32.670 ‫بلیت‌هاتون 01:42.850 --> 01:44.390 ‫بده من... لعنتی. اون رو بده من 01:44.390 --> 01:47.900 ‫- جاناتان. جاناتان. جاناتان! ‫- بس کن. بس کن 01:48.650 --> 01:49.610 ‫لعنتی 01:52.110 --> 01:53.610 ‫چه غلطی می‌کنی 02:06.120 --> 02:10.040 ‫لعنتی... نمی‌تونم... ‫اون زُل زده بود به ممه‌هام، 02:10.040 --> 02:11.590 ‫و تو همش ملافه رو می‌کشیدی 02:11.590 --> 02:12.960 ‫آره، ولی باید بلیت‌های لعنتی رو ‫برمی‌داشتم، مگه نه؟ 02:12.960 --> 02:16.300 ‫- برام مهم نیست. لعنتی ‫- و به هر حال ممه‌هات حرف ندارن 02:16.300 --> 02:18.720 ‫آره، ممه‌هام محشرن، ‫ولی واسه همه نیستن. 02:18.720 --> 02:22.010 ‫- چرا نه؟ خیلی خودخواهی ‫- جقی 02:35.980 --> 02:38.400 ‫مواظب روایت و ساختار باشید 02:39.400 --> 02:42.740 ‫قدرتِ اونا می‌تونه ما رو ‫به حقیقت نزدیک‌تر کنه، 02:42.740 --> 02:47.200 ‫اما همچنین می‌تونن سلاح قدرتمندی ‫برای فریب دادن افراد باشن 02:48.040 --> 02:50.540 ‫در مسیر حرفه‌ای که تقریباً ‫20 سال به طول انجامیده، 02:50.540 --> 02:52.750 ‫دریافت‌کننده‌ی جایزه‌ی امشب 02:52.750 --> 02:57.420 ‫به روایت‌ها و ساختارهایی که حواسِ ما رو از حقایق پنهان پرت می‌کنن فائق اومده‫ 02:57.420 --> 03:01.050 تا به برخی از سخت‌ترین مسائلِ معاصر بپردازه، 03:01.050 --> 03:06.180 و به ما این امکان رو بده که نگاه بی‌پرده‌ای ‫به هویتِ واقعی سوژه‌هاش داشته باشیم 03:06.890 --> 03:10.940 ‫این مستندسازِ فوق‌العاده ‫پرده‌ای رو کنار زده 03:10.940 --> 03:14.150 ‫که مدت‌ها از مؤسسات برجسته 03:14.150 --> 03:17.070 ‫و عوامل اغلب باجذبه‌شون محافظت کرده 03:17.650 --> 03:19.610 ‫اما خانم‌ها و آقایان، آگاه باشید 03:20.200 --> 03:22.870 ‫در روند افشای موضوع مد نظرش، 03:22.870 --> 03:26.290 ‫کاترین نشون میده که اونا ‫می‌تونن ما رو فریب بدن 03:26.290 --> 03:30.500 ‫فقط به خاطر باورهای عمیق خودمون 03:30.500 --> 03:32.960 ‫و قضاوت‌هایی که می‌کنیم 03:32.960 --> 03:37.300 و کاترین از این طریق مشکلِ دشوارتر ‫و عمیق‌تری رو آشکار می‌کنه: 03:38.010 --> 03:43.260 ‫مشارکتِ خود ما در تعدادی ‫از گناهان اجتماعی سمّی امروزه 03:44.050 --> 03:46.430 ‫و بنابراین حالا باعث افتخار منه 03:46.430 --> 03:51.230 ‫که جایزه‌ی دستاورد برجسته‌ی ‫خبرنگاری تلویزیونی امسال رو 03:51.230 --> 03:52.690 ‫به روشنگرِ حقیقت... 03:52.690 --> 03:53.770 ‫- خوبی؟ ‫- آره 03:53.770 --> 03:58.280 ‫و زنی که الهام‌بخش همه‌ی ما بوده، ‫یعنی کاترین ریونزکرافت تقدیم کنم. 04:24.550 --> 04:27.180 از اتفاقی که افتاده بود ناراحت بودم 04:27.180 --> 04:28.350 ‫واقعاً ناراحت بودم 04:29.470 --> 04:31.890 ‫بالأخره اون فقط یه بچه بود 04:32.980 --> 04:34.440 ‫ولی من خسته بودم 04:34.440 --> 04:36.150 ‫از تدریس خسته بودم 04:36.770 --> 04:41.690 ‫از تکرار کردن یه سری درس یکسان ‫به مدت تقریباً 50 سال خسته بودم 04:42.690 --> 04:44.400 ‫ولی بیشتر از هر چیز دیگه، 04:44.400 --> 04:50.080 ‫از تحمل رفتارهای حیله‌گرانه‌ی ‫بچه‌های لوس و حق به جانب خسته شده بودم 04:54.210 --> 04:55.290 ‫آقای بریگستاک؟ 04:55.290 --> 04:56.460 ‫بله؟ 04:56.460 --> 04:58.540 ‫آقای بنکس می‌خواد شما رو توی دفترش ببینه 04:59.500 --> 05:00.960 ‫- الان؟ ‫- اگه لطف کنید 05:02.010 --> 05:07.890 ‫5,500 سانتی‌گراد. درسته. ‫حالا، هسته‌ی بیرونی... 05:07.890 --> 05:10.260 ‫وقتی جاستین من رو به دفترش صدا کرد ‫تعجب نکردم 05:10.260 --> 05:11.600 ‫آقای بنکس 05:11.600 --> 05:12.930 ‫منتظرش بودم 05:13.930 --> 05:15.520 ‫بیشتر از اونی که انتظار می‌رفت طول کشید 05:15.520 --> 05:16.690 ‫آقای بریگستاک 05:17.860 --> 05:18.860 ‫لطفاً بفرمایید بشینید 05:23.150 --> 05:27.570 ‫آقای بریگستاک، ایشون خانم پمبرتون، ‫مادرِ تریستن هستن. 05:28.490 --> 05:30.740 ‫بله. خانم پمبرتون، ‫از دیدنتون خوشحالم. 