WEBVTT

00:05.497 --> 00:10.772
‫بیان داستان زندگی یک نفر، غیر ممکن است.

00:10.797 --> 00:17.522
‫بهترین چیزی که می‌توانیم از انجامش امیدوار
‫باشیم این است که «رُزباد» او را ثبت کنیم.

00:17.547 --> 00:22.383
‫راز هر فرد در پایان زندگی بدل به یک معما
‫می شود؛ تا آن زمان که کلید آن را پیدا کنیم.

00:22.580 --> 00:26.336
‫دیوید لینچ

00:30.600 --> 00:35.354
<b>«ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا»
[ wWw.F2M.top ]
Telegram: @Film2Media_Plus</b>

00:35.600 --> 00:40.354
مترجم : اشکان هیدی

00:57.001 --> 01:03.740
‫ساعت 11:29 هست. تحقیقاتم رو
‫با این سرنخ‌های اولیه شروع می‌کنم.

01:04.620 --> 01:06.500
‫دیوید لینچ | یک معمای پیچیده.

01:08.626 --> 01:10.826
‫استاد عجیب و غریب‌سازی.

01:11.000 --> 01:13.700
‫یه هنرمند کامل که آزادانه
‫و بی‌قید و شرط کار می‌کنه.

01:14.780 --> 01:18.420
‫با سریال توئین پیکس، دیوید لینچ
‫دنیای سریال‌ها رو منفجر کرد.

01:19.140 --> 01:22.360
‫میلیون‌ها بیننده رو کاملاً دیوونه کرد.

01:24.880 --> 01:27.800
‫کارهایش مثل یه معما ساخته شده،
‫که باید رمزگشایی بشه.

01:28.400 --> 01:29.995
‫کلیدهایی رو مخفی کرده.

01:30.020 --> 01:32.343
‫تو تک تک فیلم‌هاش نشونه‌هایی گذاشته.

01:33.060 --> 01:34.500
‫از «کله‌پاک‌کن» تا «مرد فیلی».

01:34.840 --> 01:36.680
‫از «مخمل آبی» تا «از ته دل وحشی»

01:37.420 --> 01:38.060
‫«بزرگراه گمشده»

01:38.440 --> 01:39.300
‫«جاده مالهالند»

01:39.760 --> 01:40.540
‫«امپراتوری درون»

01:54.243 --> 01:58.100
‫و اینجا، تمام فیلم‌هاش یه داستان
‫بزرگ و یکپارچه رو تشکیل میدن.

01:59.340 --> 02:00.620
‫دیوید لینچ از چی حرف می‌زنه؟

02:01.360 --> 02:03.160
‫راز و رمزش چیه؟

02:03.160 --> 02:04.300
‫رزباد اون چیه؟

02:06.260 --> 02:10.100
‫من عاشق فیلم‌سازی‌ام چون
‫دوست دارم برم تو یه دنیای دیگه.

02:10.840 --> 02:13.260
‫دوست دارم تو یه دنیای دیگه گم بشم.

02:13.880 --> 02:17.140
‫فیلم برای من یه رسانه جادوییه

02:17.140 --> 02:21.360
‫که اجازه میده تو تاریکی رویاپردازی کنی.

02:28.121 --> 02:37.300
‫دیوید لینچ | معمای هالیوود

02:38.300 --> 02:39.740
‫سکوت (ایتالیایی)

02:54.290 --> 02:55.036
‫سلام،

02:55.636 --> 02:59.680
‫می‌خواستم ببینم میشه یه فنجون
‫قهوه سیاه غلیظ داشته باشم.

03:14.153 --> 03:15.540
‫یه لحظه صبر کن. یه لحظه صبر کن.

03:17.820 --> 03:19.000
‫این... ببخشید.

03:22.680 --> 03:24.820
‫عجب قهوه خوبی خوردیم.

03:25.820 --> 03:26.120
‫نوش جان.

03:26.680 --> 03:27.240
‫ممنون.

03:27.240 --> 03:27.580
‫مرسی.

03:36.871 --> 03:44.300
‫یه زمانی، دیوید لینچ هر
‫روز می‌رفت بابز بیگ بوی،

03:44.580 --> 03:46.840
‫یه رستوران معمولی تو لس آنجلس.

03:47.320 --> 03:50.040
‫و همیشه یه چیز سفارش می‌داد.

03:52.400 --> 03:55.220
‫دقیقاً می‌دونست چه ساعتی
‫باید میلک‌شیک سفارش بده.

03:56.480 --> 03:59.980
‫چون دستگاه باید دمای مشخصی می‌داشت
‫و دما باید درست می‌بود.

04:00.000 --> 04:03.260
‫تا بتونه واقعاً از میلک‌شیکش لذت ببره.

04:04.860 --> 04:07.080
‫می‌بینید که چقدر به جزئیات اهمیت میده.

04:09.420 --> 04:12.720
‫و از اون مهم‌تر حساسیتش
‫به کیفیت حسی هر چیزی،

04:13.400 --> 04:17.130
‫چه مزه، چه بو، چه دیدن و چیزای دیگه.

04:17.660 --> 04:21.520
‫یه تصور خیلی دقیق از چیزی که می‌خواد، داره.
‫ خیلی مشخصه که چی می‌خواد.

04:22.180 --> 04:24.860
‫برای من، درک کردن یه مکان چیز شگفت‌انگیزیه.

04:25.700 --> 04:27.200
‫و حس یه مکان،

04:27.225 --> 04:30.480
‫حسی که از یه مکان در میاد از روی جزئیاتشه.

04:31.100 --> 04:34.620
‫پس جزئیات فوق‌العاده مهم هستن.

04:34.720 --> 04:35.380
‫اگه اشتباه باشن،

04:36.660 --> 04:38.140
‫شما رو ناراحت می‌کنن.

04:38.560 --> 04:42.920
‫پس صدا، موسیقی، رنگ، شکل، بافت،

04:43.800 --> 04:46.820
‫اگه همه این‌ها درست باشن،

04:47.140 --> 04:47.920
‫کارتون در اومده.

04:48.060 --> 04:49.100
‫یه راست میری تو بهشت.

05:00.400 --> 05:06.060
‫دیوید عاشق نوستالژی و معصومیت دهه 50 هست.

05:07.060 --> 05:09.000
‫مثل دهه 50 بود.

05:10.000 --> 05:11.460
‫یه دنیای جدیده

05:11.460 --> 05:14.660
‫که یه آمریکای خیلی خاص رو نشون میده

05:14.660 --> 05:16.900
‫با پای گیلاس‌هاش،

05:17.520 --> 05:18.500
‫غذاخوری‌هاش،

05:19.400 --> 05:20.720
‫سینماهای درایو-این

05:20.720 --> 05:23.548
‫و یه سبک خاص ماشین.

05:24.060 --> 05:27.160
‫ولی فکر می‌کنم یه ارتباط
‫عمیق هم با بچگیش داره

05:27.185 --> 05:30.576
‫و جاهایی که توش بزرگ شده.

05:31.998 --> 05:37.240
‫دیوید با دقت روستاها یا
‫شهرهای کوچیک رو انتخاب می‌کنه

05:37.240 --> 05:40.260
‫چون در نگاه اول بی‌خطر به نظر میان.

05:42.080 --> 05:44.680
‫ولی خب معلومه که

05:44.680 --> 05:47.480
‫می‌فهمیم تو فیلم‌های دیوید،

05:48.200 --> 05:48.960
‫درست مثل زندگی واقعی، نیست.

05:50.580 --> 05:53.600
‫تو شهرهای کوچیک آدم‌های روانی هستن

05:53.600 --> 05:56.900
‫و بعضی‌هاشون کارهایی
‫می‌کنن که می‌خوان مخفی بمونه

05:56.900 --> 05:59.000
‫و دیوید روی این جور چیزا کنجکاوه.

06:15.167 --> 06:17.960
‫دیوید تو آمریکای بعد از جنگ بزرگ شد،

06:18.760 --> 06:19.640
‫تو دهه 50.

06:21.640 --> 06:24.660
‫دوره‌ای پر از خوش‌بینی و پیشرفت

06:25.700 --> 06:27.620
‫بویزی، در آیداهو،
‫(شهری در ایالت آیداهو)

06:28.080 --> 06:30.165
‫شبیه فیلم‌های اون دوره بود.

06:30.190 --> 06:34.760
‫بچه‌ها می‌تونستن شب‌ها با
‫خیال راحت دوچرخه‌سواری کنن

06:34.760 --> 06:37.360
‫و همه همسایه‌هاشون رو می‌شناختن.

06:41.540 --> 06:45.520
‫یه داستانی برام تعریف کرد که
‫وقتی بچه بود براش اتفاق افتاد.

06:46.200 --> 06:47.940
‫داشت با برادرش از مدرسه برمی‌گشت

06:47.940 --> 06:51.340
‫که یه زن رو دیدن که
‫لخت تو خیابون راه می‌رفت.

06:53.007 --> 06:56.440
‫نه خندیدن و نه هیجان‌زده شدن.

06:57.360 --> 06:58.360
‫زدن زیر گریه

06:58.360 --> 06:59.996
‫و شروع کردن به گریه
‫کردن. چون می‌دونستن

07:00.021 --> 07:02.000
‫که یه اتفاق وحشتناک باید افتاده باشه.

07:03.104 --> 07:04.624
‫

07:04.664 --> 07:08.110
‫

07:08.405 --> 07:09.485
‫

07:09.818 --> 07:11.412
‫

07:17.480 --> 07:20.523
‫اغلب، خبرنگارها یا مستندسازها

07:21.003 --> 07:24.000
‫می‌خوان تو فیلم‌ها سرگذشت
‫سازنده‌شون رو ببینن

07:24.000 --> 07:26.680
‫یا اعتراف‌شون به بزرگ‌ترین رازشون رو.

07:26.680 --> 07:28.080
‫گاهی درسته

07:28.080 --> 07:29.460
‫و گاهی نه.

07:30.600 --> 07:31.780
‫یا شاید ترکیبی از هر دوتاست.

07:32.545 --> 07:35.040
‫خیلی سخته که بفهمی تو
‫فیلم‌هاش کدوم قسمت‌ها خود دیویده

07:35.040 --> 07:37.967
‫و کدوم قسمت‌ها نیست.

07:47.073 --> 07:48.473
‫موقعیکه داشتم بزرگ می‌شدم،

07:48.720 --> 07:50.480
‫حتی امکان نداشت

07:50.480 --> 07:52.660
‫که به هنرمند شدن فکر کنم.

07:54.240 --> 07:56.040
‫اما وقتی رفتم سمت شمال شرق،

07:56.040 --> 07:57.380
‫با یه دوستی آشنا شدم

07:57.380 --> 07:59.380
‫که باباش نقاش بود.

07:59.380 --> 08:01.380
‫وقتی محل کارش رو دیدم،

08:01.380 --> 08:04.880
‫یه حسی پیدا کردم نسبت به
‫چیزی که بهش میگم زندگی هنری.

08:04.880 --> 08:06.880
‫دیوونه شده بودم، دیگه مثل قبل نبودم.

08:11.880 --> 08:14.880
‫داشتم تو آکادمی هنرهای زیبا درس می‌خوندم

08:14.880 --> 08:17.880
‫و اونجا بود که برای اولین بار دیدمش.

08:17.880 --> 08:22.880
‫جذاب بود، بامزه و خوش‌قیافه.

08:23.880 --> 08:26.380
‫می‌دونستم با استعداده،
‫ولی نمی‌دونستم که دیوونه‌ست.

08:26.380 --> 08:26.940
‫می‌دونستم با استعداده، ولی
‫نمی‌دونستم که دیوونه‌ست.