05:31.370 --> 05:34.750 ‫آقای بریگستاک، خانم پمبرتون ‫در مورد اظهار نظرتون 05:34.750 --> 05:37.830 ‫راجع به مقاله‌ی تریستن جوان ‫نگرانی‌های جدی مطرح کردن 05:38.710 --> 05:41.590 ‫خانم پمبرتون، لطفاً چیزهایی رو ‫که به من می‌گفتید تکرار کنید 05:41.590 --> 05:43.010 ‫ممنون، جاستین. حتماً 05:43.010 --> 05:44.630 ‫و خوشحالم که شما... 05:44.630 --> 05:48.720 ‫که شما بهش می‌گید نگرانی‌های جدی ‫چون دقیقاً همینطوره 05:48.720 --> 05:54.560 ‫من جداً نگرانِ چیزهایی هستم ‫که در مورد پسرم نوشتید 05:54.560 --> 05:56.980 ‫باورش سخته که یه زمانی، 05:56.980 --> 06:01.150 ‫من چند سال پشت سر هم به عنوان ‫محبوب‌ترین معلم سال انتخاب شده بودم 06:02.070 --> 06:03.940 ‫ولی اون سال‌ها قبل بود 06:04.740 --> 06:08.780 ‫اون موقع، متعهد بودم. ‫به کارم اهمیت می‌دادم. 06:09.280 --> 06:10.950 ‫باید اون موقع بازنشسته می‌شدم، 06:10.950 --> 06:16.000 ‫وقتی هنوز بارقه‌ای برای روشن کردن ‫ذهنِ بچه‌های کوچیک برام مونده بود 06:16.000 --> 06:18.000 ‫- ...که نوشته‌اش در مورد... ‫- خانم پمبرتون 06:18.000 --> 06:21.000 ‫آقای بریگستاک، میشه لطفاً ‫فقط معذرت خواهی کنید، 06:21.000 --> 06:23.590 ‫و می‌تونیم این قضیه رو فیصله بدیم ‫و فراموشش کنیم 06:24.960 --> 06:28.180 ‫من هنوزم سرِ ارزیابی اولم هستم 06:29.260 --> 06:30.090 ‫ببخشید؟ 06:30.090 --> 06:32.100 ‫می‌دونم. بیا بذاریمش برای بعد 06:32.100 --> 06:34.310 ‫نه، جاناتان. می‌خوام امروز برم 06:34.310 --> 06:36.479 ‫روزِ قشنگیه. امروز می‌ریم... 06:36.503 --> 06:38.076 ‫لعنتی. شورتم رو جا گذاشتم 06:38.100 --> 06:41.650 ‫- همیشه جا میذاریش ‫- هی! چیکار می‌کنی؟ 06:41.650 --> 06:44.440 ‫- هی! ‫- دستِ خودت نیست 06:46.110 --> 06:48.700 ‫- پسش بده! ‫- لعنتی. هی! 06:49.820 --> 06:52.200 ‫حالت خوبه؟ خوبی؟ 06:52.200 --> 06:54.280 ‫- نه ‫- مطمئنی؟ 06:55.490 --> 06:57.410 ‫- هنوزم شورتت دستمه ‫- هی! 06:59.960 --> 07:04.420 ‫خدای من. پشمام. محشره! 07:04.420 --> 07:05.670 ‫حالا کدوم گوری بریم؟ 07:06.510 --> 07:10.260 ‫بیا بریم سمتِ کمپو سانتا مارگاریتا 07:10.260 --> 07:11.970 ‫- بهترین هتل ارزون قیمت ‫- یعنی چی، شنا کنیم 07:11.970 --> 07:13.470 ‫یا سوارِ مترو شیم؟ 07:13.470 --> 07:18.180 ‫تو می‌تونی این کارو بکنی. ‫من سوارِ «ویپرتو» میشم 07:18.180 --> 07:20.560 ‫فکر کنم این متروشون باشه 07:20.560 --> 07:22.060 ‫- گمونم اونجاست ‫- باشه. فهمیدم 07:22.060 --> 07:24.980 ‫صبر کن، صبر کن. یه لحظه صبر کن 07:24.980 --> 07:27.360 ‫- می‌خوای عکس بگیری ‫- آره 07:31.360 --> 07:32.450 ‫- بیا بریم ‫- خوبه 07:33.660 --> 07:35.370 ‫خب، قایق هم حشریت می‌کنه؟ 07:35.370 --> 07:38.620 ‫شوخی می‌کنی؟ معلومه، ‫به خاطر تمام دریانوردها. 07:38.620 --> 07:40.500 ‫- جنده ‫- جقی 07:44.250 --> 07:45.880 ‫می‌دونی، اصلاً بد نبود 07:45.880 --> 07:47.710 ‫در واقع خیلی هم عالی بود 07:53.890 --> 07:57.560 ‫- مشروب می‌خوری؟ ‫- حتماً. چرا که نه؟ 07:58.270 --> 08:02.640 ‫شاید تصادفی قبل از رفتن ‫یه بطری لاتورِ 1982 باز کرده باشم 08:02.640 --> 08:04.100 ‫رابرت 08:04.770 --> 08:06.320 ‫شرمنده، فکر می‌کردم رایبیناست 08:06.820 --> 08:08.900 ‫- اشتباه سهوی بود ‫- نباید این کارو می‌کردی، عشقم 08:08.900 --> 08:11.650 ‫فکر نمی‌کنم این مناسبتِ ویژه‌ای باشه 08:11.650 --> 08:12.700 ‫مناسبتِ ویژه‌ای نیست... 08:12.700 --> 08:13.990 ‫- نگران نباش ‫- تو عاشق اون شرابی 08:13.990 --> 08:15.410 ‫هنوز دو بطری دیگه داریم ‫برای وقتی که... 08:15.410 --> 08:19.660 ‫رابرت عاشق شرابه، ‫مخصوصاً بوردوی اعلا. 08:20.620 --> 08:23.710 ‫چیزیه که توی سال‌های اخیر ‫بهش علاقه پیدا کرده 08:24.880 --> 08:28.800 به سختی متوجه تفاوت مزه‌ی ‫شرابِ قرمز و سفید میشی، 08:29.550 --> 08:32.220 ‫ولی از شریک شدن توی لذتِ شوهرت ‫لذت می‌بری 08:33.670 --> 08:35.140 ‫خودش اعتراف نمی‌کنه، 08:35.140 --> 08:38.550 ‫ولی بخشی از لذتش به خاطر اینه که ‫وُسع مالیِ خریدنش رو داره 08:38.550 --> 08:40.640 ‫بعد از اون همه شامپاین بنجل، 08:40.640 --> 08:43.100 ‫حتی اگه بهم یه لیوان سرکه هم بدی ‫متوجه نمیشم 08:43.100 --> 08:45.270 ‫خب، اگه زنم نمی‌تونه ‫به خودش حال بده، 08:45.270 --> 08:48.610 ‫که نمی‌تونه، پس این وظیفه ‫به گردن من می‌افته 08:48.610 --> 08:49.690 ‫به من نگاه کن 08:52.030 --> 08:53.450 ‫به افتخارِ یه روشنگر حقیقت، 08:54.150 --> 08:56.990 ‫کسی که هر روز بهم الهام می‌بخشه 08:56.990 --> 08:58.410 ‫ممنون، عزیزم. خیلی مسخره‌ای 09:03.000 --> 09:05.830 ‫- خیلی خوشمزه‌ست. چیه؟ ادویه‌ست؟ ‫- محشره 09:07.460 --> 09:08.380 ‫چوب صندل 09:11.880 --> 09:13.050 ‫کشمش سیاه 09:13.720 --> 09:14.880 ‫موز 09:15.930 --> 09:17.260 ‫و اینا هم هستن 09:17.260 --> 09:19.140 ‫فقط همین؟ 09:19.140 --> 09:20.060 ‫بله 09:28.560 --> 09:30.070 ‫هفت تا دامن 09:32.230 --> 09:33.570 ‫اینا مالِ همسرم بودن 09:34.490 --> 09:37.160 ‫متأسفم. تازه فوت شدن؟ 09:37.910 --> 09:39.120 ‫هفت تا کیف 09:39.120 --> 09:40.160 ‫نُه سال پیش 09:40.160 --> 09:41.240 ‫ده تا شال 09:42.330 --> 09:43.910 ‫یه کلاه 09:44.500 --> 09:45.710 ‫کفش‌ها هم هستن 09:45.710 --> 09:48.330 ‫- بله. و کفش‌ها ‫- بله، البته 09:49.960 --> 09:50.840 ‫یالا 09:50.840 --> 09:52.590 ‫پاهاش کوچیک بودن 09:53.840 --> 09:55.340 ‫سایز 36 09:55.340 --> 09:59.470 ‫خب، هشت جفت کفش ‫و یه جفت دمپایی بود 10:05.640 --> 10:07.140 ‫و همین بود 10:08.350 --> 10:11.480 ‫زندگیِ نانسی توی فهرستی ‫از اقلام خلاصه شده بود 10:16.740 --> 10:17.740 ‫ممنون 10:18.740 --> 10:21.030 ‫این لباس‌ها بید دارن 10:21.030 --> 10:24.870 ‫نمی‌تونیم لباس‌هایی رو که بید دارن ببریم ‫ولی می‌تونیم براتون بندازیمشون دور 10:24.870 --> 10:27.330 ‫- آره. ممنون ‫- ببریدش 10:27.330 --> 10:28.830 ‫نه، صبر کنید، صبر کنید 10:29.750 --> 10:32.840 ‫این ژاکتِ مورد علاقه‌ی همسرم بود 10:33.420 --> 10:36.050 ‫متوجهم. ممنون، آقای بریگستاک 10:36.050 --> 10:37.550 ‫خیلی لطف دارید 10:55.230 --> 10:58.570 ‫یادمه نانسی نصفِ شب ‫این ژاکت رو می‌پوشید 10:58.570 --> 11:00.780 ‫وقتی برای شیر دادن ‫به جاناتان بیدار می‌شد 11:03.370 --> 11:05.160 ‫هیچوقت نمیذاشت کمکش کنم 11:09.290 --> 11:10.830 ‫ببریمش بالا؟ 11:10.830 --> 11:14.710 ‫آره. آره، من یکم دیگه میام بالا. ‫فقط می‌خوام نامه‌هام رو چک کنم. 11:15.710 --> 11:17.840 ‫ولی تو تازه یه پروژه رو تموم کردی 11:17.840 --> 11:19.420 ‫می‌دونم. من رو که می‌شناسی 11:19.420 --> 11:21.050 ‫یالا، لاتور، 11:21.050 --> 11:24.390 ‫- بیا ازش لذت ببریم ‫- فقط کنجکاوم، 11:24.390 --> 11:27.060 ‫می‌دونی، در مورد اتفاقاتِ آینده 11:27.640 --> 11:29.480 ‫چیزی که مثل همیشه ‫دنیا رو متحول می‌کنه 11:30.770 --> 11:35.110 ‫- اون منتظرت می‌مونه، مثل من ‫- بابتِ امشب ازت ممنونم 11:39.570 --> 11:41.280 ‫همیشه خوشحال میشم همراهت باشم 11:51.044 --> 11:55.465 ‫[کاملاً بیگانه] ‫[اثر: ای‌جی پرستون] 12:01.013 --> 12:04.016 ‫[برای پسرم، جاناتان] 12:04.766 --> 12:10.898 ‫[سلب مسئولیت] ‫[هر نوع شباهتی با اشخاص زنده] ‫[یا مُرده تصادفی نیست.] 12:13.770 --> 12:14.730 ‫آره 12:16.820 --> 12:17.980 ‫اونجا بمون. اونجا بمون 12:21.030 --> 12:23.240 ‫- خیلی قشنگه! ‫- پس بگیر دیگه 12:23.240 --> 12:24.450 ‫پس تکون نخور 12:25.320 --> 12:27.160 ‫- می‌خوای شورتم رو ببینی؟ ‫- نشونش بده 12:29.370 --> 12:32.080 ‫- خیلی خب، حالا ممه‌هات رو نشون بده ‫- نه. خفه شو 12:32.080 --> 12:34.170 ‫- می‌خوام با تو عکس بگیرم ‫- هی. یواش. یواش 12:42.880 --> 12:44.970 ‫اون نباید وقتی این کارو می‌کنه ‫آواز بخونه؟ 12:44.970 --> 12:50.810 ‫♪ سانتا لوشیا ♪ ‫♪ سانتا لوشیا ♪ 12:53.020 --> 12:54.690 ‫وقتی از زیرِ پل افسوس رد می‌شیم، 12:54.690 --> 12:57.190 ‫باید من رو زیرش ببوسی، ‫مثل فیلم «یک عاشقانه‌ی کوچک». 12:57.190 --> 12:58.690 ‫تا حالا ندیدمش 12:58.690 --> 13:01.690 ‫خب، باید من رو زیرش ببوسی ‫تا عشقمون تا ابد پایدار بمونه 13:02.650 --> 13:05.450 ‫یه سؤال بهتر، ‫تا حالا زیر پل سکس کردی؟ 13:05.450 --> 13:06.490 ‫خب، معلومه که کردم 13:06.490 --> 13:07.700 ‫- زیرِ پل بترسی ‫- نه بابا 13:07.700 --> 13:09.790 ‫نه، صبر کن، زیرِ پل واترلو هم سکس کردم 13:11.660 --> 13:12.500 ‫تحسین برانگیزه 13:12.500 --> 13:15.170 ‫- آره. همینطوره. جقی ‫- جنده 13:22.340 --> 13:24.010 ‫صبر کن، چرا داریم دور می‌زنیم؟ 13:24.010 --> 13:25.630 ‫چرا داریم برمی‌گردیم؟ 13:25.630 --> 13:26.720 ‫رفیق، نه 13:26.720 --> 13:29.010 ‫- ما می‌خوایم مستقیم بریم سمتِ پل ‫- نه، نه، نه. تموم شد 13:29.010 --> 13:30.720 ‫- آره، پل... ‫- نه، نه 13:32.100 --> 13:33.850 ‫بیخیال، رفیق. پل اونجاست. ‫خواهش می‌کنم. 13:33.850 --> 13:34.770 ‫40 یورو بهم بده 13:34.770 --> 13:36.060 ‫- چهل یورو، لعنتی؟ ‫- چهل یورو؟ 13:36.060 --> 13:38.150 ‫- ما قبلاً 50 دلار بهت دادیم ‫- چهل یورو، وگرنه برمی‌گردیم 13:38.150 --> 13:39.940 ‫- من 40 دلار بهت نمیدم عوضی ‫- نه 13:43.150 --> 13:44.570 ‫- پیاده شید. پیاده شید ‫- محاله! 