08:26.940 --> 08:29.940
‫اما من علاقه‌ای به نقاشی‌هاش نداشتم.

08:29.940 --> 08:33.940
‫تا اینکه شروع کرد به
‫کشیدن چیزهای تاریک‌تر.

08:33.940 --> 08:37.940
‫و فکر می‌کنم این همون موقعی
‫بود که فرانسیس بیکن رو کشف کرد.

08:48.940 --> 08:52.940
‫به نحوی به خاطر این نمایشگاه،

08:52.940 --> 08:55.940
‫به خودش این جسارت رو داد تا
‫کاری رو که واقعاً می‌خواست انجام بده.

08:56.040 --> 09:00.957
‫این موضوع این مجال رو بهش داد تا به
‫اون بخش تاریک درونش دسترسی پیدا کنه.

09:08.940 --> 09:10.940
‫اون سایه‌ها رو نقاشی می‌کنه،
‫هواپیماها رو،

09:10.940 --> 09:12.740
‫خونه‌ها رو.

09:13.140 --> 09:14.940
‫اما چیزهای زیادی پشتشون قایم شده،

09:14.940 --> 09:16.940
‫مثل وقتی که به پنجره نگاه می‌کنی

09:16.940 --> 09:20.940
‫و از خودت می‌پرسی اون طرف چه خبره.

09:20.940 --> 09:22.940
‫اگه یه خونه نقاشی کنه،

09:22.940 --> 09:26.030
‫لزوماً یه خانواده خوشبخت توش زندگی نمی‌کنه.

09:29.416 --> 09:32.727
‫من تقریباً هیچی در مورد فیلم نمی‌دونستم

09:33.060 --> 09:36.188
‫می‌خواستم نقاش بشم و ...

09:36.212 --> 09:40.171
‫...تو استودیو بودم...

09:40.582 --> 09:44.693
‫...داشتم رو نقاشی یک باغ
‫در تاریکی شب کار میکردم...

09:45.028 --> 09:51.672
‫...و رنگ سبزی که داشت از دل سیاهی
‫بیرون می‌اومد و صدای باد رو می‌شنیدم...

09:52.218 --> 09:54.818
‫...و یه بوف سبز رنگ رو دیدم

09:57.444 --> 10:02.175
‫و فکر کردم خوب می‌شه یه
‫تابلوی نقاشی متحرک درست کنم.

10:04.446 --> 10:06.600
‫نمی‌دونم پولش رو از کجا آورد،

10:07.080 --> 10:08.620
‫اما یه دوربین بولکس خرید

10:08.620 --> 10:11.260
‫با سه تا لنز که حدود 400 دلار شد.

10:11.560 --> 10:14.040
‫و شروع کرد به ساختن فیلم‌های انیمیشن.

10:15.700 --> 10:17.980
‫من با ساختن قالب‌هایی از خودش کمکش کردم.

10:18.919 --> 10:20.360
‫و اونم همین کار رو برای من کرد.

10:21.120 --> 10:22.940
‫اینجوری سایه‌ها و سرها رو داشت

10:22.940 --> 10:24.200
‫که به بوم چسبوندشون.

10:24.640 --> 10:24.920
‫تصاویر رو از روی بوم برداشت

10:24.920 --> 10:26.220
‫و یه فیلم انیمیشن ساخت

10:26.220 --> 10:28.820
‫که روش پخش کرد و
‫صداگذاری هم براش انجام داد.

10:35.180 --> 10:38.480
‫این یه نقاشی تجربی بود،

10:38.620 --> 10:40.240
‫ولی در عین حال یه فیلم هم بود.

10:41.160 --> 10:43.000
‫و خیلی هم خوب از آب دراومد.

10:44.420 --> 10:46.780
‫شروع کرد به ساختن انواع
‫مختلف فیلم‌های انیمیشن.

10:47.400 --> 10:49.920
‫ولی همیشه یه اشاره‌ای به نقاشی توش بود.

10:52.240 --> 10:54.100
‫و هر چی بیشتر فیلم می‌ساخت،

10:54.100 --> 10:56.580
‫بیشتر نسبت به کارگردانی هیجان‌زده می‌شد.

11:03.720 --> 11:06.200
‫فکر می‌کنم اون یه کارگردان ذاتیه،

11:06.700 --> 11:09.100
‫هرچند اون موقع خودش این رو نمی‌دونست.

11:13.900 --> 11:16.940
‫دیوید لینچ، هنرمندیه
‫که از دنیای هنرهای زیبا اومده،

11:17.120 --> 11:18.720
‫یه خودآموز توی سینما.

11:19.620 --> 11:20.600
‫البته به این سادگی‌ها هم نیست.

11:21.880 --> 11:23.983
‫بعد از اولین فیلم‌های تجربیش،

11:24.100 --> 11:26.960
‫دیوید لینچ وارد مؤسسه فیلم آمریکا شد.

11:27.640 --> 11:30.920
‫پنج سال اونجا موند و در این
‫مدت «کله‌پاک‌کن» رو ساخت،

11:31.660 --> 11:34.920
‫یه فیلم بلند دلهره‌آور و
‫به طرز عجیبی شاعرانه.

11:36.000 --> 11:37.440
‫یه فیلم منحصر به فرد،

11:37.900 --> 11:40.900
‫که از برخورد دیوید لینچ با اضطراب‌هاش،

11:41.400 --> 11:43.920
‫و یه شهر خطرناک به
‫نام فیلادلفیا به وجود اومد.

11:54.100 --> 11:57.100
‫شهرها منو شگفت‌زده می‌کنن.

12:03.100 --> 12:05.100
‫عاشق کارخونه‌هام.

12:06.680 --> 12:08.680
‫عاشق دودم،

12:08.680 --> 12:10.680
‫عاشق نفتم،

12:10.680 --> 12:14.680
‫عاشق این بافت‌هام،

12:14.680 --> 12:18.680
‫و عاشق این زندگی اطراف کارخونه‌هام.

12:20.083 --> 12:23.680
‫این یه محیط باورنکردنیه.
‫یه محیط باورنکردنی.

12:24.100 --> 12:27.100
‫تقریباً غیرممکنه از اینجا رد شی

12:27.100 --> 12:30.100
‫بدون اینکه توقفی بکنی یا
‫برای یه روز اینجا وایسی.

12:40.100 --> 12:44.100
‫فیلادلفیا اولین شوک بزرگش بود، به نظرم.

12:44.100 --> 12:47.100
‫اومد به شهری که با نژادپرستی،

12:47.100 --> 12:50.100
‫خشونت، فقر و کثیفی شناخته می‌شد.

12:50.100 --> 12:52.100
‫یه شهری که همه جاش زنگ‌زدگی داشت

12:52.100 --> 12:53.100
‫پوشیده بود از آثار همه‌گیری

12:54.100 --> 12:57.100
‫این شهر اینجاست به خاطر
‫تمام دیوونگی‌های انقلاب صنعتی

12:57.100 --> 12:59.100
‫یه شهر خاکستری، غرق در تاریکی.

12:59.100 --> 13:01.969
‫یه شهر سیاه و سفید.

13:05.100 --> 13:10.100
‫بعد از به دنیا اومدن جنیفر،
‫ما تو یه خونه خیلی بزرگ زندگی می‌کردیم،

13:11.176 --> 13:14.600
‫ولی تو یه محله خطرناک

13:15.100 --> 13:19.100
‫مثلاً، یه مرد درست جلوی خونه ما کشته شد.

13:19.100 --> 13:21.100
‫با این حساب خب می‌دونم
‫یه ترسی وجود داشت.

13:22.100 --> 13:23.100
‫حتی وحشت.

13:26.363 --> 13:29.780
‫اون درست جلوی خونه‌مون
‫به ضرب گلوله کشته شد.

13:30.520 --> 13:36.140
‫و اگه اینجا رو نگاه کنی، می‌تونی
‫بقایای یه گربه رو ببینی که اینجا داشتیم.

13:37.520 --> 13:41.200
‫فکر می‌کنم خیلی از چیزهایی که بقیه
‫فکر می‌کنن زشته، به نظر من خیلی قشنگه.

13:41.840 --> 13:44.900
‫اگه خوب نگاه کنی، میشه اونا رو
‫به شکل‌ها و بافت‌های مختلف دید.

13:45.900 --> 13:48.620
‫مثل این موشی که تو فیلم
‫داشتیم، الان دیگه نیست.

13:48.620 --> 13:55.000
‫ولی خب، مثلاً یه مقدار کرم موبر
‫بهش زدم و پوستش رو کندم، درسته؟

13:57.920 --> 14:00.580
‫و به نظر من، خیلی زیبا بود.

14:02.080 --> 14:06.780
‫من فقط می‌خوام اونا رو
‫مثل موهای معمولی قیچی کنم.

14:07.040 --> 14:08.300
‫آره، مثل موهای معمولی قیچیشون کن.

14:33.381 --> 14:40.720
‫وقتی فیلمنامه «کله‌پاک‌گن» رو نوشت، من براش
‫تایپ کردم و با خودم گفتم این واقعاً عالیه.

14:40.720 --> 14:43.840
‫از همه ترس‌هاش حرف می‌زنه.

14:44.220 --> 14:46.160
‫همه چیز خیلی وحشتناکه.

14:47.420 --> 14:48.600
‫کابوسِ آشنایی با خانواده دختر.

14:48.620 --> 14:53.400
‫کابوسِ حامله کردن اون دختر و نخواستن بچه.

14:54.080 --> 14:56.260
‫و آخرش اینکه اون یه بچه نیست، یه هیولاست.

14:56.860 --> 14:59.740
‫اون واقعاً احساساتش رو
‫تو «کله‌پاک‌کن» بیان کرده.

15:08.273 --> 15:12.762
‫هیچوقت نمیخواستم ازدواج کنم
‫هیچوقت نمیخواستم بچه‌دار بشم

15:13.009 --> 15:18.365
‫اما بعدش فکر می‌کنم چیزهایی هست
‫که پیش میاد/سر راه آدم قرار می‌گیره

15:18.992 --> 15:23.065
‫که آدم رو مجبور به تغییر می‌کنن

15:23.089 --> 15:28.370
‫و وقتی به گذشته نگاه می‌کنی،
‫می‌بینی که چقدر مهم بودن، همون چیزها

15:28.788 --> 15:35.033
‫هدایایی هستن. ممکنه اون موقع اینطور به
‫نظر نیان، ولی هدایای خیلی بزرگی هستن.

15:43.262 --> 15:48.620
‫اون واقعاً احساساتش رو
‫تو «کله‌پاک‌کن» نشون داد.

15:48.620 --> 15:51.200
‫چون من چند هفته پیش بودجه این فیلم رو دیدم.

15:51.900 --> 15:53.220
‫فقط 3000 دلار بود.

15:54.000 --> 15:57.940
‫همه داوطلبانه کار می‌کردن و فقط وقتی که
‫می‌تونستن تجهیزات اجاره کنن، کار می‌کردن.

15:58.620 --> 16:00.600
‫فقط پنج نفر بودن و همه
‫کارها رو خودشون انجام دادن.

16:01.160 --> 16:02.560
‫این واقعاً یه فیلم دست‌سازه.

16:03.620 --> 16:05.760
‫تقریباً مثل یه خانواده شده بودیم.

16:05.960 --> 16:08.720
‫می‌دونم کلیشه‌ایه، ولی واقعاً همینطور بود.

16:09.060 --> 16:11.380
‫بیشتر دکور صحنه‌ها رو دیوید درست کرد.

16:11.880 --> 16:16.760
‫خیلی از وسایل تزئینی رو خودش حجاری کرد.