13:52.370 --> 13:55.040 ‫هی. بس کن. بس کن. ‫لطفاً این کارو نکن. هی. 14:01.130 --> 14:02.050 ‫جقی 16:44.710 --> 16:48.500 ‫- عزیزم، حالت خوبه؟ ‫- آره. نه، خوبم. کاملاً 16:48.500 --> 16:51.420 ‫فقط... احتمالاً زیاد نوشیدنی خوردم، عزیزم. ‫خواهش می‌کنم. 16:51.420 --> 16:53.630 ‫- مطمئنی؟ ‫- آره. کاملاً. بگیر بخواب 16:54.430 --> 16:55.260 ‫من خوبم 17:06.350 --> 17:08.480 قبلاً این چهره رو دیدی 17:09.610 --> 17:11.990 ‫امیدوار بودی دیگه هرگز نبینیش 17:14.400 --> 17:16.110 ‫نقابت افتاده 17:48.810 --> 17:51.400 تصور می‌کردم عکس‌ها مالِ تعطیلات باشن 17:55.490 --> 17:58.570 ‫حتی امیدوار بودم چندتا عکس ‫از سفرمون به کورن‌وال باشه 18:01.620 --> 18:04.160 ‫انتظار عکس‌هایی داشتم که می‌شناختم، 18:04.160 --> 18:07.830 ‫ولی نه، هیچوقت این عکس‌ها رو ندیده بودم 18:57.590 --> 18:59.130 ‫من اون زن رو می‌شناختم 18:59.130 --> 19:01.180 ‫سال‌ها بود که اسمش رو می‌دونستم 19:02.850 --> 19:08.140 ‫ولی تا اون موقع، فکر می‌کردم اون فقط ‫یه تماشاچیِ بی‌گناه توی نابودی زندگی‌ام بود 20:11.870 --> 20:16.170 ‫- هی. هی، هی. خوبی؟ ‫- من باید برگردم لندن 20:16.170 --> 20:17.090 ‫چی؟ چرا؟ 20:17.670 --> 20:19.260 ‫- رُزی... ‫- آهان 20:19.260 --> 20:21.180 ‫خاله‌ام، کامیون زیرش کرده 20:22.930 --> 20:23.760 ‫- لعنتی ‫- آره 20:24.550 --> 20:25.550 ‫سوار دوچرخه‌اش بود 20:25.550 --> 20:26.850 ‫- یعنی، همیشه دوچرخه سواری می‌کنه ‫- آره 20:26.850 --> 20:28.020 ‫راننده کامیون اون رو ندیده 20:28.640 --> 20:29.640 ‫حالش خوبه؟ 20:30.560 --> 20:32.480 ‫نه، کامیون زیرش کرده. اون مُرده 20:34.980 --> 20:36.900 ‫لعنتی، متأسفم. خیلی متأسفم 20:38.400 --> 20:39.570 ‫اون مثل... 20:40.360 --> 20:42.360 ‫اون مثل خواهرِ بزرگم بود 20:42.360 --> 20:44.870 ‫اون کسی بود که بعد از اولین پریودم ‫رفتم پیشش 20:46.580 --> 20:48.200 ‫مامانم پشتِ تلفن گریه می‌کرد 20:48.200 --> 20:50.290 ‫رُزی خواهرِ کوچیکش بود 20:51.660 --> 20:54.830 ‫- خیلی وحشتناکه ‫- می‌دونم. بیا اینجا. بیا اینجا 20:57.000 --> 20:58.500 ‫خیلی متأسفم 21:02.130 --> 21:03.510 ‫خیلی خیلی متأسفم 21:08.100 --> 21:09.850 ‫بعد از مرگِ پسرمون، 21:09.850 --> 21:15.520 ‫نانسی بیشتر وقتش رو توی اتاق جاناتان ‫و بینِ وسایلش می‌گذروند 21:15.520 --> 21:18.230 ‫و اونجا رو مثل یه زیارتگاه تزئین می‌کرد 21:28.370 --> 21:30.910 ‫تا این که یه روز، ‫کاملاً به اونجا نقل مکان کرد، 21:31.700 --> 21:33.580 ‫و فقط برای غذا خوردن بیرون می‌اومد 21:40.800 --> 21:42.460 ‫اوایل میذاشت منم برم پیشش، 21:42.460 --> 21:46.130 ‫ولی یه روز ازم خواست ‫دیگه نرم توی اتاق 21:47.050 --> 21:50.140 ‫تنها چیزی که می‌شنیدم ‫صدای ماشین تایپش بود 21:51.430 --> 21:54.230 ‫هیچوقت نتونستم چیزی رو ‫که می‌نوشت پیدا کنم 21:58.980 --> 22:01.900 ‫بعد از مرگش به اتاقِ پسرمون دست نزده بودم 22:02.650 --> 22:06.490 ‫اون کشوی بالا رو قفل کرده بود ‫و منم به زور بازش نکرده بودم 22:06.490 --> 22:09.410 ‫و پیش خودم می‌گفتم ‫باید به حریم خصوصیش احترام بذارم 22:38.350 --> 22:41.860 ‫حالا درک می‌کنم چرا قبلاً بازش نکرده بودم 22:41.860 --> 22:46.570 ‫بازش نکرده بودم چون از چیزی که ‫ممکن بود توش پیدا کنم می‌ترسیدم 22:49.410 --> 22:52.496 ‫نانسی مخفیانه یه کتاب نوشته بود، 22:52.520 --> 22:53.857 ‫[کاملاً بیگانه] ‫[18 سپتامبر 2011] 22:53.881 --> 22:56.458 ‫و من می‌دونستم که باید بخونمش 22:56.482 --> 22:58.146 ‫[کاملاً بیگانه] ‫[18 سپتامبر 2011] 22:58.170 --> 23:03.380 ‫حتی اگه می‌ترسیدم کلماتِ توی اون صفحات ‫ممکن باشه واقعاً من رو از پا در بیارن 23:46.670 --> 23:48.170 ‫چیکار می‌کنی؟ کاترین؟ 23:48.170 --> 23:52.220 ‫کاترین! بذارش زمین! ‫کاترین. بذارش زمین... 23:52.720 --> 23:53.800 ‫اون در مورد منه 23:53.800 --> 23:55.180 ‫چرا این کتاب رو می‌سوزونی؟ 23:55.180 --> 23:59.640 ‫برای من فرستاده شده، ‫و فکر کنم دارم مجازات میشم. 23:59.640 --> 24:01.310 ‫- مجازات میشی؟ ‫- خدایا 24:02.520 --> 24:04.770 ‫- خدایا. من دارم مجازات میشم ‫- آره، گفتی، عزیزم 24:04.770 --> 24:07.110 ‫- کی سعی داره مجازاتت کنه؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم 24:07.780 --> 24:08.780 ‫هرکی که اون کتاب رو فرستاده 24:08.780 --> 24:10.530 ‫از چه نظر مجازاتت می‌کنه، عزیزم؟ 