16:16.760 --> 16:18.460
‫از موم استفاده کرد.

16:18.620 --> 16:22.100
‫اون واقعاً آدم دست به آچاریه.

16:22.100 --> 16:23.800
‫دوست داره همه چیز رو خودش درست کنه.

16:36.800 --> 16:38.900
‫این عجیب‌ترین چیزیه که تا حالا دیدم.

16:41.900 --> 16:48.600
‫یه آدم عوضی، عجیب و غریب یه آدم
‫با یه ذهن مشوشه که همچین فیلمی ساخته

16:48.827 --> 16:50.827
‫من پنج بار دیدمش.

16:51.480 --> 16:55.360
‫«کله‌پاک‌کن» به لطف اولین جامعه پانک

16:55.360 --> 16:58.962
‫که سال 1976 تو لس آنجلس شکل
‫گرفت، مخاطبای خودشو پیدا کرد.

16:59.080 --> 17:00.540
‫و همه این مخاطبا با هم قاطی شدن.

17:00.780 --> 17:02.540
‫پانک‌های جوون می‌رفتن «کله‌پاک‌کن» می‌دیدن

17:02.540 --> 17:05.260
‫و کسایی که فیلم رو
‫می‌دیدن می‌رفتن کنسرت پانک.

17:05.660 --> 17:07.100
‫همه اینا یه جامعه واحد بودن.

17:08.980 --> 17:10.100
‫من شوکه شده بودم.

17:10.540 --> 17:13.460
‫تماشاچی‌ها یه جورایی شبیه شخصیت فیلم بودن

17:13.460 --> 17:15.680
‫و همه دیالوگ‌ها رو از حفظ بودن.

17:16.380 --> 17:18.020
‫از اون موقع به بعد،

17:18.020 --> 17:19.260
‫هر کاری که می‌کرد،

17:19.260 --> 17:23.180
‫انگار یه جامعه بزرگ در سراسر
‫دنیا رو تحت تأثیر قرار می‌داد.

17:23.180 --> 17:26.580
‫حتی کلمه «لینچی» وارد فرهنگ لغت شد.

17:39.300 --> 17:43.100
‫«کله‌پاک‌کن»، فیلم کالت یک نسل،

17:43.100 --> 17:47.300
‫توجه کارگردان‌هایی مثل استنلی کوبریک
‫و جرج لوکاس رو جلب کرد.

17:48.020 --> 17:50.020
‫به لطف موفقیت در فیلم اول،

17:50.020 --> 17:53.300
‫درهای هالیوود به روی
‫دیوید لینچ جوان باز شد.

17:54.740 --> 17:58.340
‫تو دهه 1980، دو تا فیلم سفارشی ساخت.

17:58.340 --> 18:02.020
‫«مرد فیلی» به تهیه‌کنندگی
‫و بازیگری مل بروکس

18:02.020 --> 18:05.300
‫و «تل ماسه» برای کمپانی دینو دلورنتیس.

18:05.300 --> 18:07.700
‫یکی موفق شد، یکی شکست خورد.

18:07.700 --> 18:12.180
‫دیوید لینچ با منطق صنعتی
‫سینمای آمریکا آشنا شد.

18:16.077 --> 18:18.453
‫پرده دوم | در جهنم هالیوود

18:29.573 --> 18:31.266
‫وقتی «کله‌پاک‌کن» رو دیدم

18:32.000 --> 18:34.599
‫یه نماد بود، که خیلی واضح به نظر می‌رسید

18:35.908 --> 18:39.355
‫همه چیزایی که میخواست با
‫فیلمش بگه به شکل واقعی و نمادین

18:39.864 --> 18:43.642
‫خیلی عالی و خیلی واضح می گفت

18:44.049 --> 18:46.869
‫و من گفتم که این یارو فیلمساز بزرگیه

18:47.122 --> 18:49.789
‫گرفتمش

18:50.183 --> 18:53.043
‫اونم برام «مرد فیلی» رو کارگردانی کرد

18:53.220 --> 18:56.780
‫اومد، دوباره نوشتش، تو گریم کمک کرد،

18:57.280 --> 19:00.263
‫و تو فیلمبرداری سیاه و سفید قشنگ کمک کرد.

19:00.640 --> 19:02.920
‫دیوید لینچ یه جورایی نابغه‌س، واقعاً هست.

19:03.840 --> 19:05.020
‫خانم‌ها و آقایون،

19:07.553 --> 19:09.613
‫وحشتناک

19:11.170 --> 19:13.780
‫مرد فیلی.

19:17.860 --> 19:21.580
‫"مرد فیلی" یه آزمون واقعی برای دیوید بود.

19:21.980 --> 19:24.502
‫به جز مل، هیچکس بهش اعتماد نداشت.

19:24.875 --> 19:27.455
‫یه جور چیز عجیبی بود

19:27.773 --> 19:29.533
‫من تو مونتانا به دنیا اومدم

19:29.697 --> 19:34.297
‫و اینجا قرار بود من یه درام
‫ویکتوریایی فیلمبرداری کنم.

19:34.477 --> 19:35.330
‫در لندن

19:35.929 --> 19:40.469
‫با بازیگرایی که دنیا اونا را
‫بهترین این کار می دونست

19:40.851 --> 19:46.024
‫هیچکس نگفت که چگونه این حق
‫را پیدا کردم که این کار را انجام دهم

19:47.860 --> 19:52.140
‫آنتونی هاپکینز، دیوید رو جدی
‫نمی‌گرفت. فکر می‌کرد یه احمقه و

19:52.140 --> 19:56.920
‫باهاش مثل یه احمق رفتار می‌کرد.
‫تازه 30 سال بعد آنتونی هاپکینز براش

19:56.920 --> 20:00.262
‫یه نامه عذرخواهی نوشت. نوشت تو یه
‫شاهکار خلق کردی، من واقعاً متأسفم

20:00.287 --> 20:03.416
‫که اون موقع درک نکردم. آره،
‫تو این فیلم بود که دیوید یاد گرفت

20:03.441 --> 20:06.060
‫چطور با بزرگان کار کنه.

20:06.740 --> 20:10.446
‫من یه حیوون نیســـــــتم!

20:12.130 --> 20:16.263
‫من یه آدمم!

20:22.952 --> 20:26.460
‫این قطعاً یه فیلم درباره تماشاگره
‫و در واقع، ما رو به سمت

20:26.460 --> 20:30.620
‫غرایز خودمون می‌بره. هیولا
‫کیه یا هیولا چیه؟ در نهایت،

20:30.620 --> 20:35.220
‫این همون چیزیه که فیلم نشون میده،
‫که شخصیت جان مریک یه شخصیت

20:35.220 --> 20:39.960
‫خیلی انسانیه و احتمالاً
‫انسانی‌تر از بیشتر آدم‌های عادی.

20:43.720 --> 20:47.560
‫میشه گفت آره، جامعه قبولش
‫کرده، همه چی خوبه. ولی در واقع،

20:47.860 --> 20:53.780
‫یه چیز مبهم و ناراحت‌کننده وجود
‫داره چون اون دوباره به عنوان یه

20:53.780 --> 20:56.963
‫جور پدیده نمایشگاهی پذیرفته شده.

20:58.600 --> 21:04.540
‫وقتی «مرد فیلی» اکران شد،
‫خیلی جدی‌تر گرفته شد. دیوید باید

21:04.540 --> 21:09.580
‫جایزه بهترین کارگردانی رو برای این
‫فیلم می‌برد. این بهش اعتماد به نفس داد که

21:09.580 --> 21:14.700
‫ادامه بده. متأسفانه هالیوود متوجهش
‫شد و بوی پول به مشامشون رسید.

21:14.700 --> 21:16.620
‫بذارید فیلم تل ماسه رو بسازه.

21:16.645 --> 21:18.088
‫این فیلم یه فیلم از زندگیه.

21:18.113 --> 21:19.313
‫اون اسمش رو واترلوش گذاشته.

21:23.680 --> 21:28.719
‫70 صحنه، 4000 لباس و
‫یه گروه 600 نفره. تل ماسه

21:28.743 --> 21:33.920
‫از پرخرج‌ترین فیلم‌های
‫علمی تخیلی زمان ماست.

21:42.920 --> 21:47.380
‫حتی توی مرحله نوشتن فیلمنامه، من تسلیم شدم.

21:47.860 --> 21:57.636
‫پس، این یه مرگ تدریجی و یه
‫تجربه خیلی خیلی وحشتناک بود.

21:58.920 --> 22:02.980
‫آیا برای یه کارگردان سخته که پروژه‌ای
‫با این حجم و اندازه رو مدیریت کنه

22:02.980 --> 22:06.840
‫و نذاره عظمت کار روی پیامی که
‫می‌خواد با بازیگر منتقل کنه تأثیر بذاره؟

22:06.840 --> 22:10.280
‫فکر نمی‌کنم مشکل این
‫باشه که خیلی بزرگش کنیم.

22:10.540 --> 22:13.340
‫جزئیات کوچک هم هست.

22:13.340 --> 22:20.400
‫یه کارگردانیه که کاملاً درگیر کاره.

22:21.600 --> 22:23.420
‫می‌خواد بتونه همه چیز رو چک کنه.

22:24.280 --> 22:25.500
‫هر جزئیاتی براش مهمه.

22:26.940 --> 22:29.680
‫و تو این مورد خاص، مجبور شد
‫بخش زیادی از فیلم رو به دیگران بسپاره.

22:29.900 --> 22:32.060
‫تل ماسه یه چالش واقعی براش بود.

22:32.700 --> 22:35.740
‫بعد از اون، فکر کنم با خودش گفت
‫دیگه هرگز فیلم پرخرج نمی‌سازم.

22:42.280 --> 22:43.320
‫در واقع، بهترین کار رو کرد.

22:43.340 --> 22:48.900
‫من به حرف یونیورسال گوش دادم
‫و یه ساعت از فیلم رو کات کردم.

22:49.020 --> 22:52.060
‫وقتی یه ساعت از فیلم رو کات
‫کردم، دیگه اون فیلم قبلی نبود.

22:52.560 --> 22:54.380
‫ما فیلم رو توی تدوین نابود کردیم.

22:55.240 --> 23:00.560
‫انگار همه چیز فشرده
‫شده بود و این حس می‌شد.

23:02.180 --> 23:09.560
‫این باعث شد تصمیم بگیرم که دیگه هرگز فیلمی
‫رو بدون حق نهایی تدوین برای خودم نسازم.

23:20.676 --> 23:25.700
‫دینو دلورنتیس اونقدر احساس گناه
‫کرد که این بلا رو سر دیوید آورده

23:26.020 --> 23:27.880
‫گفت، هر کاری می‌خوای بکن.

23:28.300 --> 23:29.860
‫البته تا وقتی که تو بودجه بگنجه.

23:30.240 --> 23:31.720
‫فکر کنم بودجه 6 میلیون دلار بود.

23:32.540 --> 23:33.400
‫هیچکس بهش دست نمی‌زنه.

23:33.880 --> 23:36.788
‫و اینجوری بود که «مخمل آبی» رو ساخت.

23:42.758 --> 23:46.420
‫ممنون؛
‫غذای مورد علاقه‌م.

23:46.420 --> 23:50.840
‫محض اطلاعتون؛ این گوشِ توی «مخمل آبی»ه،

23:52.480 --> 23:53.820
‫فکر کنم مال کسی نیست.

23:53.960 --> 23:54.960
‫حداقل، امیدوارم که نباشه.

23:56.540 --> 24:01.420
‫وقتی دیوید درباره مخمل آبی باهام
‫حرف زد، به دو تا چیز اشاره کرد.

24:02.920 --> 24:05.243
‫لب‌های قرمز توی تاریکی.

24:06.540 --> 24:08.200
‫و...
‫و یه گوش توی یه مزرعه.

24:10.000 --> 24:12.400
‫فکر می‌کنم این نقطه شروع «مخمل آبی» بود.

24:13.180 --> 24:14.320
‫فقط همین دو تا تصویر.

24:15.340 --> 24:17.830
‫و اون اینا رو به هم ربط داد.

24:21.057 --> 24:22.585
‫چرا یه لب قرمز؟

24:22.940 --> 24:29.160
‫خب، برای رفتن به بُعدهای دیگه،
‫فکر می‌کنم باید از یه چیزی رد شد.

24:30.740 --> 24:36.100
‫و شاید راه‌های مختلف زیادی
‫هست که می‌تونیم ازشون رد بشیم.

24:36.100 --> 24:42.680
‫پس، خیلی قشنگ بود که مثلاً یه
‫بلیط برای یه دنیای دیگه پیدا کنیم.

24:57.680 --> 25:00.220
‫فیلم درباره گذر به بزرگسالیه.

25:01.020 --> 25:03.120
‫جفری یه جور کارآگاه آماتور جوونه.

25:03.895 --> 25:05.875
‫که یهو با یه جنبه از دنیا روبرو میشه.

25:05.960 --> 25:08.880
‫یه جنبه خیلی آزاردهنده‌تر
‫از دنیا و انسانیت.

25:12.180 --> 25:15.180
‫و فرانک نماینده یه خطر فوریه.

25:16.477 --> 25:18.343
‫سلام عزیزم

25:18.836 --> 25:21.123
‫من باباتم احمق!
‫مشروب من کجاست؟

25:22.665 --> 25:25.500
‫و برای اولین بار، احساس زنده بودن می‌کنه.

25:25.900 --> 25:27.720
‫لب پرتگاهه، ولی خوشش میاد.

25:29.960 --> 25:31.820
‫آماده باش برای گاییده شدن!

25:31.820 --> 25:33.280
‫شما دیوث‌های حرومزاده!

25:33.280 --> 25:34.400
‫حرومزاده!

25:34.400 --> 25:34.720
‫هی!

25:34.720 --> 25:39.500
‫به من نگاه نکن لعنتی!

25:41.650 --> 25:44.080
‫یه چیزی درباره آدما هست.

25:44.340 --> 25:47.580
‫دوست دارن چیزی رو ببینن که نباید می‌دیدن.

25:49.340 --> 25:55.580
‫و اگه همه به آرزوشون می‌رسیدن،
‫احتمالاً همه جور آدمی رو دید می‌زدن.

25:55.940 --> 25:58.900
‫می‌خوان بدونن پشت پرده چه خبره.

25:58.900 --> 26:02.780
‫و تو یه فیلم، تو می‌تونی اینو نشون بدی.

26:05.843 --> 26:07.280
‫این یه سوال واقعیه.

26:07.280 --> 26:10.580
‫چرا شر وجود داره؟

26:10.580 --> 26:16.480
‫و جواب البته اینه که اگه خیر
‫وجود داره، باید تعادل باشه.

26:17.200 --> 26:19.396
‫باید هر دو طرف باشن.

26:21.543 --> 26:24.440
‫فکر می‌کنی نابغه‌ای یا یه آدم واقعاً مریض؟

26:25.240 --> 26:27.860
‫خب، والری، نمی‌دونم.

26:27.860 --> 26:27.940
‫نمی‌دونم.

26:28.590 --> 26:29.745
‫نابغه یا دیوانه؟

26:29.769 --> 26:33.196
‫کارگردان مطمئناً با فیلم ترسناک
‫«مخمل آبی» خود جنجال به پا خواهد کرد.

26:33.373 --> 26:35.987
‫کارگردان از [تصاویر]
‫عجیب و غریب استفاده می‌کند.

26:36.210 --> 26:38.283
‫«مخمل آبی»؛ جذاب، اما عجیب.

26:40.203 --> 26:43.480
‫دیوید رو اولین فیلمساز
‫سوررئالیست آمریکایی توصیف کردن.

26:44.480 --> 26:47.400
‫ولی مردم نمی‌دونن این یعنی چی.

26:47.980 --> 26:53.760
‫چون داستان قرار نبود یه داستان معمولی
‫باشه، ولی بعد داستان شروع به تغییر می‌کنه.

26:55.180 --> 26:58.320
‫و تماشاگران نمی‌دونن باید
‫چه برداشتی ازش داشته باشن.

26:58.320 --> 27:00.760
‫دیدن اینکه با یه زن اینجوری
‫رفتار میشه برام دردناکه.

27:00.840 --> 27:04.700
‫می‌خواستم بدونم اگه دارم
‫اون درد رو حس می‌کنم،

27:04.720 --> 27:07.000
‫دلیلش اینه که فیلم باید چیزی فراتر از
‫صرفاً ایجاد درد برای اون [شخصیت زن] باشه.

27:07.240 --> 27:10.018
‫این برای من همون کاری رو کرد
‫که روانی وقتی جوون‌تر بودم کرد،

27:10.042 --> 27:15.000
‫یعنی چشم‌ها باز شدن و، خدای
‫من، ما واقعاً داریم از حد می‌گذریم.

27:27.260 --> 27:32.000
‫دیوید لینچ تو سینما ابزاری پیدا کرد
‫که باهاش تاریکی دنیا رو کاوش کنه.

27:32.960 --> 27:34.480
‫تو فیلم بعدیش که اقتباسی بود...

27:34.720 --> 27:39.840
‫از رمان وحشی در قلب نوشته بری گیفورد،
‫از اسطوره‌های بزرگ هالیوودی الهام گرفت،

27:39.840 --> 27:45.500
‫انگار که جادوگر شرور در
‫جادوگر شهر اُز داره الویس و

27:45.500 --> 27:49.920
‫مریلین رو تعقیب میکنه. یه فیلم
‫جاده‌ای با خشونت بی‌حد و مرز.

28:07.980 --> 28:18.960
‫نخل طلای سال 90، فیلم
‫«از ته دل وحشی» ساخته دیوید لینچ

28:19.056 --> 28:22.289
‫<i>نام فرانسوی فیلم: «سیلور و لولا» </i>

28:23.346 --> 28:30.440
‫برای همه ما فوق‌العاده بود که تونستیم این
‫لحظه رو با هم شریک بشیم. همه عشقی که

28:30.440 --> 28:35.563
‫این فیلم ایجاد می‌کرد رو
‫حس می‌کردیم. و همینطور،

28:35.683 --> 28:36.993
‫خشم رو.

28:44.320 --> 28:50.040
‫این شانس رو داشتم که تو سن کم با
‫کارگردانی کار کنم که باعث میشه یه فیلم رو

28:50.040 --> 28:54.480
‫طوری دوست داشته باشی انگار که بهترین فیلم
‫دنیاست و در عین حال ازش متنفر باشی انگار که

28:54.480 --> 28:59.700
‫حالت رو به هم می‌زنه، با فیلم «مخمل آبی»
‫هم دقیقاً همین اتفاق افتاد. بعضی‌ها خندیدن،

28:59.700 --> 29:04.660
‫از همون اول عاشقش شدن و در عین
‫حال فیلم براشون وحشتناک بود. بقیه هم

29:04.660 --> 29:09.720
‫سالن رو ترک کردن. این تأثیریه
‫که دیوید روی مخاطب می‌ذاره.

29:15.737 --> 29:19.600
‫یادمه قبل از اکران، فیلم یه
‫شهرت جنجالی داشت. آره،

29:19.600 --> 29:23.240
‫خیلی خشن بود. این فیلم
‫از این نظر جالبه که شاید

29:23.240 --> 29:28.420
‫بیشترین ارتباط رو با سینمای آمریکا تو
‫اون دوره داره. برادران کوئن، و بعدش

29:28.420 --> 29:32.620
‫تارانتینو اومدن، انگار یه چیزی رو پیش‌بینی
‫می‌کرد که بعداً تو کل این جریان‌ها دیده شد.

29:49.510 --> 29:54.420
‫به عنوان یه فیلمساز، احساس مسئولیتی در
‫قبال نمایش این همه خشونت تو فیلم‌هات داری؟

29:54.720 --> 29:59.040
‫ما به فیلم‌ها به خاطر خشونت حمله می‌کنیم
‫ولی برای خشونت دنیای واقعی کاری نمی‌کنیم.

29:59.040 --> 30:02.760
‫فکر می‌کنم وقتی مردم داستان‌ها رو می‌بینن،
‫به هر چیزی در دور و اطرافشون ربطش میدن.

30:14.152 --> 30:20.377
‫تو لس آنجلس به خاطر کتک زدن
‫رادنی کینگ توسط پلیس شورش شد.

30:21.460 --> 30:24.115
‫هنوزم همش داره اتفاق
‫می‌افته، دیوونه‌کننده‌ست.

30:24.140 --> 30:29.353
‫پس آره، این فیلم خوب فضای
‫این کشور رو نشون میده.

30:34.660 --> 30:40.720
‫دیوید یه کارآگاهه. اون مجرم نیست.

30:42.560 --> 30:49.360
‫و همون دنیایی رو می‌بینه که ما می‌بینیم،
‫حتی اگه نخوایم قبول کنیم که واقعاً اینجوریه.

30:50.180 --> 30:56.540
‫یه دنیای خطرناک، پر از آسیب‌پذیری،
‫شهوت افسار گسیخته و معصومیت خالص.

30:57.280 --> 30:59.740
‫من عاشق سکانس آخرشم.

31:00.260 --> 31:03.000
‫از دایره عشق خارج نشو سیلور

31:04.660 --> 31:06.980
‫از دایره عشق خارج نشو

31:11.720 --> 31:14.020
‫دیوید به پایان خوش اعتقاد داره.

31:14.440 --> 31:20.820
‫مثل جادوگر شهر اُز، شما بالاخره با
‫جادوگر بزرگ و قدرتمند اُز ملاقات می‌کنید.

31:21.040 --> 31:24.620
‫و اگه قلب پاکی داشته
‫باشید، آرزوتون برآورده میشه.

31:26.640 --> 31:28.840
‫ولی دیوید می‌دونه که خطر همیشه نزدیکه.

31:36.763 --> 31:38.840
‫سال 1990 یه سال سرنوشت‌ساز بود.

31:39.640 --> 31:42.500
‫در حالی که با «از ته دل وحشی»
‫تو جشنواره کن می‌درخشید،

31:43.080 --> 31:46.320
‫دیوید لینچ روی صفحه کوچیک
‫تلویزیون دنیای سریال‌ها رو متحول کرد.

31:49.640 --> 31:56.460
‫پخش اولین قسمت توئین پیکس از شبکه
‫ABC سی و چهار میلیون بیننده داشت.

31:57.040 --> 31:58.120
‫یه پدیده اجتماعی.

31:59.460 --> 32:01.040
‫معما تو یه جمله خلاصه می‌شه.

32:02.120 --> 32:03.660
‫چه کسی لورا پالمر رو کشته؟

32:06.438 --> 32:08.640
‫توئین پیکس یه رازه.

32:09.020 --> 32:11.060
‫یه راز که حول یه قتل می‌چرخه.

32:12.540 --> 32:14.180
‫اینجاست که شخصیت من وارد میشه.

32:14.440 --> 32:16.300
‫مأمور ویژه دیل کوپر از FBI.

32:16.940 --> 32:20.900
‫یه غریبه که وارد این جامعه
‫میشه تا از مظنون‌ها بازجویی کنه.

32:22.140 --> 32:25.200
‫با این کار، بیشتر درباره
‫قربانی اطلاعات بدست میاره.