24:10.530 --> 24:12.450 ‫خدایا. من می‌میرم 24:12.450 --> 24:14.950 ‫- من می‌میرم ‫- کسی تهدیدت کرده؟ 24:14.950 --> 24:17.830 ‫کاترین، چرا کسی باید بخواد ‫به تو صدمه بزنه؟ 24:17.830 --> 24:18.910 ‫کاترین! 24:18.910 --> 24:20.580 ‫به خاطر اتفاقی که سال‌ها پیش افتاده 24:20.580 --> 24:21.920 ‫چی؟ چه اتفاقی برات افتاده؟ 24:22.920 --> 24:24.670 ‫- به خاطر یکی از فیلم‌هاته؟ ‫- نه. نه 24:24.670 --> 24:27.170 ‫اگه واقعاً اینطور فکر می‌کنی، ‫پس باید به پلیس خبر بدیم. 24:27.170 --> 24:28.880 ‫- کاترین ‫- نه، اصلاً اینطور نیست 24:28.880 --> 24:30.260 ‫چی باعث میشه فکر کنی در مورد توئه؟ 24:30.260 --> 24:33.390 ‫خدایا. من خودم رو می‌شناسم 24:33.390 --> 24:35.350 ‫- خب، اسمی ازت آورده شده؟ ‫- نه 24:35.350 --> 24:38.520 ‫نه، اسمی ازم آورده نشده، ‫ولی توصیف شدم. 24:38.520 --> 24:42.730 ‫چطور توصیف شدی؟ سفید؟ بلوند؟ 24:43.400 --> 24:45.520 ‫- زیبا، جذاب، موفق؟ ‫- بس کن 24:45.520 --> 24:46.690 ‫نه، من پلیدم 24:46.690 --> 24:48.150 ‫من هیچکدوم از اونا نیستم، 24:48.150 --> 24:50.690 ‫و یه چیزی توی اون کتاب ‫باعث شد دوباره از خودم بدم بیاد 24:52.030 --> 24:54.410 ‫آخه چرا از خودت متنفری؟ ‫تو که آزارت به مورچه هم نرسیده. 24:54.410 --> 24:56.120 ‫- تو آدمِ خوبی هستی ‫- واقعاً؟ 24:56.120 --> 24:57.660 ‫معلومه که هستی، عروسکم 24:57.660 --> 24:58.950 ‫- تو کاملاً معصومی ‫- نه، نه، نه 24:58.950 --> 25:01.120 ‫من نمی‌دونم که آدمِ خوبی هستم یا نه 25:01.660 --> 25:05.130 ‫رابی، من همسرِ خوبی نیستم ‫و احساس می‌کنم مادرِ افتضاحی بودم 25:05.130 --> 25:06.210 ‫اینا چرندیاتِ محضه 25:06.210 --> 25:09.090 ‫نه، کنار اومدن با خودم برام خیلی سخته. ‫من خیلی از نیک فاصله گرفتم. 25:09.090 --> 25:11.090 ‫خب، این دلیل نمیشه ‫داستانِ قتل تصور کنی، 25:11.090 --> 25:12.550 ‫- مگه نه، عزیزم؟ ‫- نه. خواهش می‌کنم، عزیزم 25:12.550 --> 25:14.970 ‫خواهش می‌کنم گوش کن. متأسفم 25:14.970 --> 25:21.600 ‫فقط چیزهای خیلی زیادی هست ‫که باید بهت می‌گفتم 25:21.600 --> 25:24.100 ‫می‌دونی، چیزهایی که واقعاً می‌خوام بدونی، 25:24.100 --> 25:27.480 ‫ولی فقط نمی‌دونم چطوری بهت بگم 25:27.480 --> 25:29.150 ‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم 25:29.150 --> 25:32.740 ‫از اتفاقی که بین من و نیک افتاد. ‫از کاری که کردم. 25:32.740 --> 25:36.450 ‫- می‌دونم. من همه چی رو می‌دونم ‫- من... 25:39.160 --> 25:40.700 ‫- واقعاً؟ ‫- آره 25:46.000 --> 25:49.298 ‫می‌دونم رابطه‌ی تو و نیک ‫هیچوقت آسون نبوده، 25:49.322 --> 25:50.776 ‫ولی اون دوستت داره 25:50.800 --> 25:52.880 ‫خودتم می‌دونی که خیلی دوستت داره 25:52.880 --> 25:54.050 ‫- آره. بحث این نیست... ‫- نه، نه، نه، 25:54.050 --> 25:57.550 ‫فقط چون من و اون خیلی راحت ‫باهم حرف می‌زنیم، 25:57.550 --> 26:01.350 ‫به اشتباه برداشت نکن که این یعنی ‫اون تو رو دوست نداره 26:01.350 --> 26:02.350 ‫اون دوستت داره 26:03.680 --> 26:06.190 ‫اون کتاب ذهنت رو درگیر کرد، مگه نه؟ 26:06.190 --> 26:08.730 ‫- موضوع چیه؟ احساس گناه داری؟ ‫- آره 26:08.730 --> 26:11.650 ‫تو دلیلی برای احساس گناه نداری، کاترین 26:11.650 --> 26:14.320 ‫نیک 25 سالشه 26:14.320 --> 26:16.360 ‫دیگه وقتشه بره خونه‌ی خودش 26:16.360 --> 26:18.990 ‫تو تصمیمِ کاملاً درستی گرفتی 26:18.990 --> 26:20.620 ‫- بعید می‌دونم ‫- آره، درست بوده، 26:20.620 --> 26:23.040 ‫و متأسفم که باهاش مخالف بودم، باشه؟ 26:23.040 --> 26:25.660 ‫خب. اگه جور در نیاد، ‫اون برمی‌گرده پیش خودمون. 26:25.660 --> 26:27.580 ‫بشین. بشین. باشه 26:28.790 --> 26:32.090 ‫می‌دونی، تو حق داری زندگی کنی. ‫تو حقِ زندگی داری. 26:32.710 --> 26:35.170 ‫آره، تو یه جورایی نبودی و فاصله گرفتی، 26:35.170 --> 26:38.300 ‫ولی برای پسرمون الگوی فوق‌العاده‌ای بودی 26:38.300 --> 26:41.560 ‫و دیگه وقتشه اون رو تبدیل ‫به یه بزرگسال مستقل کنی، باشه؟ 26:42.600 --> 26:45.770 ‫پس لطفاً انقدر خودت رو شکنجه نکن 26:46.600 --> 26:47.560 ‫قول میدی؟ 26:48.730 --> 26:50.610 ‫کمکم می‌کنی؟ 