32:25.620 --> 32:29.020
‫و کشف می‌کنه که این شهر
‫کوچیک پر از ظاهرسازیه.

32:29.560 --> 32:32.440
‫همه راز دارن و یه جور عجیب و غریبن.

32:34.158 --> 32:38.720
‫یکی از نکات خوب تلویزیون اینه که
‫می‌تونی یه داستان ادامه‌دار بسازی.

32:39.020 --> 32:40.980
‫این دلیل اصلی ساختنشه.

32:41.300 --> 32:45.640
‫ایده اینه که می‌تونی این دنیا رو تجربه کنی
‫و در طول هفته‌ها با این شخصیت‌ها آشنا بشی.

32:48.120 --> 32:53.460
‫کل کشور، یازده و نیم میلیون
‫آمریکایی جلوی تلویزیون نشستن.

32:53.560 --> 32:55.600
‫احتمالاً دارید فکر می‌کنید
‫چه کسی لورا پالمر رو کشته.

32:55.820 --> 33:00.860
‫قراره تمام این هفته‌ها رو صرف این کنیم،
‫می‌دونید، و اونا هیچی رو بهتون لو نمیدن.

33:01.140 --> 33:04.220
‫جواب رو می‌خواید؟ من قول
‫جواب رو داده بودم. جواب کجاست؟

33:04.640 --> 33:06.720
‫ما می‌خوایم بدونیم! ما می‌خوایم بدونیم!

33:06.720 --> 33:11.140
‫من نوجوون بودم، اینو می‌بینم،
‫و بعد میگم، اینجا چه خبره؟

33:11.140 --> 33:14.820
‫پر از نماده، و نمادهایی که
‫اون موقع نمی‌تونستم تفسیر کنم،

33:14.880 --> 33:16.360
‫و هنوزم نمی‌تونم تفسیرشون کنم.

33:16.720 --> 33:19.340
‫همه عناصری که توئین پیکس رو
‫می‌سازن ذهنم رو درگیر می‌کنن.

33:19.740 --> 33:22.200
‫قسمت‌ها رو بارها و بارها و بارها می‌بینم.

33:22.500 --> 33:25.020
‫فکر می‌کنم توئین پیکس
‫بدون ویدئو غیرممکن می‌بود.

33:25.480 --> 33:26.796
‫مردم کاملاً دیوونه می‌شدن.

33:26.890 --> 33:28.690
‫ادامه دارد...

33:32.780 --> 33:34.620
‫من از اصطلاح تفسیر متون
‫مقدس برای همه استفاده می‌کنم.

33:34.620 --> 33:38.200
‫هر چیزی که برای من مقدسه.

33:38.720 --> 33:40.560
‫و توئین پیکس یه اثر مقدسه.

33:45.800 --> 33:50.880
‫تو قسمت دوم، عناصر سوررئال
‫سریال واقعاً مخاطب رو گیج کرد.

33:51.320 --> 33:55.080
‫یهو خودت رو تو یه مکان
‫متفاوت می‌بینی، با پرده‌های قرمز.

33:55.580 --> 34:00.400
‫شخصیت‌ها عجیب حرف می‌زنن و حرکت
‫می‌کنن، چون همه چیز برعکس ضبط شده.

34:07.341 --> 34:13.380
‫تقریباً تو یه حالت رؤیایی هستیم، جایی
‫که خودآگاه و ناخودآگاه به هم می‌رسن.

34:13.762 --> 34:15.682
‫و بینندگان دچار توهم میشن.

34:16.200 --> 34:17.820
‫نمی‌فهمیدن چه اتفاقی داره می‌افته.

34:18.440 --> 34:20.840
‫یهو خودشونو توی اتاق قرمز پیدا کردن.

34:38.101 --> 34:40.820
‫تا حالا همچین چیزی تو تلویزیون ندیده بودیم.

34:41.420 --> 34:43.620
‫برای بیننده‌ها یه تجربه کاملاً جدید بود.

34:44.740 --> 34:49.060
‫دیوید یه کارگردان سینماست که حس
‫و حال خودش رو وارد تلویزیون کرد.

34:49.280 --> 34:53.160
‫سطح رسانه رو بالا برد و نشون داد که
‫میشه تو صفحه کوچیک چه کارهایی کرد.

34:54.560 --> 34:58.280
‫خیلی از کسایی که باهاشون کار کردم بهم گفتن
‫که چقدر این سریال براشون الهام بخش بوده.

34:58.700 --> 35:01.720
‫حالا هر چی تو ذهنشون میاد
‫میتونن تو تلویزیون بسازن.

35:04.009 --> 35:09.740
‫فیلم الهام بخش همه برنامه‌های تلویزیونی بعد
‫از خودش شد، مثل بافی، پرونده ایکس و بقیه.

35:10.060 --> 35:12.360
‫چون این حرکت اتاق قرمز، یه
‫حرکت با آزادی دیوونه وار بود.

35:12.840 --> 35:17.740
‫مخصوصاً وقتی تو قسمت آخر دوباره ظاهر میشه،
‫جایی که معمولاً بیننده انتظار یه توضیح داره.

35:18.060 --> 35:18.780
‫ولی اینجا هیچ توضیحی نمیگیره.

35:19.160 --> 35:21.400
‫به محض اینکه وارد اتاق قرمز میشه،
‫میفهمه که دیگه توضیحی در کار نیست.

35:38.129 --> 35:41.080
‫کارآگاه دیل کوپر وارد اتاق قرمز شد.

35:41.820 --> 35:46.140
‫قراره 25 سال اونجا زندانی
‫بمونه، و دیوید لینچ هم باهاش.

35:47.380 --> 35:53.140
‫پایان ناگهانی توئین پیکس تو آخر فصل 2،
‫سینمای لینچ رو وارد یه بُعد کاملاً جدید کرد.

35:57.220 --> 36:00.800
‫کارگردان از صنعت
‫فیلمسازی آمریکا فاصله گرفت.

36:01.600 --> 36:04.300
‫رفت سراغ تهیه کننده‌های
‫اروپایی برای تامین مالی.

36:04.600 --> 36:07.600
‫تهیه کننده‌های فرانسوی مثل استودیو کانال.

36:10.640 --> 36:14.740
‫دیوید لینچ شروع کرد به از
‫بین بردن قواعد روایت کلاسیک.

36:15.620 --> 36:20.540
‫یه تخطی لازم برای آزاد کردن
‫ذهن‌ها از ماشین رویاسازی هالیوود.

36:22.357 --> 36:26.083
‫پرده سوم | یک کابوس آمریکایی

36:37.083 --> 36:38.416
‫- از دیدنت خوشحالم
‫- منم گوردن

36:38.748 --> 36:40.181
‫چی میبینیم؟

36:41.380 --> 36:45.360
‫این سکانس یه قرارداد
‫جدید با تماشاچی میذاره.

36:45.360 --> 36:47.220
‫چت، سورپرایزت.

36:48.800 --> 36:50.680
‫اسمش لیله.

36:56.886 --> 36:58.366
‫اون دختر مادر منه.

37:00.840 --> 37:01.760
‫گوردون

37:07.513 --> 37:08.993
‫موفق باشی، چت.

37:09.360 --> 37:14.160
‫و تو صحنه بعدی، چت
‫شروع میکنه به توضیح دادن.

37:14.520 --> 37:15.340
‫داره تفسیر میکنه.

37:15.360 --> 37:19.640
‫برای سم استنلی داره تفسیر میکنه
‫چیزی رو که تو صحنه قبلی دیده.

37:20.340 --> 37:22.900
‫چشمک با هر دو چشم یعنی
‫بالاترین سطح دردسر

37:23.158 --> 37:25.197
‫چشم حکم مرجع رو داره

37:25.543 --> 37:27.103
‫منظورش فکر کنم به کلانتر و معاونشه

37:27.530 --> 37:29.137
‫میدونی یه دست توی جیب معنیش چیه

37:29.980 --> 37:31.561
‫یعنی یه چیزی رو دارن پنهان میکنه

37:32.263 --> 37:35.630
‫اون دستشو مشت میکنه معنیش اینه
‫که اونا دنبال درگیری هستن

37:35.657 --> 37:37.677
‫این کاملاً بی‌معنی است.

37:37.800 --> 37:39.720
‫برای بیشتر مردم، صحبت‌های
‫دیوید لینچ هیچ معنی نمیده.

37:39.960 --> 37:41.740
‫ولی این سکانس به ما میگه،
‫نه نه، باید رمزگشایی کنید.

37:42.080 --> 37:43.560
‫مامور اف بی آی همون تماشاگره.

37:43.560 --> 37:44.800
‫در واقع، جای تماشاگره.

37:44.800 --> 37:47.800
‫اونی که معما رو دریافت
‫میکنه و سعی میکنه حلش کنه.

37:55.140 --> 37:55.800
‫گوردون!

37:56.780 --> 37:58.500
‫گوردون!

37:58.500 --> 38:03.540
‫اولین فیلمی که با هم روش کار
‫کردیم بعد از توئین پیکس: با من برو

38:04.300 --> 38:08.560
‫فهمیدیم که کاملاً در مورد
‫اهمیت احساسات با هم همفکر بودیم

38:08.560 --> 38:13.260
‫و قدرت سینما به عنوان یه
‫شیوه بیان نمادین و غیرخطی.

38:14.800 --> 38:24.720
‫من معمولاً میگم که ذهن شناوره.

38:24.720 --> 38:28.540
‫ولی همیشه یه منطق درونی زیرش هست.

38:29.380 --> 38:33.060
‫دیوید به مردم یاد داد که
‫انتظاراتشون رو دم در بذارن.

38:33.720 --> 38:37.420
‫برن تو سینما، هیجانزده از
‫اینکه قراره یه فیلم دیوید لینچ ببینن،

38:38.420 --> 38:40.380
‫و خوشحال از اینکه همه چیز رو نمیفهمن.

38:40.840 --> 38:41.520
‫این خیلی باحاله.

38:48.687 --> 38:50.900
‫من واقعاً همه چیز رو نگرفتم.

38:51.020 --> 38:54.680
‫ولی وقتی با دیوید کار میکنی،
‫مجبور نیستی همه چیز رو بفهمی.

38:55.840 --> 38:58.100
‫فقط چیزی که ازت میخواد و انتظار داره.

38:58.880 --> 39:03.240
‫بعدش دیوید جات میده و بازیت رو تنظیم
‫میکنه طبق چیزی که اون لحظه میخواد.

39:03.240 --> 39:04.760
‫این چیزیه که الان بهش نیاز داره.

39:21.968 --> 39:25.920
‫روایت تو «بزرگراه
‫گمشده» خیلی تکه تکه‌تر میشه

39:25.920 --> 39:30.520
‫و این تو «جاده مالهالند» و
‫«امپراطوری درون» ادامه پیدا میکنه.

39:31.140 --> 39:33.660
‫همه چیز طبق یه منطقی
‫پیش میره که ما نمیفهمیمش.

39:34.340 --> 39:38.820
‫به صحنه زندان فکر میکنم که بیل
‫پولمن تبدیل میشه به بالتازار گتی

39:38.820 --> 39:42.040
‫چون دیگه نمیتونه تو سر خودش باشه.

39:47.854 --> 39:50.740
‫مغز میپره تو یه واقعیت دیگه.

39:50.940 --> 39:55.700
‫این لحظه حساس و سختترین
‫کار تو «بزرگراه گمشده».

39:56.620 --> 40:00.980
‫تبدیل کردن بیل پولمن به
‫بالتازار گتی بدون هیچ توضیحی.

40:06.220 --> 40:11.040
‫از «بزرگراه گمشده» به بعد،
‫شخصیتها رو چند تا بازیگر بازی میکنن

40:11.040 --> 40:13.960
‫و یه بازیگر میتونه چند
‫تا شخصیت رو بازی کنه.

40:14.800 --> 40:15.300
‫این کیه؟

40:15.300 --> 40:16.260
‫نمیتونم بگم قربان.

40:18.980 --> 40:20.740
‫کاپیتان لنوار؟

40:20.740 --> 40:21.780
‫این یه مرده.

40:22.920 --> 40:26.320
‫کاپیتان، اینجا یه چیز عجیب غریب داریم.

40:28.260 --> 40:31.160
‫لینچ تو خیلی از داستانهاش،

40:31.780 --> 40:34.740
‫چیزهایی هست که شخصیتها یادشون نمیاد

40:34.740 --> 40:36.180
‫یا نمیتونن تعریفش کنن.

40:36.480 --> 40:39.420
‫و اینجاست که واقعاً
‫میرسیم به قلب داستانهای لینچ

40:39.420 --> 40:43.100
‫درباره اینکه چطور تابو رو روایت میکنیم

40:43.100 --> 40:44.755
‫یا تابوی واقعیت.

40:44.780 --> 40:45.560
‫فراموشی.

40:50.917 --> 40:53.817
‫اون موقع هیچ چی نگفتم،

40:54.162 --> 40:57.635
‫ولی یه جورایی خیلی تو
‫فکر اُ.جی.سیمپسون بودم

40:58.045 --> 40:58.972
‫دادگاهش.

40:59.184 --> 41:04.678
‫یه نفرو اینجا داریم که فکر می‌کنم
‫می‌شناسیش، دو تا قتل انجام داده

41:05.416 --> 41:10.543
‫با این وجود، داره به زندگیش ادامه
‫می‌ده و، خب، گلف بازی می‌کنه!

41:11.443 --> 41:15.856
‫آخه بعد یه قتل وحشتناک،
‫آدم چی‌کار می‌تونه بکنه؟

41:22.490 --> 41:24.163
‫ذهن چطوری خودشو گول میزنه؟

41:24.682 --> 41:31.485
‫...که دیگه اون حس وحشتناک رو
‫نداشته باشه و بتونی به زندگیت ادامه بدی

41:36.817 --> 41:39.663
‫جاهایی که دیوید توضیح نمیده،

41:39.688 --> 41:42.591
‫دقیقا همونجاست که تماشاچی
‫حسابی درگیر فیلم میشه.

41:43.519 --> 41:47.439
‫خیلی احساساتی شده و داره
‫از خودش می‌پرسه چی شده

41:47.820 --> 41:49.740
‫و مغز، این مغز فوق‌العاده،

41:49.800 --> 41:51.960
‫فوراً دنبال معنی دادن به همه اینهاست.

41:52.160 --> 41:54.760
‫و وقتی تماشاچی میخواد بفهمه،

41:55.420 --> 41:56.995
‫اون خودشو درگیر شخصیت‌های داستان میکنه.

41:57.020 --> 41:58.620
‫این یه فرآیند خیلی قدرتمنده.

42:08.400 --> 42:10.420
‫یه چیز قدیمی و از مد افتاده‌ای هست

42:10.420 --> 42:12.380
‫که با روایت‌ها شکسته شده

42:12.760 --> 42:14.560
‫در نهایت انتظار داریم که یه روایت

42:14.560 --> 42:17.700
‫به یه شکل منطقی و واضح تموم بشه

42:17.700 --> 42:18.940
‫بدون اینکه نیاز باشه تلاشی بکنیم.

42:19.240 --> 42:20.480
‫اونایی که دوست دارن
‫همه چی براشون آماده باشه،

42:20.580 --> 42:22.220
‫فیلم‌های لینچ چیز زیادی بهشون نمیده.

42:22.540 --> 42:23.800
‫چون واقعاً باید

42:23.800 --> 42:25.440
‫خیلی خیلی زیاد بعدش کار کنن

42:25.440 --> 42:27.040
‫تا همه خلأها رو پر کنن.

42:30.700 --> 42:31.660
‫«بزرگراه گمشده»

42:32.420 --> 42:33.440
‫«جاده مالهالند»

42:34.000 --> 42:35.080
‫«امپراطوری درون»

42:36.580 --> 42:39.460
‫سه تا فیلم، و همینطور
‫سه تا مکان تو لس آنجلس،

42:39.820 --> 42:41.420
‫پایتخت سینمای آمریکا.

42:42.560 --> 42:43.400
‫با این سه‌گانه‌اش،

42:44.020 --> 42:44.540
‫دیوید لینچ،

42:44.560 --> 42:46.680
‫پشت پرده تاریک و سینیک

42:46.680 --> 42:48.380
‫کارخونه رویاسازی هالیوود رو نشون میده.

42:49.240 --> 42:50.700
‫از هالیوود، کالیفرنیا،

42:51.300 --> 42:53.480
‫جایی که ستاره‌ها رویا می‌سازن،

42:53.740 --> 42:56.060
‫و رویاها ستاره می‌سازن.

42:58.360 --> 42:59.180
‫خداحافظ، مری.

43:04.000 --> 43:04.900
‫زودباش

43:19.017 --> 43:20.583
‫من عاشق هالیوودم

43:20.876 --> 43:23.303
‫و فکر میکنم تو این موضوع تنها نیستم

43:23.895 --> 43:26.142
‫عاشق رویاپردازیش هستم

43:26.335 --> 43:29.589
‫عاشق زندگی کردن در اونجا هستم

43:30.840 --> 43:34.786
‫میتونی عصر طلایی هالیوود رو

43:35.486 --> 43:36.653
‫تو هواش حس کنی

43:36.870 --> 43:40.090
‫خیلی جادوییه

43:43.569 --> 43:47.603
‫و بعدشم سیستم ستاره‌سازیش، میدونی

43:47.949 --> 43:49.555
‫چیزای دیگه‌ش که اونجا پیش میره

43:50.036 --> 43:56.206
‫خیلی چیزاش مشکل داره، ولی
‫همین یه تیکه، خیلیا رو جذب می‌کنه

44:07.981 --> 44:10.060
‫کارخونه رویاسازی که
‫هالیوود نمایندگیش میکنه،

44:10.240 --> 44:10.800
‫شروعشه

44:10.800 --> 44:14.540
‫این ایده از یه زندگی رو میده

44:14.540 --> 44:18.180
‫یه زندگی موفق که از پایه‌هایی
‫شروع میشه که دروغینه.

44:18.540 --> 44:20.340
‫فکر می‌کنیم که به طور کلی،

44:20.460 --> 44:22.440
‫قراره تو زندگی موفق بشیم،

44:22.880 --> 44:23.700
‫مشهور بشیم،

44:24.280 --> 44:25.500
‫با آدم مناسب ازدواج کنیم،

44:25.680 --> 44:26.800
‫پولدار بشیم و غیره.

44:38.480 --> 44:40.540
‫این جور داستان‌های احساسی و رمانتیک

44:40.540 --> 44:41.920
‫که هالیوود تعریف می‌کنه،

44:41.920 --> 44:44.020
‫دقیقاً همون چیزیه

44:44.020 --> 44:45.400
‫که باعث شکست خیلی از زندگی‌ها میشه.

44:48.590 --> 44:50.260
‫زندگی واقعی هالیوود،

44:50.680 --> 44:52.040
‫همون نیمه دوم
‫«جاده مالهالند» هست

44:52.460 --> 44:54.520
‫زندگی‌های نابود شده،

44:54.980 --> 44:56.200
‫عشق‌های بیمارگونه،

44:56.540 --> 44:57.900
‫وسواس‌ها، جنایت‌ها،

44:58.480 --> 44:59.860
‫و فلاکت.

45:00.820 --> 45:01.940
‫برای اینکه یه نفر موفق بشه،

45:02.160 --> 45:03.900
‫باید خیلی‌ها شکست بخورن.

45:16.221 --> 45:18.620
‫«جاده مالهالند» یه مسیر خاصه

45:18.620 --> 45:21.000
‫که یادمه وقتی تو

45:21.000 --> 45:22.980
‫دوران بدشانسیم بودم،

45:22.980 --> 45:24.540
‫یادمه فکر می‌کردم

45:24.540 --> 45:27.040
‫که یه سری

45:27.040 --> 45:28.520
‫روزهای واقعاً بد بود.

45:28.900 --> 45:29.620
‫فقط می‌تونستم

45:29.620 --> 45:32.060
‫یه دور کوچیک بزنم

45:32.060 --> 45:34.340
‫تا برم تو اون مسیر.

45:39.044 --> 45:41.980
‫من ده سال تو لس آنجلس
‫تست بازیگری دادم

45:41.980 --> 45:44.940
‫که اگه خوش شانس باشی،
‫با کارگردانی ملاقات می‌کنی

45:44.940 --> 45:46.240
‫و اگه این اتفاق بیفته،

45:46.520 --> 45:48.600
‫یه قرار کوتاه 5 دقیقه‌ایه.

45:49.260 --> 45:51.800
‫شاید حتی نتونی
‫تماس چشمی برقرار کنی

45:51.800 --> 45:53.440
‫یا دست بدی یا هر چیز دیگه‌ای.

45:53.700 --> 45:58.320
‫حالا می‌خوایم این رو خوب و
‫نزدیک اجرا کنیم، مثل تو فیلم‌ها.

45:58.660 --> 45:59.880
‫باشه؟

46:01.620 --> 46:03.240
‫بهترین دوست پدرم میره سر کار.

46:05.280 --> 46:07.217
‫دیوید به من نگاه کرد.

46:07.760 --> 46:08.440
‫یهو،

46:09.080 --> 46:11.400
‫چشم‌ها و ارتباط.

46:11.400 --> 46:12.940
‫و من تونستم خودمو نشون بدم،

46:12.965 --> 46:16.015
‫چون، فکر می‌کنم، بعد
‫از این همه سال رد شدن،

46:16.040 --> 46:18.160
‫لایه لایه نقاب ساخته بودم و فکر می‌کردم

46:18.160 --> 46:19.100
‫و فکر کردم،

46:19.200 --> 46:20.420
‫باشه، اونا می‌خوان من کی باشم؟

46:20.420 --> 46:21.260
‫آیا من باید بامزه باشم،

46:21.440 --> 46:21.740
‫سکسی باشم،

46:22.180 --> 46:22.520
‫باهوش،

46:23.360 --> 46:23.700
‫گرم و صمیمی،

46:23.840 --> 46:24.180
‫آروم؟

46:24.180 --> 46:24.900
‫و دیگه نمی‌دونستم

46:24.900 --> 46:25.620
‫کی هستم.

46:26.200 --> 46:27.660
‫و از اون قرار ملاقات که بیرون اومدم

46:27.660 --> 46:29.900
‫تقریباً داشتم گریه می‌کردم.

46:30.120 --> 46:33.800
‫این یکی از خاص‌ترین‌ها بود...

46:33.800 --> 46:34.140
‫ببخشید،

46:34.220 --> 46:35.400
‫الان یه‌کم عجیب شد،

46:35.500 --> 46:36.080
‫مگه نه؟

46:36.080 --> 46:37.143
‫خیلی قشنگه.

46:44.476 --> 46:47.160
‫این یه جورایی دیدگاه اونه

46:47.160 --> 46:48.540
‫درباره داستان مریلین مونرو.

46:49.080 --> 46:50.440
‫کسی که خرد شد

46:50.440 --> 46:52.880
‫و بعد توسط این صنعت سینما تف شد بیرون

46:52.880 --> 46:55.280
‫صنعتی که می‌تونه بی‌رحم و ویرانگر باشه.