26:50.610 --> 26:51.520 ‫معلومه که کمکت می‌کنم 26:51.520 --> 26:56.450 ‫می‌تونی هرچی دلت می‌خواد بهم بگی ‫و قسم می‌خورم هرگز قضاوتت نمی‌کنم 26:58.820 --> 27:00.200 ‫این رو می‌دونی، مگه نه؟ 27:00.780 --> 27:03.200 ‫اون از هرکسِ دیگه به تو نزدیک‌تره 27:03.950 --> 27:08.250 ‫و با این حال، در تمام این سال‌ها ‫تونستی همه چی رو ازش پنهون کنی 27:10.040 --> 27:14.170 ‫و حالا، عملِ مخفی کردن راز، 27:14.170 --> 27:17.220 ‫تقریباً از خود راز بزرگ‌تر شده 27:19.380 --> 27:20.930 ‫درک می‌کنم که سرت شلوغه، 27:20.930 --> 27:23.890 ‫ولی بهت زنگ می‌زنم ‫و حالت رو می‌پرسم. باشه؟ 27:25.140 --> 27:26.730 ‫پس گمونم وقتِ خداحافظیه 27:28.020 --> 27:29.020 ‫ممنون 27:30.020 --> 27:31.770 ‫بهم خبر بده کارها چطور پیش میرن 27:31.770 --> 27:33.070 ‫قراره افتضاح باشه 27:33.070 --> 27:35.190 ‫مامانم قراره داغون باشه، مگه نه؟ 27:35.190 --> 27:36.280 ‫صبر کن 27:41.030 --> 27:42.280 ‫بگو سییب 27:42.280 --> 27:43.950 ‫- باشه، واقعاً باید برم ‫- باشه، خدافظ 27:43.950 --> 27:45.040 ‫خدافظ 27:45.540 --> 27:46.950 ‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم 27:49.710 --> 27:51.250 ‫می‌دونی با فکر کردن به من جق بزنی 27:51.250 --> 27:52.420 ‫تو چی؟ 27:52.420 --> 27:54.460 ‫من توی متروی پیکادلی با یکی سکس می‌کنم 28:16.860 --> 28:17.690 ‫خدافظ 28:21.110 --> 28:22.870 ‫- جنده ‫- جقی 28:32.540 --> 28:33.670 ‫این طرف 28:35.090 --> 28:36.210 ‫نوش 28:38.710 --> 28:39.920 ‫خوندمش 28:39.920 --> 28:41.220 ‫- آهان؟ ‫- آره 28:41.220 --> 28:45.890 ‫خب، وقتی گفتی یه رُمان نوشتی ‫خیلی خوشحال شدم 28:45.890 --> 28:49.430 ‫و خیلی تحتِ تأثیر قرار گرفتم ‫که چقدر سریع نوشتیش، رفیق 28:49.430 --> 28:53.900 ‫- نظرت در موردش چی بود؟ ‫- خوبه. خیلی خوبه 28:53.900 --> 28:56.440 ‫رفیق، به نظرم باید منتشرش کنی 28:56.440 --> 28:58.980 ‫خیلی لطف داری، 28:59.940 --> 29:04.700 ‫ولی فکر نکنم کتابِ کوچیکم ‫برای یه حرفه‌ای جالب باشه 29:04.700 --> 29:06.830 ‫رفیق، آنلاین منتشرش کن، 29:06.830 --> 29:11.370 ‫صدتا نسخه هم چاپ کن که ‫می‌تونی خودت یا آنلاین بفروشی 29:11.370 --> 29:12.460 ‫ببین چطور پیش میره 29:12.460 --> 29:14.250 ‫نمی‌دونم چطور شروع کنم 29:14.250 --> 29:15.630 ‫من می‌تونم کمکت کنم 29:16.920 --> 29:17.750 ‫چطور؟ 29:17.750 --> 29:20.630 ‫مگه سرگرم مدیریتِ مدرسه نیستی؟ 29:20.630 --> 29:22.630 ‫دارم بازنشسته میشم، دوستِ من 29:24.590 --> 29:26.970 ‫- کِی؟ ‫- الان 29:26.970 --> 29:31.310 ‫دارن اخراجت می‌کنن؟ ‫به خاطر منه؟ 29:31.310 --> 29:32.770 ‫نه. نه 29:33.980 --> 29:36.060 ‫به خاطر خودمه 29:36.610 --> 29:39.480 ‫به خاطر این که پیر شدم 29:45.780 --> 29:46.950 ‫ما پیر شدیم 29:48.330 --> 29:53.080 ‫خب، من یکم وقت دارم ‫و به تو ایمان دارم 29:53.080 --> 29:54.670 ‫ممنون، جاستین 29:55.620 --> 29:57.460 ‫واقعاً فکر می‌کنی انقدر خوبه؟ 29:57.460 --> 30:00.170 ‫آره، واقعاً اینطور فکر می‌کنم، رفیق 30:01.550 --> 30:05.380 ‫به این نتیجه رسیدم که نانسی ‫می‌خواست نوشته‌اش رو پیدا کنم، 30:05.380 --> 30:08.470 ‫همونطور که می‌خواست ‫عکس‌ها رو پیدا کنم 30:11.010 --> 30:13.520 ‫می‌دونستم چرا این کتاب باید نوشته می‌شد، 30:13.520 --> 30:16.480 ‫و شک نداشتم که برای کی نوشته شده 30:17.520 --> 30:19.110 ‫نظرت در مورد زنه چی بود؟ 30:20.650 --> 30:23.070 ‫فکر می‌کنی به سزایی که لایقش بود رسید؟ 30:24.400 --> 30:26.030 ‫اون یه سلیطه‌ی حیله‌گر بود، 30:26.660 --> 30:30.530 ‫و گمونم از فرصت استفاده کرد ‫تا قسر در بره، مگه نه؟ 30:31.200 --> 30:34.870 ‫آره، ولی به سؤالم جواب ندادی 30:35.870 --> 30:37.040 ‫اون لایقش بود؟ 30:39.590 --> 30:42.050 ‫خب، وقتی اتفاق افتاد ناراحت نشدم 30:42.050 --> 30:45.090 ‫پس، گمونم، آره. لایقش بود 30:45.090 --> 30:49.220 ‫من قرار بود توی زندگیِ واقعی نابودش کنم، 30:50.140 --> 30:54.140 ‫ولی اول باید عذاب می‌کشید، ‫مثل من و نانسی. 30:54.140 --> 30:55.480 ‫به افتخار «کاملاً بیگانه» 30:56.060 --> 30:57.900 ‫«کاملاً بیگانه» 31:01.150 --> 31:02.610 ‫آپارتمان چطوره؟ 31:02.610 --> 31:04.150 ‫- بد نیست ‫- خوبه 31:05.360 --> 31:07.820 ‫- هم‌اتاقی‌هات خوبن؟ ‫- یه ذره خرخونن 31:08.700 --> 31:10.780 ‫چی، همه‌شون؟ 