46:55.960 --> 46:58.940
‫فکر می‌کنم همه اینا،

46:59.040 --> 47:00.720
‫رویاهای بچگیش درباره هالیووده.

47:02.140 --> 47:03.560
‫زن‌های فیلم‌هاش نشون دهنده

47:03.560 --> 47:07.160
‫هم خواسته‌ها و هم آزارهایی
‫هستن که متحمل شدن.

47:07.341 --> 47:10.763
‫یه جورایی رویاهایی که تاریخ انقضاشون رسیده.

47:13.363 --> 47:15.400
‫ما می‌دونیم که هالیوود کلاسیک،

47:15.780 --> 47:18.720
‫چیزی نیست جز
‫داستان‌هایی از تجاوز، نابودی،

47:18.980 --> 47:19.580
‫و روابط ناسالم خانوادگی.

47:19.960 --> 47:23.360
‫جنبش می‌تو امروز، انعکاسی
‫هست از چیزی که می‌تونست باشه

47:23.360 --> 47:26.143
‫می‌توی سینمای کلاسیک هالیوود.

47:26.723 --> 47:29.860
‫همه این چیزهایی که
‫الان داره اتفاق می‌افته

47:30.809 --> 47:34.340
‫خیلی وقته که داره اتفاق می‌افته.

47:35.140 --> 47:38.440
‫اما حالا، این چیزها رو شده.

47:38.720 --> 47:43.060
‫همه این چیزهایی که در حال رخ
‫دادنه این چیزهای قدیمی، فاسد، و منفی

47:43.060 --> 47:45.740
‫دارن از بین می‌رن و روشن می‌شن.

47:46.060 --> 47:48.340
‫و این راه رو باز
‫می‌کنه برای یه چیز جدید.

47:57.700 --> 48:00.440
‫دیوید لینچ از ما
‫تماشاگرهای وسواسی ساخته.

48:01.300 --> 48:03.560
‫کارآگاه‌هایی که با ناامیدی

48:03.560 --> 48:04.980
‫نمادها و کلیدها رو جمع می‌کنن.

48:06.260 --> 48:08.660
‫طرفدارها توی ویدیوهای اینترنتی

48:08.660 --> 48:11.240
‫نظریه‌هاشون رو درباره این فیلم‌ها
‫و معانی پنهانشون به اشتراک می‌ذارن.

48:12.180 --> 48:15.060
‫اما همه تفسیرها تا
‫بی‌نهایت امکان‌پذیرن.

48:17.100 --> 48:18.320
‫بعد از «جاده مالهالند»،

48:18.340 --> 48:19.460
‫بزرگترین موفقیتش،

48:20.220 --> 48:21.340
‫دیوید لینچ یک بار دیگه

48:21.340 --> 48:22.640
‫سینماش رو از نو می‌سازه.

48:23.560 --> 48:24.600
‫با «امپراطوری درون»،

48:25.200 --> 48:27.220
‫اون افراطی‌ترین
‫حرکتش رو انجام می‌ده.

48:28.200 --> 48:29.300
‫یه پرش به ناشناخته‌ها،

48:30.180 --> 48:32.460
‫که فقط با آزادی
‫خلاقیتش هدایت می‌شه.

48:42.079 --> 48:43.779
‫بهشت هنرمند برای دیوید،

48:44.060 --> 48:45.900
‫اینه که هیچوقت مجبور
‫نباشه خونه‌ش رو ترک کنه

48:45.900 --> 48:56.540
‫و همه ابزارهاش دم دستش باشن.
‫یه استودیو نقاشی، یه کارگاه نجاری،

48:56.840 --> 48:58.000
‫اتاق‌های تدوین من

48:58.000 --> 48:59.180
‫توی این دو ساختمون بودن

48:59.180 --> 49:01.100
‫به علاوه یه اتاق میکس

49:01.100 --> 49:02.480
‫و یه استودیو ضبط.

49:06.980 --> 49:09.380
‫اون خیلی خلاقه،

49:09.520 --> 49:10.280
‫همیشه،

49:10.440 --> 49:11.880
‫و خیلی خوشحال بود

49:11.880 --> 49:13.500
‫که مکان ایده‌آلی داشت

49:13.500 --> 49:14.540
‫تا فیلم‌هاش رو

49:14.540 --> 49:15.340
‫اونجوری که می‌خواست بسازه.

49:16.120 --> 49:18.120
‫صبح بخیر اعضای دیوید لینچ دات کام.

49:18.840 --> 49:20.900
‫فردا اعلام می‌شه

49:20.900 --> 49:22.880
‫که من دارم یه فیلم جدید می‌سازم.

49:23.560 --> 49:25.200
‫در واقع، حدود

49:25.200 --> 49:27.100
‫دو ساله روش کار می‌کنم.

49:27.680 --> 49:28.800
‫اسم فیلم

49:28.800 --> 49:31.300
‫«امپراطوری درون»

49:32.460 --> 49:33.600
‫اون به من گفت،

49:33.940 --> 49:35.320
‫من فقط میخوام یه دوربین بردارم،

49:35.440 --> 49:36.800
‫ساده ترین دوربین ممکن،

49:37.360 --> 49:37.940
‫همون دوربینی که

49:37.940 --> 49:39.600
‫تو خونه پدربزرگ و مادربزرگ‌ها پیدا میشه.

49:40.880 --> 49:42.180
‫چون هر بچه‌ای

49:42.180 --> 49:43.460
‫که ۱۸ سالش میشه باید بتونه

49:43.460 --> 49:44.460
‫دوربینش رو برداره

49:44.460 --> 49:45.840
‫و فیلمش رو بسازه.

49:46.840 --> 49:48.320
‫نیازی نیست منتظر بمونه،

49:48.320 --> 49:49.120
‫منتظر بودجه

49:49.120 --> 49:50.480
‫یا اینکه کسی بهش

49:50.480 --> 49:52.800
‫اجازه خلق اثرش رو بده.

49:54.220 --> 49:56.260
‫دیگه تموم شد، درست شد

49:56.624 --> 49:57.650
‫نگاه کن.

49:57.777 --> 49:59.750
‫یه شات هست

50:02.162 --> 50:03.649
‫باحاله. یه جورایی جالبه.

50:04.200 --> 50:06.620
‫بعدش، کم کم شروع کرد

50:06.620 --> 50:08.000
‫به داشتن ایده‌های بیشتر و بیشتر،

50:08.580 --> 50:09.380
‫خواسته‌های جدید

50:09.380 --> 50:11.940
‫و من رو تصور کرد
‫تو نقش‌های مختلف.

50:12.880 --> 50:13.980
‫و برای سه سال،

50:13.980 --> 50:15.740
‫ما به کارمون ادامه دادیم

50:15.740 --> 50:16.860
‫تا این فیلم رو بسازیم.

50:16.987 --> 50:21.300
‫سیاهه؛ سیاهه؛
‫بذار از اونجا بره بیرون...

50:22.003 --> 50:24.417
‫لورا یه پیچ گوشتی پرت کرد

50:25.671 --> 50:26.911
‫رد خون

50:27.364 --> 50:30.240
‫با این حال به بودجه نیاز داشت،
‫پس رفتیم سراغ استودیو کانال.

50:30.560 --> 50:32.680
‫و اونجا، بهشون گفتیم

50:32.680 --> 50:34.020
‫که فیلمنامه‌ای در کار نیست.

50:34.480 --> 50:35.980
‫یعنی باز یه قدم جلوتر رفتیم.

50:36.780 --> 50:39.440
‫دقیقاً تو قرارداد نوشته
‫شده که این یه فیلم تجربیه.

50:39.780 --> 50:45.320
‫تیزری که به استودیو کانال دادیم
‫برای فروش بین‌المللی، همین بود،

50:46.020 --> 50:48.860
‫یه نمای ثابت از لورا درن که
‫داره گریه میکنه و جیغ میکشه.

50:50.120 --> 50:55.560
‫هیچ وعده‌ای برای ساخت یه
‫فیلم صیقل خورده و تجاری نبود.

51:06.580 --> 51:07.940
‫و تو، از خواب بیدار میشی

51:07.940 --> 51:08.660
‫و بیدار میشی

51:08.660 --> 51:09.280
‫درست کنار اون.

51:09.980 --> 51:10.780
‫همینجوریه دیگه.

51:11.100 --> 51:12.560
‫و من فهمیدم!

51:12.560 --> 51:12.940
‫فهمیدم.

51:13.160 --> 51:13.960
‫و شروع میکنن

51:13.960 --> 51:14.380
‫به رد و بدل کردن.

51:15.160 --> 51:16.040
‫آره، آره.

51:16.460 --> 51:19.740
‫به نظر من، از دید من، میخواست
‫برگرده به دوران «کله‌پاک‌کن»

51:19.740 --> 51:22.400
‫جایی که میتونست
‫هر چقدر که میخواد وقت بذاره،

51:23.180 --> 51:25.220
‫همه چیز رو کنترل
‫کنه، دکورها رو بسازه،

51:25.340 --> 51:25.980
‫این جور چیزا.

51:26.900 --> 51:28.920
‫پس، کاملاً غرق پروژه شد

51:28.920 --> 51:31.680
‫و عاشق این بود که تصویر
‫کیفیت بدی داشته باشه.

51:33.180 --> 51:36.160
‫زوم میکنه و میره جلو
‫و دوربین رو حرکت میده

51:36.160 --> 51:37.680
‫و از فوکوس در میاد.

51:37.900 --> 51:38.480
‫همه چیز رو خشن نگه میداره.

51:42.300 --> 51:47.560
‫نمیدونم تو چه دنیایی خواهد بود،
‫ولی من برای همه چیز آماده‌ام.

51:50.764 --> 51:54.600
‫یهو، دیوید میدوه سمت من و
‫یه پیچ‌گوشتی میذاره تو دستم.

51:55.620 --> 51:57.908
‫میشنوم که میگن دوربین،
‫حرکت، و من گفتم

51:57.932 --> 52:00.500
‫صبر کن، صبر کن، دیوید،
‫چرا من یه پیچ‌گوشتی دستمه؟

52:00.500 --> 52:01.140
‫بهم جواب داد که

52:01.140 --> 52:02.980
‫بس کن این سوال‌های احمقانه رو.

52:15.460 --> 52:21.220
‫سکانس پایانی یه
‫تجربه باورنکردنی بود.

52:24.100 --> 52:28.600
‫ما تمام شب رو روی ستاره‌های
‫بلوار هالیوود فیلمبرداری کردیم

52:28.900 --> 52:37.116
‫فکر میکنم این یکی از شاعرانه‌ترین و
‫زیباترین سکانس‌های تمام فیلم‌های دیوید هست.

52:47.740 --> 52:53.300
‫استیون اسپیلبرگ که عاشق دیویده، یه نمایش
‫خصوصی از فیلم «امپراطوری درون» ترتیب داد.

52:53.300 --> 52:58.695
‫گفت "باورم نمیشه که
‫تونسته همچین فیلم مهمی

52:58.719 --> 53:05.300
‫درباره مرگ، آخرین نفس‌ها
‫و ترس از این سفر بسازه."

53:11.440 --> 53:14.920
‫تو «امپراطوری درون»
‫یه تفکر عمیق وجود داره.

53:14.920 --> 53:22.742
‫به نظرم درباره ناخودآگاه،
‫مرگ و تولد دوباره صحبت میکنه.

53:26.421 --> 53:29.801
‫خانمها و آقایون اجازه بدین
‫صحبت های نیکی گریس رو بشنویم

53:29.938 --> 53:32.624
‫نیکی گریس

53:35.300 --> 53:38.658
‫این فیلم باید تو تمام
‫مدرسه‌های سینمایی دنیا

53:38.682 --> 53:42.040
‫نمایش داده بشه، چون
‫خام‌ترین شکل سینمای مدرنه.