31:10.780 --> 31:12.410 ‫همه‌شون دانشجو هستن 31:13.410 --> 31:14.790 ‫پس مطالعه می‌کنن، آره؟ 31:15.660 --> 31:16.830 ‫خیلی خب 31:16.830 --> 31:18.170 ‫معلومه، همه‌شون دانشجو هستن 31:18.170 --> 31:19.250 ‫آره 31:22.210 --> 31:24.210 ‫ولی هنوز از کار لذت می‌بری دیگه؟ 31:24.210 --> 31:25.760 ‫آره، خوبه 31:32.180 --> 31:33.390 ‫این رو با خودم می‌برم 31:33.390 --> 31:37.100 ‫نیکلاس توی بخشِ الکتریکی ‫یه فروشگاه بزرگ کار می‌کنه 31:38.020 --> 31:41.560 ‫این عاقبتی نیست که تو و رابرت ‫برای پسرتون متصور بودید 31:42.110 --> 31:44.730 ‫ولی خیالت راحته که کار می‌کنه، 31:44.730 --> 31:47.490 ‫با توجه به این که زمانی بود که نمی‌تونستی 31:47.490 --> 31:51.240 ‫تصور کنی روزی به هر نوع کاری متعهد بشه 31:52.160 --> 31:53.450 ‫و سندی؟ 31:56.580 --> 31:57.830 ‫یادت میاد، مگه نه؟ 31:58.410 --> 32:01.540 ‫وقتی بدون بغل کردنش خوابت نمی‌برد 32:03.170 --> 32:04.960 ‫- سندی ‫- فقط... 32:09.970 --> 32:11.890 ‫درک می‌کنی دیگه، مگه نه؟ 32:14.180 --> 32:15.350 ‫- نیکلاس ‫- چیه؟ 32:15.350 --> 32:16.850 ‫یالا. خواهش می‌کنم 32:16.850 --> 32:18.060 ‫- نمی‌تونی این کارو بکنی ‫- ببخشید 32:18.060 --> 32:20.520 ‫فقط می‌خوام جابجایی رو درک کنی 32:21.600 --> 32:24.230 ‫دیگه چنین جای بزرگی لازم نداشتیم 32:26.070 --> 32:28.320 ‫خب؟ و تو باید مستقل باشی 32:29.740 --> 32:31.740 ‫نمی‌خوای مستقل باشی؟ 32:34.280 --> 32:36.830 ‫البته ما کنارت هستیم، ‫اگه مثلاً... 32:36.830 --> 32:41.000 ‫اگه مشکل واقعی برات پیش بیاد، ‫ولی فقط... 32:44.290 --> 32:45.750 ‫دیگه وقتشه، نیک 32:47.800 --> 32:49.760 ‫آره؟ اینطور نیست؟ 32:49.760 --> 32:52.340 ‫اگه این چیزیه که می‌خوای ‫به خودت بگی، مامان 32:52.340 --> 32:55.180 ‫نیک! یالا، مسابقه داره شروع میشه! 33:03.440 --> 33:06.520 ‫هی، یالا. یالا، بیا اینجا 33:11.110 --> 33:12.910 ‫- یالا ‫- یالا 33:13.780 --> 33:15.120 ‫آره! 33:19.450 --> 33:23.920 ‫تو هیچوقت نتونستی مثل رابرت ‫با نیکلاس ارتباط برقرار کنی 33:24.960 --> 33:26.540 ‫و این آزارت میده 33:29.250 --> 33:30.090 ‫هی 33:30.630 --> 33:31.760 ‫شماها اهل کجایید؟ 33:33.090 --> 33:34.090 ‫انگلیس؟ 33:41.730 --> 33:44.020 ‫سلام. چه خبر؟ 34:26.480 --> 34:28.060 ‫مادرِ عزیزم، 34:29.230 --> 34:32.860 ‫ونیز و فلورانس واقعاً همون قدر ‫که می‌گفتی جادویی بودن 34:34.570 --> 34:38.490 ‫اما حالا از خرابه‌ها خسته شدم، ‫برای همین به ساحل میرم، 34:41.290 --> 34:43.450 ‫بابتِ دوربین نیکونی که بهم دادی ممنونم 34:44.200 --> 34:46.620 ‫کلی عکس باهاش گرفتم 34:48.830 --> 34:51.040 ‫دوستت دارم. جاناتان 34:53.920 --> 34:57.800 ‫راستی، الان تنهام. ‫ساشا مجبور شد برگرده لندن. 35:30.630 --> 35:34.760 ‫کریسمس اومده بود و رفته بود. ‫برای من تعطیلاتی پر از تنهایی بود. 35:34.760 --> 35:38.760 ‫برای کریسمسِ واقعی‌ام ‫باید تا آخر ژانویه منتظر می‌موندم 35:38.760 --> 35:41.090 ‫کریسمسی که نوید آغازی نو می‌داد 35:50.020 --> 35:51.060 ‫بله 35:52.360 --> 35:53.650 ‫جاستین 35:54.730 --> 35:56.404 ‫بعد از ظهر بخیر، رفیق 35:57.238 --> 35:58.796 ‫ببخشید که زنگ نزدم 35:58.820 --> 36:02.950 ‫نه، نه. از دیدنت خوشحالم. ‫قدمت روی چشمه. 36:02.950 --> 36:04.660 ‫می‌خواستم غافلگیرت کنم 36:04.660 --> 36:06.398 ‫می‌دونستم دلت می‌خواد اونا رو ببینی 36:06.422 --> 36:08.206 ‫به قول معروف تازه از تنور در اومدن 36:08.330 --> 36:11.086 ‫نمی‌فهمم چرا می‌خوای ‫از اسمِ مستعار استفاده کنی، 36:11.110 --> 36:12.629 ‫ولی من که از داستانت خوشم اومد 36:13.380 --> 36:14.714 ‫خوب از آب در اومده، مگه نه؟ 36:14.738 --> 36:16.106 ‫[کاملاً بیگانه] ‫[اثر: ای‌جی پرستون] 36:16.130 --> 36:18.630 ‫- فوق‌العاده‌ست ‫- خوشحالم که ازش خوشت میاد 36:18.630 --> 36:21.590 ‫می‌دونی، و ایده‌ات برای استفاده از اون عکس؟ 36:21.590 --> 36:23.180 ‫خیلی خوب شد 36:23.180 --> 36:24.720 ‫عالیه 36:27.100 --> 36:28.390 ‫ولی من ازت پذیرایی نکردم 36:29.520 --> 36:32.310 ‫بذار کتری رو بذارم بجوشه. ‫چایی می‌خوری؟ 