53:52.580 --> 53:55.840
‫«امپراطوری درون»
‫آخرین فیلم بلند دیوید لینچ بود.

53:56.860 --> 54:03.380
‫بعدش از سینماها محو شد، انگار که
‫دیگه همچین آزادی عملی غیرممکن شده بود.

54:04.084 --> 54:05.280
‫چطور میشه تصمیم گرفت؟

54:05.280 --> 54:10.580
‫آیا دیوید لینچ بعدش تونست بعد
‫از 25 سال به توئین پیکس برگرده؟

54:10.580 --> 54:14.740
‫دقیقاً همونطور که لورا پالمر قبل
‫از پایان سریال پیش‌بینی کرده بود.

54:30.100 --> 54:34.300
‫رابطه‌اش با فیلم‌هاش مثل
‫رابطه‌اش با نقاشی‌هاشه.

54:35.280 --> 54:38.900
‫میخواد چیزها رو جوری
‫نشونتون بده که تا حالا ندیدین.

54:39.220 --> 54:41.460
‫وگرنه چه فایده‌ای داره؟

54:50.320 --> 54:53.040
‫نقاش همیشه همونه. هیچوقت تغییر نمیکنه.

54:53.780 --> 54:55.580
‫درست مثل فریم‌های روی فیلم.

54:56.500 --> 55:00.380
‫ولی وقتی تماشاچی میاد، یه دایره شکل میگیره.

55:01.440 --> 55:04.740
‫هر تماشاچی یه چیز
‫متفاوت از اون برداشت میکنه.

55:05.280 --> 55:07.800
‫ولی اون برداشت مال خودشونه.

55:08.120 --> 55:09.820
‫و این ارزشمند و زیباست.

55:22.260 --> 55:28.680
‫بعد از فیلم «امپراطوری درون»، 15
‫سال بیشتر وقتش رو تو فرانسه گذروند.

55:31.540 --> 55:34.480
‫فرانسوی‌ها همیشه از کارش حمایت کردن.

55:35.280 --> 55:40.840
‫اینجا تو آمریکا خیلی‌ها فقط به چشم یه آدم
‫عجیب و غریب میبیننش، که واقعاً تأسف‌باره.

55:42.260 --> 55:45.100
‫همینطور معروفه که هیچ سازشی رو قبول نمیکنه.

55:45.240 --> 55:48.800
‫پس اگه همچین انتظاری ازش
‫دارین، بیخودی در خونه‌ش رو نزنین.

55:50.320 --> 55:54.300
‫من سال 2007 شروع کردم به کار کردن تو اِدم.

55:55.460 --> 55:57.180
‫یه جای باورنکردنیه.

55:58.240 --> 56:02.320
‫صدای چاپ، ماشین‌هایی که کار میکنن.

56:03.120 --> 56:04.520
‫و از اون موقع...

56:04.520 --> 56:07.940
‫حدود 270 تا لیتوگرافی ساختم.

56:09.920 --> 56:13.520
‫فکر میکنم همچنان به شکل‌های
‫مختلف رویاپردازی میکنه.

56:15.140 --> 56:16.500
‫این همون چیزیه که اونو خاص میکنه.

56:18.740 --> 56:23.240
‫و حتماً سال‌ها طول کشیده تا این
‫سفر نهایی به توئین پیکس رو تصور کنه.

56:40.177 --> 56:45.600
‫بهم گفت، داریم برمیگردیم به توئین
‫پیکس، میخوای همراهمون بیای؟

56:45.600 --> 56:48.680
‫گفتم، دیوید، من هیچوقت
‫توئین پیکس رو ترک نکردم.

56:49.800 --> 56:52.180
‫تو خونه‌ش تو لس آنجلس
‫صحنه‌های اول رو برام خوند.

56:53.400 --> 56:57.380
‫ولی مجبور شدم بیرون، تو یه جای خاص بخونمش.

56:58.800 --> 57:00.980
‫و باید بلافاصله صفحه‌ها رو بهش برمیگردوندم.

57:01.320 --> 57:04.500
‫چون بهم گفت، نباید به
‫کسی بگی، این محرمانه‌ست.

57:04.520 --> 57:04.940
‫کاملاً محرمانه‌ست.

57:06.820 --> 57:07.260
‫و...

57:07.260 --> 57:09.300
‫صدای سوت قطار.

57:11.280 --> 57:12.020
‫عاشقشم.

57:15.320 --> 57:17.500
‫احساس میکنم برگشتم به توئین پیکس.

57:20.960 --> 57:23.620
‫انگار شهر توئین پیکس
‫همچنان به زندگیش ادامه داده.

57:24.600 --> 57:28.200
‫و ما 25 سال بعد برمیگردیم
‫تا ببینیم چی عوض شده.

57:29.280 --> 57:31.200
‫و خیلی چیزها تغییر کرده.

57:42.277 --> 57:44.950
‫کل شهر، همه‌شون، بحران
‫سابپرایم رو تجربه کردن،

57:44.975 --> 57:47.263
‫واقعاً، ولی خب، این تو فیلم هست.

57:47.407 --> 57:49.253
‫خودتو از این وضعیت بکش بیرون،

57:49.934 --> 57:52.427
‫۲۹، ۹۹، درسته.

57:52.566 --> 57:53.940
‫بورژوازی کوچیک،

57:54.193 --> 57:55.440
‫۲۵ سال قبل،

57:56.316 --> 57:58.482
‫یه جوری سر می‌کرد، ولی
‫خب، پشت پرده، جهنم بود

58:00.610 --> 58:04.450
‫و الان، همه‌چی نابود شده.

58:04.520 --> 58:07.200
‫واقعیت آمریکا رو اونجوری
‫که اون میبینه نشون میده.

58:07.640 --> 58:09.280
‫و راستش خیلی هم شاد نیست.

58:09.440 --> 58:11.340
‫در کل خیلی تاریک و غم‌انگیزه.

58:12.020 --> 58:14.660
‫به نظرم یه آمریکای کاملاً
‫از هم پاشیده رو نشون میده.

58:15.440 --> 58:18.900
‫با فقری که خیلی به چشم میاد.

58:19.600 --> 58:21.660
‫در واقع داره نشون میده که شر پیروز شده.

58:28.860 --> 58:32.020
‫این وضعیت رو درک میکنید، آلبرت؟

58:32.020 --> 58:33.820
‫رز آبی.

58:38.058 --> 58:43.680
‫رز آبی نمادی از راز و رمز، تابو و سکوته.

58:44.780 --> 58:50.260
‫نمیشه به درون قلب یه هنرمند
‫نفوذ کرد، مخصوصاً یه هنرمند زنده.

58:50.360 --> 58:52.040
‫فقط میتونیم ببینیم سینماش چی بهمون میگه.

58:52.820 --> 58:56.660
‫چیزی که توئین پیکس درباره‌ش حرف
‫میزنه، چیزی که سینمای دیوید لینچ میگه،

58:57.200 --> 59:01.160
‫نه درباره روان دیوید لینچه، نه
‫شخصیت‌هاش، نه یه داستان کوچیک.

59:01.540 --> 59:02.840
‫درباره وضعیت ما تو این دنیاست.

59:02.940 --> 59:04.500
‫درباره چیزهای خیلی
‫جدی‌ایه که نمیشه مستقیم گفت.

59:04.500 --> 59:07.580
‫چیزهای خیلی جدی که فقط
‫میشه در قالب معما بیانشون کرد.

59:14.040 --> 59:16.180
‫و بهمون نشون میده که توئین پیکس
‫واقعی همیشه چی بوده.

59:16.540 --> 59:20.000
‫یعنی مبارزه با همه چیزهایی
‫که دائم فراموششون میکنیم،

59:20.100 --> 59:21.300
‫چون اینجوری راحت‌تره.

59:21.660 --> 59:25.740
‫چه شر درون خونه‌ها، رابطه نامشروع با محارم،

59:26.240 --> 59:28.380
‫و چه شری که جوامع میآفرینن.

59:29.420 --> 59:30.940
‫فراموش کردن مهم‌ترین چیزها.

59:31.180 --> 59:33.200
‫مهم‌ترین چیزها، که توش بهمون گفته میشه.

59:33.200 --> 59:34.200
‫این فراموشی مطلقه.

59:34.500 --> 59:35.120
‫این فراموشی مطلق آمریکاست.

59:36.140 --> 59:38.620
‫نسل‌کشی سرخپوستان، بمب اتم.

59:39.280 --> 59:43.460
‫و سلطه فرهنگی آمریکا که از بمب اتم زاده شد.

59:49.960 --> 59:54.960
‫توانایی ما در داستان‌سرایی درباره
‫گذشته‌مون، بیشترین آسیب رو بهمون میزنه.

59:55.620 --> 59:59.320
‫و جنایت‌هایی که پنهان میکنیم
‫همیشه دوباره سر برمیارن.

59:59.960 --> 01:00:04.480
‫و اگه باهاشون روبرو
‫نشیم، تاوانش رو پس میدیم.

01:00:07.423 --> 01:00:09.600
‫نمیدونم لینچ میخواد اینو بگه یا نه.

01:00:09.960 --> 01:00:10.920
‫ولی سینماش داره اینو بهمون میگه.

01:00:11.160 --> 01:00:12.600
‫میشه اینجوری دیدش.

01:00:14.100 --> 01:00:15.180
‫خیلی ممنون.

01:00:26.580 --> 01:00:28.020
‫خیلی ممنون.

01:00:29.180 --> 01:00:32.200
‫تمام زندگیش رو وقف هنر کرد.

01:00:32.540 --> 01:00:36.156
‫و سینما رو برای همه تغییر داد.
‫برای همیشه.

01:00:36.660 --> 01:00:40.620
‫پس وقتی اعضای هیئت داوران
‫برای اهدای اسکار افتخاری جمع شدن،

01:00:40.860 --> 01:00:44.480
‫چه آهنگساز، تدوینگر، کارگردان یا بازیگر،

01:00:45.400 --> 01:00:49.560
‫همه گفتن که دیوید برای همیشه
‫دیدشون رو نسبت به سینما عوض کرده.

01:00:50.740 --> 01:00:52.020
‫و این همه چی رو بیان میکنه.

01:01:01.159 --> 01:01:03.959
‫مرد، این که فقط یه نوک سوزنه

01:01:04.480 --> 01:01:05.740
‫هنوز خیلی بیشتر هست.

01:01:06.060 --> 01:01:07.240
‫خیلی داستان‌های بیشتر.

01:01:09.300 --> 01:01:12.700
‫در نهایت، کل زندگی یه رازه.

01:01:13.140 --> 01:01:15.480
‫تا وقتی که هر کدوممون
‫این معما رو حل کنیم

01:01:15.760 --> 01:01:19.360
‫و همه‌مون داریم به همونجا
‫میریم، چه بدونیم چه ندونیم

01:01:32.159 --> 01:01:34.979
‫امیدوارم همه خوشحال باشن

01:01:40.379 --> 01:01:43.442
‫امیدوارم همه به دور از مریضی باشن

01:01:50.446 --> 01:01:54.037
‫امیدوارم که همه جا پر از خیر و برکت باشه

01:02:00.506 --> 01:02:03.680
‫هیچکس از کسی رنج نکشه

01:02:08.930 --> 01:02:10.279
‫به امید صلح و آرامش

01:02:10.303 --> 01:02:15.303
<b>«ارائــه ای از فـیلــم2مـدیـا»
[ wWw.F2M.top ]
Telegram: @Film2Media_Plus</b>