36:32.310 --> 36:35.860 ‫آره، لطفاً. با یه ذره شیر، بدون شکر 36:35.860 --> 36:39.070 ‫من با تامی صحبت کردم. اون شاگردم بود. ‫الان از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده... 36:39.070 --> 36:42.070 ‫که ببینم می‌تونه یه وبسایت ‫برای کتاب درست کنه، 36:42.070 --> 36:44.870 ‫برای این که بتونیم سفارشاتِ آنلاین بگیریم 36:46.290 --> 36:47.450 ‫محشره 36:47.450 --> 36:50.790 ‫خب، اون میگه چند روزه آماده میشه 36:50.790 --> 36:56.340 ‫پس الان فقط کافیه ‫یه اکانتِ پی‌پل بسازیم، 36:56.340 --> 37:00.010 ‫و بعدش کارِ من و تو راه می‌افته، رفیق 37:02.510 --> 37:04.090 ‫آره، همچنین فکر می‌کردم، 37:04.090 --> 37:08.100 ‫چطوره یه مسابقه ‫برای آثارِ منتشرنشده‌ی قدیمی بذاریم؟ 37:08.100 --> 37:10.140 ‫می‌دونی، اون موقع می‌تونیم چاپشون کنیم 37:10.140 --> 37:11.440 ‫جاستینِ بیچاره 37:11.440 --> 37:17.230 ‫اون در مورد پروژه‌های آینده و تبدیل شدن ‫به ناشرِ مستقل خیال‌پردازی می‌کرد 37:17.230 --> 37:23.160 ‫ای کاش می‌دونست من قصد نداشتم ‫منتظر سفارش‌های آنلاین بمونم 37:23.740 --> 37:25.490 ‫...ولی واقعاً فکر می‌کنم مهمه... 37:25.490 --> 37:28.870 ‫فقط یه خواننده بود که می‌خواستم بهش برسم 37:28.870 --> 37:31.960 ‫کتاب اون رو از مخفیگاهش بیرون می‌کشید 37:31.960 --> 37:34.290 ‫و به فضای باز می‌آوردش 37:46.720 --> 37:48.890 ‫- من میرم ‫- آره. لباس‌هات یادت نرن 37:53.690 --> 37:56.980 ‫هنوز یکم نَم دارن. ‫ببخشید، عزیزم. 38:01.280 --> 38:02.570 ‫غذای مونده هست 38:02.570 --> 38:04.360 ‫من این کتاب رو خوندم. ‫ازش لذت بردم. 38:04.360 --> 38:06.450 ‫- تو هم خوندیش؟ ‫- آره، خیلی خوبه 38:07.950 --> 38:09.240 ‫چی، همه رو خوندی؟ 38:09.240 --> 38:11.160 ‫آره، تمومش کردم. ‫محض اطلاعت منم کتاب می‌خونم. 38:11.160 --> 38:13.120 ‫- اوه، نه. منظورم این نبود... ‫- آره، بیخیال، نیک 38:13.120 --> 38:14.410 ‫ما تحسینت می‌کنیم، رفیق 38:14.410 --> 38:16.290 ‫تو برام فرستادیش؟ 38:16.290 --> 38:17.250 ‫نه 38:17.250 --> 38:19.590 ‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مالِ من توی آپارتمانه 38:19.590 --> 38:21.420 ‫پس، تو چطوری خوندیش؟ 38:21.420 --> 38:22.420 ‫- یعنی... ‫- کاترین 38:22.420 --> 38:25.260 ‫نه، نه. فقط منظورم این بود ‫که تصادفِ عجیبیه 38:25.260 --> 38:26.220 ‫فقط برای من فرستاده شده، 38:26.220 --> 38:27.680 ‫- و نمی‌دونم واسه کی... ‫- کتابِ من هدیه‌ست 38:28.390 --> 38:29.600 ‫هدیه؟ 38:29.600 --> 38:30.640 ‫آره 38:30.640 --> 38:31.770 ‫از طرف کی؟ 38:31.770 --> 38:34.350 ‫یه مشتریِ قدردان. اسمم رو روش نوشته بود ‫و گذاشته بودش روی پیشخوان 38:34.350 --> 38:35.480 ‫این خیلی عالیه، نیک 38:35.480 --> 38:36.850 ‫- مگه نه، کاترین؟ ‫- آره. آره 38:36.850 --> 38:38.860 ‫خب، اون کی بود؟ 38:38.860 --> 38:40.440 ‫- یکی که نیک تحت تأثیر قرارش داده ‫- نمی‌دونم 38:40.440 --> 38:42.610 ‫من هر روز هزاران مشتری می‌بینم 38:42.610 --> 38:44.070 ‫- می‌دونم ‫- پس، مشکل چیه؟ 38:44.070 --> 38:45.780 ‫- چرا مهمه؟ ‫- مهم نیست 38:46.450 --> 38:48.450 ‫اشکالی نداره. شرمنده، شرمنده 38:49.660 --> 38:51.200 ‫خب، چی... ازش خوشت اومده؟ 38:51.200 --> 38:52.740 ‫- آره ‫- می‌بینی، چیزی نیست 38:52.740 --> 38:54.160 ‫- خب، چرا؟ ‫- چرا؟ 38:54.160 --> 38:56.120 ‫- چون من ازش خوشم اومده حتماً آشغاله؟ ‫- نه، نه 38:56.120 --> 38:57.500 ‫فقط می‌خوام بدونم 38:57.500 --> 39:00.790 ‫- نظرت در موردش چیه ‫- جریان چیه؟ مگه مدرسه‌ست؟ 39:00.790 --> 39:02.550 ‫- نه. مادرت فقط می‌خواد... ‫- بعداً می‌بینمتون 39:02.550 --> 39:05.090 ‫- در طول هفته بهتون زنگ می‌زنم ‫- میشه لطفاً بهم بگی؟ 39:05.090 --> 39:06.800 ‫خدایا. زنه آخرش می‌میره! 39:06.800 --> 39:10.390 ‫خیلی هم لذت‌بخش بود. ‫حقش بود. اون یه سلیطه‌ی خودخواه بود. 39:17.270 --> 39:18.900 ‫در مورد تو نیست 40:00.190 --> 40:01.650 ‫برگرد، نیکلاس 40:10.360 --> 40:13.740 ‫- مامان، به من نگاه کن ‫- نیکلاس، نزدیکم بمون 40:23.840 --> 40:24.880 ‫با من بشمار 40:24.880 --> 40:27.710 ‫- سه، دو، یک ‫- سه، دو، یک، بپر 40:32.720 --> 40:34.680 ‫سه، دو، یک، بپر 40:39.980 --> 40:41.730 ‫به من نگاه کن، مامانی 40:57.450 --> 40:59.450 ‫نیکلاس، بیا نزدیک‌تر 41:04.170 --> 41:05.340 ‫نمی‌تونی من رو بگیری 41:05.364 --> 41:14.956 «ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا» [ wWw.F2M.top ] Telegram: @Film2Media_Plus